VII SA/Wa 824/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-04-29
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanesamowola budowlanalegalizacjaogniomurstan surowy zamkniętyprzepisy technicznewarunki technicznegranica działkinadzór budowlany

WSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję nakazującą wymurowanie ogniomurku garażu, uznając, że budowa zakończona przed 1995 r. nie podlega rygorom nowej ustawy Prawo budowlane, a nakazane prace mają na celu dostosowanie obiektu do przepisów technicznych.

Sąd oddalił skargę na decyzję nakazującą wymurowanie ogniomurku garażu. Skarżący zarzucali legalizację samowolnej budowy i błędne ustalenia dotyczące stanu technicznego obiektu. Sąd uznał, że garaż, którego budowa zakończyła się przed wejściem w życie ustawy Prawo budowlane z 1994 r., nie podlega jej restrykcjom. Nakazane prace miały na celu dostosowanie obiektu do przepisów technicznych z 1980 r., a odległość od budynku mieszkalnego była zgodna z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. i B. B. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy nakaz wymurowania ogniomurku północnej ściany garażu. Skarżący zarzucali organom naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędne ustalenie, że garaż był w stanie surowym zamkniętym przed 1 stycznia 1995 r. Sąd, powołując się na wcześniejsze orzeczenia NSA, uznał ustalenia faktyczne organów za prawidłowe. Stwierdzono, że garaż, wybudowany w latach 1989-1990 bez pozwolenia, nie podlegał rygorom ustawy Prawo budowlane z 1994 r. na podstawie art. 103 ust. 2 tej ustawy. Nakaz wykonania ogniomurku, oparty na art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., miał na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z przepisami technicznymi z 1980 r., a odległość garażu od budynku mieszkalnego skarżących (ok. 10 m) była zgodna z prawem. Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli budowa została zakończona w stanie surowym zamkniętym przed 1 stycznia 1995 r., zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., który stanowi, że przepisy ustawy stosuje się do obiektów budowanych na podstawie pozwoleń wydanych po jej wejściu w życie, z wyjątkiem obiektów, których budowa została zakończona przed tą datą. Ustalono, że garaż był w stanie surowym zamkniętym przed 1 stycznia 1995 r.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (8)

Główne

u.p.b. art. 103 § ust. 2

Prawo budowlane

Przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. stosuje się do obiektów budowanych na podstawie pozwoleń wydanych po jej wejściu w życie, z wyjątkiem obiektów, których budowa została zakończona przed tą datą.

u.p.b. art. 40

Prawo budowlane

W przypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą wykonanie zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.b. art. 48

Prawo budowlane

Nie dotyczy obiektów, których budowa w stanie surowym zamkniętym została wykonana pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1974 r.

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepisy wprowadzające ustawę- prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97

Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska art. 13 § § 13

Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska art. 12 § § 12 ust. 2

Argumenty

Skuteczne argumenty

Budowa garażu zakończona w stanie surowym zamkniętym przed 1 stycznia 1995 r. nie podlega przepisom ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Nakaz wymurowania ogniomurku jest zgodny z prawem, jeśli służy doprowadzeniu obiektu do stanu zgodnego z przepisami technicznymi. Odległość garażu od budynku mieszkalnego skarżących wynosi około 10 m, co jest zgodne z przepisami.

Odrzucone argumenty

Organy przeprowadziły legalizację samowolnie wybudowanego garażu z naruszeniem zaleceń NSA. Obiekt w dniu 1.01.1995 r. nie znajdował się w stanie surowym zamkniętym, gdyż inwestor dokonał obsadzenia drzwi garażowych jesienią 1997 r. Rzeczywista odległość garażu do budynku mieszkalnego skarżących wynosi 5 m, co narusza przepisy. Naruszenie przepisów proceduralnych (art. 7, 8, 10, 35, 75, 77, 78, 80, 81, 86, 106 § 1, 107 § 3 kpa).

Godne uwagi sformułowania

przez zakończenie budowy, o której mowa w art. 103 ust 2 Prawa budowlanego należy rozumieć stan surowy zamknięty obiektu budowlanego nie stwierdzono śladów świadczących o rozkuciu ścian w celu osadzenia kotew brak śladów rozkucia w murze ścian świadczy o obsadzeniu kotew jednocześnie z budową muru garażu budowa garażu została zakończona tj. była w stanie surowym zamkniętym przed dniem 1.01.1995r.

Skład orzekający

Tadeusz Nowak

przewodniczący

Izabela Ostrowska

sprawozdawca

Mariola Kowalska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. w kontekście obiektów budowanych przed 1995 r. oraz stosowanie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. do legalizacji samowoli budowlanych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji budowy garażu przed 1995 r. i stanu jego zaawansowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy złożonej kwestii stosowania przepisów Prawa budowlanego do samowoli budowlanych wzniesionych przed wejściem w życie nowej ustawy, co jest częstym problemem w praktyce.

Samowola budowlana sprzed lat: Kiedy stare przepisy chronią inwestora?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 824/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska /sprawozdawca/
Mariola Kowalska.
Tadeusz Nowak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Sygn. powiązane
II OSK 1043/05 - Wyrok NSA z 2006-10-26
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Katarzyna Bednarska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi E. i B. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wymurowania ogniomurku skargę oddala
Uzasadnienie
VII SA/ Wa 824/04
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].04.2004r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania B. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] nakazującej T. i J. R. wymurowanie ogniomuru północnej ściany garażu usytuowanego na nieruchomości położonej w Ł. ul. Ż.- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10.05.2002r., sygn. akt IV SA 2340/02, uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu przy ul. Ż. w Ł..
Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji ustalił, iż dobudowany do budynku mieszkalnego garaż konstrukcji murowanej nie podlega rygorom art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane, bowiem jego budowa w stanie surowym zamkniętym wykonana została pod rządami ustawy Prawo budowlane z 24.10.1974r.
Organ odwoławczy przeprowadził uzupełniające postępowanie wyjaśniające w wyniku którego ustalił, iż przedmiotowy garaż jest niezwiązany konstrukcyjnie z budynkiem mieszkalnym, a jego budowa została rozpoczęta w 1990r. bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Na podstawie protokołów z oględzin z dnia [...].11.2001r. oraz [...].10.2003r. jak również zeznań świadków Z. B., L. B., J. Z. i D.Z., organ I instancji ustalił, iż garaż posiadał wrota przed dniem [...].01.1995r. Obiekt został wykonany przez L. C.- zięcia poprzedniej właścicielki nieruchomości R. K., posiadał instalacje, stolarkę drzwiową i okienną, kraty oraz instalację kanalizacyjną z podłączeniem do szamba i miał służyć pierwotnie jako warsztat krawiecki.
Organ nie dał wiary zeznaniom świadków zawnioskowanych przez B. B. wskazując, iż są to osoby sporadycznie bywające na sąsiedniej działce i powiązani rodzinnie lub finansowo z B. B..
Uznając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13.11.1999r. sygn. akt IV SA 2384/97, z którego wynika, iż przez zakończenie budowy, o której mowa w art. 103 ust 2 Prawa budowlanego należy rozumieć stan surowy zamknięty obiektu budowlanego, organ przyjął, iż przedmiotowy garaż nie podlega restykcjom z art. 48 Prawa budowlanego z 1994r.
Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, iż lokalizacja garazu nie narusza ustaleń Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Ł., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej nr [...] z dnia [...].03.1993r. ( teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową) a także przepisów Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 30.07.1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ( Dz. U. Nr 17, poz. 62) w stopniu uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Działając w oparciu o art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. " Prawo budowlane", Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał wymurowanie ogniomuru północnej ściany garażu, usytuowanej w ostrej granicy z działką E. i B. B. celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z § 13 warunków technicznych oraz zapewnienie odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku na własną działkę inwestorów.
Odległość budynku garażowego do budynku mieszkalnego- B. B. wynosi 10m co spełnia warunki § 12 ust 2 i § 13 ust 1 Rozporządzenia o warunkach technicznych.
Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wnieśli E. i B. B. zarzucając organom "naruszenie przepisów art. 7,8,10,35,75,77,78,80,81,86,106 § 1 oraz 107 § 3 kpa, Prawa budowlanego oraz Rozporządzeń Ministerialnych i domagając się jej uchylenia w całości.
Skarżący podnieśli, iż organy nie zrealizowały zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego przeprowadzając legalizację samowolnie wybudowanego garażu, a nadto oparły się na błędnych ustaleniach, iż obiekt w dniu [...].01.1995r. znajdował się w stanie surowym zamkniętym, bowiem inwestor dokonał obsadzenia drzwi garażowych jesienią 1997r. Nadto skarga zarzuca, iż rzeczywista odległość garażu do budynku mieszkalnego skarżących wynosi 5 m, a nie jak to ustalił organ 10 m, a tym samym zostały naruszone przepisy Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 30.07.1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ( Dz. U. Nr 17, poz. 62).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Sprawa budowy przedmiotowego garażu była jej przedmiotem dwukrotnej kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Uchylając decyzje nakazujące rozbiórkę garażu w oparciu o art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24.02.2003r. ( syg. akt IV SA 2340/02) wskazał na konieczność ustalenia przez organy jaki był stan zaawansowania robót przy budowie garażu na datę [...].01.1995r. ( data wejścia w życie ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane) i czy stan ten może odpowiadać pojęciu zakończenia budowy w rozumieniu art. 103 ust 2 Prawa budowlanego z 1994r.
Ustalenia faktyczne dokonane przez organy obu instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy uznać za prawidłowe.
Nie ulega wątpliwości, iż budynek garażowy został wybudowany w latach 1989-1990r.( na kilka lat przed zakupem nieruchomości przez T. i J. R.) bez pozwolenia na budowę.
Organ nadzoru budowlanego w dniu [...].11.2001r. dokonał oględzin drzwi garażowych i sposobu ich mocowania i stwierdził wykonanie otworu o wymiarach 2,60 x 2,83m i wmurowanie 6 szt. Kotew, po 3 szt. Na każdej stronie
" Nie stwierdzono śladów świadczących o rozkuciu
ścian w celu osadzenia kotew....
Na ramie drzwi garażowych istnieją ślady wcześniejszego
spawania po kotwach w ilości 6 szt. śladów".
Ustalenia te potwierdzają oświadczenie J. R., iż odcioł drzwi w celu wymiany na większe lecz zrezygnował z wymiany wobec protestów sąsiada i ponownie wspawał drzwi na istniejące kotwy. Brak śladów rozkucia w murze ścian świadczy o obsadzeniu kotew jednocześnie z budową muru garażu.
Okoliczności te potwierdzają bezpośrednio i pośrednio świadkowie wskazani przez inwestora. Ocena ich zeznań została przeprowadzona z poszanowaniem zasad przewidzianych art. 80 kpa i nie budzi wątpliwości Sądu.
Inwestorzy więc nie kwestionują faktu, iż w pewnym okresie czasu wrota garażowe były zdjęte co potwierdza świadek K., protokół inwentaryzacji działki z lutego 1997r. oraz zdjęcie z maja 1997r. Zresztą sam skarżący przyznaje w skardze, iż w maju 1997r. uniemożliwił J. R. montaż wrót garażowych. Te twierdzenia jednak nie przesądzają, iż w okresie wcześniejszym garaż był otwarty.
Zdaniem Sądu poczynione przez organy ustalenia, z których wynika, iż budowa garażu została zakończona tj. była w stanie surowym zamkniętym przed dniem [...].01.1995r. są prawidłowe. Sam skarżący przyznaje, iż podczas prowadzenia przez niego inwestycji, jego pracownicy bywali i korzystali z przedmiotowego garażu ( w tym okresie działki nie były wydzielone) składając w nim materiały budowlane, sugeruje istnienie obiektu w stanie co najmniej surowym zamkniętym.
W tym stanie rzeczy organ stosownie do brzmienia art. 103 ust 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane winien był przeprowadzić postępowanie w oparciu o przepisy Prawa budowlanego z 24.10.1974r.
W przedmiotowej sprawie jako podstawę rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał art. 40 ustawy z 24.10.1974r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 38, poz. 229). Także na ten przepis powołał się organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstancyjną.
Art. 40 cytowanej ustawy stanowi, że " w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w art. 37 właściwy organ wyda inwestorowi decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem".
W sprawie niniejszej organ dokonał ustaleń w zakresie ewentualnego zastosowania art. 37, wskazując, iż lokalizacje obiektu nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie jest też sprzeczne z przepisami techniczno- budowlanymi obowiązującymi w dacie budowy.
Zarzut skargi o niezachowaniu odległości pomiędzy samowolnie wybudowanym garażem, a budynkiem mieszkalnym skarżących uznać należy za całkowicie chybiony, bowiem z planu zagospodarowania działki i ustaleń organów wynika, iż odległość ta wynosi około 10m co wypełnia dyspozycję § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 30.07.1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Należy przy tym zauważyć, iż skarżący odmiennego stanowiska reprezentowanego w skardze nie potwierdzili żadnym dowodem przedłożonym w toku postępowania administracyjnego.
Należy więc uznać, iż nakaz wybudowania ogniomurku mający na celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem tj. przepisem § 13 cytowanego rozporządzenia, wydany w oparciu o art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974r. jest prawidłowy, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Z tych wszystkich względów skoro zarzuty skargi nie odniosły zamiennego skutku, należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" w związku z art. 97 ustawy " Przepisy wprowadzające ustawę- prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z póź. zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI