VII SA/Wa 888/18

VII SA/Wa 888/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-01-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /sprawozdawca/
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Joanna Kruszewska-Grońska
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 3003/19 - Wyrok NSA z 2022-09-27
II OZ 1115/18 - Postanowienie NSA z 2018-11-14
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art. 81c ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 2016 poz 718
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz (spr.), sędzia WSA Joanna Kruszewska – Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Gminy S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...], po rozpatrzeniu zażalenia Gminy S. (określanej dalej jako "Gmina") na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017r. znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Postanowienie zapadło w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na Gminę obowiązek przedłożenia oceny technicznej zachodniej grobli zbiornika wodnego na rzece K. w S., zlokalizowanego na działkach o numerach ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...] S. miasto, w terminie do dnia 31 stycznia 2018 r.
Wskazany obowiązek przedłożenia oceny technicznej organ nałożył w związku z wynikami kontroli robót prowadzonych przez Gminę na przedmiotowych działkach pn. "Remont zbiornika wodnego w S. na rzece K.". Kontrola wykazała istnienie uzasadnione wątpliwości co do zgodności zagospodarowania terenu z mapą na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu.
Gmina pismem z dnia 3 stycznia 2018r. wniosła zażalenie na wskazane postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017r. argumentując, że zostało ono wydane w oparciu o niepełny materiał dowodowy, gdyż w trakcie kontroli dokonano pomiarów taśmą stalową odnosząc się do istniejących ogrodzeń posesji sąsiadujących, co spowodowało, że wyniki kontroli były niemiarodajne. Zdaniem Gminy organ nie uwzględnił dokumentacji powykonawczej związanej ze zrealizowanym remontem.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2018r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazując w uzasadnieniu, że na podstawie uzyskanych w wyniku kontroli robót budowalnych pomiarów zachodzi podejrzenie, że Gmina realizując roboty budowlane wykonuje je przekraczając zakres zgłoszenia remontu do Wojewody [...]. Organ II instancji powołał się na protokół z oględzin z dnia [...] grudnia 2017r. znak [...] oraz argumentację [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wyjaśnił, że art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669, 2245, z 2019 r. poz. 51.) znajduje zastosowanie w przypadku uzasadnionych wątpliwości, które nie mogą być wyjaśnione przez sam organ prowadzący postępowanie. Zdaniem organu wątpliwości powinny być uzasadnione, a uzasadnienie wątpliwości może wynikać ze stopnia komplikacji, złożoności przedmiotu sprawy, kiedy przedstawiciele organu nie posiadają odpowiednich przyrządów, narzędzi pomiarowych bądź wyjaśnienie sprawy wymaga wiedzy specjalistycznej. Odnosząc się do argumentów Gminy organ II instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie służy wyjaśnieniu kwestii technicznych i ma dostarczyć materiał dowodowy do podjęcia stosownego rozstrzygnięcia przewidzianego przez przepisy prawa.
Pismem z dnia 9 marca 2018 r. Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. zarzucając naruszenie:
I) art. 81c ustawy Prawo budowlane poprzez nieprawidłowe i całkowicie dowolne uznanie, że w sprawie powstały uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego zachodniej grobli zbiornika wodnego na rzece K. w S., czego skutkiem było bezzasadnie nałożenie na Gminę obowiązku dostarczenia oceny technicznej;
II) art. 81c ustawy Prawo budowlane oraz art. 9 kpa i art. 10 kpa poprzez niewystarczające wyjaśnienie przyczyn wydania zaskarżonego postanowienia opartego na nieprawidłowych i nieprofesjonalnych pomiarach, bez informowania strony o dokonywanych czynnościach i przy ograniczonym udziale przedstawicieli Gminy w czynnościach postępowania, czego konsekwencją było wydanie zbędnego i opartego na nieprawidłowych ustaleniach postanowienia organu.
Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Pismem z dnia 10 kwietnia 2018r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł odpowiedź na skargę z wnioskiem o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest postanowienie, o którym mowa w art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej: p.p.s.a., zatem stosownie do treści tego przepisu oraz art. 120 p.p.s.a. sprawa mogła być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowi art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm.) - dalej jako "Prawo budowlane". Zgodnie z tym przepisem organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.
Postanowienie, o którym wyżej mowa ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest ono podejmowane, stanowi część innego, już toczącego się postępowania przewidzianego w Prawie budowlanym bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 353/11, LEX nr 1219138).
Z uwagi na użycie w komentowanym przepisie nieostrych pojęć "uzasadnione wątpliwości" oraz "odpowiednie ekspertyzy" zarówno określenie zakresu żądanej przez organ oceny technicznej czy ekspertyzy, jak i uzasadnienie podjętych działań w trybie komentowanego przepisu powinno być oparte na analizie stanu faktycznego konkretnej sprawy i wymaga uzasadnienia. Nałożenie zobowiązania zawartego w cytowanym przepisie uzależnione jest od istnienia po stronie organu uzasadnionych wątpliwości.
Takie wątpliwości w sprawie niniejszej zaistniały. Kontrole przeprowadzone w listopadzie i grudniu 2017r. udokumentowały, że zakwestionowane przez organ prace wykonane zostały w sposób który zmienił wymiary grobli w sposób odbiegający od wymiarów naniesionych na projekcie zagospodarowania terenu, który stanowił załącznik do dokonanego zgłoszenia. Stwierdzono jednocześnie , w sposób jednoznaczny, że same oględziny nie stwarzają możliwości oceny jakości wykonanych prac ze sztuką budowlaną oraz przepisami.
Zdaniem Sądu analiza akt sprawy prowadzi zatem do wniosku, że organ zasadnie wydał zaskarżone postanowienie. Przeprowadzona kontrola będącej przedmiotem sporu inwestycji wskazuje , że prace objęte zgłoszeniem Skarżącej wykonane zostały w sposób odbiegający od parametrów opisanych w tym zgłoszeniu , a ich charakter jest tego rodzaju, że kwalifikacje i możliwości techniczne pracowników organu nie mogą być uznane za wystarczające , dla dokonania ich oceny i weryfikacji.
Nadzór budowlany jest bowiem fachowym pionem administracji publicznej, który co do zasady ewentualne wątpliwości powinien rozstrzygać we własnym zakresie, w ramach swoich kompetencji , jednakże nie we wszystkich zaistniałych sytuacjach faktycznych. W przypadku potrzeby dokonania oceny robót opisanych w sprawie potrzebna jest bowiem niewątpliwie wiedza fachowa połączona z technicznymi możliwościami posłużenia się nią.
Sąd podziela pogląd Skarżącej, że przepis art. 81c ust. 2, nie powinien nadużywany , skoro jego zastosowanie wiąże się z dodatkowymi kosztami dla strony , jednakże w badanej sprawie ma miejsce sytuacja, kiedy organy nadzoru budowlanego nie są w stanie za pomocą posiadanej wiedzy i środków, którymi dysponują, rozstrzygnąć powstałych wątpliwości. Dopiero wykonanie nałożonego na Skarżącą obowiązku pozwoli organom na ustalenie potrzeby przedsięwzięcia konkretnych działań we właściwym postępowaniu.
W świetle powyższego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.