VII SA/Wa 784/20

VII SA/Wa 784/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-02-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-04-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Siwek /sprawozdawca/
Marta Kołtun-Kulik /przewodniczący/
Mirosław Montowski
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Sygn. powiązane
II OSK 2013/21 - Postanowienie NSA z 2024-03-26
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun- Kulik, , Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Sędzia WSA Mirosław Montowski, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2021 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB"’ "organ odwoławczy", "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm.- ze zm., dalej jako: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej jako: "p.b.."), po rozpatrzeniu odwołania [...]od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...](dalej jako "PINB", "PINB [...]", "organ I instancji") z dnia [...] października 2017 r. [...]., nakazującej inwestorowi [...] (dalej jako "skarżący"), doprowadzenie tarasu przy lokalu nr [...] znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...]w [...] do stanu poprzedniego, tj. stanu zgodnego z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2006 r. nr [...]– utrzymał w mocy decyzję I instancji.
Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych na tarasie lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...]w [...], wszczęte zostało w związku z pismem Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z dnia [...] lipca 2012 r. wskazującym na zagrożenie bezpieczeństwa życia i zdrowia mieszkańców nieruchomości oraz osób postronnych.
W trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] września 2012r. przez upoważnionego przedstawiciela PINB ustalono, że na tarasie przyległym do lokalu nr [...] położonym na ostatniej, V-tej, kondygnacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego ul. [...] [...] w [...] wykonano roboty budowlane polegające na wykonaniu murów w rejonie istniejących balustrad, zasypaniu ich ziemią i posadzeniu drzewek ozdobnych. Ponadto wykonano murowaną piaskownicę oraz ułożono betonowe lub kamienne elementy typu obrzeże, wypełnione żwirem i ziemią z posadzonymi krzewami ozdobnymi. Pozostała część tarasu została wyłożona płytami podłogowymi. Zgodnie z oświadczeniem Administratora budynku, przed wykonaniem w/wym. robót budowlanych taras wyłożony był innymi płytami, roboty wykonano w okresie lipiec - wrzesień 2012 r.
Ponadto w dniu [...] listopada 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...]przedłożyła do PINB protokół z wizji lokalnej w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym znajdującym się w [...] przy ul. [...] poniżej lokalu nr [...], sporządzony przez mgr inż. [...] posiadającego uprawnienia budowlane. W przedłożonym protokole wskazano, że w lokalu nr [...] występuje zaciekanie wody opadowej na jedno z okien tego lokalu spod ocieplenia ściany zewnętrznej, przez szczelinę nad oknem, na styku ramy okiennej z elewacją budynku. Jako prawdopodobną przyczynę wyciekania wody pod elewację wskazano nieszczelność styku obróbki blacharskiej z elewacją w oknie piętro wyżej.
PINB [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] nałożył na [...]obowiązek sporządzenia i przedłożenia oceny technicznej robót budowlanych wykonanych na tarasie lokalu nr [...] znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], związanych z montażem instalacji wodnej pod powierzchnią tarasu, wykonaniem murów w rejonie istniejących balustrad, murowanej piaskownicy, wymianą posadzki tarasu, w odniesieniu do wymagań obowiązujących przepisów, w tym techniczno-budowlanych.
Przy piśmie z dnia [...] września 2016 r. (w ramach wykonania zastępczego) dostarczono 2 egzemplarze oceny technicznej dotyczące wykonanych robót budowlanych na tarasie lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], sporządzonej przez mgr inż. arch. [...]posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej bez ograniczeń, oraz [...]posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-inżynieryjnej.
PINB [...]decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...], powołując się na art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 p.b. nakazał inwestorowi [...], doprowadzenie tarasu przy lokalu nr [...] znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] do stanu poprzedniego, tj. stanu zgodnego z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta [...] o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] marca 2006 r.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że autorzy przedłożonej w dniu [...] września 2016 r. oceny technicznej stwierdzili, że roboty budowlane wykonane na tarasie przynależnym do lokalu nr [...], wybudowanym na stropodachu w poziomie IV pietra polegające m. in. na wykonaniu:
- murowanej donicy ciągłej w narożu południowo wschodnim o przekroju widocznym ok. 80 x 50 cm i łącznej długości ok. 7 metrów wypełnionej substratem glebowym i obsadzonej zielenią wysoka gatunku [...],
- murowanej donicy ciągłej w narożu południowo zachodnim o przekroju ok. 80x50 cm i łącznej długości ok 16 metrów, wypełnionej substratem glebowym i obsadzonej zielenią wysoka gatunku [...],
- gazonu z fontanną (betonową) obsadzonego roślinnością niską i wypełnionego żwirem na podłożu z substratu gleby do którego zostało doprowadzone przyłącze wodne oraz elektryczne w celu zasilenia pompy fontanny,
- gospodarczo magazynowej dobudówki usytuowanej po wschodniej stronie tarasu
- murowanej piaskownicy,
- umywalki z przyłączem,
- całościowej wymianie nawierzchni posadzki tarasu, cokołów i warstwy pod posadzkowych,
doprowadziły do przekroczeń punktowych jak i liniowych zaprojektowanych obciążeń użytkowych płyty konstrukcyjnej stropodachu.
Autorzy opracowania stwierdził w pkt. 9 ekspertyzy: cyt. "Ponieważ zabudowa tarasu lokalu nr [...] wykonana na płycie stropodachu IV pietra powoduje negatywne skutki: zagraża zachowaniu izolacyjności cieplnej i wodnej przegród budynku, zagraża bezpieczeństwu konstrukcji przez wprowadzenie dodatkowych obciążeń nieuwzględnionych w projekcie, na który zostało wydane pozwolenie na budowę, zakłóca odprowadzenie wód opadowych do kanalizacji deszczowej, narusza warunki bezpieczeństwa i ochrony zdrowia osób znajdujących si w strefie oddziaływania tarasu (...), należy przywrócić zagospodarowanie tarasu należącego do lokalu nr [...], położonego na płycie stropu nad kondygnacją do stanu pierwotnego
zgodnego z projektem budowlanym według którego budynek otrzymał pozwolenie na budowę i został wybudowany, przywracając zgodne z normami ujęte w projekcie obciążenia użytkowe."
W ocenie PINB z powyższych ustaleń wynika, że w przedmiotowej sprawie niewątpliwie mamy do czynienia z robotami wykonanymi w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia., tym samym zachodzą okoliczności o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 p.b. co obliguje organ nadzoru budowlanego do podjęcia działań w trybie przepisów art. 50 - 51 ustawy - Prawo budowlane. W przypadku ustalenia, że roboty budowlane spowodowały stan zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia organ nadzoru budowlanego nie bada czy roboty budowlane były prowadzone na podstawie pozwolenia na budowę, zgłoszenia czy też bez. Problem legalności robót budowlanych powodujących stan zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia jest kwestia drugorzędną.
Organ I instancji wskazał, że w celu usunięcia stwierdzonego w ocenie technicznej dotyczącego wykonanych robót budowlanych na tarasie lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...], stanu zagraża bezpieczeństwu konstrukcji oraz bezpieczeństwa i ochrony zdrowia osób zgodnie z art. 51 ust 1 pkt. 1 p.b. nakazuje się doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.
Od powyżej decyzji odwołanie pismem z dnia [...] maja 2018 r. złożył [...].
Zarzucił decyzji I instancji naruszenie:
1. przepisów prawa procesowego tj.:
1) art. 42 k.p.a. w związku z art. 43 i 44 k.p.a., w związku z art. 6 k.p.a. (zasada praworządności), art. 7 a k.p.a. (zasada przyjaznej interpretacji przepisów, art. 8 k.p.a. (zasada zaufania i pewności prawa), art. 9 k.p.a. (zasada udzielania informacji), art. 10 k.p.a. (zasada wysłuchania stron),
2) art. 77 k.p.a. (zbieranie i ocena dowodów) w związku z:
a) art. 78 k.p.a. (zgłaszanie wniosków dowodowych), art. 79 k.p.a. (uprawnienia strony do udziału w czynnościach dowodowych), art. 81 k.p.a. (uznanie okoliczności za udowodnioną) w związku z naruszeniem art. 42 k.p.a. w powiązaniu z przepisami, o których mowa w pkt. 1.1. powyżej,
b) art. 80 k.p.a. (swobodna ocena dowodów).
W konsekwencji zdaniem skarżącego organ I instancji oparł decyzję na wadliwie przeprowadzonym postępowaniu dowodowym, wadliwie zebranym materiale dowodowym, nierzetelnej i nierzeczowej opinii, przez co doszło do naruszenia przez Organ art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 11 k.p.a., jak również art. 107 § 3 k.p.a. Ten ostatni przepis ten został naruszony poprzez brak należytego wyjaśnienie podstaw zastosowania sankcji z art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 i art. 83 ust. 1 p.b.
2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 i art. 83 ust. 1 p.b. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.
Skarżący wniósł o doręczenie decyzji I instancji zgodnie z art. 42 k.p.a. tj. na wskazany w odwołaniu adres miejsca pracy skarżącego, który jest adresem miejsca pracy oraz adresem, pod którym można zastać skarżącego praktycznie zawsze. Adres ten pozostaje niezmienny od wielu lat, a ponadto był i jest bardzo dobrze znany administratorowi ([...]) oraz zarządowi Wspólnoty.
Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie następujących dowodów:
1) korespondencji między skarżącym a administratorem i innymi osobami z [...]. i członkami zarządu Wspólnoty [...] w latach 2009 - 2018 na okoliczność, że administrator z [...]i członkowie zarządu Wspólnoty którzy przez całe postępowanie pozostawali w stałym, bieżącym kontakcie z organem mieli pełną wiedzę i świadomość na temat danych kontaktowych skarżącego, w tym email, kilka numerów telefonów wraz z numerem telefonu komórkowego, fax, i danych adresowych tj. adres miejsca pracy a jednocześnie miejsca, w którym skarżącego można zastać od wielu lat od wczesnych godzin rannych do późnych godzin wieczornych, pozwalających na skuteczne i efektywne doręczanie skarżącemu pism na podstawie art. 42 k.p.a. i informowanie skarżącego o wszystkich zdarzeniach dotyczących przedmiotowego postępowania zapewniając skarżącemu w ten sposób możliwość aktywnego udziału w postępowaniu oraz obronę jego praw,
2) zobowiązanie administratora z [...]. i członkowie zarządu Wspólnoty do dołączenia do akt sprawy wszystkich dokumentów dotyczących sporu wspólnoty z [...] dotyczącego m.in. tarasu skarżącego (sygn. akt [...] C [...]), która toczy się obecnie przed Sądem Okręgowym w [...], ewentualnie zwrócenie się przez organ do Sądu Okręgowego w [...] o udostępnienie tych akt celem przeprowadzenia postępowania dowodowego z dokumentów w tych aktach zawartych.
3) wyznaczenie skarżącemu terminu co najmniej 3 miesięcy na przygotowanie kompleksowej opinii odnoszącej się szczegółowo do opinii stanowiącej podstawę decyzji, i przeprowadzenie dowodu z tej opinii. Do tej opinii zostanie dołączona w formie załącznika Opinia techniczna o możliwości adaptacji tarasu przylegającego do lokalu przy ul. [...] z września 2012 r. sporządzona przez mgr inż. budownictwa [...] posiadającego uprawnienia do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. W opinii, o której mowa, mgr inż. [...]zawarł szczegółowe wyliczenia obciążeń stałych i zmiennych na strop. W zakresie obciążeń stałych zostały uwzględnione wykończenie tarasu, jak również jak również donice 60 cm. (wyższe) oraz donice 15 cm (niższe) wraz ziemią, keramzytem i piaskiem. W wyniku przeprowadzonych obliczeń został sformułowany wniosek tj. "Po analizie oraz przeprowadzonych obliczeniach stwierdzono, że nie zostały przekroczone maksymalne dopuszczalne wartości obliczeniowe na jakie została policzona płyta stropowa tarasu".
4) z dołączonych do odwołania zdjęć tj.:
a) zdjęcia płyt z jakich został wykonany tzw. domek;
b) zdjęcia tzw. innych domków na tarasach w tym samym budynku tj. ul. [...];
c) zdjęcia drzew z innych tarasów i balkonów w tym samym budynku;
d) zdjęcia drzew z innych tarasów i balkonów na terenie Miasteczka [...];
e) zdjęcia zabrudzeń z innych części tego samego budynku.
Skarżący wskazał, że nigdy nie doszło do skutecznego doręczenia mu żadnych pism w toku postępowania począwszy od jego wszczęcia aż do jego zakończenia, w tym włącznie z decyzją PINB, o której rzekomym istnieniu jak również o poprzedzającej jej wydanie postępowaniu skarżący usłyszał pod r koniec marca 2018 r. od [...], członka Zarządu Wspólnoty. Wiadomość ta wywołała po stronie skarżącego bardzo duże zaskoczenie, w wyniku czego skarżący z własnej inicjatywy udał się do siedziby organu, gdzie uzyskał informację o decyzji i dostęp do akt przedmiotowego postępowania. Od 2012 r. do [...] marca 2018 r. ww. administrator jak i członkowie Wspólnoty nie ujawnili skarżącemu tak ważnej informacji, jak fakt toczącego się postępowania w sprawie tarasu skarżącego.
Skarżący w sposób obszerny odniósł się do treści oceny technicznej (opinii), sporządzonej przez mgr inż. arch. [...], oraz mgr inż. [...], a w szczególności odnosząc się do wniosków szczegółowych zawartych na str. 35-36 opinii:
1) pkt 7a), b) i c) – zdaniem skarżącego nie wiadomo na jakiej podstawie autor opinii stwierdza, że w wyniku wybudowania ciągłych donic zlikwidowano spływ wód deszczowych do trzech przewidzianych do obsługi tarasu koryt ściekowych, na rzecz jednego w zachodniej części tarasu. Jest to wniosek w sposób oczywisty nieprawdziwy. W tym kontekście, jako niewłaściwe należy uznać interpretację zdjęć z 2012 r. przekazaną autorowi opinii przez [...] zarówno w zakresie nieprawdziwej tezy, tj. jakoby poprzez wykonanie donic o wys. 60 cm (donice duże) został zablokowany odpływ wód opadowych w kierunku wschodnim i zachodnim na tzw. daszki żwirowe). Odpływ ten jest cały czas zachowany i skuteczny. U podstawy donic zarówno od strony wschodniej i zachodniej znajdują się otwory odpływowe. W sposób niewłaściwy zostały również zinterpretowane zdjęcia z 2012 r. (akapit 7 na s. 14 opinii). W tym samym akapicie autor opinii wyraźnie zaznacza również, " W chwili obecnej ze względu na zakryty charakter robót trudno określić technologię", co jednak nie przeszkadza mu w dalszych częściach opinii formułować krytyczne wnioski o wykonanych pracach (np. "wykonane izolacje nie są prawidłowo połączone z resztą pierwotnie wykonanych (możliwość start cieplnych w miejscach nieszczelności izolacji termicznej, oraz przenikania wody w miejscach nieszczelności izolacji pierwotnej" - czysta hipoteza niepoparta żadnymi dowodami - albo "niewłaściwie dobrana technologia wykonania izolacji przeciwwodnych (...) - s. 15 opinii. Nieprawdziwy jest również wniosek, jakoby przyłącza instalacyjne zostały wykonane w sposób nieprawidłowy bez koniecznych zabezpieczeń i prowadziły do obniżenia parametrów izolacyjności, "co generuje nienormatywne utraty ciepła". Przyłącza te były kontrolowane przez specjalistów z odpowiednich dziedzin. Problemem jest natomiast sposób doprowadzenia instalacji na taras przez dewelopera. Przy odbiorze budynku administrator nie zadbał bowiem o uzyskanie tej dokumentacji od dewelopera. Do chwili obecnej taka dokumentacja nie została przekazana.
Zdaniem skarżącego nie wiadomo na jakiej podstawie autor opinii stwierdził, że doszło do ograniczenia efektywności odbioru wód opadowych z powierzchni tarasu. Prace na tarasie zostały ukończone w 2012 r. Od tego czasu nigdy nie wystąpił żaden problem z zastojem wód opadowych, czego autor opinii jest najwyraźniej świadomy pisząc, że "nadmiar wody może spowodować zastoiska na powierzchni tarasu i w konsekwencji zalewanie powierzchni pionowych ścian (...) pionów instalacyjnych instalacji wentylacji grawitacyjnej, wentylacji mechanicznej kanału nawiewowego do parkingu podziemnego.". Tak formułowany wniosek ma charakter czysto hipotetyczny, a zatem nie może stanowić podstawy zastosowania przez organ tak poważnych sankcji.
Nie wiadomo na jakiej podstawie został sformułowany kolejny wniosek, tj. że zabudowa została wykonana bez odniesienia do istniejącego systemu odprowadzania wód do istniejącego systemu izolacji przeciwwilgociowych. Jest to zdanie nieprawdziwe. Założeniem przy wykonywaniu wszystkich prac było to, że zostanie zachowany dotychczasowych system odprowadzania wód, i zgodnie z oświadczeniami wykonawców taki został zachowany.
Nie wiadomo, na jakiej podstawie autor opinii stwierdza, że jedyną drogą spadku do koryta ściekowego jest droga wiodąca przez obszar tzw. niskiej roślinności, i że jest to miejsce tworzenia się zastoisk, i w jakiej relacji pozostaje ta hipoteza z hipotezą wcześniejszą odnoszącą się do rzekomej zmiany odprowadzania wód opadowych. Powstaniu zastoisk, o których mowa nie potwierdza żaden fakt.
Nie wiadomo, na jakiej podstawie dokonano wyliczenia dodatkowego obciążenia konstrukcyjnego w związku z budową donic "rządu ok. 17kN/m2. Jest to czysta hipoteza, której brzmienia nie sposób poddać jakiejkolwiek weryfikacji.
Skarżący wskazał, że dysponuje opinią techniczną, którą dołączy jako załącznik do kompleksowej opinii odnoszącej się do opinii powołanej w treści uzasadnienia decyzji. W opinii tej znajdują się szczegółowe wyliczenia obciążeń stałych i zmiennych na strop. W zakresie obciążeń stałych zostały uwzględnione wykończenie tarasu, jak również jak również donice 60 cm. (wyższe) oraz donice 15 cm (niższe) wraz ziemią, keramzytem i piaskiem. W wyniku przeprowadzonych obliczeń został sformułowany wniosek tj. po analizie oraz przeprowadzonych obliczeniach stwierdzono, iż nie zostały przekroczone maksymalne dopuszczalne wartości obliczeniowe na jakie została policzona płyta stropowa tarasu". W opinii tej nie wskazano, aby wykonanie ujętych w treści opinii prac wymagało pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.
Skarżący wskazał także, że nie wiadomo, jak nasadzenia winorośli wpływają na komin. Autor opinii nie wskazuje nawet, jakiego rodzaju nasadzie zostały umieszone wokół komina. Donica, w której są winorośle, jest w pełni izolowana od roślin znajdujących się w pozostałych donicach.
2) pkt 7d – zdaniem skarżącego tzw. dobudówka nie jest, jak sugeruje autor opinii, elementem dobudowanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, lecz jest elementem wolno stojącym wykonanym z płyty pilśniowej, o łącznej wadze wraz z dachem wykonanym również z płyty pilśniowej ok. 30 kg. (waga ok. 2 rowerów). Autor opinii nie wskazuje na jakiej podstawie sformułował swoje wnioski dotyczące tego elementu. Zdaniem skarżącego uwagi autora opinii pozostają w całkowitym oderwaniu od stanu na innych dacho-tarasach w tym samym budynku, na których stoją dużo większe i cięższe "domki", a ponadto w oczywisty sposób interferują z architektura budynku, jako że stoją na tzw. pełnym widoku.
3) Pkt 7 e – zdaniem skarżącego w przypadku piaskownicy (która nie pełni już swojej funkcji) autor opinii daje pełen wyraz, w jak bardzo spekulatywny, a zatem nierzetelny i nierzeczowy sposób formułuje swoje wnioski. Zakłada bowiem, że piaskownica narusza izolację, jednak stwierdza, że "stopień naruszenia izolacji jest trudny do określenia". Takie wnioski nie mają żadnej wartości. Z piaskownicy został już dawno usunięty piach, a ponadto tzw. piaskownica jest przeznaczona do likwidacji ze względu na fakt, iż wyczerpała się jej funkcja użytkowa.
4) Pkt 7 f - w ocenie skarżącego nie wiadomo na jakiej podstawie został sformułowany wniosek, że przyłącze umywalki jest wcinką do pionów nieprzynależnych do lokalu nr 14. Jest to zdanie nieprawdziwe. Nie ma tam żadnej wcinki. Ponadto umywalka nie blokuje w żaden sposób dostępu i nie utrudnia konserwacji kanału instalacyjnego. Nie grozi również żadnym zalaniem, zważywszy dodatkowo na fakt, iż nie jest wykorzystywana jej funkcja umywalki. Jest to element czysto dekoracyjny. Od momentu jej zamontowania nie było żadnego przypadku zalania.
5) Pkt 7g – zdaniem skarżącego nie wiadomo, na jakiej podstawie został sformułowany wniosek, że "rozbiórki naruszyły jednorodność izolacji zarówno cieplnej i wilgotnościowej. W wyniku drgań, które towarzyszyły rozbiórkom mogło dojść do rozszczelnienia elementów izolacji". Na terenie całego budynku zostało do tej pory wykonanych szereg prac remontowych na tzw. stropodachach. Każdej pracy remontowej towarzyszą jakieś drgania. Przy rozbiórce na tarasie skarżącego praktycznie nie było żadnych szczególnych drgań do pierwotnie położone płytki odchodziły praktycznie same tj. bez konieczności używania jakiejkolwiek siły. Autor opinii nie precyzuje użytego pojęcia drgań nie dostrzegając tak oczywistego elementu, że korzystaniu czy to z lokalu, czy tarasu zawsze towarzysza jakieś drgania. W protokole z wizji lokalnej w lokalu nr [...] (bez daty, jedynie data na zdjęciach może sugerować, że został on sporządzony po [...] października 2012 r.), opracowanym przez mgr inż. [...]. W podsumowaniu tego protokołu nie ma żadnego nawiązania do prac remontowych wykonanych na tarasie skarżącego, wręcz przeciwnie, jest wyraźny wniosek, że przyczyna wyciekania wody jest najprawdopodobniej nieszczelność styku obróbki blacharskiej z elewacją w oknie piętro wyżej (...) Wymagane jest sprawdzenie stanu blacharki w lokalu położonym nad lokalem nr [...].
Następnie skarżący odniósł się obszernie do podsumowania wniosków zawartych na stronie [...]opinii. Podkreślił, że są to hipotezy oparte na spekulacjach. W ocenie skarżącego na tarasie nie ma ani jednego drzewa [...]. Nie wiadomo jak wyliczono obciążenia donic, tj. ok. 4kN/m2, oraz fontanny ok. 5kn/m2, tzn. brak jest wskazania jakichkolwiek danych przyjętych do obliczeń. Fontanna jest obiektem wolnostojącym o masie ok. 60 kg (waga ok. 4 rowerów) który nie jest zasilony w wodę. Obecnie podobnie jak umywalka ma charakter czysto dekoracyjny tj. beż wykorzystywania funkcji fontanny. Oczywistą nieprawdą jest zatem przyjęte założenie, że do fontanny została doprowadzona woda, jak sugeruje autor opinii. Pierwotnie położone na całej powierzchni tarasu płytki nie pełniły jakiejkolwiek funkcji izolacyjnej. Przy wykonywaniu prac remontowych praktycznie wszystkie płytki odchodziły od powierzchni bez używania jakiejkolwiek siły, natomiast żadne prace remontowe nie ingerowały w warstwę izolacyjną tarasu. Praktycznie w każdym miejscu Miasteczka [...] są umieszczone drzewa zarówno iglaste jak i liściaste. W niektórych miejscach wysokość drzew sięga 4 a nawet 5 metrów.
Skarżący wskazał, że brak w ww. ekspertyzie nawiązania do wytoczonego przez Wspólnotę sporu sadowego przeciwko wykonawcy, którego wartość wynosi najprawdopodobniej ok. 5 milionów złotych wyliczonej jako szkody związane z niewykonaniem przez wykonawcę budynku stropodachów (dacho-tarasów) i balkonów, przy czym istotna część tej kwoty przypada na stropodachów (dacho-tarasów).
[...]WINB postanowieniem dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] z stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez [...] odwołania od decyzji PINB [...] z dnia [...] października 2017 r.. Skargę na ww. postanowienie organu II instancji wniósł [...]. Wyrokiem z dnia [...] lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1843/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. postanowienie [...]WINB z dnia [...] czerwca 2018 r.
[...]WIMB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], powołując się na art. 136 k.p.a. zlecił PINB [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez dokonanie oględzin zgodnie z wymogami art. 79 k.p.a. w celu dokładnego określenia stanu faktycznego, tj. czy nadal pozostaje aktualny, czy też uległ zmianie, a jeśli tak to w jakim zakresie. Jednocześnie organ odwoławczy zobowiązał PINB do przekazania decyzji Prezydenta [...]z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę wraz z projektem budowlanym.
W związku z wydanym postanowieniem, PINB kilkukrotnie wyznaczał termin do przeprowadzenia kontroli tarasu przy lokalu nr [...] znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...]. Wyznaczone na dzień [...] lipca 2019 r., [...] września 2019r. oraz na dzień [...] października 2019r. kontrole nie odbyły się, z uwagi na nie udostępnienie lokalu. Na kontroli wyznaczonej w dniu [...] grudnia 2019 r. nie stawił się przedstawiciel administracji [...] w związku z powyższym [...] odmówił udostępnienia lokalu. Kontrola wyznaczona na dzień [...] stycznia 2020r. odbyła się, a jej ustalenia zawarto w protokole nr [...].
Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. skarżący wniósł o reasumpcję ww. postanowienia [...]WINB z dnia [...] czerwca 2019 r. ze względu na wykroczenie poza granice uzupełniającego postępowania dowodowego wyznaczonego w trybie art. 136 k.p.a. oraz wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii technicznej o możliwości adaptacji tarasu [...]sporządzona przez mgr inż. [...]oraz z dokumentów załączonych przez skarżącego dotyczących sporu Wspólnoty Mieszkaniowej [...].
Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań w charakterze świadka administratora budynku – [...]– na okoliczność wadliwości oceny technicznej powołanej w decyzji PINB oraz na okoliczność przebiegu kontroli tarasu w dniu [...] stycznia 2020 r.
[...]WINB decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję PINB [...]z dnia [...] października 2017 r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutów skarżącego w zakresie nierzetelności i nierzeczowości omawianej opinii, zauważył, iż ww. ocena techniczna z września 2016 r. została sporządzona przez osoby posiadające wszelkie kompetencje i wiedzę specjalistyczną w wymaganym zakresie i ponoszące odpowiedzialność przed właściwą izbą zawodową za wykonane przez siebie opinie bądź ekspertyzy - niezależnie od tego na zlecenie jakiego podmiotu je wykonują. Są to bowiem osoby posiadające uprawnienia w branży konstrukcyjno - inżynieryjnej ([...]) oraz do projektowania w specjalności architektonicznej ([...]). Tym samym ww. zespół jest jak najbardziej kompetentny zarówno do oceny już wykonanych robót oraz ich wpływu na konstrukcję budynku, z jednoczesnym odesłaniem do zastosowanych rozwiązań w projekcie budowlanym, w tym do przyjętych założeń obciążeń w tym projekcie.
Zdaniem [...]WINB obowiązek organu do zebrania całego materiału dowodowego i jego rozpatrzenia nie oznacza natomiast przerzucenia na organ całego ciężaru dowodzenia w sprawie. Zadaniem organu nie jest bowiem dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza. W sytuacji zaś, gdy organ wyprowadził określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego, to skuteczne ich zakwestionowanie wymagało przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania.
Zdaniem organu odwoławczego skarżący nie przedstawił dowodów, mogących stanowić podstawę do przyjęcia innych wniosków, niż zawarte w przedłożonym opracowaniu technicznym. Dopuszczona w sprawie jako dowód opinia techniczna z września 2012r. o możliwości adaptacji tarasu [...] sporządzona przez mgr inż. [...], zawiera planowane zagospodarowanie tarasu jedynie donicami po obrysie zewnętrznym tarasu, w opracowaniu nie ma mowy o obciążeniu spowodowanym wybudowaniem fontanny, piaskownicy, pomieszczenia gospodarczo - magazynowego, wymiany warstwy posadzki, instalacji umywalki, pominięto kwestie odprowadzania wód opadowych do koryt ściekowych. Podkreślenia wymaga także fakt, że notatka sporządzona przez [...] w dniu [...] września 2012 r. jest ważna przez okres jednego roku od daty jego wykonania. Opinia [...] została sporządzona po wykonanych robotach, więc odnosi się do stanu obecnego, a nie przewidywanego, jak to ma miejsce w przypadku opinii z września 2012 r.
W odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2020r. w sprawie dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka [...] [...], organ wskazał, że nie widzi takiej potrzeby mając na uwadze będącą w aktach sprawy ocenę techniczną z września 2016 r. Skarżący nie wykazał, jakie wskazana osoba posiada kompetencje by podważać ww. opracowanie. Z kolei skarżący mógł zaś przedstawić własne opracowanie techniczne, a nie oczekiwać od organu, że będzie bezrefleksyjnie przyjmował i akceptował wnioski dowodowe skarżącego.
Zdaniem organu odwoławczego w tej sytuacji oraz z uwagi na brak dowodów mogących podważyć wskazania zawarte w powołanej opinii z września 2016r. i ustaleń kontrolnych organu powiatowego, PINB [...] wydał prawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie.
Odnosząc się do pisma skarżącego z dnia [...] stycznia 2020r. w sprawie wątpliwości dotyczących charakteru kontroli przeprowadzonej przez przedstawiciela PINB w dniu [...] stycznia 2020r ., tutejszy organ wyjaśnia, że oględziny miały zgodnie z wydanym przez [...]WINB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. na celu ustalenie stanu faktycznego tj. czy nadal pozostaje aktualny, czy też uległ zmianie, a nie jak twierdzi skarżący stanu technicznego tarasu.
Skargę na powyższą decyzję wniósł [...].
Postawił zarzuty:
1) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. i art. 10 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i pozbawienie w ten sposób skarżącego prawa do dwóch instancji administracyjnych, w sytuacji gdy skarżącemu wskutek wadliwych doręczeń nie zapewniono możliwości zajęcia stanowiska w postępowaniu przed organem I Instancji, w tym zwłaszcza możliwości ustosunkowania się do zgromadzonych dowodów, które to uchybienie nie mogło zostać naprawione w postępowaniu odwoławczym, a zatem skutkowało koniecznością uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania ("Zarzut I"),
2) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 136 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez wykroczenie poza granice dopuszczalnego uzupełniającego postępowania dowodowego, w tym zwłaszcza dokonanie istotnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego w oparciu o materiał zebrany w toku oględzin, które z uwagi na istotne znaczenie dla wyniku sprawy nie mogły zostać dokonane w postępowaniu odwoławczym, a w konsekwencji naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania ("Zarzut II"),
3) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy tj. art. 136 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez przeprowadzenie kontroli w trybie art. 136 § 1 k.p.a. podczas której, osoba kontrolująca nie tylko nie dokonała ustaleń istotnych dla oceny zasadności zaskarżonej decyzji PINB, ale nawet nie była zainteresowana dokonaniem takich ustaleń, mimo kilkukrotnych wezwań ze strony Skarżącego o przeprowadzenie takiej kontroli ("Zarzut III"),
4) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w zw. art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez pominięcie przy rozstrzygnięciu sprawy nawet tego, co ustaliła osoba kontrolująca w zakresie stanu faktycznego tarasu, który uległ zmianie w stosunku do stanu poprzedniego, co jedynie dowodzi, że organ II Instancji od samego początku nie był zainteresowany rzetelną analizą decyzji PINB, wobec z góry powziętego zamiaru nieuwzględnienia odwołania ("Zarzut IV"),
5) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącemu możliwości zajęcia stanowiska końcowego przed wydaniem zaskarżonej decyzji, podczas gdy było to konieczne z uwagi na przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego przy równoczesnym pominięciu istotnych wniosków dowodowych skarżącego, a także z uwagi na dotkliwość zastosowanych sankcji, odnośnie zasadności których Skarżącemu powinna zostać zagwarantowana możliwość zajęcia stanowiska końcowego, zwłaszcza że możliwości tej Skarżącemu nie zapewniono w postępowaniu przed organem pierwszej instancji ("Zarzut V"),
6) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia sprawy w oparciu o całokształt materiału dowodowego i brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności oraz poczynienie wadliwych ustaleń faktycznych, w szczególności wskutek całkowitego zaniechania rozważenia zarzutów odwołania dotyczących charakteru i zakresu wykonanych na tarasie prac adaptacyjnych ("Zarzut VI"),
7) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak uwzględnienia okoliczności świadczących o niemożliwości przywrócenia tarasu do stanu poprzedniego z uwagi na jego wadliwe wykonanie przez dewelopera ("Zarzut VII"),
8) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu zaskarżonej Decyzji do wszystkich zarzutów, twierdzeń i wniosków Skarżącego, co powoduje że uzasadniona w ten sposób Decyzja nie może zostać utrzymana w mocy ("Zarzut VIII"),
9) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 84 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. i art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez bezkrytyczną akceptację wniosków oceny technicznej z września 2016 r. i uznanie jej za rzetelną opinię jednie w oparciu o formalne kwalifikacji jej autorów, podczas gdy skarżący przedstawił w odwołaniu szereg merytorycznych zarzutów wskazujących na nierzetelność przedmiotowej opinii, której wartości dowodowej organ II Instancji nie poddał jakiejkolwiek weryfikacji w świetle zgłoszonych zarzutów ("Zarzut IX"),
10) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez wadliwe i dowolne uznanie, że przedstawiona przez skarżącego opinia z 2012 r. dotycząca możliwości adaptacji tarasu nie przedstawiała żadnej wartości dowodowej w sprawie, podczas gdy dowód ten podważał w kluczowym zakresie prawidłowość oceny technicznej, na której oparł się organ I jak i II Instancji i wskazywał co najmniej na potrzebę dopuszczenia w sprawie dalszych dowodów zawnioskowanych w sprawie przez skarżącego ("Zarzut X"),
11) naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 75 § 1 i art. 77 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez pominięcie istotnych wniosków dowodowych skarżącego, których uwzględnienie było konieczne w świetle zarzutów skarżącego, co skutkowało dokonaniem błędnych ustaleń w zakresie rzekomych zagrożeń związanych z dokonaną adaptacją tarasu ("Zarzut XI"),
12) naruszenia przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez zaniechanie rozważenia celowości zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez sąd cywilny zagadnienia prawidłowości wykonania tarasu skarżącego przez dewelopera, podczas gdy z twierdzeń i dowodów przedstawionych przez skarżącego w oczywisty sposób wynikało, że kwestia ta ma charakter zagadnienia wstępnego w rozumieniu powołanego przepisu ("Zarzut XII"),
13) naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 7 p.b. poprzez błędne zastosowanie tych przepisów i przewidzianych w nich sankcji, podczas gdy w sprawie nie zostały spełnione przesłanki ich nałożenia, w szczególności brak było podstaw do oceny, że wykonane na tarasie prace adaptacyjne mogą stanowić jakiekolwiek zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, a ponadto brak jest możliwości przywrócenia stanu poprzedniego ("Zarzut XIII")
Skarżący wniósł o uchylenie decyzji I i II instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania
Odpowiadając na skargę [...]WINB podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. skarżący wniósł o przeprowadzenie w dniu [...] lutego 2021 r. rozprawy przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość, zamiast posiedzenia niejawnego w trybie art. 15 zzs4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm. dalej: "ustawa Covid").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2017 r., nr [...] nakazującą inwestorowi [...] doprowadzenie tarasu przy lokalu nr [...] znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] do stanu poprzedniego, tj. stanu zgodnego z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta [...] o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] marca 2006 r..
W niniejszej sprawie podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jest art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 p.b. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydanych rozstrzygnięć. Wskazać należy, że zgodnie z art. 50 ust. 1 p.b. w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:
1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub
2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub
3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub
4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.
Organy administracji, stosując art. 50 ust. 1 pkt 2 p.b., są zobowiązane w każdej indywidualnej sprawie badać, czy roboty budowlane są wykonywane lub zostały wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. Konieczne jest wówczas wyjaśnienie, czy w konkretnej sprawie rzeczywiście powstaje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. I właśnie prawidłowe wyjaśnienie tej kwestii doprowadziło do uzasadnionej oceny, że nie dojdzie do ww. zagrożeń. Stan zagrożenia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 p.b., nie jest związany z tym, czy roboty budowlane są prowadzone na podstawie pozwolenia na budowę, zgłoszenia czy też bez. Nie jest też tu istotne, czy prowadzone roboty budowlane wymagają zgodnie z prawem pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.
Zgodnie zaś z art. 51 ust. 1 ww. ustawy przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji:
1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo
2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo
3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych .warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
Postępowanie naprawcze, o jakim mowa w art. 51 p.b. polega na wydaniu jednej z trzech decyzji określonych w ust. 1 przywołanego przepisu. W sytuacji, gdy zachodzi brak możliwości naprawy wykonanych robót budowlanych (pkt 1), tj. powstała niedająca się usunąć niezgodność z przepisami prawa, organ obowiązany jest nakazać zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, albo też doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Decyzja taka kończy postępowanie naprawcze. Jeśli natomiast możliwe jest doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z przepisami i nie jest to przypadek odstąpienia od projektu budowlanego albo warunków pozwolenia na budowę (najczęściej naruszenie innych przepisów lub warunków bezpieczeństwa), organ orzeka o nałożeniu obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (pkt 2). Z kolei w przypadku, gdy wystąpiło istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę (pkt 3), właściwy organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego.
W myśl art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Nakaz ten, może i powinien być wydany, gdy nie ma możliwości doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Ocena ta jest możliwa już na etapie stwierdzenia naruszenia, bez dokonywania dalszych czynności określonych w art. 51 p.b. W każdej sprawie należy zatem indywidualnie zbadać, czy doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem jest możliwe.
Z kolei z art. 51 ust. 7 p.b. wynika, że przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio również wówczas, gdy roboty budowlane, o których mowa w art. 50 ust. 1, zostały już wykonane, z czego można wnioskować, że w związku z tym nie zostało wydane postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. W takim przypadku nie ma też zastosowania zastrzeżenie z art. 51 ust. 1, że decyzja musi być wydana przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, wydania decyzji na podstawie tego przepisu nie poprzedza, bowiem postanowienie wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 3 lipca 2008 r., II SA/Po 617/2007, Lexis.pl nr 3920406; wyrok NSA z 26 stycznia 2011 r., II OSK 165/2010, Lexis.pl nr 2580475).
Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie bezspornym i nie negowanym przez skarżącego jest, jak wskazano w protokole oględzin z dnia [...] września 2012 r. oraz załączonej do niego dokumentacji fotograficznej, że na tarasie przylegającym do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] wykonano następujące roboty budowlane: "na ostatniej kondygnacji budynku wielorodzinnego wykonano roboty budowlane polegające na wykonaniu murów w rejonie istniejących balustrad, zasypaniu ich ziemią i posadzenie drzewek ozdobnych. Ponadto wykonana jest murowana piaskownica oraz ułożono betonowe lub kamienne elementy typu obrzeże wypełnione żwirem i ziemią z posadzonymi krzewami ozdobnymi. Pozostała część tarasu wyłożona jest płytami w kolorze ciemnym szary", wg oświadczenia Administratora budynku "roboty wykonano w okresie 07- 09.2012r. ". O wykonaniu robót budowlanych w przedmiotowej lokalizacji świadczy także obszerna dokumentacja fotograficzna przekazana do akt sprawy przez [...].
Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, powyższy stan faktyczny został potwierdzony w protokole kontroli oraz załączonej do niego dokumentacji fotograficznej, przy okazji przeprowadzenia oględzin przez PINB w dniu [...] stycznia 2020 r., zgodnie z którym cyt.: "Stwierdzono następujący stan faktyczny stałych elementów wykonanych na tarasie przyległym do lokalu nr [...]:
1. Murowana donica ciągła wyłożona zewnątrz łupniem kamiennym o wym. długość - 5,60, szer - 0,98 i wys. 0,6.
2. Murowana donica ciągła o dł. l,92m i szer. 0,98 i wys. 0,60m.
3. Murowana donica ciągła o długości ll,40m, szer - 0,98 i wys. 0,6m.
4. Murowana donica ciągła o dł 5,15, szer 1,07 i wys. 0,6m. Okładziny donic łupkiem kam.
5. Cztery pola ograniczone obrzeżem o kształcie zbliżonym do trójkąta wypełnione żwirem i ziemią z nasadzeniami z krzewów. Donice wypełnione ziemią z nasadzonymi dzewami typu thuje - (żywotne).
6. Domek narzędziowy o wymiarach 3x2 (1,5m) i wys. 2,3 m wykonany w konstrukcji drewnianej z poszyciem z płyt OSB. Domek jest przystawiony do ściany wewnętrznej budynku będąc z nim związany trwale.
7. Umywalka na zewnątrz elewacji."
Należy podzielić także stanowisko organu, że zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] balkony i tarasy wykończone są gresem mrozoodpornym firmy Opoczno, co zostało przedstawione na rysunku projektowym nr [...] rzut piętra 4 (Tom I). Według oświadczenia administratora budynku przy ul. [...] taras przylegający do lokalu nr [...] przed wykonaniem ww. robót budowlanych był wyłożony płytkami w kolorze jasnym, zastany podczas kontroli kolor płytek to ciemny szary. Projekt budowlany będący załącznikiem do decyzji p pozwoleniu na budowę nie przewidywał żadnej zabudowy tarasu, w szczególności murowanymi donicami, wyłożonymi dodatkowo substratem glebowym i ziemią. Powyższe jest o tyle istotne, że projektowana konstrukcja stropu, jak i obliczenia statyki w tym zakresie nie przewidywały dodatkowego obciążenia stropu. To z kolei budzi poważne wątpliwości, czy zaprojektowana konstrukcja obiektu jest dostosowana do przyjęcia tak znacznych dodatkowych obciążeń.
Podkreślić należy, że w obszernych aktach administracyjnych prawy znajdują się następujące opracowania techniczne:
- ocena techniczna z września 2016 r. wykonanych robót budowlanych na tarasie lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...], zgodnie z postanowieniem PINB [...] z dnia [...] kwietnia 2013r Nr [...] z dnia. sporządzona przez mgr inż. arch. [...] oraz mgr inż. [...];
- opinia techniczna z września 2012 r. o możliwości adaptacji tarasu [...] ul. [...]sporządzona przez mgr inż. [...];
- protokół przeglądu okresowego z okresu sierpień - październik 2010 r. budynku przy ul. [...]autorstwa inż[...].
Podstawowe znaczenie dla wydania skarżonych rozstrzygnięć ma przedłożona na postawie skierowanego do skarżącego postanowienia PINB [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], lecz sporządzona w ramach wykonania zastępczego oceny technicznej dotyczące wykonanych robót budowlanych na tarasie lokalu nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...], sporządzonej przez mgr inż. arch. [...]posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej bez ograniczeń, oraz mgr inż. [...] posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-inżynieryjnej. W pkt 8 opracowania "Podsumowanie wniosków" autorzy oceniają, iż: "Stan istniejący opisywany narusza wszelkie zasady stosowane przy urządzaniu terenu na stropodachach posiadających cechy tarasu z ograniczoną funkcją rekreacyjną, uwzględnioną komunikacją pieszą i wprowadzoną ograniczoną zielenią ogrodową ozdobną niską (w donicach). Taras jest zagospodarowany niezgodnie z założeniami według których był zaprojektowany i wykonany. Dalsze użytkowanie tarasu, w obecny sposób zagospodarowania, spowoduje pogłębienie się częściowo już występujących negatywnych zjawisk polegających na rozszczelnieniu izolacji a w konsekwencji występującym stanom awaryjnym. (...) Ciężar opisanych elementów zagospodarowania tarasu, które zostały wprowadzone dodatkowo do obciążeń użytkowych, narusza bezpieczeństwo statyki konstrukcji płyty stropowej tarasu oraz powoduje powstanie sprzyjających warunków, do dalszej korozji wgłębnej o charakterze fizycznym i biologicznym, elementów konstrukcyjnych i izolacyjnych. Dalsze utrzymanie powyższego stanu stanowi rozwojowo istotne zagrożenie dla ludzkiego zdrowia oraz bezpieczeństwa użytkowania". Zdaniem autorów opracowania konstrukcja stropodachu nie przewidywała innych obciążeń i sposobów użytkowania oprócz zawartych w projekcie budowlanym. Słusznie wskazał organ, że powyższe ma poparcie w wyliczeniach sporządzonych na potrzeby ww. oceny, tj. zgodnie z normami uwzględniającymi obciążenie tarasu m. in. śniegiem dopuszczalne obciążenie użytkowe na jakie został zaprojektowany wg [...] wynosiło maksymalnie 2 kN/m2, wg DIN 1055 wyniosłoby obecnie 3,5 kN/m2, w związku z czym autorzy wskazują, że obciążenia użytkowe zostały miejscowo przekroczone, punktowo: fontanna, jak i liniowo: donice. Prowadzi to do siłowego naruszenia jednorodności powłoki warstw izolacyjnych, przebicia, miejscowego zniszczenia ich, i w konsekwencji utraty wymaganych w ich przypadku właściwości fizycznych (str. 37 opinii). W ocenie Sądu w ww. opinii obszernie wykazano, że obciążenie tarasu zagraża zachowaniu izolacyjności cieplnej i wodnej przegród budynku, zagraża bezpieczeństwu konstrukcji przez wprowadzenie ponadnormatywnych obciążeń oraz zakłóca odprowadzanie wód opadowych do kanalizacji deszczowej. Tym samym niezbędnym było wydanie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 p.b. rozstrzygnięcia nakazującego inwestorowi [...]doprowadzenie omawianego tarasu do stanu poprzedniego, tj. stanu zgodnego z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2006 r. nr [...].
Odnosząc się do zawartego w skardze Zarzutu I, wskazać należy, iż skarżący podnosi, że nie doszło do skutecznego doręczenia mu decyzji I instancji oraz nigdy nie doszło do skutecznego doręczenia mu żadnych pism w toku postępowania pierwszoinstancyjnego począwszy od jego wszczęcia aż do jego zakończenia, a tym samym pozbawiono go możliwości zajęcia stanowiska przed organem I instancji, co nie mogło zostać naprawione w postępowaniu odwoławczym. W ocenie Sądu powyższy zarzut jest bezzasadny. Podkreślić należy, że w świetle art. 153 i art. 170 p.p.s.a. Sąd w składzie tu orzekającym związany jest prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1843/18, którym uchylono postanowienie [...]WINB z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez [...] odwołania od decyzji PINB [...] z dnia [...] października 2017 r. Orzeczeniem tym co prawda wyeliminowano z obrotu prawnego ww. postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji I instancji, jednakże wskazano także na niezasadność podnoszonego przez skarżącego zarzutu naruszenia przez PINB przepisów prawa procesowego, tj. art. 44 k.p.a. w zw. z art. 42 k.p.a., art. 6 k.p.a. (zasada praworządności), art. 7a k.p.a. (zasada przyjaznej interpretacji przepisów), art. 8 k.p.a. (zasada zaufania i pewności prawa), art. 9 k.p.a. (zasada udzielania informacji), art. 10 k.p.a. (zasada wysłuchania stron). Sąd podkreślił, że ma tle niniejszej sprawy nie może przyjąć, iż organ naruszył ww. przepisy procesowe (statuujące zasady procesowe) poprzez - jak stara się to przedstawić skarżący - niestaranne czy wręcz nacechowane złą wolą działanie polegające na braku rozważenia możliwości ustalenia miejsca pracy skarżącego, które w kontekście nieskuteczności wcześniejszych doręczeń oraz notatki Straży Miejskiej, winien był bezwzględnie pozyskać od Wspólnoty Mieszkaniowej (a ściślej od podmiotu nią zarządzającego), która adres miejsca pracy, jak i inne dane kontaktowe skarżącego z pewnością znała. W ocenie skarżącego przed przyjęciem skutku doręczenia zastępczego przesyłki, organ powinien był skorzystać z możliwości doręczenia jej w miejscu pracy, co było warunkiem koniecznym zastosowania procedury zastępczej.
Zdaniem Sądu po pierwsze, brak jest czytelnej i wyraźnej podstawy prawnej do wystosowania takiego żądania przez organ do uczestnika postępowania (podania danych strony), a w konsekwencji kreowania obowiązku po stronie organu takiego działania (pozyskania danych adresowych innej strony), którego nie mógłby następnie wyegzekwować od wskazanego podmiotu (uczestnika). I choć organ może i powinien podejmować tego rodzaju aktywność wyjaśniającą celem ustalenia prawidłowego adresu doręczeń strony (i w niniejszej sprawie podejmował - vide korespondencja wysłana chociażby na adres ul[...] czy interwencja stołecznej Straży Miejskiej), o tyle nie można czynić mu zarzutu ich braku, jeżeli z dokumentów zgromadzonych w sprawie (księga wieczysta), przedmiotu postępowania (lokal będący miejscem zamieszkania skarżącego), niejednoznacznych wyjaśnień domownika (brak podania tak akcentowanego obecnie przez stronę adresu miejsca pracy, w którym ta ma stale przebywać), czy wreszcie z samej postawy skarżącego nie wynika, jaki jest ów adres "miejsca pracy". Skarżący nie dostrzega nadto, iż Wspólnota Mieszkaniowa jest tylko uczestnikiem postępowania prowadzonego w trybie nadzoru budowlanego, a sprawa nie jest sprawą, w której organ rozstrzyga spór istniejący pomiędzy dwoma równorzędnymi podmiotami, które zobowiązane są do sankcjonowanego prawem współdziałania z organem w wyjaśnieniu jej istoty.
Po drugie w realiach niniejszej sprawy podnoszenie, pośrednio względem organu I instancji, wskazanych uchybień jest niezasadne także ze względów towarzyszących całemu postępowaniu. Sąd zwrócił w tym względzie szczególną uwagę na postawę skarżącego jaką ten prezentował w toku całego postępowania, a która jest przejawem nadużywania przez niego prawa procesowego. Świadczą o tym następujące okoliczności faktyczne. Przede wszystkim w toku całego postępowania organ I instancji przyjmował za skuteczne dokonywane doręczenia zastępcze (po podwójnej awizacji przesyłki), co jest przez stronę kontestowane jako działanie nieskuteczne, zaś przez organ przyjmowane jako w pełni zasadne. Niemniej jednak skarżący nie dostrzega bądź nie pamięta tego, iż kierowane do niego pismo z dnia [...] sierpnia 2012 r. (k. 17 akt administracyjnych), stanowiące zawiadomienie o zaplanowanych oględzinach (na dzień [...] września 2012 r.), z którego wynika informacja o toczącym się postępowaniu względem lokalu skarżącego, zostało doręczone zastępczo do rąk jego teściowej S. Z. (na adres ul. [...] - k. 24), która podjęła się przekazania przesyłki (inaczej nie mogłaby jej odebrać). W reakcji na to zawiadomienie skarżący, będący - czego sam nie kryje - osobą bardzo dobrze zorientowaną w dziedzinie prawa (jest on bowiem radcą prawnym), skierował do PINB wyjątkowo ogólne pismo z dnia [...] września 2012 r. (k. 31 akt administracyjnych) z którego treści wynika, iż nie wie on nic o toczącym się postępowaniu i jego wszczęciu, jednakże wyraża wolę pełnej współpracy i wyjaśnienia istoty sprawy. Pomimo takiej deklaracji, skarżący nie wskazuje jednak w tym piśmie jakiegokolwiek adresu do doręczeń (w ogóle brak jest w nim jakiejkolwiek informacji o adresie autora pisma, w szczególności zaś o tak akcentowanym na obecnym etapie postępowania adresie miejsca pracy). W ocenie Sądu taka postawa Skarżącego, będącego - jak wskazano - z racji wykonywanego zajęcia, osobą doskonale zorientowaną w kwestiach formalnej poprawności pism procesowych i obowiązującego prawa, stanowi o nadużywaniu przez niego uprawnień procesowych, nastawionej na przewlekanie postępowania i opóźnianie wyjaśnienia istoty prowadzonej sprawy. Dodatkowo należy wskazać, iż we wskazanym piśmie (z dnia [...]września 2012 r.) skarżący wskazuje, że nie jest mu nic wiadome na temat podmiotu, którym jest zarządzająca Wspólnotą Mieszkaniową [...] i jego roli w sprawie. Jak jednak wynika z dołączonych do odwołania dokumentów (wydruki korespondencji e-mail), w oczywisty sposób wskazują one, iż skarżący doskonale znał i zna ten podmiot, bowiem korespondował z nim już od 2009 roku. Już zatem w 2009 roku Skarżący znał wskazany podmiot, pozostając z nim w stałej komunikacji. Wskazywanie zatem organowi w piśmie z dnia [...] września 2012 r., że "nic mu nie wiadomo" na temat tej spółki jest niezgodne z rzeczywistością i stanowi okoliczność, która ostatecznie potwierdza przyjętą przez organ i podzielaną przez Sąd tezę o unikaniu przez skarżącego wyjaśnienia istoty sprawy. Zupełnie inną kwestią jest jednak to, że organ I instancji Skarżącemu na takie działanie pozwalał.
Sąd wskazał, że ww. zarzuty w realiach niniejszej sprawy są chybione. Nie może bowiem strona, która co najmniej pośrednio doprowadza do obstrukcji w postępowaniu (niepodawanie adresu do doręczeń, pomimo posiadania wiedzy, nawet ogólnej, o toczącym się postępowaniu) wskazywać później, że organ nienależycie wypełnił ciążące na nim obowiązki z zakresu prawidłowego prowadzenia postępowania i doręczeń, bowiem nie poszukiwał adresu miejsca pracy tej strony. Podkreślenia wymaga także i to, że inaczej należy oceniać działania strony w ogóle nie posiadającej rozeznania w kwestiach formalnoprawnych a inaczej działania strony, która w zagadnieniach tych jest bardzo dobrze zorientowana z racji wykonywanej działalności i posiadanego wykształcenia.
Sąd w składzie tu orzekającym w pełni podziela argumentację zawartą w wyroku z dnia [...] lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1843/18 o nadużywaniu przez skarżącego prawa procesowego. Nie może skarżący ze skutków swoich obstrukcyjnych działań podejmowanych w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego wywodzić, że należy to postępowanie przeprowadzić ponownie. Podkreślić należy, że także w trakcie postępowania odwoławczego skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nadużywał prawa procesowego. Wskazuje na to choćby fakt, że dopiero za piątym razem powiodła się próba przeprowadzenia kontroli omawianego tarasu. Trzy pierwsze kontrole nie odbyły się z uwagi na nie udostępnienie lokalu przez skarżącego.
Ustosunkowując się do Zarzutu II i Zarzutu III skargi wskazać należy, że stoją one w rażącej sprzeczności wobec siebie. Z jednej strony skarżący wskazuje, że oględziny przeprowadzone w trakcie postępowania odwoławczego nie powinny się odbyć, bo PINB nie mógł się odnieść do materiału zebranego w trakcie tych oględzin (Zarzut II). Z drugiej jednak strony skarżący podnosi, że podczas przedmiotowych oględzin nie została przeprowadzona niezbędna czynność dowodowa – ocena stanu technicznego tarasu – która pozwoliłaby na wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Niemniej jednak przede wszystkim podkreślić należy, że – jak słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji - oględziny miały zgodnie z wydanym przez [...]WINB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. na celu ustalenie stanu faktycznego tj. czy nadal pozostaje aktualny, czy też uległ zmianie, a nie jak twierdzi skarżący ustalenie stanu technicznego tarasu.
Odnosząc się do Zarzutu IV wskazać należy, że nie odniesienie w zaskarżonej decyzji do faktu usunięcia z tarasu fontanny oraz piaskownicy, co potwierdza protokół kontroli z dnia [...] stycznia 2020 r., nie stanowi istotnego naruszenia prawa procesowego. Wskazać należy, że przy częściowym wykonaniu zobowiązującej decyzji PINB brak będzie konieczności ewentualnej egzekucji administracyjnej w stosunku do usuniętych przez skarżącego obiektów znajdujących się na omawianym tarasie.
W zakresie Zarzutu V skarżący podnosi, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie umożliwiono mu wypowiedzenia się co do zebranych dodatkowo materiałów oraz dowodów, wskazać należy, że jest on bezzasadny. Co prawda nie poinformowano skarżącego przed wydaniem zaskarżonej decyzji o zebraniu materiału dowodowego, jednakże skarżący po pierwsze brał udział w ww. oględzinach z dnia [...] stycznia 2020 r., a po drugie złożył do organu przed wydaniem decyzji pisma z dnia [...] stycznia i [...] stycznia 2020 r. zawierające uzupełniające treść odwołania stanowisko skarżącego.
Stawiając Zarzut VI i Zarzut VIII skarżący wskazał, że organ II instancji nie odniósł się do obszernych i szczegółowych zarzutów zawartych w odwołaniu. W ocenie Sądu powyższy zarzut jest bezzasadny. Zarzuty skarżącego zawarte w odwołaniu mają charakter subiektywnej polemiki skarżącego z treścią ekspertyzy technicznej z września 2016 r. Skarżący zarzucał, ze hipotezy postawione w tej opinii są oparte na spekulacjach, a opinia jest nierzetelna i nierzeczowa. Zdaniem Sądu ma rację organ odwoławczy, że ocena techniczna z września 2016 r. została sporządzona przez osoby posiadające wszelkie kompetencje i wiedzę specjalistyczną w wymaganym zakresie i ponoszące odpowiedzialność przed właściwą izbą zawodową za wykonane przez siebie opinie bądź ekspertyzy, są to bowiem osoby posiadające uprawnienia w branży konstrukcyjno - inżynieryjnej ([...]) oraz do projektowania w specjalności architektonicznej ([...]). Zdaniem Sądu przedstawiona opinia jest rzeczowa i obszerna oraz zawiera jasne wnioski. Podkreślić należy, że skarżący zarówno w odwołaniu jak i kolejnych pismach procesowych zapowiadał złożenie obszernej opinii technicznej, która podważy ustalenia ww. opinii z 2016 r., czego jednak nie uczynił. Słusznie wskazał organ, że w sytuacji gdy organ wyprowadził określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego, to skuteczne ich zakwestionowanie wymagało przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania. Takiego kontrdowodu skarżący nie przeprowadził.
Wskazać należy, że irrelewantne dla rozstrzygnięcia są twierdzenia skarżącego, że na większości tarasów w najbliżej okolicy nieruchomości skarżącego umieszczona jest roślinność, w tym drzewa iglaste i liściaste. Każda sprawa administracyjna ma indywidualny, skonkretyzowany charakter i ewentualne nieprawidłowości w zabudowie tarasów innych nieruchomości znajdujących się w dzielnicy [...] nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do Zarzutu VII wskazać należy, że skarżący podnosi, iż z materiału dowodowego zebranego przez niego (m.in. protokół przeglądu okresowego z sierpnia - października 2010 r). wynika, że tarasy w przedmiotowym budynku zostały wykonane wadliwie przed dewelopera, co stanowi m.in. przedmiot sporu Wspólnoty z deweloperem. Tym samym w ocenie skarżącego nałożony na niego obowiązek doprowadzenia tarasu do stanu poprzedniego jest co najmniej w istotnej części niemożliwy do wykonania. Stan poprzedni oznacza bowiem stan, w jakim taras został przekazany skarżącemu przez dewelopera. Stan ten nie odpowiadał przyjętym w projektach założeniom, czego dowodem były wady w wykonawstwie dostrzeżone w trakcie odbioru lokalu z tarasem i balkonami, jak również ujawnione później. W tym miejscu wskazać należy, że przedmiotowy zarzut jest bezpodstawny, albowiem uszło uwadze skarżącego, że zaskarżonymi rozstrzygnięciami nakazano skarżącemu doprowadzenie tarasu do stanu poprzedniego, tj. stanu zgodnego z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], a nie do stanu w jakim taras został przekazany przez dewelopera, jeśli wykonanie tarasu było niezgodne z projektem budowlanym. Oczywistym jest, że jeśli skarżący dokonał napraw wadliwych elementów tarasu, zaskarżona decyzja nie nakazuje mu w żaden sposób pogorszenia stanu tarasu.
Odnosząc się do Zarzutu IX stwierdzić należy, ze jest on bezzasadny. Słusznie organ zaakceptował wnioski zawarte w ocenie technicznej z 2016 r., w szczególności że skarżący nie przedstawił zapowiadanych kontrdowodów wobec treści tej opinii.
Odnosząc się do Zarzutu X, Sąd podziela zdanie organu odwoławczego, że dopuszczona w sprawie jako dowód opinia techniczna z września 2012r . o możliwości adaptacji tarasu [...] ul. [...]sporządzona przez mgr inż[...], zawiera planowane zagospodarowanie tarasu jedynie donicami po obrysie zewnętrznym tarasu, w opracowaniu nie ma mowy o obciążeniu spowodowanym wybudowaniem fontanny, piaskownicy, pomieszczenia gospodarczo - magazynowego, wymiany warstwy posadzki, instalacji umywalki, pominięto kwestie odprowadzania wód opadowych do koryt ściekowych. Co istotne, autor przedstawionego opracowania nie odnosi się w swojej notatce do żadnej z cech jakim powinna podlegać opinia, a jedynie cyt.: "stwierdzono iż nie zostały przekroczone maksymalne dopuszczalne wartości obliczeniowe na jakie została policzona płyta stropowa tarasu". Słusznie organ wskazał nie jest w stanie stwierdzić na podstawie powyższego, czy chodzi o obciążenie stałe czy zmienne na strop, czy jeszcze o jakiś inny parametr. Notatka sporządzona przez mgr inż. [...] w dniu [...] września 2012 r. jest ważna przez okres jednego roku od daty jego wykonania. Przedstawiony dowód nie stanowi więc rzetelnej opinii mogącej podważyć ocenę techniczną z września 2016 r., która została sporządzona po wykonanych robotach, więc odnosi się do stanu obecnego, a nie przewidywanego (zakładanego przed wykonaniem robót), jak to ma miejsce w przypadku opinii z września 2012 r.
Ustosunkowując się do Zarzutu XI, wskazać należy, że w ocenie skarżącego Organ II Instancji, zaniechał przeprowadzenia kilku istotnych dowodów, a mianowicie:
1) pominął wniosek o zlecenie sporządzenia kompleksowej oceny technicznej tarasu lub umożliwienie skarżącemu złożenia takiej kompleksowej oceny, który to wniosek skarżący zawarł w odwołaniu, pomimo tego iż Skarżący ponowił ten wniosek w piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r., tj. po tym jak okazało się, że przeprowadzone w dniu [...] stycznia 2020 r. oględziny nie miały na cele dokonania technicznej oceny, o którą wnioskował Skarżący,
2) pominął złożony w piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań w charakterze świadka administratora budynku, tj. [...], zgłoszony na okoliczność wadliwości oceny technicznej powołanej w treści zaskarżonej decyzji oraz na okoliczność przebiegu kontroli tarasu z dnia [...] stycznia 2020 r. przez przedstawiciela PINB, pomimo tego, iż skarżący podnosił, że jest to osoba posiadająca kwalifikacje zawodowe z zakresu budownictwa, która była w dodatku obecna w trakcie kontroli zleconej przez WINB, a zatem posiadała wiedzą istotna dla wyjaśnienia wszystkich okoliczności niniejszej sprawy,
3) pominął wniosek o zobowiązanie skarżącego do dołączenia do akt sprawy wszystkich dokumentów dotyczących w/w sporu Wspólnoty z [...], dotyczącego m.in. tarasu skarżącego (sygn. akt [...] C [...]), który toczy się obecnie przed Sądem Okręgowym w [...], pomimo tego, iż skarżący przełożonymi w sprawie dokumentami wykazał, że postępowanie to dotyczy m.in. wadliwego wykonania budynku, w tym tarasów w tym Budynku, a zgromadzone w nim dokumenty świadczą o tym, że ewentualne wady i związane z tym zagrożenia wiążą się nie z wykończeniem tarasu, lecz z wadami prac wykonanych przez dewelopera.
Odnosząc się do kwestii "pominięcia wniosek o zlecenie sporządzenia kompleksowej oceny technicznej tarasu lub umożliwienie skarżącemu złożenia takiej kompleksowej oceny" wskazać należy, że PINB uzyskał wymaganą postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr ocenę technicznej robót budowlanych wykonanych na omawianym tarasie i brak było konieczności zlecania kolejnej oceny technicznej tarasu. Natomiast w żaden sposób skarżący nie był ograniczony ani przepisami prawa ani brakiem zgody organu, żeby w trakcie postępowania administracyjnego przedstawić zapowiadaną przez siebie kompleksową ocenę techniczną tarasu.
Odnosząc się do kwestii wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań w charakterze świadka administratora budynku, tj. [...], Sąd podziela stanowisko organu w tym zakresie, że skarżący nie wykazał, jakie wskazana osoba posiada kompetencje by podważać ww. opracowanie. Nie może być powodem przeprowadzenia dowodu z zeznań [...] jedynie podnoszony przez skarżącego w skardze fakt wyrażenia przez [...] podczas oględzin w dniu [...] stycznia 2020 r. pozytywnej opinii o stanie technicznym i estetycznym tarasu skarżącego.
Odnosząc się do kwestii do dołączenia do akt sprawy wszystkich dokumentów dotyczących w/w sporu Wspólnoty z [...], dotyczącego m.in. tarasu skarżącego (sygn. akt [...] C [...]), który toczy się obecnie przed Sądem Okręgowym w [...], wskazać należy, że wynik wskazanego przez skarżącego postępowania toczącego się przed sądem powszechnym jest irrelewantny dla rozstrzygnięć zapadłych w niniejszej sprawie, albowiem dotyczy robót budowalnych wykonanych po wydaniu pozwolenia na budowę w 2006 r. Natomiast w niniejszej sprawie badana jest prawidłowość wykonanych przez skarżącego w 2012 r. robót budowalnych, w trakcie których pierwotny stan tarasu – być może, jak wskazuje skarżący, wadliwy – uległ dalszej zmianie. Powyższe stanowisko organu należy także powtórzyć odnosząc się do Zarzutu XII.
W świetle powyższych wywodów niezasadny jest także Zarzut XIII, albowiem w ocenie Sądu, jak już wyżej wskazano, w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowano art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 7 p.b. i przewidziane w nich sankcje.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o przeprowadzenie w dniu [...] lutego 2021 r. rozprawy przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość, zamiast posiedzenia niejawnego w trybie art. 15 zzs4 ustawy Covid, wskazać należy, że w myśl ww. przepisu w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2021 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie w oparciu o ww. przepis oraz w związku z dynamicznym wzrostem zakażeń oraz z wprowadzeniem w Warszawie czerwonej strefy skierował niniejszą sprawę na posiedzenie niejawne, o czym zostały poinformowane strony. Wobec powyższego wniosek skarżącego o o przeprowadzenie w dniu 19 lutego 2021 r. rozprawy przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość nie mógł zostać uwzględniony, szczególnie że WSA w Warszawie na dzień dzisiejszy takich rozpraw nie przeprowadza.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.