VII SA/Wa 804/21

VII SA/Wa 804/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-11-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Granatowska
Grzegorz Antas /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Rudnicki
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 456/22 - Wyrok NSA z 2025-03-13
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 81c ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas (spr.), Sędziowie asesor WSA Elżbieta Granatowska, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku [...] w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia dokumentów oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...] lutego 2021 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), dalej: k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), dalej: p.b., w wyniku rozpatrzenia zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. M. w W. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] grudnia 2020 r. nr [...] nakładające na odwołującą obowiązek sporządzenia i dostarczenia opinii akustycznej.
W odniesieniu do ustaleń faktycznych i prawnych, które stały za wydanym rozstrzygnięciem, [...]WINB stwierdził, że w związku z zawiadomieniem przekazanym przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] informującym o nieprawidłowościach występujących w lokalu nr [...] związanych z oddziaływaniem akustycznym pomiędzy lokalami nr [...] i [...] w budynku przy ul. M. w W. przedstawiciel PINB 3 lipca 2020 r. dokonał oględzin ww. lokali, podczas których potwierdził zgłoszone zastrzeżenia, stwierdzając słyszalność w pomieszczeniu lokalu nr [...] rozmowy odbywanej w lokalu nr [...]. Z poczynionych ustaleń wynikało, że w obu lokalach przeprowadzone zostały w ostatnich latach remonty, niemniej ich układ funkcjonalno-użytkowy nie zmienił się. Pismem z 8 lipca 2020 r. PINB zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie, a następnie postanowieniem z [...] grudnia 2020 r. na podstawie art. 81c ust. 2-4 p.b. i art. 123 k.p.a. nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową Budynku przy ul. M. w W. obowiązek sporządzenia i dostarczenia do PINB w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia opinii akustycznej przygotowanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w zakresie przyczyn hałasu emitowanego przez ścianę miedzy lokalami nr [...] i [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. M. w W. w odniesieniu do wymagań obowiązujących przepisów prawa, w tym techniczno-budowlanych, ze wskazaniem zakresu robót budowlanych niezbędnych do wykonania celem spełnienia wymogów przepisów dotyczących ochrony ppoż. i izolacyjności akustycznej, a także ze wskazaniem w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości sposobu ich usunięcia.
Zażalenie na powyższe postanowienie pismem z 28 grudnia 2020 r. złożyła Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. M. w W., wnosząc o jego zmianę poprzez uczynienie adresatami obowiązku właścicieli lokali nr [...] i [...]. Odwołująca wyjaśniła, że w ostatnim czasie przeprowadzili oni w ww. lokalach kapitalne remonty. Przy prowadzonych pracach remontowo-budowlanych ściana oddzielająca wyżej wymienione mieszkania mogła zostać naruszona, zmieniona lub przebudowana. Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. M. w W. oświadczyła, że nie poczuwa się w tych okolicznościach do odpowiedzialności za stan techniczny ściany stanowiącej oddzielenie ww. lokali. Zauważyła równocześnie, że w lokalu nr [...] dokonana została zmiana sposobu użytkowania z funkcji mieszkaniowej na "hotel" ("home booking").
We wskazanym wyżej postanowieniu z [...] lutego 2021 r. utrzymującym w mocy postanowienie z [...] grudnia 2020 r. [...]WINB przytoczył treść art. 81c ust. 1-3 p.b. i stwierdził, że skorzystanie z dyspozycji art. 81c ust. 2 p.b. powinno mieć miejsce w sytuacji, w której zgromadzony materiał dowodowy jest niewystarczający do załatwienia sprawy, a organ nadzoru budowlanego nie ma możliwości dokonania koniecznych ustaleń we własnym zakresie. Organ zażaleniowy zauważył, że w toku prowadzonego postępowania nie ustalono prowadzenia robót budowlanych ingerujących w ścianę międzylokalową, a jedynie roboty malarskie. Organy nadzoru budowlanego w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w zakresie hałasu upoważnione są do badania zgodności z prawem stanu technicznego obiektu, w tym w zakresie prawidłowości wykonania izolacji akustycznej przegród konstrukcyjnych, jak również pod względem przeciwpożarowym. W związku z powyższym oraz brakiem możliwości jednoznacznego określenia stanu technicznego ściany występującej między lokalami nr [...] i [...], jak również ewentualnych robót budowlanych niezbędnych do wykonania celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości akustycznych zasadnym jest sporządzenie opisanego w zaskarżonym postanowieniu opracowania technicznego. W przedmiotowej sprawie organ nadzoru budowlanego w sposób należyty wykazał zasadność nałożenia obowiązku oraz brak możliwości dokonania niezbędnych ustaleń we własnym zakresie. Dokonanie ustaleń stanu faktycznego w powyższym względzie możliwe jest jedynie poprzez uzyskanie stosownego opracowania technicznego, sporządzonego przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia budowlane oraz w wyniku dokonania stosownych oględzin i pomiarów, których organy nadzoru budowlanego nie są w stanie wykonać we własnym zakresie. Ustalenia zawarte w żądanym opracowaniu, jak dodał [...]WINB, stanowić będą podstawę do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w przedmiotowej sprawie. Zdaniem organu zażaleniowego, zarzut błędnego wyboru adresata obowiązku jest nietrafny, przedmiotowa ściana jest przegrodą między lokalami i stanowi część wspólną budynku. Nie można uznać, że nieprawidłowości dotyczące przenikania hałasu są wynikiem wykonanych w lokalu prac adaptacyjnych. Z tego powodu zasadnym jest nałożenie obowiązku na Wspólnotę jako zarządcę części wspólnych budynku.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...]WINB z [...] lutego 2021 r. złożyła Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. M. w W., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie, jak również uchylenie poprzedzającego je postanowienia PINB.
Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie przejawiające się w tym, że postępowanie w sprawie było prowadzone w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej;
2) art. 7 i art. 12 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób pomijający zasadę słusznego interesu strony oraz zasadę wnikliwości wyrażoną w ww. przepisach;
3) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie przejawiające się w niewystarczającym zebraniu i nierozpatrzeniu całego zebranego materiału dowodowego;
4) art. 107 § 3 k.p.a. przez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego;
5) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji;
6) art. 81c ust. 2 p.b. poprzez jego błędne zastosowanie w stosunku do skarżącego i zobowiązanie go do przedłożenia opinii akustycznej.
Powyższe zarzuty zostały rozwinięte przez skarżącego w uzasadnieniu skargi.
W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia z [...] lutego 2021 r. przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie [...]WINB nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie lub też stwierdzenie jego nieważności.
W myśl art. 81c ust. 2 p.b. organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (uczestnika procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego), obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Nie budzi wątpliwości, że postanowienie wymienione w art. 81c ust. 2 p.b. nie jest orzeczeniem merytorycznym, ma bowiem jedynie charakter dowodowy, stanowiąc regulację szczególną w stosunku do art. 84 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 23 kwietnia 2020 r. sygn. II OSK 1754/19). Nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie kończy postępowania głównego, służąc wyłącznie wyjaśnieniu szczegółowych kwestii technicznych i ustaleniu stanu faktycznego przy pomocy informacji sporządzonej przez osobę posiadającą wiedzę specjalistyczną. Przepis art. 81c ust. 2 p.b. powinien być bowiem stosowany wówczas, gdy wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego nie jest wystarczająca do samodzielnego poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 16 maja 2018 r. sygn. II OSK 1558/16).
Charakter postanowienia wydanego na podstawie art. 81c ust. 2 p.b. determinuje przedmiot postępowania incydentalnego, który może zainicjować adresat tego postanowienia w związku ze skorzystaniem z prawa do zaskarżenia ww. aktu w toku instancji. Postępowanie rozpoznawcze prowadzone przez organ zażaleniowy, jak się przyjmuje w piśmiennictwie, obejmuje czynności zmierzające do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia określonej kwestii procesowej w znaczeniu przyjętym w art. 123 § 2 k.p.a. (por. G. Łaszczyca, Postanowienie administracyjne w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2011, s. 466 i n.).
W tym zakresie w kontrolowanej sprawie na [...]WINB ciążył obowiązek ponownego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem określenia, czy zaistniałe wątpliwości odnośnie do prawidłowej izolacyjności akustycznej przegrody między lokalami nr [...] i [...] w budynku przy ul. M. w W. wymagały dokonania stosownej analizy, której organ nadzoru budowlanego nie jest w stanie przeprowadzić samodzielnie. Na takim założeniu oparł się w sprawie organ w zaskarżonym postanowieniu i stanowisko to, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odpowiada prawu. Jakkolwiek nadzór budowlany pozostaje fachowym pionem administracji publicznej, a zatem co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji organ nadzoru budowlanego powinien rozstrzygać we własnym zakresie, tym niemniej samodzielne wyjaśnianie wątpliwości, w tym ustalanie faktów mających znaczenie z punktu widzenia stosowanych przepisów, powinno być wyłączone, gdy powoduje trudności techniczno-procesowe, jak też wymaga posłużenia się wiadomościami specjalnymi. W rozpoznawanej przez [...]WINB sprawie przypadek tego rodzaju zachodzi, zważywszy, że tylko stosowne opracowanie techniczne sporządzone przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia budowlane w oparciu o dokonanie stosownych oględzin i pomiarów może rozstrzygnąć o tym, czy ściana międzylokalowa znajdująca się pomiędzy pomieszczeniami (pokoje dzienne) lokali nr [...] i [...] została wybudowana w sposób nieodbiegający od ustaleń określonych w projekcie budowlanym i nie budzi wątpliwości jej wykonawstwo, spełnia wymagania dotyczące izolacyjności akustycznej przegród w budynkach mieszkalnych, a jeżeli nie to jakie czynniki mają na to wpływ. W świetle § 323 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065), budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach. Pomieszczenia w budynkach mieszkalnych należy chronić przed hałasem: 1) zewnętrznym przenikającym do pomieszczenia spoza budynku; 2) pochodzącym od instalacji i urządzeń stanowiących techniczne wyposażenie budynku; 3) powietrznym i uderzeniowym, wytwarzanym przez użytkowników innych mieszkań; lokali użytkowych lub pomieszczeń o różnych wymaganiach użytkowych; 4) pogłosowym, powstającym w wyniku odbić fal dźwiękowych od przegród ograniczających dane pomieszczenie. Z § 326 cyt. rozporządzenia przy tym wynika, że poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach. W tego rodzaju budynkach przegrody wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania te odnoszą się do izolacyjności ścian wewnętrznych od dźwięków powietrznych (§ 326 ust. 2 pkt 1).
Przedmiot opinii technicznej powinien obejmować ocenę spełniania wskazanych wymagań, jej zakresem powinny się również stać prace remontowe przeprowadzone w obu lokalach, do których w zażaleniu, a następnie w skardze nawiązała szeroko strona skarżąca, przypisując im charakter "remontu kapitalnego". Wstępna ocena przyjęta w sprawie przez organy nadzoru budowlanego nie dawała powodów, by z nimi w sposób bezpośredni wiązać niski poziom komfortu akustycznego w lokalu nr [...], niemniej wniosek ten stanowi założenie podlegające weryfikacji w toku postępowania wyjaśniającego, którego elementem ma pozostawać opinia sporządzona na podstawie art. 81c ust. 2 p.b. Z treści zaskarżonego postanowienia nie wynika, by [...]WINB nadawał wskazanemu zagadnieniu odmienne znaczenie. Zdaniem Sądu, wzięcie wykonanych w obu lokalach prac remontowych pod uwagę przy sporządzaniu opracowania wydaje się konieczne celem określenia, czy nie zachodzi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy nimi a stwierdzonym przez [...]WINB stanem faktycznym odnoszonym do oceny, że konstrukcja budowlana ściany wydaje się w sposób niewystarczający chronić (izolować) pomieszczenia lokalu nr [...] przed hałasami bytowymi pochodzącymi z lokalu nr [...]. Tego wniosku nie podważały zastrzeżenia zgłoszone w toku postępowania zażaleniowego przez skarżącego, albowiem w złożonym zażaleniu strona nie twierdziła, że "prace remontowo-budowlane" doprowadziły do ingerencji w ścianę międzylokalową, ale jedynie podniosła, że zachodziła taka możliwość, mogąca prowadzić do jej naruszenia (zmiany/przebudowy).
Tak formułowana argumentacja nie może być postrzegana jako podstawa przypisania w sposób skuteczny wadliwości zaskarżonemu postanowieniu, tym bardziej, że nie zachodzi istotna sprzeczność pomiędzy podjętym rozstrzygnięciem – jego podstawą faktyczną i procesowymi następstwami a hipotetycznie przyjmowanym przez skarżącego stanem, opierającym się na uznaniu, że to w wyniku przeprowadzonych remontów doszło do naruszenia konstrukcji ściany i w takiej sytuacji to właściciele lokali finalnie powinni zostać zobowiązani do przeprowadzenia odpowiednich prac mających na celu wyeliminowanie nieprawidłowości. Nałożenie na określony podmiot obowiązku dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz z uwagi na powstałe uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych nie oznacza, że nakaz wykonania określonych czynności (robót budowlanych) celem doprowadzenia wyrobów budowlanych, obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem skierowany musi zostać do tego samego podmiotu. Takiego wniosku interpretacyjnego nie da się wywieść z treści art. 81c ust. 1 i 2 w zw. z art. 51 ust. 1 i art. 66 ust. 1 p.b., albowiem uzależniony on jest od szczegółowych uwarunkowań konkretnej sprawy.
Chybiony jest zarzut skargi, który łączy się z uznaniem, że adresatem nakazu zamieszczonego w zaskarżonym postanowieniu nie powinien być skarżący. W rzeczonym zakresie nakaz powinien zostać skierowany do podmiotu, o którym mowa w art. 81c ust. 1 p.b., tj. właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Powyższa zasada powinna być rozumiana w sposób zakładający, że chodzi tu o te części budynku i urządzenia, które służą do wspólnego użytku ogółu właścicieli lokali, co nie znaczy, że muszą to być elementy wspólne, z których korzystają wszyscy właściciele lokali. Warunkiem jest to, by te części budynku i urządzenia nie były związane z korzystaniem wyłącznie z jednego lokalu. Trafnie uznał [...]WINB, że przegroda budowlana stanowiąca ścianę międzylokalową wyodrębniająca dwa lokale mieszkalne należące do właścicieli wyodrębnionych lokali powinna być traktowana jako wchodząca w skład nieruchomości wspólnej. Jest ona przedmiotem współwłasności przymusowej. Zdaniem Sądu, należy przyjąć, że prawo własności przysługujące właścicielom poszczególnych lokali obejmuje wierzchnią warstwę wykończeniową oraz przestrzeń wykorzystywaną do wyłącznego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych przez właścicieli. Przedmiot i zakres opinii akustycznej wykracza poza wskazane granice, toteż odpowiedzialność za jej sporządzenie i przedłożenie organowi nadzoru budowlanego powinna spoczywać na skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej Budynku przy ul. M. w W. W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że ocena różnicująca elementy budynku stanowiące nieruchomość wspólną i odrębną własność powinna stanowić zasadnicze kryterium określające podmiot, na który powinien zostać nałożony obowiązek dostarczenia odpowiedniej oceny technicznej lub ekspertyzy na gruncie art. 81c ust. 2 p.b. (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2019 r. sygn. II OSK 3135/18; wyrok NSA z 18 maja 2017 r. sygn. II OSK 2404/15; wyrok NSA z 4 kwietnia 2017 r. sygn. II OSK 2990/15). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w rozpatrywanej sprawie nie zachodziły jakiekolwiek szczególne warunki, by zasadę tę wyłączyć. Sąd nie stwierdził równocześnie, by treść obowiązku wynikająca z rozstrzygnięcia była niepełna lub niezrozumiała w stopniu uniemożliwiającym jego wykonanie bądź realizację celu wydania postanowienia. Również wyznaczony stronie termin uznać trzeba za prawidłowo określony, umożliwia on bowiem z jednej strony skarżącemu podjęcie odpowiednich działań rozumianych jako faktyczne zastosowanie się do nakazu, z drugiej zaś przeciwdziała temu, by faza wyjaśniająca postępowania wydłużyła się w sposób niepotrzebny, naruszający w konsekwencji art. 12 k.p.a.
Wbrew odmiennemu twierdzeniu strony skarżącej, zaskarżone postanowienie nie uchybia przepisom procesowym powołanym w skardze. Organ dokonał bowiem wystarczających dla rozstrzygnięcia ustaleń stanu faktycznego oraz w sposób prawidłowy ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy. Przy podjęciu rozstrzygnięcia nie zostały naruszone kodeksowe zasady ogólne. Nie przemawiają za tym argumenty podniesione w skardze, ponieważ w sposób błędny postrzegają one charakter postanowienia dowodowego, o którym mowa w art. 81c ust. 2 p.b., jego nietrafność łączą przy tym z okolicznościami, które bądź nie zostały wykazane, bądź nie posiadają doniosłości prawnej w rozważanym przez [...]WINB zakresie. W zaskarżonym postanowieniu powody zastosowania art. 81c ust. 2 p.b. zostały, w ocenie Sądu, w wystarczający sposób ujawnione przez [...]WINB w treści uzasadnienia, które spełnia wymagania art. 107 § 3 w zw. z art. 124 § 2 k.p.a. Treść zamieszczonej argumentacji pozwala uznać, że organ zażaleniowy w toku instancji ponownie rozpatrzył wynikłą w sprawie kwestię procesową w jej całokształcie, poddając weryfikacji w niezbędnym zakresie również zarzuty postawione przez skarżącego postanowieniu PINB z [...] grudnia 2020 r.
W tym stanie rzeczy, uznając, że zaskarżone postanowienie [...]WINB z [...] lutego 2021 r. odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.