VII SA/Wa 901/13

VII SA/Wa 901/13 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-04-30
Data wpływu
2013-04-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Katarzyna Pakuła-Getka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2014 r. po rozpoznaniu wniosku I. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r., znak: (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać I. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Uzasadnienie
W dniu 3 marca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy S.P., w których wniósł o ustanowienie radcy prawnego.
Zarządzeniem z dnia 25 marca 2014r. wezwano S. P. do wyjaśnienia czy z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego występuje w imieniu skarżącej I. P., czy też w imieniu własnym.
Pismem z dnia 8 kwietnia 2014r. ( data wpływu do Sądu 15 kwietnia 2014 r.) S. P. wyjaśnił, że z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego występuje w imieniu żony I. P., a nie własnym.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a).
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w nadesłanym formularzu wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Z nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawczyni gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z mężem i synem. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 3.508,25 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się renta uzyskiwana przez wnioskodawczynię w wysokości 1.719,80 złotych i emerytura uzyskiwana przez małżonka wnioskodawczyni w wysokości 1.788,45 złotych miesięcznie. Podano we wniosku, że syn wnioskodawczyni od wielu lat jest osobą bezrobotną i niepełnosprawną.
We wniosku zakreślono, że wnioskodawczyni posiada dom o pow. 82 m². Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem oświadczyła, że nie posiadają przedmiotów wartościowych ani samochodu oraz innych niż wyżej wymienione dochody.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawczyni wraz z mężem są osobami starszymi (89 l. i 79 l.) i schorowanymi. W piśmie z dnia 8 kwietnia 2014r. wnioskodawczyni podkreśliła, że stan zdrowia jej męża znacznie się pogorszył. Załączyła do pisma kserokopię karty informacyjnej ze szpitala.
We wniosku wyszczególniono wydatki ponoszone przez wnioskodawczynię i jej małżonka w ostatnim okresie tj. opłatę za gaz w wysokości 297,00 złotych, opłatę za prąd w wysokości 167,00 złotych, opłatę za wodę w wysokości 196,00 złotych, opłatę za wywóz śmieci w wysokości 48,00 złotych, ubezpieczenie 190,00 złotych, internet w wysokości 19,00 złotych, opłatę za telefon 40,00 złotych. Nadto wnioskodawczyni wraz z małżonkiem ponoszą wydatki związane z zakupem wyżywienia, środków czystości, odzieży, lekarstw, dojazdów do lekarzy i szpitali, remontów i napraw, wymianą urządzeń, drzewa, węgla.
Mając na względzie powyższe dane dotyczące sytuacji materialnej, zdrowotnej i rodzinnej wnioskodawczyni uznano, że kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. ustanowienia radcy prawnego. Stwierdzono, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z mężem i synem nie pozwala jej na opłacenie kosztów ustanowienia radcy prawnego bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.