VII SA/WA 765/06

VII SA/Wa 765/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska /przewodniczący/
Jolanta Zdanowicz /sprawozdawca/
Wojciech Mazur
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. sprawy ze skargi E. i J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala.
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...] po rozpatrzeniu ponownym sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2005 r. odmawiającą uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. w przedmiocie uchylenia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. oraz poprzedzającej jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie o. z dnia [...] maja 2003 r. o rozbiórce dobudowanej i modernizowanej stacji diagnostyki samochodowej położonej w D. przy ul. P. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. została wydana na podstawie art. 154 kpa, który dopuszcza możliwość uchylenia decyzji o ile decyzja nie tworzy nabytych praw dla żadnej ze stron, a za jej wzruszeniem muszą przemawiać względy interesu społecznego lub słuszny interes strony. W postępowaniu w przedmiocie nakazu rozbiórki biorą udział także inne strony, które uzyskują w wyniku decyzji prawo do tego, by podmiot objęty nakazem rozbiórki, wykonał nakaz. W tej sytuacji decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu, nie jest decyzją na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa w rozumieniu art. 154 kpa.
Jak wskazał organ odwoławczy, okolicznością przesądzającą o podjęciu rozstrzygnięcia o odmowie uchylenia decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2005 r. jest fakt, iż decyzja orzekająca rozbiórkę obiektu, nakłada na stronę obowiązek w maksymalnym wymiarze i takiej decyzji dotyczyło postępowanie. Taka decyzja (rozbiórka), którą organ ma obowiązek wydać w określonych prawem okolicznościach, nie może być zmieniona lub uchylona z woli stron w trybie art. 154 kpa. Ponieważ zakres postępowania administracyjnego określał wniosek zainteresowanych wskazujący art. 154 kpa, decyzja kwestionowana – zdaniem organu odwoławczego – nie mogła być w tym trybie wzruszona.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli małż. K., zarzucając naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa, art. 35 § 1, 2 i 3 kpa oraz stawiając pytanie jak można przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, skoro brak jest w obrocie prawnym rozstrzygnięcia uzasadniającego nałożenie obowiązku rozbiórki, czyli brak jest podstawy prawnej umożliwiającej przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia.
W szeroko rozbudowanej skardze opisującej wszelkie decyzje administracyjne dotyczące przedmiotowego obiektu, skarżący wskazał też, jak Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien dokonać oceny stanu faktycznego oraz podniósł zarzut bezczynności [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Skarżący wskazał, że przyczyną wznowienia postępowania jest przestępcza działalność organu polegająca na braku kompetencji, fałszerstwie dowodów i okoliczności sprawy i świadome działania na szkodę inwestora. Opisując liczne decyzje, nie objęte zakresem postępowania prowadzonego z wniosku o uchylenie decyzji w trybie art. 154 kpa, skarżący zarzucił, iż zaskarżoną decyzją naruszone zostały przepisy art. 6, 7, 9 oraz 11 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podkreślając, że obszerna argumentacja skarżących stanowi jednocześnie powtórzenie argumentacji przedstawionej w licznych wystąpieniach do organu, w tym także we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a rozpatrzonych skarżoną decyzją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sad zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Zaskarżona decyzja została wydana w jednym z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego.
Postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 i 155 kpa jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem w przeciwieństwie do postępowania głównego (rozpoznawczego) nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie, czy za zmianą (uchyleniem) przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Z przepisów tych wynika również, że do organu administracji orzekającego w sprawie należy ocena, czy w konkretnej sytuacji zachodzą przesłanki z art. 154 i 155 kpa (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13.08.1997 r., III SA 854/96).
Jak wynika z decyzji zaskarżonej oraz decyzji ją poprzedzającej z dnia [...] grudnia 2005 r., ta weryfikacja z art. 154 kpa miała dotyczyć orzeczenia administracyjnego uchylającego decyzję w przedmiocie rozbiórki obiektu i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania I instancji.
Akta administracyjne wskazują, iż decyzję o rozbiórce obiektu z dnia [...] lipca 2003 r., skarżący próbował weryfikować w postępowaniu nieważnościowym, następnie wznowieniowym i właśnie decyzja z dnia [...] kwietnia 2005 r. wydana po wznowieniu postępowania, o treści wyżej wskazanej, stała się przedmiotem wniosku skarżącego o weryfikację w trybie kolejnego postępowania nadzwyczajnego z art. 154 kpa.
Przepis art. 154 § 1 kpa przewiduje, iż decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Decyzja administracyjna zawierająca rozstrzygnięcie uchylające decyzję o rozbiórce i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania nie jest decyzją o jakiej mowa w art. 154 § 1 kpa. Zwrócić tu bowiem należy uwagę, iż decyzją organu wojewódzkiego (objętą wnioskiem o uchylenie na podstawie art. 154 kpa) sprawę dobudowanej i modernizowanej stacji przekazano do ponownego rozpoznania organowi powiatowemu, a zatem nie można wykluczyć, że skarżący, po ponownym przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, uzyskają decyzję ich satysfakcjonującą. Niemniej jednak w wyniku decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. - której uchylenia w postępowaniu nadzwyczajnym odmówił Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją - nie istnieje aktualnie decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. o rozbiórce obiektu, a sprawa będzie ponownie rozpoznana. Trudno więc mówić o słusznym interesie strony w dążeniu do uchylenia decyzji eliminującej decyzję niekorzystną dla tejże strony.
Wydaje się więc, że uruchomienie wnioskiem skarżących, nadzwyczajnego trybu postępowania z art. 154 § 1 kpa, w stosunku do decyzji usuwającej z obrotu prawnego decyzję niesatysfakcjonującą skarżących, jest wynikiem nieporozumienia i automatycznego podejmowania wszelkich prób mających na celu wzruszenie decyzji administracyjnej.
Skoro, jak wskazano wyżej, decyzja organu wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nie jest decyzją o jakiej mowa w art. 154 § 1 kpa i nie jest spełniona przesłanka słusznego interesu strony, to organ nie miał podstaw do jej uchylenia w tym trybie i choć argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu decyzji (powołująca decyzję o rozbiórce zamiast decyzję uchylającą decyzję o rozbiórce i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania) jest błędna, to rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe.
Podnoszony w skardze zarzut bezczynności organu jako nieobjęty zakresem niniejszego postępowania pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia, zaś zasady ogólne z art. 6, 7 i 9 kpa do których odwołuje się skarżący będą niewątpliwie miały zastosowanie przy ponownym rozpoznawaniu sprawy dobudowy i modernizacji stacji diagnostyki samochodowej.
Reasumując, niniejsza skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).