VII SA/WA 783/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-04-25
NSAbudowlaneNiskawsa
prawo budowlanepozwolenie na budowęwznowienie robótsprostowanie omyłkipostępowanie administracyjnekontrola sąduorgan nadzoru budowlanegowadliwość decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, uznając, że wadliwe określenie przedmiotu poprawianej decyzji nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o sprostowaniu oczywistej omyłki w innej decyzji. Skarżący zarzucał wadliwe określenie przedmiotu poprawianej decyzji. Sąd uznał, że mimo tej wady, która nie miała istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, skarga podlega oddaleniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę T. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. Sprawa wywodziła się z długotrwałego postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę, a następnie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, które było wielokrotnie kwestionowane przez skarżącego. W toku postępowania pojawiła się kwestia sprostowania oczywistej omyłki w jednej z decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd stwierdził, że choć organ wadliwie opisał przedmiot poprawianej decyzji, to nie miało to istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, ponieważ z kontekstu wynikało, o jaką decyzję chodziło, a sama poprawka nie wpływała na sens merytorycznego rozstrzygnięcia. W związku z tym, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, takie uchybienie nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy i nie może prowadzić do uchylenia postanowienia, jeśli jego merytoryczna treść jest jasna i nie wpływa na sentencję poprawianej decyzji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że mimo błędnego opisu przedmiotu poprawianej decyzji, numer decyzji i kontekst sprawy jednoznacznie wskazywały, o jaką decyzję chodziło. Wadliwe określenie przedmiotu postępowania nie miało istotnego wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie, a zatem nie stanowiło podstawy do uchylenia postanowienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (8)

Główne

PPSA art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

PPSA art. 134 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 113 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 145 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 97 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

PB art. 50 § 4

Prawo budowlane

PB art. 51

Prawo budowlane

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wadliwe określenie przedmiotu poprawianej decyzji nie miało istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, ponieważ kontekst i numer decyzji jednoznacznie wskazywały na jej treść.

Odrzucone argumenty

Zarzut wadliwego określenia przedmiotu postępowania w postanowieniu o sprostowaniu oczywistej omyłki.

Godne uwagi sformułowania

wada postanowienia I instancji podnoszona przez skarżącego nie ma znaczenia istotnego dla rozstrzyganej sprawy błędne oznaczenie przedmiotu postępowania nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie uchybienie to nie może jednak jako "inne naruszenie przepisów postępowania" w rozumieniu art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy [...] doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, skoro znaczenie mają tylko takie uchybienia, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skład orzekający

Leszek Kamiński

przewodniczący sprawozdawca

Bożena Walentynowicz

sędzia

Grzegorz Czerwiński

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania oczywistych omyłek w decyzjach administracyjnych, gdzie wadliwe sformułowanie nie wpływa na istotę rozstrzygnięcia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w prawie budowlanym i administracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy drobnej omyłki, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 783/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Walentynowicz
Grzegorz Czerwiński
Leszek Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi J., A., T., M. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2001 r. Nr [...] udzielono J. M. pozwolenia na budowę dwurodzinnego budynku mieszkalnego z pracownią projektową wraz z przyłączami w Ł. przy ul. B.. Decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. [...], stwierdzono bowiem nieważność decyzji udzielającej pozwolenia na budowę z uwagi na załączenie do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu po upływie terminu jej ważności.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] po przeprowadzeniu wizji lokalnej postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. nakazał wstrzymanie inwestorowi wykonywania robót budowlanych.
W dniu [...] czerwca 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał decyzję nr [...], którą nakazał inwestorowi przedłożenie określonych dokumentów w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem w terminie [...] sierpnia 2002 r.
Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., udzielił J. M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową tego budynku, a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
Wymienione postępowania stały się następnie przedmiotem uruchomionych przez T. K., działającego jako pełnomocnik J., A., T. i M. K., postępowań nadzorczych, a następnie skarg na decyzje kończące postępowania nadzorcze. Ich łączny opis jest niezbędny dla uzasadnienia rozstrzygnięć Sądu w kolejnych poniższych sprawach.
[sygn. akt VII SA/Wa 105/04] Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. zapoczątkował sprawę, w której Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. odmówił stwierdzenia decyzji nr [...], a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę złożoną na tę decyzję zarejestrowano pod sygn. akt VII SA/Wa 105/04. Przyczyną żądania stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] było to, iż zdaniem skarżącego, wydana została ona po upływie dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. Skarżący zarzucił, iż doręczenie osobiste postanowienia J. M. w dniu [...] kwietnia 2002 r. nie mogło być skuteczne prawnie, skoro postanowienie to zostało wysłane wcześniej pocztą i nie zostało odebrane pomimo podwójnego awizowania. Na okoliczność tę skarżący dołączył kopie reklamacji potwierdzającej awizo w dniach [...] marca 2002 r. i powtórnie w dniu [...] kwietnia 2002 r. Zdaniem skarżącego termin doręczenia należało liczyć daty doręczenia zastępczego, a nie, jak przyjęły to organy w decyzjach odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji nr [...], od daty osobistego odbioru, co nastąpiło [...] kwietnia 2003 r. Zgodnie zaś z art. 50 ust.4 Prawa budowlanego postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia jego doręczenia, jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 51 Prawa budowlanego, zatem, zdaniem skarżącego, nie było podstaw do wydawania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji nr [...], a jej wydanie rażąco narusza prawo. T. K. złożył skargę na tę decyzję ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.
[sygn. akt VII SA/Wa 103/04] Kolejną zakwestionowaną decyzją była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]z dnia [...] marca 2003 r. w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wobec tej decyzji złożony został wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż skarżący uważał, iż decyzja ta zapadła w oparciu o dowody, które okazały się fałszywe. Po wznowieniu postępowania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. odmówił uchylenia decyzji nr [...], uzasadniając to okolicznością, iż wnioskodawca nie przedstawił orzeczenia właściwych organów stwierdzających zaistnienie fałszerstwa. Na skutek odwołania, sprawę rozpoznał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego który decyzją [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skargę złożoną na tę decyzję zarejestrowano akt sygn. akt VII SA/Wa 103/04. W skardze T.K., poza obszernym opisem sprawy, podniósł dodatkowo, że w decyzji wadliwie nazwano przedmiot sprawy jako dotyczącej pozwolenia na budowę, zamiast pozwolenia na wznowienie robót. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje rozstrzygnięcie.
[sygn. akt VII SA/Wa 783/04] Poruszona w powyższej skardze kwestia pomyłki organu stała się przedmiotem odrębnego postępowania o sprostowanie oczywistej pomyłki. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając z urzędu, wydał na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. postanowienie [...] z dnia [...]marca 2004 r. o sprostowaniu oczywistej pomyłki, która wystąpiła w decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, znak: [...], w ten sposób, że na stronie pierwszej w wierszu czternastym jest: "udzielenia Panu J. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego", a powinno być: "udzielenia inwestorowi Panu J. M. pozwolenia na wznowienie robót związanych z budową budynku mieszkalnego z pracownią projektową". Na postanowienie to złożył zażalenie T. K., wskazując na kolejny błąd organu polegający na wadliwym opisie przedmiotu poprawianej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując, że mimo błędnego oznaczenia przedmiotu postępowania, w kontekście całego orzeczenia, nie ma wątpliwości co do treści poprawki, a zatem błędne oznaczenie przedmiotu postępowania nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie. Postanowienie to zaskarżył T. K., powołując wcześniej użyte argumenty, skargę zaś zarejestrowano pod sygn. akt VII SA/Wa 783/04. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje rozstrzygnięcie.
[sygn. akt VII SA/Wa 1092/04] T. K. wniósł następnie w dniu [...] maja 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji [...] z dnia [...] grudnia 2003 r.(dotyczącej wznowienia postępowania), sprostowanej postanowieniem [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił o wszczęciu tego postępowania i na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił je postanowieniem [...] z dnia [...] maja 2004 r., podając jako przyczynę złożenie w dniu [...] stycznia 2004 r. skargi na tę decyzję do sądu administracyjnego, co wyłącza możliwość dokonywania rozstrzygnięć przez organ administracyjny w odniesieniu do zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podał, że jego zdaniem, złożenie skargi nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania, a nadto, że nie uzasadniono dostatecznie wydanego postanowienia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy swoje poprzednie postanowienie i wyjaśnił, że wynik sprawy zawisłej przed sądem ma oczywisty związek z możliwością rozpoznania wniosku, ponieważ organ będzie związany oceną prawną wyrażoną w wyroku wydanym w sprawie dotyczącej przedmiotowej decyzji. T. K. złożył skargę na to postanowienie, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w swoich orzeczeniach.
Sprawa niniejsza na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Nie ulega wątpliwości, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zarówno w postanowieniu I jak i II instancji wadliwie opisał przedmiot poprawianej decyzji przywołując, prawdopodobnie na skutek wadliwego przeniesienia fragmentu tekstu komputerowego, pochodzącego z decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...], co słusznie w skardze na to postanowienie zauważa skarżący. Nie ulega jednak wątpliwości, że merytoryczna treść poprawki zawarta w zaskarżonym postanowieniu dotyczy decyzji [...], gdyż to jej numer przywołano prawidłowo w treści postanowienia, a także nie ulega wątpliwości, że poprawiany tekst, dotyczy również decyzji [...]. Wobec tych okoliczności wada postanowienia I instancji podnoszona przez skarżącego nie ma znaczenia istotnego dla rozstrzyganej sprawy, szczególnie iż organ II Instancji rozpoznający odwołanie skarżącego zasadnie wyjaśnił, że podnoszona kwestia nie wpływa na sens merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i w żadnym razie nie ma wpływu na sentencję decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r.
Zaskarżona decyzja zawiera wprawdzie uchybienie polegające na wadliwym określeniu przedmiotu postępowania, uchybienie to nie może jednak jako "inne naruszenie przepisów postępowania" w rozumieniu art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, skoro znaczenie mają tylko takie uchybienia, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI