VII SA/WA 753/05

VII SA/Wa 753/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-12-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska /przewodniczący/
Halina Kuśmirek
Krystyna Tomaszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OZ 320/06 - Postanowienie NSA z 2006-03-23
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi T. i T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowa stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę skargę oddala.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 753/05
UZASADNIENIE
Wojewoda [...] po wszczęciu na wniosek T. i T. małż. S. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1998r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Rzymskokatolickiej Parafii [...] pozwolenia na budowę cmentarza Rzymskokatolickiego na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] przy ul. S. w P., decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2005r na podstawie art. 158§ 1 kpa
odmówił stwierdzenia nieważności powyższej decyzji.
W uzasadnieniu podał, iż wszczął postępowanie nieważnościowe bowiem z zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu cmentarza wynika, że małż. S. są właścicielami działki Nr [...] graniczącej z terenem przeznaczonym na budowę cmentarza i znajdującej się w obszarze oddziaływania cmentarza
Organ ustalił, iż kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę zatwierdzono projekt budowlany opracowany zgodnie z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] sierpnia 1998r, która przesądziła o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania terenu.
Działki inwestora zgodnie z załącznikiem Nr 2 do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu położone były na terenie podjednostki urbanistycznej [...] z której wynika, iż są to tereny obejmujące wydzielone obszary zagospodarowania na cele cmentarza.
Inwestor spełnił wszystkie wymogi art. 32 ust 4 i art. 35 ust 1 i 1 prawa budowlanego w związku z czym właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego cmentarza.
Odnosząc się do zmiany przeznaczenia nieruchomości Nr [...] stanowiącej własność małż. S., organ pierwszej instancji stwierdził, iż zmiana ta dokonała się w trybie wynikającym z ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym.
Wobec czego, zgodnie z art. 33 powyższej ustawy " ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami prawa, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości".
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania T. i T. małż. S., decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r znak: [...] na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę, nie stwierdzając żadnych wad powodujących jej nieważność z mocy prawa.
Odnosząc się do treści odwołania, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że "zawarte w nim argumenty nie mają wpływu na wynik niniejszego postępowania".
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli T. i T.S.
Skarżący wnoszą o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzenie nieważności decyzji ją poprzedzającej.
Podnoszą, iż są właścicielami nieruchomości, która od 1662r jest terenem budowlanym.
W związku z powyższym, budowa cmentarza wymagała ustanowienia stref ochronnych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959r, których w kwestionowanym pozwoleniu na budowę nie wykonano.
Działka Nr [...] stanowiąca własność skarżących od działek inwestora na których przewidziano budowę grobów oddzielona jest jedynie aleją główną o szerokości 4m i dwoma pasami zieleni średniowysokiej o szerokości l,3m.
Skarżący uważają, iż inwestor będący właścicielem nieruchomości której szerokość wynosi 55m nie był w stanie wybudować komór grobowych z jednoczesnym wybudowaniem dwóch pasów zieleni średniowysokiej tak by utworzyć strefę ochronną o szerokości 50m. Zdaniem skarżących, inwestor dysponował nieruchomością w takim zakresie który wykluczał zatwierdzenie usytuowania cmentarza w przewidzianym planie realizacyjnym co świadczy o naruszeniu art. 32 ust 4 pkt 2 prawa budowlanego. Ponadto, Prezydent Miasta [...] wydając decyzję zezwalającą na budowę cmentarza parafialnego zwolnił inwestora z obowiązku dokonania odbioru technicznego mimo nałożenia takiego obowiązku przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w postanowieniach z dnia [...] lutego 1996r i [...] października 1998r.
Skarżący twierdzą, iż do chwili obecnej nie została podłączona do wodociągu miejskiego cmentarna instalacja wodociągowa, pomimo, że projekt budowy cmentarza przewidywał takie podłączenie.
Woda czerpana jest ze studni zlokalizowanej między grobami, gdzie tłoczona jest do zbiornika grawitacyjnego, a następnie rozprowadzana jest podziemną instalacją do kranów czerpalnych zlokalizowanych na terenie cmentarza na których brak jest tabliczek ostrzegających, że woda ta nie nadaje się do spożycia.
Zdaniem skarżących, takie rozwiązanie narusza art. 5 ust 1 pkt 1 pdpkt d i ust 2 pkt 4 prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Przede wszystkim należy podkreślić, iż postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 §1 kpa jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi wyłom od zasady stabilności decyzji, stąd też ustalenie podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji musi być niewątpliwe.
Celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 §1 pkt 1-7 kpa.
Wśród przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 156 §1 pkt 2 kpa jest rażące naruszenie prawa, które określa się jako oczywiste naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej.
Obowiązkiem organu stwierdzającego nieważność decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa jest wyraźne wskazanie, jaki konkretny przepis został naruszony i dlaczego naruszenie to ma w ocenie organu charakter rażący.
W rozpatrywanej sprawie, organy prawidłowo ustaliły, iż kontrolowana w trybie nadzoru decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1998r zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę cmentarza nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 §1 kpa.
Nieuzasadnione są zarzuty skarżących, dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego sprzecznego z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami rozporządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959r w sprawie określenia jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze (Dz. U. z dnia 16 września 1959r, Nr, 52 poz. 315).
Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana przez Prezydenta Miasta [...] w dniu [...] sierpnia 1998r znak: [...] dla przedmiotowej inwestycji przesądziła o jej zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Decyzja ta, zachowująca ważność do dnia [...] sierpnia 200lr, określała warunki które powinien spełniać projekt budowlany.
Zarzuty skarżących odnoszące się do braku uwzględnienia w projekcie budowlanym stref ochronnych, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959r w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze (Dz. U. z dnia 16 września 1959r, Nr 52, poz. 315 ) są niezasadne.
Jak wynika z powyższego rozporządzenia, strefy ochronne odnoszą się tylko do odległości cmentarza od zabudowań mieszkalnych i nie dotyczą nieruchomości skarżących, która jest niezabudowana, ma charakter rolny i przeznaczona jest w planach zagospodarowania przestrzennego na cele budowy cmentarza.
Wbrew twierdzeniom skarżących nieruchomość stanowiąca ich własność szczególnie działka Nr ewid [...] bezpośrednio granicząca z terenem przeznaczonym na budowę cmentarza nie posiada charakteru nieruchomości budowlanej.
Z akt sprawy ( opisu technicznego do projektu zagospodarowania działki i pisma Urzędu Miasta [...] z dnia 25 01.2004r) wynika, iż nieruchomość skarżących objęta jest zapisem planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego (jednostka [...] ) z przeznaczeniem na cele budowy cmentarza.
Skarżący o takim przeznaczeniu swojej nieruchomości byli powiadomieni bowiem jak sami podnoszą, w 1980r nieruchomość ich została wywłaszczona pod budowę cmentarza komunalnego.
Z uwagi na nie zrealizowanie celu wywłaszczenia, na wniosek skarżących nieruchomość została im zwrócona w 1986r.
Zarówno Wojewoda [...] jak i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalili, iż projekt budowlany został opracowany zgodnie z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Projekt budowlany został w dniu 30.10.1998r zaopiniowany bez zastrzeżeń przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]
Niezasadny jest zarzut zwolnienia inwestora z obowiązku dokonania odbioru technicznego.
W rozpatrywanej sprawie, budowa projektowanego cmentarza jeszcze się nie zakończyła.
W związku z powyższym, dopiero po zakończeniu budowy zgodnie z art. 54 prawa budowlanego inwestor, który wybudował na podstawie pozwolenia na budowę obiekt budowlany powinien zawiadomić właściwy organ o zakończeniu budowy przed zamierzonym terminem przystąpienia do użytkowania załączając niezbędne dokumenty.
Oznacza to, że dopuszczenie do użytkowania obiektu budowlanego pozostaje pod kontrolą właściwego organu.
Również po zakończeniu budowy istnieje możliwość zasilania w wodę projektowanego cmentarza z miejskiej sieci wodociągowej co zostało uzgodnione z Miejskim Zakładem Gospodarki Komunalnej, którego adnotacja widnieje na projekcie budowlanym.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego kontrolując decyzję o pozwoleniu na budowę prawidłowo ustalił, iż nie wypełnia ona przesłanek rażącego naruszenia prawa, w szczególności art. 32 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dniu jej wydania.
Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością ( działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. S. w P.) na cele budowlane.
Kontrolowana decyzja jest zgodna z postanowieniami decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 1998r warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a inwestor uzyskał wymagane przepisami szczególnymi pozwolenia, uzgodnienia i opinie innych organów.
Badana w trybie nadzoru przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza też uzasadnionych interesów osób trzecich o których mowa w art. 5 ust 1 pkt 6 i ust 2 – Prawa budowlanego.
O naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy naruszone zostały konkretne przepisy lub normy obowiązujące w budownictwie.
Z uwagi na fakt, iż kontrolowana decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza żadnych przepisów Prawa budowlanego, przepisów wykonawczych ze szczególnym uwzględnieniem przepisów techniczno-budowlanych, obowiązujących Polskich Norm oraz innych przepisów zawartych w aktach normatywnych, w tym wydanych w celu ochrony sanitarnej i ochrony środowiska naturalnego, a mających zastosowanie w procesie budowlanym nie można mówić o naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich.
W świetle powyższych rozważań skarga jest nieuzasadniona, dlatego stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270 ), Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił.