VII SA/Wa 902/22

VII SA/Wa 902/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-07-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-05-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Siwek /sprawozdawca/
Anna Milicka-Stojek
Małgorzata Jarecka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 35, 28 ust 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Asesor WSA Anna Milicka-Stojek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lipca 2022 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 marca 2022 r. nr 210/OPON/2022 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2022 r., nr [...] Wojewoda [...] (dalej jako: "Wojewoda", "organ odwoławczy" "organ II instancji"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., dalej jako: "p.b."), po rozpatrzeniu odwołania J K (dalej jako: "skarżący") od decyzji Starosty [...] (dalej jako: "organ I instancji", "Starosta") z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla G L (dalej jako: "inwestor"), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Decyzja wydana zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 29 marca 2019 r. do Starostwa Powiatowego w [...] wpłynął wniosek G L o wydanie pozwolenia na ww. budowę.
Zawiadomieniem z dnia 12 kwietnia 2021 r., Starosta poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie przedmiotowej inwestycji oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, uzyskiwania wyjaśnień oraz składania wniosków i zastrzeżeń.
Przy piśmie z dnia 20 kwietnia 2021 r. J K przedstawił swoje zastrzeżenia co do planowanej inwestycji, a także wniósł o przedłużenie terminu do zapoznania się z aktami sprawy.
W dniu 2 sierpnia 2021 r. wpłynęło pismo G L, stanowiące ustosunkowanie się do zarzutów zawartych w piśmie J K.
Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 p.b., oraz art. 104 k.p.a., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla G L obejmującego budowę czterech kurników do chowu kurcząt brojlerów o liczbie stanowisk 33264 sztuk każdy wraz z urządzeniami towarzyszącymi: czterem zbiornika nadziemnymi na gaz płynny o pojemności 6400 l każdy dla każdego z kurników, dwoma silosami paszowymi o pojemności 30 m3 dla każdego z kurników, czterema zbiornikami bezodpływowymi na ścieki technologiczne o pojemności 4 m3 dla każdego z kurników i jednego zbiornika na ścieki bytowe o pojemności 4 m3 dla każdego z kurników, na działce o nr ew. [...] położonej w m. [...], obręb [...], gm. [...].
Od decyzji tej odwołanie pismem z dnia 7 września 2021 wniósł J K.
Postawił zarzuty naruszenia:
1. art. 7,art. 77,art. 107 k.p.a. oraz wskazanych w zaskarżonej decyzji przepisów ustawy Prawo budowlane oraz przepisów dotyczących odległości linii zabudowy i terenu nią objętego od budynków, na których budowę skarżący – J K uzyskał pozwolenie Nr [...] oraz zignorowanie negatywnego wpływu planowanej przez G L inwestycji na bezpośrednie otoczenie, którym jest zajmowana przez skarżącego działka nr ewidencyjny [...] granicząca bezpośrednio z działką nr [...], na której mają być posadowione kurniki wraz z budowlami towarzyszącymi, przy czym odległość inwestycji G L od posesji J K jest niższa aniżeli dopuszczalna prawem i nie gwarantuje uniknięcia negatywnych immisji z terenu zabudowanego kurnikami, co wskazuje, że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa, a ponadto nie zabezpiecza w należytym stopniu zgodności realizacji objętej nią inwestycji z decyzjami Burmistrza Miasta i Gminy [...]: nr [...] oraz nr [...] o ustaleniu uwarunkowań środowiskowych, o warunkach zabudowy, pozwoleniem wodnoprawnym oraz przepisami ustawy Prawo budowlane i wykonawczymi, a nadto z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, a przede wszystkim - z warunkami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
2. sprzeczność zaskarżonej decyzji z treścią decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] o udzieleniu J K pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej według projektu budowlanego autorstwa J D, realizowanych na działce o numerze ewidencyjnym gruntów [...] w miejscowości [...], gm. [...], powiat [...], woj. [...], w wyniku której zaskarżona decyzja w takim kształcie w jakim została wydana uniemożliwia zgodne z prawem własności dysponowanie przez J K jego nieruchomością i realizację wskazanej wyżej inwestycji zgodnie z pozwoleniem na budowę, gdyż nie uwzględnia wymaganej przepisami odległości planowanych kurników i budowli im towarzyszących od zabudowy działki nr [...] przez J K budynkiem mieszkalnym i gospodarczym, a nałożone w zaskarżonej decyzji uwarunkowania techniczne i środowiskowe są iluzoryczne i nie zapewniają realnej ochrony osobom trzecim,
3. pominięcia w toku postępowania o wydanie ww. decyzji zbadania czy objęta zaskarżoną decyzją inwestycja nie jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zezwalającym na lokowanie na terenie objętym decyzją budynków i budowli w zabudowie zagrodowej, a ponadto - czy odległość objętych zaskarżoną decyzją budynków kurników i towarzyszących im budowli od budynków wznoszonych przez skarżącego J K objętych decyzją nr [...] jest prawidłowa i nie narusza norm odległościowych w sytuacji gdy jest ona ewidentnie mniejsza aniżeli dopuszczalna prawem, przez co istnieje realne ryzyko negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na bezpośrednie otoczenie inwestycji, którym jest nieruchomość J K, na której rozpoczęto budowę budynków objętych decyzją nr [...].
Skarżący wskazał, że ww. decyzją Starosta [...] udzielił pozwolenia dotyczące na budowę czterech kurników do chowu kurcząt brojlerów o liczbie 33.264 szt. każdy wraz z urządzeniami towarzyszącymi. Inwestycja ta pozwolenie jest położona w bezpośrednim sąsiedztwie zajmowanej przez skarżącego nieruchomości, na której budowane są przez skarżącego budynki: mieszkalny jednorodzinny i gospodarczy w zabudowie zagrodowej na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę. Zatem inwestycja G L jest nadzwyczaj uciążliwa środowiskowo i znajdować się będzie w bezpośredniej bliskości budowanych przez skarżącego budynków, a przez to negatywnie oddziaływać na członków rodziny skarżącego i innych mieszkańców zajmujących sąsiednie posesje albowiem cztery kurniki do chowu kurcząt na ponad 33 tysiące kurcząt-brojlerów każdy wraz z budowlami towarzyszącymi są niczym innym jak fabryką, w której w sposób przemysłowy, produkowane będą kurczęta - brojlery z wszystkimi tego negatywnymi skutkami dla otoczenia (środowiska) w postaci immisji (przede wszystkim - ogromnego smrodu, zarazków i szkodliwych substancji). Jak to wprost wynika z treści zaskarżonej decyzji dotyczy ona rozleglej infrastruktury podstawowej (kurniki) oraz towarzyszącej w postaci całego szeregu innych budowli o znacznym stopniu skomplikowania technicznego i bardzo zaawansowanej technologii. Tak więc na sąsiedniej, względem jego, działce, powstaje fabryka produkcyjna o znacznej szkodliwości ekologicznej nie należycie zabezpieczona przed emisją szkodliwych dla otoczenia i środowiska substancji o pochodzeniu organicznym i chemicznym.
W ocenie skarżącego zamierzona inwestycja nie spełnia norm wymaganych do uznania ja za budowę zagrodową, a tylko takie budownictwo może być lokalizowane na terenie objętym zaskarżoną decyzją zgodnie w warunkami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i dotychczasowymi decyzjami Burmistrza Miasta i Gminy [...] oraz Starosty [...]. Zaskarżona decyzja dotyczy w rzeczywistości budowy budowli o charakterze przemysłowym a nie budynków i budowli inwentarskich w zabudowie zagrodowej, co powinno skutkować jej uchyleniem ze względu na nieadekwatność charakteru inwestycji budowlanej do przepisów, w oparciu o które ma być ona realizowana - zwłaszcza wymogów planu zagospodarowania przestrzennego terenu inwestycja objętego. W zabudowie zagrodowej bowiem jest realizowany, obok domu mieszkalnego, jego budynek gospodarczy o gabarytach pozwalających w nim przechowywać urządzenia rolnicze i plony, ale nie budynki do produkcji ponad 33 tysiące kurcząt - brojlerów na jeden rzut, a w czterech kurnikach - ponad 130 tysięcy kurcząt - brojlerów , zaś w czterech średnio rocznie rzutach - 520 tysięcy kurczaków - brojlerów wytwarzających ogromne ilości szkodliwych substancji i niesamowity wprost fetor czego doświadcza otoczenie już istniejących podobnych zaprojektowanych dla inwestora obiektów, w których pobliżu skarżący przebywał aby zapoznać się osobiście ze skutkami ich działalności i ich wpływem na środowisko.
Skarżący podkreślił, że odległość binwestycji G L od posesji skarżącego jest niższa aniżeli dopuszczalna prawem i nie gwarantuje uniknięcia negatywnych immisji z terenu zabudowanego kurnikami. Ww. decyzja w takim kształcie w jakim została wydana, uniemożliwia zgodne z prawem własności dysponowanie przez niego własną nieruchomością i realizację własnej inwestycji zgodnie z pozwoleniem na budowę, gdyż nie uwzględniające wymaganej przepisami odległości planowanych kurników i budowli im towarzyszących od zabudowy działki nr [...] (skarżącego) założone w decyzji uwarunkowania techniczne i środowiskowe są iluzoryczne i nie zapewniają realnej ochrony osobom trzecim, w tym - rodzinie skarżącego. Zlekceważono fakt, iż objęte zaskarżonym pozwoleniem na budowę budynki i budowle (kurniki, silosy, zbiorniki, itd.) położone są praktycznie bezpośrednio przy drodze publicznej oddzielającej działkę nr [...] od działki nr [...] (skarżącego). Zatem odległość tych posesji od siebie wynosi niespełna 10 metrów. Zaniechano zwrócenia się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o zlecenie ponownej (aktualnej) analizy środowiskowych oddziaływań kurników objętych decyzją (poprzednią wydano już przed ponad czterema laty i przestała ona być aktualna z uwagi na zmiany jakie zaszły na jego i sąsiednich posesjach) na budowany przez skarżącego dom mieszkalny i budynek gospodarczy, negatywnych skutków oddziaływania fermy kurcząt - brojlerów na zabudowaną tymi budynkami nieruchomość albowiem budynki skarżącego usytuowane są w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji G L inwestycji.
Wojewoda [...] wezwaniem z dnia 4 listopada 2021 r. zobowiązał inwestora do uzupełnienia dokumentacji projektowej.
W dniu 29 listopada 2021 r. inwestor wypożyczył projekt budowlany celem uzupełnienia, a także złożył wniosek o przedłużenie terminu na uzupełnienie dokumentacji projektowej o kolejne 30 dni.
Przy piśmie z dnia 9 stycznia 2022 r., pełnomocnik inwestora przedłożył 4 uzupełnione egzemplarze projektu budowlanego.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2022 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że do wniosku o pozwolenia na budowę dołączona została decyzja Burmistrza Miasta i Gminy Drobin z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] ustalająca warunki dla ww. zamierzenia budowlanego. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez organ wojewódzki ww. decyzja o warunkach zabudowy posiada przymiot ostateczności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2018 r., znak [...], utrzymało w mocy decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, a następnie w związku ze złożoną skargą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 czerwca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 2577/17 oddalił skargę złożoną przez J K.
W ocenie Wojewody, mając powyższe na względzie przyjąć należy, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] o warunkach zabudowy jest ostateczna, a Wojewoda [...] jest nią związany stosownie do brzmienia art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503. dalej jako u.p.z.p.).
Ponadto w projekcie budowlanym znajduje się decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania na realizację spornego przedsięwzięcia. Jak wynika z adnotacji na stronie 18 przedmiotowej decyzji, nadano jej przymiot ostateczności w dniu 11 grudnia 2017 r., wobec czego decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji tj. zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a.
Po zapoznaniu się z projektem budowlanym inwestycji, organ odwoławczy stwierdził, iż jest on zgodny z ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...],
Wojewoda wskazał, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z przepisami znajdującymi się w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm., dalej jako rozporządzenie techniczne), a także z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarski Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. z 2014 r., poz. 81)
Zdaniem organu II instancji, należy stwierdzić, iż wbrew twierdzeniom odwołującego organ odwoławczy nie ma możliwości weryfikacji decyzji poprawności wydania i ingerencji w decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zaznaczył, iż poprawność ww. decyzji była weryfikowana przez Samorządowym Kolegium Odwoławcze w [...] oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Wojewoda podkreślił, że w chwili obecnej w Polsce brak jest możliwości oceny uciążliwości odorowej planowanej inwestycji, gdyż brak jest odpowiednich regulacji aktów prawnych regulujących te kwestie.
Po przeprowadzeniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego przedmiotowej sprawy Wojewoda [...] uznał, iż decyzja organu I instancji jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami prawa.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów art. 6,7,8, 77, 136 k.p.a., art. 5 ust 1 pkt 9, art. 32 ust. 1 i 3, art. 34 p.b. oraz przepisów rozporządzenia technicznego, a także rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie.
Mając na względzie wskazane zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...].
W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2022 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę dla G L obejmującego budowę czterech kurników do chowu kurcząt brojlerów o liczbie stanowisk 33264 sztuk każdy wraz z urządzeniami towarzyszącymi: czterem zbiornika nadziemnymi na gaz płynny o pojemności 6400 l każdy dla każdego z kurników, dwoma silosami paszowymi o pojemności 30 m3 dla każdego z kurników, czterema zbiornikami bezodpływowymi na ścieki technologiczne o pojemności 4 m3 dla każdego z kurników i jednego zbiornika na ścieki bytowe o pojemności 4 m3 dla każdego z kurników, na działce o nr ew. [...] położonej w m. [...], obręb [...], gm. [...].
Wskazać należy, że zgodnie z art. 28 ust. 1 p.b., roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę.
Pozwolenie na budowę, zgodnie z art. 3 pkt 12 ww. ustawy, stanowi decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego.
Przepis art. 35 p.b. wskazuje, jakich niezbędnych czynności i sprawdzeń powinien dokonać organ administracji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.
W myśl art. 35 ust. 1 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji I instancji) organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) 104 kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,
c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) 105 posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Wskazać należy, że przypadku spełnienia przez inwestora wszystkich wskazanych powyżej wymagań, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 p.b.).
Słusznie organy wskazały, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 ustawy p.b., tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Inwestor przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w
Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowanych zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało natomiast ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b.).
Wskazać należy, że przedmiotowa działka nie jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec czego inwestor zobowiązany był do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowych działek. Bezsporne jest, że Burmistrza Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] ustalił warunki dla zamierzenia budowlanego polegającego na "budowie czterech kurników do chowu kurcząt brojlerów o liczbie stanowisk 33 264 szt. każdy wraz z urządzeniami towarzyszącymi: po cztery zbiorniki naziemne na gaz płynny o pojemności 6400 1 każdy dla każdego z kurników, po dwa silosy paszowe o pojemności 30 m3 dla każdego z kurników, cztery zbiorniki bezodpływowymi na ścieki technologiczne o pojemności 4 m dla każdego z kurników i jeden na ścieki bytowe o pojemności 4 m3 dla każdego z kurników w zabudowie zagrodowej, przewidzianej do realizacji na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...], utrzymało w mocy ww. decyzję, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 4 czerwca 2019 r.. sygn. akt VI SA/Wa 2577/17 oddalił skargę złożoną przez J K od ww. decyzji. W wyroku tym w odniesiono się w sposób szczegółowy do podnoszonego przez skarżącego także w niniejszym postepowaniu zarzutu, czy omawiane przedsięwzięcie stanowi zabudowę zagrodową, potwierdzając iż taką zabudowę stanowi i w związku z tym warunki zabudowy winny zostać ustalone na zasadzie art. 61 ust. 4 u.p.z.p. Podniesiono dodatkowo, że działka na której ma zostać zrealizowana inwestycja stanowi jednocześnie siedlisko w ujęciu tradycyjnym, tj. miejsce zamieszkania inwestorów.
Podnieść należy, że zgodnie z przepisem art. 55 w zw. z art. 64 ust. u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Związanie organu administracyjnego wynikające z ww. przepisów oznacza bezwzględny zakaz postępowania wbrew wszystkim wymogom określonym w tej decyzji. Organ wydający pozwolenie na budowę nie może dokonać weryfikacji treści decyzji o warunkach zabudowy, nie może kwestionować wzmiankowanej decyzji, ani wykraczać poza ustalenia zawarte w tej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi, z punktu widzenia organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę, gwarancję zgodności inwestycji z prawem w zakresie oceny dopuszczalności konkretnego zagospodarowania terenu dla potrzeb planowanej inwestycji. Do zadań i kompetencji organu właściwego w sprawie pozwolenia na budowę nie należy kontrola poprawności proponowanych rozwiązań przestrzennych. Omawiana decyzja tworzy prawa nabyte, rozumiane jako możliwość domagania się przez inwestora wydania pozwolenia na budowę inwestycji określonej w tej decyzji, pod warunkiem spełnienia wymagań określonych w ustawie Prawo budowlane.
Słusznie organ odwoławczy podniósł, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ww. decyzją o warunkach zabudowy, gdyż spełnia wszystkie ustalenia w niej zawarte, a zwłaszcza szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy tj. w skład inwestycji wchodzą:
- 4 parterowe budynki inwentarskie — kurniku o obsadzie 33 264 sztuk brojlera w każdy, szerokości elewacji frontowej równej 133,38 m (wymagane 132,0 m ± 5 m), wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej okapu (bez dachu) równej 4,11 m (wymagane 3,68 ± 1,0 m), z dachem dwuspadowych o kącie nachylenia 20o (wymagane kąt nachylenia od 13o do 30o), wysokości głównej kalenicy równej 7,50 m (wymagane 6,50 m ± 1,0 m), zlokalizowanych kalenicą równoległe do frontu działki (tj. zgodnie z wymaganiami), wyposażone w odpowiednie wentylatory i system ogrzewania zgodnie z wymaganiami "decyzji środowiskowej"';
- 16 sztuk zbiorników naziemnych na gaz płynny o pojemności 6400 1 każdy (dla każdego budynku kurnika przewidziano po 4 sztuki ww. zbiórka);
- 8 sztuk silosów paszowych o pojemności 30 m3 każdy (po 2 sztuki dla każdego z budynków kurnika), o wysokości 7,98 m (wymagane 7,0 m ± 1,0 m);
- 16 sztuk zbiorników bezodpływowych na ścieki technologiczne o pojemności 4,0 m3 każdy (po 4 sztuki dla każdego z budynków kurnika);
- 4 zbiorniki bezodpływowe na ścieki bytowe o pojemności 4.0 m3 każdy (po 1 sztuce dla każdego z budynków kurnika).
Przedmiotowa inwestycja posiada również utwardzenie terenów, w tym drogi pożarowej oraz place manewrowe, w tym 9 miejsc postojowych dla samochód osobowych o wymiarach 2,50 x 5 m oraz 2 miejsca postojowe dla samochodów ciężarowych o wymiarach 3,60 m x 8,0 m, pas zieleni izolacyjnej złożonej z drzew i krzewów wokół projektowej inwestycji w pasie o szerokości od 5,60 do 7,0 m. Inwestycja będzie również wyposażona w ekrany akustyczne (od strony frontu działki przed pierwszym kurnikiem oraz z tyłu budynków oznaczonych nr 1 i 2) służące zapewnieniu dopuszczalnych wartości hałasu dla terenów projektowanej zabudowy zagrodowej na działce nr ew. [...], dla której Starosta [...] decyzją z dnia [...] września 2017 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Pana J K, obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny i budynek gospodarczy w zabudowie zagrodowej na działce nr ew. [...] położonej w m. [...], obręb [...], gmina [...].
Następnie wskazać należy, że w myśl art. 32 ust. 1 pkt 1 p.b. pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], ustalono środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech kurników do chowu kurcząt brojlerów o liczbie stanowisk 33 264 szt. każdy, w miejscowości [...], gmina [...]. SKO w [...] decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak [...] utrzymało w mocy ww. decyzję, a WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 18 października 2017 r. sygn.. akt IV SA/Wa 1359/17 oddalił skargę J K na ww. decyzję SKO w [...].
Słusznie organ odwoławczy wskazał, że projektem budowlanym przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] stycznia 2017 r. W szczególności zostały zachowane wymagania stawiane dokumentacji projektowej dotyczące ochrony środowiska tj. zaprojektowano cztery budynku inwentarskie - kurniki w systemie chowu ściółkowego, o obsadzie maksymalnej 33264 sztuk brojlerów kurzych każdy, wyposażone w szczelne posadzki, przy czym każdy z nich został wyposażony w system wentylacji mechanicznej (szczegółowy opis zastosowanych rozwiązań znajduje się na str. 45-46 projektu budowlanego), a także w system zapewniający odpowiednie ogrzewanie (szczegółowy opis na str. 34-35 projektu budowlanego). Dodatkowo zaprojektowano: 8 silosów paszowymi o pojemności 30 m3 (po 2 dla każdego z kurników); po 4 zbiorniki nadziemne na gaz płynny o pojemności 6400 1 dla każdego z kurników; po 4 zbiorniki bezodpływowe na ścieki technologiczne o pojemności 4 m3 i po jednym zbiorniku na ścieki bytowe o pojemności 4 m3 dla każdego z kurników.
Odnosząc się do zarzutu "nieaktualności" decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach wskazać należy, że jest on niezasadny. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, przy czym powinno to nastąpić w terminie 6 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna. Inwestor w czasie ważności decyzji środowiskowej tj. w dniu 29 marca 2021 r., złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę, a więc nie ma żadnych przeciwskazań do uznania, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji jest aktualna.
W pełni należy podzielić także stanowisko organu, że projekt zagospodarowania terenu znajdujący uwzględnia projektowaną na działce sąsiedniej (nie graniczącej bezpośrednio z teren inwestycyjnym) zabudowę, dla której Starosta [...] decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla J K, obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny i budynek gospodarczy w zabudowie zagrodowej.
Zgodnie z przeprowadzoną analizą akustyczną znajdującą się ma str. 181-193 projektu budowlanego, przedmiotowa inwestycja mogła powodować ponadnormatywne oddziaływania akustyczne na teren projektowanej zabudowy zagrodowej na działce nr ew. [...] położonej w m. [...], wobec czego zostały zaprojektowane ściany murowe tworzące ekrany akustyczne wraz z bramą przesuwną w celu zlikwidowania negatywnych oddziaływań akustycznych. W ww. analizie wskazano, że projektowane ekrany akustyczne, a także zieleń izolacyjna złożona z drzew i krzewów w pasie o szerokości od 5,60 m do 7,0 m wokół terenu inwestycji, spowodują iż nie zostanie przekroczony dopuszczalny normatyw immisji hałasu, określony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112) na terenie projektowanej przez skarżącego inwestycji znajdującej się na działce nr ew. [...] w m. [...].
Wytwarzanie hałasu, zwiększenie zanieczyszczenia powietrza, śmiecenie czy nieprzyjemny zapach należą do tzw. immisji pośrednich. Przekroczenie dopuszczalnych granic immisji może uzasadniać powstanie po stronie osób poszkodowanych odpowiednich roszczeń o charakterze cywilnoprawnym.
Słusznie Wojewoda wskazał, że w chwili obecnej w Polsce brak jest możliwości oceny uciążliwości odorowej planowanej inwestycji, gdyż brak jest odpowiednich regulacji aktów prawnych regulujących te kwestie. Przeprowadzona ocena oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko wykazuje, iż nie zostaną przekroczone obowiązujące normy w zakresie jakości powietrza, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87) poza granicami terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Wojewoda nie ma kompetencji do sprawowania kontroli nad decyzjami o warunkach zabudowy oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Na marginesie podkreślić należy, że w roku 2019 toczyły się prace nad projektem ustawy dotyczącym parametrów odległościowych w zakresie odległości inwestycji mogących powodować uciążliwości odorowe od innych budynków, jednakże nie zakończyły się uchwaleniem ustawy.
Słusznie także wskazano, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z przepisami znajdującymi się w rozporządzeniu technicznym, tj. § 12 (dotyczącym odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną), § 13 (dotyczącym przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi) oraz § 57 (dotyczącym nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 1 (dotyczącym m.in. nasłonecznienia pokoi mieszkalnych). Należy także zauważyć, iż planowana inwestycja jest zgodna z § 19 tego rozporządzenia (dotyczącym usytuowania miejsc postojowych), § 23 (dotyczącym odległości miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stale od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi), § 31 (dotyczącym sytuowania studni), § 35 i 36 (dotyczących zbiorników bezodpływowych i usytuowania), § 110 (dotyczącym organizacji pomieszczeń inwentarza żywego), § 179 (dotyczącym zbiorników gazu płynnego). Realizacja spornej inwestycji nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej (przepis § 271 i inne ww. rozporządzenia). Eksploatacja budynku nie spowoduje spływu wód opadowych na sąsiednie nieruchomości (§ 29 dotyczący zakazu dokonywania zmian spływu wód).
Projekt budowalny ww. inwestycji jest zgodny także z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarski Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie w odniesieniu do § 5 (dotyczącego dojść i dojazdów do budowli rolniczych). § 6 (dotyczącego usuwania i przechowywania odchodów zwierzęcych), § 8 (dotyczącego sytuowania silosów), § 12 (dotyczącego zastosowania pasa zieleni izolacyjnej), § 29 (dotyczącego wymagań dla płyty do składowania obornika).
Ma rację skarżący, że w zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do norm odległościowych wynikających z ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarski Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r., jednakże jak wynika z projektu budowlanego (projekt zagospodarowania terenu), najmniejsza odległość , jaka dzieli jeden z projektowanych kurników od projektowanego na działce należącej do skarżącego budynku mieszkalnego wynosi ponad 106 m, także w żaden sposób nie może naruszać przepisów ww. rozporządzenia w tym zakresie.
Reasumując, słusznie Wojewoda uznał, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza przepisów prawa, w tym w szczególności ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji oraz decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania na realizację tego przedsięwzięcia.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.