VII SA/Wa 890/06

VII SA/Wa 890/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-08-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Ewa Machlejd /przewodniczący/
Jolanta Zdanowicz
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Anna Wdowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala
Uzasadnienie
VII SA/Wa 890/06
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 roku Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 109 ust 1- 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz. U. Nr 210 , poz. 2135 ze zm.) uznał, iż M. K. nie przysługuje ustawowe uprawnienie do bezpłatnego zaopatrzenia w leki o jakim mowa w art. 46 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych .
Decyzja ta została doręczona M. K. w dniu 7 lipca
2005 r. i zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania
M. K. w dniu 13 lutego 2006 ( data nadania pocztowego – 9 lutego 2006 r. ) wniósł do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia odwołanie od tej decyzji wskazując, iż odmówiono mu przyznania ustawowych uprawnień do bezpłatnego zaopatrzenia w leki mimo, że spełnia do tego warunki a główną przyczyną decyzji odmownej był brak w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych dokumentacji, która z uwagi na upływ czasu została zniszczona .
Postanowieniem dnia [...] kwietnia 2006 r. na podstawie art. 134 kpa Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2005 r.
W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 109 ust 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych odwołanie od decyzji w sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego wnosi się do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w terminie 7 dni od jej otrzymania. Skoro skarżący decyzję odebrał w dniu 7 lipca 2005 r. to mógł ją zaskarżyć do dnia 14 lipca 2005 r. natomiast odwołanie złożył po terminie w dniu 9 lutego 2006 r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na to postanowienie złożył M. K. i podniósł w niej, że nie kwestionuje uchybienia terminu do wniesienia odwołania ale powodem opóźnienia w jego złożeniu była poważna choroba . Do skargi dołączył dokumenty z których wynikało, że wielokrotnie przebywał w szpitalu w okresie do 19 marca do 10 sierpnia 2005 r. oraz w dniach 13-17 lutego 2006.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację z której wynikało, iż odwołanie zostało wniesione po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Niewątpliwie skarżący złożył odwołanie z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia odwołania, decyzję otrzymał bowiem w dniu 7 lipca
2005 r. a siedmiodniowy termin na złożenie odwołania upłynął w dniu 14 lipca 2005 r. M. K. odwołanie złożył w dniu 9 lutego 2006 r. (data przesyłki pocztowej) i nie zawierało ono wniosku o przywrócenie terminu.
Przedmiotem skargi, a tym samym również kontroli sądowej, jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. Ze względu na tak ograniczony przedmiot rozpoznania poza oceną sądu pozostały wszelkie argumenty dotyczące istoty sprawy załatwionej odmownie przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
Niespornym w sprawie jest, że M. K. nie zachował terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, o którym został prawidłowo pouczony , okoliczności tej nie kwestionuje sam skarżący.
Odwołanie złożył w dniu 9 lutego 2006 r., a więc prawie po upływie siedmiu miesięcy od dnia kiedy decyzja stała się ostateczna (decyzja stała się ostateczna 15 lipca 2005r.). Tymczasem nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obligowało organ odwoławczy do wydania postanowienia na podstawie art. 134 kpa. Nie można również uznać, że w odwołaniu skarżący domagał się przywrócenia terminu do jego wniesienia .
Przesłanką przywrócenia terminu jest wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu jest instytucją procesową opartą na zasadzie skargowości i może nastąpić wyłącznie na wniosek zainteresowanego, który sformułuje taką prośbę .
W kontekście artykuł 58 § 1 kpa złożenie prośby o przywrócenie terminu oznacza złożenie przez stronę podania, które organ obowiązany jest rozpatrzyć.
Wniosek o przywrócenie terminu odpowiadać powinien minimum wymogów formalnych. W okolicznościach sprawy oznacza, że powinien dać się wyprowadzić z treści zawartych w piśmie-odwołaniu. Tymczasem sformułowania, które można by ewentualnie potraktować jako odnoszące się do przywrócenia terminu dotyczyły niemożności stawiennictwa przed Sądem Okręgowym W [...] Wydział VIII Ubezpieczeń Społecznych.
Odwołujący się nie wykazywał w odwołaniu, że przekroczenie terminu nastąpiło bez jego winy, że mimo całej swej staranności nie mógł dokonać czynności w terminie, gdyż zachodziła przeszkoda od niego niezależna, która uniemożliwiła mu dokonanie czynności w okresie kilku miesięcy.
Takie okoliczności skarżący podnosił dopiero w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie, jednak obecnie pozostają one bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie terminu do jego wniesienia od dnia doręczenia decyzji stronie. Organ odwoławczy był zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie od kwestionowanej przez stronę decyzji zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony na wniosek strony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a.).
W tym stanie rzeczy skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.)