VII SA/Wa 884/24

VII SA/Wa 884/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Wojciech Białogłowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Sygn. powiązane
II OZ 1926/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-11
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Białogłowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 29 września 2025 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K. P. oraz D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2024 r., nr 299/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do złożenia zażalenia, p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
I
1. K. P. oraz D. K. (dalej też: skarżące) wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 lutego 2024 r. (nr 299/2024), w którym stwierdzono, że skarżące uchybiły terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z [...] września 2023 r. (nr [...]) w przedmiocie wstrzymania budowy obiektu budowlanego.
2. W odpowiedzi na skargę, przedstawioną w piśmie procesowym z 3 kwietnia 2024 r., Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
3. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 kwietnia 2024 r. wezwano obie skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
4. W odpowiedzi na powyższe zarządzenia obie skarżące złożyły wniosek o przyznanie im prawa pomocy.
5. Obu skarżącym prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
6. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lipca 2025 r. wezwano obie skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
7. Wezwanie o wpis zostało doręczone D. K. w dniu 4 sierpnia 2025 r., a K. P. – 8 sierpnia 2025 r.
8. W dniu 29 września 2025 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła od żadnej skarżącej jakakolwiek suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego.
II
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a) strona wnosząca skargę obowiązana jest uiścić wpis sądowy od skargi. Sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby – pod rygorem jej odrzucenia – uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
2. W niniejszej sprawie skarżące, inicjując przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowanie odnośnie do postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie uiściły wpisów sądowych od skargi. Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 kwietnia 2024 r. są zaś prawomocne wobec – z jednej strony – prawomocnego nieprzyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym, a z drugiej – ich niezaskarżenia z terminie prawem przepisanym.
3. Ponieważ K. P. oraz D. K. nie uczyniły zadość wezwaniom do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, to w tym stanie rzeczy analizowana skarga podlega odrzuceniu. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych tut. Sądu nie zidentyfikowano bowiem wpłaty do niniejszej sprawy; nie ma w aktach sądowych również żadnej korespondencji od którejkolwiek ze skarżących, w której przedłożyłyby dowód uiszczenia należnego wpisu.
W związku z powyższym – na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. – należało postanowić jak w sentencji.