VII SA/WA 926/05

VII SA/Wa 926/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska
Ewa Machlejd /przewodniczący/
Krystyna Tomaszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi J. i K. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie administracyjne skargę oddala.
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2005r znak: [...] po wszczęciu na wniosek K. i J. B. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2004r Nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego, na podstawie art. 158§1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji.
W uzasadnieniu podniósł, iż stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest wyjątkiem od określonej w art. 16 §1 kpa ogólnej zasady trwałości i stabilności decyzji.
W związku z powyższym, ustawodawca ograniczył możliwość stwierdzenia nieważności jedynie do decyzji obarczonych najcięższymi wadami prawnymi wyliczonymi wyczerpująco w art. 156 §1 kpa.
Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, kontrolowana w trybie nadzoru decyzja nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 §1 kpa obligującą organ do stwierdzenia jej nieważności.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2002r ( sygn. akt IV S.A. 1742/00 ), uchylającym zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wybudowanego garażu na terenie nieruchomości położonej przy ul. M. w W., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].08.2003r uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000r, Nr [...] przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał kolejnej wizji na przedmiotowej działce, której właścicielami są obecnie I.U. i K.W.
W trakcie wizji ustalił, że garaż został wybudowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Prezydenta [...] w dniu [...] czerwca 1997r Nr [...] z tym, że w miejscu projektowanych luksferów wstawiono szyby o wymiarach 40x40 cm.
Ponadto, ustalono, że przedmiotowy garaż nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem.
Pismem z dnia 25 kwietnia 2004r I.U. powiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o dokonanej zmianie szyb na luksfery.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz fakt, że inwestor posiada poświadczenie przyjęcia zgłoszenia użytkowania obiektu wydane przez Naczelnika Wydziały Architektoniczno-Budowlanego z dnia [...] sierpnia 1999r, Nr [...] prawidłowo zdaniem, Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postąpił Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umarzając na podstawie art. 105 §1 kpa decyzją z dnia [...] marca 2000r postępowanie w ramach nadzoru budowlanego.
Kontrolowana w trybie nadzoru decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2004r wydana na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy powyższą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000r w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza art. 138 §1 kpa i nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 §1 kpa.
Po rozpatrzeniu wniosku K. i J.B. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2005r znak: [...] na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa w związku z art. 127§3 Kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2005r.
Naczelny organ nadzoru budowlanego podtrzymał stanowisko zajęte w decyzji z dnia [...] marca 2005r podkreślając jednocześnie, iż w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzoru o stwierdzenie nieważności decyzji, organ ma obowiązek rozpatrzyć sprawę jedynie w granicach określonych w art. 156 §1 kpa to znaczy nie może rozpatrywać sprawy co do jej istoty tak jak w postępowaniu odwoławczym.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli J. i K. B.
Skarżący podnoszą, iż organ administracji "ograniczył się do stwierdzenia braku luksferów natomiast nie zauważył, że odległość od działki inwestora do wrót garażu i wykonane zagłębienie garażu uniemożliwiają wjazd do garażu".
Ponadto, nie wykonano bramy rozsuwanej przewidzianej w projekcie, a bramę dwuskrzydłową z furtką otwieraną w stronę chodnika ( ulicy ) co jest niezgodne z projektem.
Skarżący zarzucają, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozpatrzył i nie odniósł się do argumentów zawartych w pismach skarżących.
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga K. i J. B. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie dopuszczalna jest ich sądowa kontrola.
Przede wszystkim należy podkreślić, iż postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 §1 kpa jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi wyłom od zasady stabilności decyzji administracyjnych stąd też ustalenie podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji musi być niewątpliwe.
Celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji decyzji zarówno ostatecznej jak i nieostatecznej w granicach określonych w art. 156 §1 kpa.
Przepis art. 156 §1 kpa nie uprawnia bowiem organu orzekającego do rozpatrywania sprawy merytorycznie " co do jej istoty" tak jak w postępowaniu odwoławczym lecz wyłącznie w granicach określonych w art. 156 §1 kpa.
Tak więc, jeżeli zachodzi którakolwiek z przesłanek określonych w art. 156 §1 kpa, organ nadzoru – niezależnie od tego czy postępowanie nadzorcze zostało wszczęte na żądanie strony czy z urzędu jest obowiązany wydać decyzję stwierdzającą nieważność wadliwej decyzji lub stwierdzającą, że została ona wydana z naruszeniem prawa ze wskazaniem okoliczności z powodu których nie stwierdził jej nieważności.
Granice zatem, w jakich strona żąda wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie wiążą organu nadzoru.
W rozpatrywanej sprawie, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego kontrolował w trybie nadzoru decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2004r utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].06.2004r, Nr [...], umarzającą na podstawie art. 105§1 kpa postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie budowy garażu wraz z dojazdem pod istniejącym tarasem budynku mieszkalnego położonego w W. przy ul. M.
Kontrolowana decyzja, zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza art. 138§1 pkt 1 kpa i nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 §1 kpa obligującą organ do stwierdzenia jej nieważności dlatego należało odmówić stwierdzenia jej nieważności.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż badana w trybie nadzoru decyzja nie narusza żadnej z przesłanek art. 156 §1 kpa.
Decyzja ta została wydana w oparciu o ustalenia wynikające z protokołów oględzin oraz wydane przez Naczelnika Wydziału Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Gminy [...] w dniu [...] sierpnia 1999r poświadczenie Nr [...] zgłoszenia do użytkowania przedmiotowego garażu.
Z protokołów oględzin garażu dokonanych w dniach 24 marca 2004r i 01.06.2004r wynika, iż garaż został wybudowany zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją stanowiącą załącznik do ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Prezydenta [...] w dniu [...] czerwca 1997r, Nr [...]
Nadto, wynika, iż garaż użytkowany jest zgodnie z jego przeznaczeniem, a inwestor zamurował okna luksferami zgodnie z zatwierdzonym projektem.
Z poświadczenia Nr [...] z dnia [...].08.1999r wydanego przez Naczelnika Wydziału Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Gminy [...] wynika natomiast, że inwestor zgłosił garaż do użytkowania.
W tej sytuacji prawidłowo postąpił Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, iż kontrolowana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2000r umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie prowadzone w ramach nadzoru budowlanego nie narusza żadnej z przesłanek wymienionych w art. 156 §1 kpa.
Zarzuty skarżących sprowadzają się do zakwestionowania prawidłowości protokołów oględzin i nie mogą być uwzględnione w postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji.
W postępowaniu tym bowiem, organ nie rozpatruje sprawy merytorycznie tak jak w postępowaniu odwoławczym lecz wyłącznie w granicach określonych w art. 156 §1 kpa.
W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.