VII SA/Wa 2948/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził częściową nieważność uchwały Rady Miejskiej w Bieżuniu w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oddalając skargę w pozostałym zakresie.
Sąd rozpoznał skargę B. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Bieżuniu dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla kilku miejscowości. Stwierdzono nieważność części uchwały dotyczącej zapisów o linii zabudowy i intensywności zabudowy dla konkretnych działek. Skarga została oddalona w pozostałym zakresie, a Gmina Bieżuń została zobowiązana do zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę wniesioną przez B. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Bieżuniu z dnia 26 marca 2019 r. nr VII/46/2019, która dotyczyła miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Kocewo, Myslin, Dźwierzno, Kobyla Łaka na terenie gminy Bieżuń. Sąd, po przeprowadzeniu rozprawy, postanowił stwierdzić nieważność § 5 zaskarżonej uchwały w zakresie sformułowań "jedynie w obrębie linii zabudowy" oraz "zachowanie minimalnej i maksymalnej intensywności zabudowy" w odniesieniu do działek nr 97/1, 97/2 i 98/1 obrębu 0010 Kocewo. Ponadto, stwierdzono nieważność § 20 pkt 2 i 5 oraz § 20 pkt 3 lit. a uchwały w zakresie sformułowania "w obrębie wyznaczonej linii zabudowy" w odniesieniu do tych samych działek. W pozostałym zakresie skarga została oddalona. Sąd zasądził od Gminy Bieżuń na rzecz B. P. kwotę 780 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Częściowo nie są zgodne, co skutkuje stwierdzeniem nieważności tych zapisów w odniesieniu do wskazanych działek.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że określone sformułowania w planie zagospodarowania przestrzennego, dotyczące linii zabudowy i intensywności zabudowy, były zbyt ogólne lub nieprecyzyjne, co naruszało zasady prawidłowego planowania przestrzennego i mogło prowadzić do dowolności w stosowaniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (5)
Główne
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 1 § 2 i 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 6 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 20 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niejasne i zbyt ogólne sformułowania dotyczące linii zabudowy i intensywności zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Godne uwagi sformułowania
stwierdza nieważność § 5 zaskarżonej uchwały w zakresie sformułowań "jedynie w obrębie linii zabudowy" oraz "zachowanie minimalnej i maksymalnej intensywności zabudowy" stwierdza nieważność § 20 pkt 2 i 5 oraz § 20 pkt 3 lit. a zaskarżonej uchwały w zakresie sformułowania "w obrębie wyznaczonej linii zabudowy"
Skład orzekający
Artur Kuś
przewodniczący
Izabela Ostrowska
sędzia
Paweł Konicki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w szczególności w zakresie precyzji sformułowań dotyczących linii zabudowy i intensywności zabudowy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego planu miejscowego i specyfiki wskazanych działek. Ogólne zasady mogą być stosowane do innych planów z podobnymi wadami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu planowania przestrzennego, jakim jest precyzja zapisów planu miejscowego. Choć nie jest to przypadek sensacyjny, ma znaczenie praktyczne dla prawników i deweloperów.
“Sąd częściowo unieważnił plan zagospodarowania przestrzennego z powodu nieprecyzyjnych zapisów.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 2948/23 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2024-03-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-12-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Paweł Konicki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Planowanie przestrzenne Skarżony organ Rada Gminy Treść wyniku Stwierdzono nieważność uchwały w części Oddalono skargę w części Powołane przepisy Dz.U. 2019 poz 506 art. 101 ust. 1 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity Dz.U. 2018 poz 1945 art. 1 ust. 2 i 3, art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 20 ust. 1 Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Artur Kuś, Sędziowie: sędzia WSA Izabela Ostrowska, asesor WSA Paweł Konicki, , Protokolant: ref. staż. Tomasz Bilewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2024 r. sprawy ze skargi B. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Bieżuniu z dnia 26 marca 2019 r. nr VII/46/2019 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Kocewo, Myslin, Dźwierzno, Kobyla Łaka położonychna terenie gminy Bieżuń 1. stwierdza nieważność § 5 zaskarżonej uchwały w zakresie sformułowań "jedynie w obrębie linii zabudowy" oraz "zachowanie minimalnej i maksymalnej intensywności zabudowy" w odniesieniu do działek nr 97/1, 97/2 i 98/1 obrębu 0010 Kocewo, 2. stwierdza nieważność § 20 pkt 2 i 5 oraz § 20 pkt 3 lit. a zaskarżonej uchwały w zakresie sformułowania "w obrębie wyznaczonej linii zabudowy" w odniesieniu do działek nr 97/1, 97/2 i 98/1 obrębu 0010 Kocewo, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Gminy Bieżuń na rzecz B. P. kwotę 780 (siedmiuset osiemdziesięciu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI