VII SA/WA 820/05

VII SA/Wa 820/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/
Halina Kuśmirek
Mariola Kowalska. /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego skargę oddala.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 820/05
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił J. B. reprezentowanej przez radcę prawnego P. K., wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2001 nr [...] utrzymującą w mocy decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...] nakazującej U. B., matce skarżącej, rozbiórkę budynku garażowego usytuowanego na działce nr [...] na ul. H. [...] w S..
Organ I instancji stwierdził, iż nie istnieją przesłanki do wznowienia postępowania ponieważ wnioskująca brała udział w postępowaniu, pomimo tego, że była osobą nieletnią, bowiem przez całe postępowanie, reprezentowana była przez swojego przedstawiciela ustawowego – matkę, U. B.. Była ona na bieżąco powiadamiana o wszystkich czynnościach podejmowanych w sprawie przez organ nadzoru budowlanego, a zgodnie z art. 40 k.p.a, jeżeli strona działa przez przedstawiciela, pisma doręcza się temu przedstawicielowi. Zatem twierdzenie wnioskującej, iż dowiedziała się o toczącym postępowaniu dopiero z pisma z dnia 18 listopada 2004 r. zawierającego zawiadomienie o przeprowadzeniu dowodu z oględzin nie jest nie zgodne z prawdą. Skarżąca nie zachowała jednomiesięcznego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Na powyższą decyzje J. B., zastępowana przez pełnomocnika radcę prawnego wniosła odwołanie.
Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy zgodził się z argumentacją organu I instancji. Podkreślił, iż osoba nie posiadająca zdolności do czynności prawnych działa przez swojego ustawowego przedstawiciela, który jako jedyny może odbierać wszystkie pisma w danej sprawie, łącznie z decyzjami, z pełnym skutkiem prawnym. Adresatem decyzji o nakazie rozbiórki był inwestor, tj. U. B. przedstawiciel ustawowy małoletniej J. B..
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła J. B..
Powyższej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji, w oparciu o błędne ustalenie, że U. B. działała jako przedstawiciel ustawowy skarżącej J. B. w postępowaniu o nakazie rozbiórki budynku garażowego, bez przeprowadzenia w tym zakresie dodatkowego postępowania dowodowego.
Skarżąca podniosła także naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a poprzez brak wskazania dowodów i okoliczności w oparciu o które organy I i II ustaliły, że w postępowaniu administracyjnym dotyczącym rozbiórki garażu skarżąca zastępowana była przez przedstawiciela ustawowego U. B..
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu ( art.145 § 1 pkt 1 w/w ustawy ).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec, czego skarga podlega oddaleniu.
Należy zauważyć, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej decyzji która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 148 § 1 k.p.a. jednym z takich wymogów jest złożenie podania o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Wskazać należy, iż przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 k.p.a. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia, lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania organ administracji wyda decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.
Sąd stwierdza, iż wniosek J. B. z dnia [...] grudnia 2004 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2001 nr [...] został wniesiony z przekroczeniem jednomiesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. W/w decyzja została doręczona w dniu [...] lipca 2001 r. U. B. będącej przedstawicielem ustawowym małoletniej J. B.. Zgodnie z art. 40 k.p.a, jeżeli strona działa przez przedstawiciela, pisma doręcza się temu przedstawicielowi.
Zgodnie z art. Art. 96. Kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 r. ( Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm. ) umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Natomiast art. 98. § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z dnia 25 lutego 1964 r. ( Dz. U. Nr 9 poz. 59 ze zm. ) mówi, iż rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.
W niniejszej sprawie U. B. matka nieletniej J. B., działała jako jej przedstawiciel ustawowy w związku z tym wszystkie decyzje były jej doręczane. Powinna ona poinformować skarżącą o toczącym się postępowaniu.
Na marginesie należy zauważyć, iż skarżąca może dochodzić swoich roszczeń w drodze cywilnoprawnej składając pozew do sądu powszechnego, jeśli uważa, iż była niewłaściwie reprezentowana przez swojego przedstawiciela ustawowego.
W związku z tym decyzja z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzje z dnia [...] stycznia 2005 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiająca wznowienia postępowania administracyjnego na wniosek J. B. jest prawidłowa.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.