VII SA/Wa 794/14

VII SA/Wa 794/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-04-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska /przewodniczący/
Krystyna Tomaszewska
Włodzimierz Kowalczyk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 105
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – dalej kpa, oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) – dalej Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania A. W. z dnia [...] stycznia 2014 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...]umarzającej postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanych na działce nr ew. [...] położonej w [...] gm. [...] – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] lipca 2013 r. w PINB w [...] zostało wszczęte na wniosek A. W. postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanych na działce nr ew. [...] położonej w [...] gm. [...].
W dniu 2 grudnia 2013 r. w PINB w [...] stawiła się U. G., która przedłożyła decyzję Starosty [...] nr [...]z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe na ww. działce.
W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 5 grudnia 2013 r. na ww. nieruchomości ustalono, że wskazany wyżej obiekt jest usytuowany i wykonany zgodnie z inwentaryzacją budynku wykonaną przez uprawnionego geodetę G. K. (nr upr. [...]) oraz zatwierdzonym projektem budowlanym.
Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanych na ww. działce.
Od powyższej decyzji A. W. wniósł odwołanie, po którego rozpoznaniu zapadła opisana na wstępie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na treść art.105 § 1 kpa będącego podstawą umorzenia postępowania administracyjnego. Wyjaśnił, że postępowanie może być bezprzedmiotowe z przyczyn prawnych - gdy okaże się, że nie ma normy prawnej udzielającej organowi administracji publicznej kompetencji do wydania decyzji administracyjnej, lub z przyczyn faktycznych - gdy okaże się, że nie ma okoliczności faktycznych uzasadniających według hipotezy normy prawnej kompetencję organu administracji publicznej do wydania decyzji administracyjnej. Organ odwoławczy wskazał, że w zaistniałym stanie faktycznym umorzenie postępowania było zasadne.
Wskazał, iż wybudowanie obiektu wraz z infrastrukturą na podstawie pozwolenia na budowę i zgodnie z jego zapisami wyklucza zarzut naruszania przez inwestycję przepisów techniczno-budowlanych i wyklucza ingerencję organów nadzoru budowlanego w tym zakresie. Stwierdził, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w toku prowadzonego postępowania w pełni wyjaśnił kwestię legalności omawianej inwestycji.
Organ odwoławczy podkreślił, że z uwagi na fakt, iż w protokole czynności kontrolnych znajdującym się w aktach organu stopnia podstawowego nie zawarto ustaleń co do odległości budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika na nieczystości ciekłe od działki nr ew. [...] stanowiącej własność skarżącego, [...]WINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. zlecił organowi powiatowemu przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie oględzin wskazanej wyżej nieruchomości w celu ustalenia odległości w/w obiektów z działką skarżącego. Przy piśmie z dnia 18 lutego 2014 r. PINB w [...] przesłał m.in. potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię inwentaryzacji budynku mieszkalnego oraz zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanych na terenie działki nr ew. [...] położonej w [...] gm. [...]. Z powyższego dokumentu wynika, że budynek mieszkalny stanowiący własność A. W. znajduje się poza obszarem oddziaływania przedmiotowych obiektów. Na uwagę zasługuje fakt, iż działka nr ew. [...] jest w części działką rolną, a w części działką budowlaną. Zbiornik na nieczystości ciekłe zlokalizowany na działce nr ew. [...] znajduje się w odległości około 38 m od granicy części budowlanej działki należącej skarżącego, natomiast budynek mieszkalny w odległości około 46 m. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż część budowlana działki nr ew. [...] w [...] gm. [...] znajduje się poza oddziaływaniem omawianych w niniejszym postępowaniu obiektów.
Następnie organ odwoławczy przywołał § 12 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i wyjaśnił, że ww. inwestycja nie narusza przepisów odległościowych określonych w ww. przepisie. Powyższe ustalenia pozwalają stwierdzić, iż działka skarżącego znajduje się poza zasięgiem oddziaływania budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika na nieczystości ciekłe położonych na ww. nieruchomości.
Następnie organ odwoławczy odwołał się do treści art. 28 kpa oraz wyjaśnił istotę interesu prawnego, a także kwestię tzw. interesu faktycznego. Organ odwoławczy ocenił, że A. W. posiada jedynie interes faktyczny w sprawie, co jest niewystarczające do uznania go za stronę w postępowaniu. W konsekwencji postępowanie administracyjne należało umorzyć.
W dalszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem postępowania drugoinstancyjnego jest sprawa administracyjna w całości. Tak więc podstawowym obowiązkiem organu nadzorczego jest jej rozpatrzenie zgodnie z zasadą praworządności i prawdy obiektywnej, a nie tylko przesądzenie, czy utrzymać w mocy lub uchylić rozstrzygnięcie organu I instancji. W związku z powyższym organ odwoławczy w uzasadnieniu rozstrzygnięcia usunął naruszenia prawa dokonane przez organ powiatowy poprzez zawarcie w uzasadnieniu decyzji wszystkich elementów wynikających z art. 107 § 3 kpa oraz precyzyjne wskazanie podstaw przesądzających o zasadności umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ww. budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika na nieczystości.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. W.. W skardze wskazał, że linia graniczna wyznaczona przez punkty geodezyjne jasno określa granice pomiędzy działkami nr [...] i [...] a [...]. Z informacji Wydziału Geodezji w [...] wynika, że od czasu postępowania scaleniowego, kiedy umiejscowiono punkty geodezyjne, żadnych zmian granic nie było. Informacja PINB w [...] w piśmie z 18 lutego 2014r. o braku punktów geodezyjnych na tym terenie, która jest podstawą do utrzymania zaskarżonej decyzji, jest nieprawdziwa. W ocenie skarżącego informacje o tym są notorycznie pomijane przez organy obu instancji. Według tej linii budynek na działce nr [...] został wybudowany bliżej niż 3m. od granicy, a zbiornik szamba stycznie do granicy z działką [...]. PINB określił, że zbiornik szamba znajduje się w odległości większej niż 2 m. od granicy potwierdzając to dokumentacją fotograficzną. Na zdjęciu nie widać jednak umiejscowienia zbiornika w gruncie. [...]WINB pominął ten przepis stwierdzając, że zbiornik szamba może znajdować się na granicy ze względu na fakt, iż jest to część rolna działki nr [...]. Skarżący podkreślił, iż w tym miejscu znajduje się część rekreacyjna działki zamieszkałej przez skarżącego i stanowi jego podwórko, a nie jak twierdzi [...]WINB część rolna. Jest to wyraźnie widoczne, oraz potwierdza to dokumentacja.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
W piśmie procesowym z dnia 18 listopada 2014 r. skarżący wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Rejonowym w [...] o sygn. akt [...].
Na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że popiera wniosek o zawieszenie postępowania, natomiast pełnomocnik organu oraz pełnomocnik uczestniczki postępowania U. G. wnieśli o oddalenie ww. wniosku.
Na ww. rozprawie pełnomocnik skarżącego oświadczył, że popiera skargę, złożył do akt 4 zdjęcia na okoliczność przebiegu granicy między działką skarżącego a działką uczestników, a także na okoliczność naruszenia art. 7 i 77 kpa. Skarżący oświadczył, że szambo jest usytuowane na działce inwestorów w kształcie prostokąta, przylegającego do granicy z jego działką. Budynek mieszkalny i zbiornik na nieczystości ciekłe nie narusza granic inwestycji. Skarżący oświadczył także, że nie brał udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę.
Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, oświadczył, że charakter działki nr [...] wynika z dołączonej do akt sprawy mapy z inwentaryzacją budynku. Pełnomocnik uczestniczki postępowania U.G. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego obowiązującego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w rozpoznawanej sprawie była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] umarzającą postępowanie prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanych na działce nr ew. [...] położonej w [...] gm. [...].
Podstawą wydanej decyzji była art. 105 § 1 kpa, zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowym może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. O bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa możemy mówić wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 kpa. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza zatem, że w sprawie występują tego typu przeszkody, które uniemożliwiają wydanie decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Tak rozumiana przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się postępowaniu, może również powstać w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym. Przyczyny bezprzedmiotowości postępowania dzieli się na podmiotowe i przedmiotowe. Przyczyna podmiotowa zachodzi wówczas, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną, z tym że okoliczność nieistnienia przymiotu strony w odniesieniu do wnioskodawcy wymagała przeprowadzenia czynności dowodowych. Wówczas postępowanie umarza się. W przypadku zaś, gdyby brak uprawnienia wnioskodawcy do wystąpienia z żądaniem wszczęcia postępowania administracyjnego dało się ocenić już na etapie wstępnym (tj. na etapie wniesienia żądania) należy wówczas wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego (art. 61 a § 1 kpa).
Należy wskazać, że zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie interesu prawnego może być rozumiane wyłącznie jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes ten musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny, a nie ewentualny. Od interesu prawnego trzeba odróżnić interes faktyczny, to jest stan, w którym wnioskodawca wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji.
Z akt sprawy wynika, że na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wydaną przez Starostę [...] nr [...] z dnia [...] maja 2012r. inwestor U. G. zrealizowała inwestycję w postaci budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe na działce nr ew. [...] położonej w [...] gm. [...].
W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 5 grudnia 2013 r. ustalono, że budynek mieszkalny oraz zbiornik na nieczystości ciekłe posadowione są zgodnie z inwentaryzacją wykonaną przez uprawnionego geodetę G. K.. Zgodnie z ww. mapą działka nr [...], stanowiąca własność skarżącego, w części stanowi działkę rolną. Ponadto wynika z niej, że zbiornik na nieczystości ciekłe zlokalizowany na działce nr [...] znajduje się w odległości około 38 metrów od granicy części budowlanej działki należącej do skarżącego, a budynek mieszkalny w odległości około 46 m. Należy przy tym podzielić argumentację organu, że wskazane odległości od części budowlanej działki skarżącego nie naruszają § 12 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a podnoszone przez skarżącego argumenty w skardze nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym.
W świetle powyższego należy zgodzić się konstatacją organu, że z uwagi na powyższe odległości działka skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania budynku mieszkalnego i zbiornika na nieczystości ciekłe, w konsekwencji skarżący nie dysponuje interesem prawnym w rozumieniu art. 28 kpa, a co najwyżej interesem faktycznym w rozstrzygnięciu sprawy. Zasadne było zatem umorzenie postępowania administracyjnego z uwagi na brak w odniesieniu do skarżącego przymiotu strony.
Trzeba wskazać, że ww. inwentaryzacja została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 15 listopada 2013 r. Powyższe dowody stanowią dokumenty urzędowe i korzystają z domniemania z art. 76 § 1 kpa, a skarżący nie przedstawił żadnych przeciwdowodów, które skutecznie obaliłyby ww. domniemanie. Powyższe dowody należało uznać za wiarygodne, pełne, na podstawie których, kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów – art. 80 kpa, organ poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. W ocenie Sądu dokumentacja fotograficzna złożona na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. nie stanowią skutecznego przeciwdowodu, który mógłby stanowić podstawę poczynienia ustaleń faktycznych odmiennych niż poczynione przez organy w przedmiotowej sprawie. Twierdzenia skarżącego zawarte w odwołaniu oraz skardze nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego należało wskazać, że organ w sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie wyjaśniające, stosownie do reguł określonych w 7 i 77 § 1 kpa, szczegółowo zbadał i rozważył argumenty przedstawione przez stronę, jak również podjął wszelkie kroki niezbędne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W toku postępowania przez organem dokonano wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa, natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. Zatem w ocenie Sądu niezasadne są wskazane na rozprawie zarzuty naruszenia art. 7 i 77 kpa.
Na marginesie trzeba wskazać, że organ nadzoru budowlanego nie ma uprawnień do badania prawidłowości projektu budowlanego zgodnie z wytycznymi wskazanymi w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu wszelkie zarzuty odnoszące się do prawidłowości projektu budowlanego winny być podnoszone w ewentualnym postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym decyzji o pozwoleniu na budowę (stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę).
Skarżący podniósł, że nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji pozwoleniu na budowę, jednak wskazany zarzut nie może być przedmiotem badania w postępowaniu dotyczącym legalności ww. inwestycji prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego, ale stanowią przesłankę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ppsa, do czasu zakończenia postępowania sądowego przed Sądem Rejonowym w [...] sygn. akt [...] . Należy wskazać, że zawieszenie w oparciu o ww. przepis jest fakultatywne i w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do zastosowania ww. przepisów.
Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył zawiadomienia do Prokuratury Rejonowej w [...] o podejrzeniu popełnienia przestępstw polegających na: sfałszowaniu głównej dokumentacji geodezyjnej dotyczącej granic działki nr [...], poświadczeniu nieprawdy przez pracownika PINB w [...] oraz poświadczeniu nieprawdziwych informacji dotyczących usytuowania zbiornika przez geodetę G. K. na mapie inwentaryzacyjnej. Jak wynika z akt sprawy prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia w ww. przedmiocie, a postępowanie o sygn. akt [...]dotyczy zażalenia skierowanego do sądu na ww. postanowienie prokuratora. Sąd ten, rozpoznając ww. zażalenie, proceduje w ramach tzw. czynności sądu w postępowaniu przygotowawczym, zatem stanowi instancję odwoławczą od orzeczeń podejmowanych przez prokuratora. Postępowanie to zatem nie stanowi postępowania sądowego w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, którego wynik miałby wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Nie można uznać także, aby zaistniała podstawa do zawieszenia postępowania z art. 125 § 1 pkt 2 ppsa, albowiem nie ujawnił się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej, zwłaszcza że, jak już podkreślono, prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia w ww. zakresie.
Z uwagi na przedstawione ustalenia, w ocenie Sądu nie można było skutecznie zarzucić organom, że zaskarżone akty zostały wydane z naruszeniem przepisów. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.