VII SA/Wa 871/15

VII SA/Wa 871/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2015-12-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2015-04-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Emilia Święcicka /sprawozdawca/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Mariola Kowalska. /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1101/16 - Wyrok NSA z 2018-02-22
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 1409
art. 59f ust 1, 59 g ust 1 i 2 w zw z art.59 ust 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi (...) na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2015 r., nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) marca 2015 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...) stycznia 2015 r. wymierzające inwestorowi (...) karę w wysokości 12.500 zł za stwierdzone nieprawidłowości podczas obowiązkowej kontroli budowy budynku magazynowo –produkcyjnego z częścią socjalno – biurową – etap I, oraz zbiornika na nieczystości ciekłe na nieruchomości w miejscowości (...) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia (...) listopada 2014 r. inwestor (...) wystąpił o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowo –produkcyjnego z częścią socjalno – biurową – etap I, oraz zbiornika na nieczystości ciekłe na nieruchomości w miejscowości (...) Przedmiotowa inwestycja została zrealizowana na podstawie decyzji (...) z dnia (...) lutego 2014 r. oraz decyzji tego organu z dnia (...) maja 2014 r. zatwierdzającej projekt zamienny.
Podczas obowiązkowej kontroli przeprowadzonej przez upoważnionego przedstawiciela organu powiatowego w dniu (...) maja 2014 r. oraz kontroli uzupełniającej w dniu (...) stycznia 2015 r. stwierdzono odstępstwa od zatwierdzonego projektu polegające na wykonaniu zbiornika szczelnego na wody opadowe o wymiarach większych niż projektowane, tj. zwiększono głębokość z 0,89 m na 1,6 m, szerokość z 2,00 m na 2,30 m oraz zwiększono jego długość o ok. 1,50 m oraz zmieniono ilość i lokalizację hydrantów do zewnętrznego gaszenia pożaru.
Postanowieniem z dnia (...) stycznia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) na podstawie art. 59f ust. 1 oraz art. 59g ust. 1 i 2 w zw. z art. 59a ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) nałożył na inwestora karę w wysokości 12.500 zł za ww. nieprawidłowości.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że stosownie do zapisów art. 59f ustawy Prawo budowlan, w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w).
Stawka opłaty (s) wynosi 500 zł, współczynnik kategorii obiektu budowlanego (k) (kat. XVIII – budynki produkcyjne, chłodnie, itp.) wynosi 10,0, współczynnik wielkości obiektu budowlanego (w) wynosi 2,5 (kubatura 12.270 m3). Kwota kary:500 x 10 x 2,5 k x w=50.000 zł.
Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska organu powiatowego, iż inwestor odstąpił w istotny sposób od zatwierdzonego projektu budowlanego poprzez realizację zbiornika na wody opadowe. Zmiany wielkości zbiornika jako nieznaczne uznał za nieistotne odstępstwa w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego.
Utrzymując w mocy zaskarżonego postanowienie organ wskazał, że nie ma to wpływu na wysokość kary wobec ujawnienia odstępstwa związanego z realizacją hydrantów.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł (...).
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego:
- art. 59f ust. 1 w zw. z art. 59a ust. 2 pkt 2 lit. d) ustawy Prawo budowlane poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w sprawie, pomimo braku przesłanek,
- art. 59a ust. 2 pkt 2 lit. d) ustawy Prawo budowlane poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w sprawie, polegające na zastosowaniu tego przepisu do zakwalifikowania samowolnego odstępstwa w zakresie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki w odniesieniu do lokalizacji i ilości hydrantów, gdy prawidłowo zastosowanym przepisem winien być art. 59a ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego.
W uzasadnieniu skargi, powołując się na ustalenia z prowadzonego równolegle postępowania dotyczącego wydania pozwolenia na użytkowanie tej inwestycji, wskazał, że dla obiektu zapewniona jest wymagana ilość wody do zewnętrznego gaszenia. Podniesiono, że inwestor dokonał zmian w zakresie ilości i położenia hydrantów, które organ zaakceptował wydając decyzję udzielającą pozwolenia na użytkowanie i uznając, że nie ma już miejsca odstępstwo w tym zakresie.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).
Badając zaskarżone w sprawie postanowienie wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że orzeczenie to nie jest dotknięte wadą uzasadniającą uwzględnienie skargi.
Zgodnie z art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) stanowiącym podstawę prawną rozstrzygnięcia w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w).
Przepis art. 59a ust. 2 ustawy wskazuje zakres kontroli, która obejmuje między innymi sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno - budowlanym we wskazanym zakresie.
Podczas obowiązkowej kontroli organ stwierdził m.in. zmianę ilości i zmianę lokalizacji hydrantów do zewnętrznego gaszenia pożaru. Stanowiło do odstępstwo od zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego, a więc jak trafnie wskazał organ stanowiło przesłankę z art. 59a ust. 2 pkt 2 lit. d) Prawa budowlanego. Późniejsza zmiana w tym zakresie dokonana przez inwestora, która umożliwiła wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie obiektu nie mogła mieć wpływu na kontrolowane rozstrzygnięcie. Stwierdzona nieprawidłowość wystąpiła bowiem w trakcie obowiązkowej kontroli i stanowiła stosownie do wskazanych przepisów ustawy Prawo budowlane obowiązek dla organu wymierzenia kary, o której mowa w art. 59f ust. 1.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia zgodzić należy się z organem odwoławczym co do wysokości kary. Pozostało jedno odstępstwo, za które organ prawidłowo obliczył wysokość kary, w oparciu o art. 59 f ust 1 Prawa budowlanego. Sąd zauważa, że inwestor nie kwestionował ustaleń obowiązkowej kontroli.
Z tych względów Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.