VII SA/Wa 742/22

VII SA/Wa 742/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Artur Kuś /przewodniczący sprawozdawca/
Elżbieta Granatowska
Wojciech Sawczuk
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Sawczuk asesor WSA Elżbieta Granatowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2022 r. sprawy ze skargi P. J. na decyzję Prezesa Wód Polskich z dnia 24 lutego 2022 r. nr 15/2022/KUZ w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania organu pierwszej instancji oddala skargę
Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją z 24 lutego 2022 r. nr 15/2022/KUZ, Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Prezes PGW WP", "organ odwoławczy") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735., dalej: "k.p.a."), w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania P. J. (dalej: "skarżący") – uchylił decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Dyrektor RZGW PGW WP", "organ I instancji") z [...] lipca 2019 r. znak [...] i umorzył postępowanie I instancji w całości.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że decyzją z [...] lipca 2019 r. znak [...] Dyrektor RZGW PGW WP odmówił udzielenia skarżącemu prowadzącemu działalność gospodarczą [...] pozwolenia wodnoprawnego na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...] w km 54+550-54+800.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący.
W uzasadnieniu ww. decyzji z 24 lutego 2022 r. Prezes PGW WP wskazał, że
skarżący wnioskiem z 18 września 2018 r. wystąpił do Dyrektor RZGW PGW WP o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na pobór materiału żwirowego z odsypiska na lewym brzegu rzeki [...] w km 55+100 - 55+800. Podniósł, że wniosek ten wraz z załącznikami, m. in. operatem wodnoprawnym z lipca 2016 r., uzupełnieniem operatu z sierpnia 2016 r., decyzją Wójta Gminy C. z [...] września 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach został złożony do RZGW PGW WP osobiście. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że zarzut skarżącego odnoszący się do daty i miejsca złożenia wniosku (z treści odwołania wynika, że skarżący już pismem z 28 czerwca 2016 r. złożył wniosek w przedmiotowej sprawie do Urzędu Marszałkowskiego w K.) nie znajduje uzasadnienia. Wskazał, że bezzasadny jest zatem również zarzut naruszenia art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r., w myśl którego do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z zakresu pozwoleń wodnoprawnych stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. przepisy Prawa wodnego z 2001 r., a także zarzut naruszenia przepisu art. 545 ust. 5 ww. ustawy na mocy którego organy, które po wejściu w życie ustawy z 2017 r. utraciły właściwość do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, niezwłocznie przekazują sprawy wszczęte i niezakończone organom właściwym w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, ponieważ, co już wykazano powyżej wniosek skarżącego nie został przekazany po wejściu w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. przepisów Prawa wodnego z 2017 r. do Dyrektor RZGW PGW WP przez Marszałka Województwa [...] jako sprawa wszczęta i niezakończona. Zaznaczył jednocześnie, że nie znajduje uzasadnienia zarzut braku zawiadomienia odwołującego o tym, że to Dyrektor RZGW PGW WP stał się właściwym organem w niniejszej sprawie. Wskazał również, że na etapie postępowania odwoławczego skarżący złożył dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty przy piśmie z 17 stycznia 2022 r., ponownie podkreślając, że wniosek na pobór kruszywa z rzeki [...] od km 54+500 do 54+800 na działce nr [...] w gminie C. został złożony w dniu 23 czerwca 2016 r. i że od tamtego czasu składane są uzupełnienia dokumentów i skargi na niezałatwienie sprawy w terminie i że to "urzędy" przeciągają terminy rozpatrzenia sprawy z przyczyn niezależnych od wnioskodawcy. Prezes PGW WP zaznaczył, że powyższe stwierdzenie nie znajduje jednak odzwierciedlania w przekazanych wraz z ww. wyjaśnieniami dokumentach, ponieważ przedłożona kserokopia pisma z 23 czerwca 2016 r skierowanego do Dyrektor RZGW PGW WP jest jedynie prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie wnioskowanego "poboru kruszywa z odsypiska na lewym brzegu rzeki [...] w km 53+700 - 54+000", natomiast przedłożona kserokopia pisma z 28 czerwca 2016 r. jest zapytaniem skierowanym do Urzędu Gminy C. w sprawie konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Wykonanie poboru materiału z odsypiska na lewym brzegu rzeki [...] w km 54+500 - 54+800".
Organ odwoławczy wyjaśnił jednocześnie, że skarżący, prowadzący działalność gospodarczą "[...]" pismem z 18 września 2018 r., zwrócił się do Dyrektor RZGW PGW WP o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...] w km 55+100 - 55+800. Powyższy wniosek skorygowany został pismem z 8 października 2018 r. w którym skarżący dookreślił, że chodzi o pobór żwiru w km 54+550-54+800 rzeki [...].
Organ odwoławczy wskazał, że Dyrektor RZGW PGW WP pismem z 23 października 2018 r. znak [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie z ww. wniosku. Następnie pismem z 24 października 2018 r. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie ostatecznej decyzji Wójta Gminy C. o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnej z planowaną inwestycją. Organ powiadomił również wnioskodawcę, że skoro w ramach planowanej inwestycji, w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego rzeki [...], wykonany zostanie 23 m odcinek drogi utwardzonej, to wymagane jest przedłożenie decyzji Dyrektor RZGW PGW WP zwalniającej z zakazów określonych w art. 176 ust. 1 ustawy Prawo wodne z 2017 r. na wykonanie ww. robót. Organ wskazał także na brak w aktach sprawy decyzji Dyrektor RZGW PGW WP zwalniającej na podstawie art. 77 ust. 3 Prawa wodnego z zakazów gromadzenia ścieków na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Ponadto organ zwrócił uwagę, iż załączony do wniosku operat wodnoprawny z lipca 2016 r. i jego aktualizacja z sierpnia 2016 r. nie spełniają wymagań określonych w art. 409 Prawa wodnego z 2017 r. Wobec powyższego wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków w powyższym zakresie.
Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z 5 listopada 2018 r. wskazał, iż skoro wystąpił z wnioskiem o udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego pod rządami ustawy Prawo wodne z 2001 r., to niezrozumiałym jest wezwanie o uzupełnienie tego wniosku o decyzję zwalniającą z zakazów określonych w art. 176 ust. 1 i decyzję zwalniającą o której mowa w art. 77 ust. 3 Prawa wodnego z 2017 r., tym bardziej, że jest w posiadaniu decyzji zwalniającej z zakazów wynikających z art. 88l ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa wodnego z 2001 r. Jednocześnie skarżący wniósł o przedłużenie terminu na uzupełnienie operatu wodnoprawnego.
Prezes PGW WP wskazał ponadto, że pismem z 1 marca 2019 r. organ I instancji ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku z 18 września 2018 r. w ww. zakresie.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w konsekwencji powyższego skarżący w piśmie z 11 marca 2019 r. poinformował organ, iż osobiście uzupełnił braki w dniu 23 listopada 2018 r. Na poparcie powyższego załączona została kopia pisma z 23 listopada 2018 r. skierowanego do Dyrektor RZGW PGW WP z którego wynika, że skarżący przedłożył, celem uzyskania decyzji zwalniającej z zakazów wynikających z art. 176 ust. 1 Prawa wodnego z 2017 r. w zakresie obejmującym budowę odcinka drogi technologicznej oraz jako uzupełnienie operatu wodnoprawnego na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...], opracowanie pn.: "Badania hydrogeologiczne wraz z opinią geologiczną dotyczące oddziaływania robót polegających na wykonaniu 23 metrowego odcinka drogi technologicznej w międzywalu rzeki [...] na stateczność wałów przeciwpowodziowych rzeki [...] przy wystąpieniu stanów wód Q1%".
Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że pismem z 10 kwietnia 2019 r. Dyrektor RZGW PGW WP poinformował strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, informując jednocześnie, że skoro wnioskodawca pomimo wezwań nie przedłożył ostatecznej decyzji Wójta Gminy C. o środowiskowych uwarunkowaniach oraz ostatecznych decyzji Dyrektor RZGW PGW WP zwalniających z zakazów określonych w art. 77 ust. 3 i art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, skutkować to będzie wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony.
Wskazał, że w związku z powyższym skarżący pismem z 18 kwietnia 2019 r. wniósł o przedłużenie terminu zakończenia postępowania do dnia 20 maja 2019 r., z uwagi na toczące się jeszcze postępowanie w sprawie wydania decyzji zwalniających z zakazów określonych w art. 77 ust. 3 i art. 176 ust. 1 Prawa wodnego z 2017 r. Jednocześnie w piśmie z 9 maja 2019 r. przedstawił te same argumenty co w piśmie z 5 listopada 2018 r., wskazując na brak potrzeby uzyskania ww. decyzji zwalniających. Ponadto skarżący poinformował organ, iż przedłożona na potrzeby niniejszego postępowania decyzja Wójta Gminy C. z [...] września 2018 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzją SKO w K. z [...] marca 2019 r. znak [...], od której to decyzji wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. O niemożności przedłożenia ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji zwalniającej z zakazów o których mowa w art. 176 ust. 1 Prawa wodnego z 2017 r. poinformował organ.
Organ odwoławczy wskazał, że w związku z powyższym postępowanie dowodowego, Dyrektor RZGW PGW WP decyzją z [...] lipca 2019 r. znak [...] odmówił udzielenia skarżącemu prowadzącemu działalność gospodarczą [...] pozwolenia wodnoprawnego na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...] w km 54+550-54+800. Organ zwrócił uwagę, że skoro dla przedmiotowej inwestycji brak jest wymaganej prawem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stanowiącej w myśl art. 407 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne załącznik do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, to w sprawie wystąpiła przesłanka do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego wymieniona w art. 396 ust. 1 pkt 8 Prawa wodnego, zgodnie z którym pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z przepisów ustawy oraz przepisów odrębnych.
Prezes PGW WP odnosząc się do ww. decyzji organu I instancji z [...] lipca 2019 r. wskazał, że art. 407 ust. 2 Prawa wodnego zgodnie z brzmieniem w dacie rozpatrywania przedmiotowego wniosku stanowił, że do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dołącza się operat wodnoprawny z oznaczeniem daty jego wykonania, wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych; decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana; wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane; ocenę wodnoprawną, jeżeli jest wymagana.
Organ odwoławczy podniósł, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją w której objęte wnioskiem działanie związane jest z przedsięwzięciem, które zaliczone jest do grupy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405). Zaznaczył, że wprawdzie do wniosku o udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego załączona została decyzja Wójta Gminy C. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia "Pobór materiału żwirowego z koryta rzeki [...] na odcinku 54+500 do 54+800 (okolice miejscowości O.)" z [...] września 2018 r. znak [...], jednakże w trakcie toczącego się postępowania wnioskodawca wyjaśnił, że decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzją SKO w K. z [...] marca 2019 r.
Prezes PGW WP wskazał, że zgodnie z art. 407 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dołącza się decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana. Natomiast sytuacje, w których wymagana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach reguluje art. 71 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko, zgodnie z którym uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Wyjaśnił ponadto, że w przedmiotowej sprawie na etapie toczącego się postępowania w przedmiocie udzielenia wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego skarżący nie legitymował się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozparzenia, mając na uwadze art. 77 k.p.a., pismem z 17 grudnia 2021 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji, tj. do przedłożenia ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ponadto wezwał skarżącego o przekazanie ostatecznych decyzji Dyrektor RZGW PGW WP zwalniających z zakazów określonych w art. 77 ust. 3 i art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne.
Organ odwoławczy podniósł, że w związku z powyższym wezwaniem skarżący w piśmie z 17 stycznia 2022 r. wyjaśnił, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie została wydana, ponieważ decyzja SKO w K. z [...] marca 2019 r. znak [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy C. o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] września 2018 r. znak [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia została zaskarżona do sądu. Ponadto skarżący nie przedłożył również ww. decyzji zwalniających, podtrzymując swoje stanowisko, iż jego wniosek powinien być procedowany pod rządami ustawy Prawo wodne z 2001 r.
W związku z powyższym skoro wnioskodawca nie legitymuje się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach Prezes PGW WP stwierdził, że uznać to należy za brak formalny wniosku, uniemożliwiający de facto prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego. Zaznaczył ponadto, że jednym z warunków udzielenia pozwolenia wodnoprawnego jest brak naruszeń wymagań środowiskowych, co oznacza, że organ powinien mieć możliwość zestawienia operatu wodnoprawnego z decyzją środowiskową i ważne, że powinna to być decyzja wydana dla przedsięwzięcia, z którym związane jest to konkretne pozwolenie wodnoprawne. Wyjaśnił jednocześnie, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach co do zasady powinna stanowić załącznik do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego zarówno na działanie (np. wykonanie urządzenia wodnego czy regulację wód) samodzielnie stanowiące przedsięwzięcie mogące zawsze bądź potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jak i na wykonanie urządzeń wodnych, szczególne korzystanie z wód czy usługę wodną, które związane będą z przedsięwzięciem mogącym zawsze bądź potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
W ocenie organu odwoławczego, skoro decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi załącznik do wniosku o pozwolenie wodnoprawne w każdym przypadku, gdy pozwolenie to jest związane z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, to decyzja ta musi być wydana przed złożeniem wniosku, a zatem pozwolenie wodnoprawne musi być poprzedzone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy Prezes PGW WP wskazał, że brak elementu wniosku na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...] w km 54+550-54+800, niezbędnego do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, jakim jest brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 407 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego, czyni prowadzone postępowanie bezprzedmiotowym i powoduje konieczność zastosowania art. 105 § 1 k.p.a.
W ocenie organu odwoławczego decyzja Dyrektor RZGW PGW WP z [...] lipca 2019 r. powinna być uchylona, a postępowanie prowadzone przez organ I Instancji umorzone.
Odnosząc się do poruszonej przez odwołującego kwestii naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania, tj. art. 7, 8, 10, 11, 12, 15, 77 i 80 k.p.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy Prezes PGW WP wskazał, że z uwagi na przeprowadzone przez ten organ wnikliwe postępowanie dowodowe i wyjaśniające, którego przebieg został opisany powyżej, zarzut ten nie znajduje uzasadnienia. Ponadto wskazał, że odwołujący z jednej strony domagał się wydania rozstrzygnięcia zgodnie z jego wnioskiem, a z drugiej w trakcie toczącego się postępowania zarówno przed organem I instancji, jak i organem odwoławczym nie uzupełnił tego wniosku o wskazane przez organy braki.
Podniósł również, że odwołujący zwrócił również uwagę, iż inna firma uzyskała pozwolenie wodnoprawne w tej samej sprawie, tj. na pobór kruszywa z rzeki [...] od km 54+385 do km 54+960 w oparciu o przepisy Prawa wodnego z 2001 r. (pomimo później złożonego wniosku), legitymując się jedynie decyzją zwalniającą z zakazów wynikających z art. 88l ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa wodnego z 2001 r. Prezes PGW WP wskazał, że kwestia uzyskania pozwolenia wodnoprawnego przez inny podmiot była przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, które nie ma związku z niniejszym postępowaniem. Wyjaśnił, że każdą sprawę organ administracji publicznej zobowiązany jest rozpatrywać indywidualnie i niezależnie od rozstrzygnięcia wydanego w innej, choć podobnej sprawie. Zwrócił również uwagę, że prowadząc postępowanie administracyjne należy przeanalizować całość zebranego materiału dowodowego i ocenić go w oparciu o znany organowi stan faktyczny i prawny obowiązujący w dniu wydania danego rozstrzygnięcia.
2. Skargę na ww. decyzję Prezes PGW WP z 24 lutego 2022 r. złożył skarżący i domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, a także dopuszczenie jako dowodu dokumentów z postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego począwszy od 28 czerwca 2016 r. zarzucił naruszenia:
- art. 545 ust. 4 Prawo wodne 2017 r.;
- art. 131 ust. 2 Prawo wodne 2001 r.;
- art. 407 Prawo wodne 2017 r. poprzez jego zastosowanie w sprawie wbrew art. 545 ust. 4 Prawo wodne 2017 r.;
- art. 176 ust. 1 oraz 77 ust. 3 poprzez ich zastosowanie w sprawie wbrew art. 545 ust. 4 Prawo wodne 2017 r.;
- art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie;
- art. 98 k.p.a. poprzez jego zastosowanie jako podstawa do zawieszenia postępowania administracyjnego;
- art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 7b k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a. poprzez niezastosowanie się do zasad z nich wynikających w ramach postępowania administracyjnego o wydanie zezwolenia wodnoprawnego.
Stanowisko skarżącego znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. Ponadto uzasadniając skargę skarżący przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz ustalenia dokonane przez organy. Ponadto na zakończenie uzasadnienia skargi rozwinął zarzuty naruszenia: art. 6 k.p.a. poprzez nie zastosowanie się organu do zasady praworządności, z uwagi na odmowę zastosowania przepisów ustawy Prawo wodne 2001 na podstawie przepisu przejściowego 545 ust. 4 ustawy Prawo wodne 2017 r.; art. 7 k.p.a. poprzez nie sprawdzenie, czy w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej nie znajdują się akta sprawy administracyjnej wszczętej na podstawie wniosku skarżącego z 28 czerwca 2016 r.; art. 7b k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności ewentualnego zaginięcia akt sprawy wszczętej na podstawie wniosku skarżącego z 28 czerwca 2016 r.
3. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
1. Istota sprawy sprowadza się do oceny zgodności z prawem decyzji Prezesa Wód Polskich w której uchylono decyzję organu I instancji oraz umorzono postępowanie organu I instancji w całości.
Zdaniem organu, brak elementu wniosku na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...] niezbędnego do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, jakim jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach oraz "decyzji zwalniających", czyni prowadzone postępowanie bezprzedmiotowym i powoduje konieczność zastosowania w niniejszej sprawie art. 105 § 1 k.p.a.
Zdaniem Skarżącego, niezasadne było wezwanie przez organ do uzupełnienia wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego poprzez przedłożenie decyzji zwalniających z zakazów określonych w art. 77 ust. 3 i art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, skoro obowiązujące w dacie złożenia wniosku przepisy Prawa wodnego z 2001 r. nie zawierały takiego wymogu. Dodatkowo, decyzja Wójta Gminy C. z [...] września 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzją SKO w K. z [...] marca 2019 r. z uwagi jedynie na uchybienia formalne i błąd pisarski, co oznacza że decyzja środowiskowa była merytorycznie właściwa i powinna zostać uwzględniona w tym postępowaniu.
Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organom a nie skarżącemu.
2. W pierwszej kolejności wskazać należy na okoliczności faktyczne i prawne mające zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy:
- skarżący pismem z 28 czerwca 2016 r. wniósł o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego do Marszałka Województwa [...]; jak wskazuje organ w odpowiedzi na skargę, prawdopodobnie w wyniku pozostawienia przez Marszałka Województwa [...] wniosku skarżącego z 28 czerwca 2016 r. bez rozpoznania, z uwagi na braki formalne tego wniosku (o czym może świadczyć załączone do skargi pismo Marszałka Województwa [...] z 13 września 2016 r., znak: [...]); w związku z tym, nie można twierdzić, że przedmiotowe postępowanie toczyło się już w momencie złożenia wniosku, który nie został w sposób prawidłowo uzupełniony; pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, jako czynność materialno-techniczna, nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego; natomiast, jeżeli w ocenie składającego wniosek jego wniosek spełnił kryterium kompletności, może on złożyć skargę na bezczynność organu - wówczas wynik tego postępowania przesądzi o tym, czy wniosek spełniał wszystkie wymogi formalne, a zatem czy organ pozostawał bezczynnym w sprawie (por. wyrok WSA w Krakowie z 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SAB/Kr 25/22); tymczasem z akt sprawy nie wynika, aby skarżący podjął jakiekolwiek czynności procesowe w związku ze złożonym wnioskiem z 28 czerwca 2016 r.; inaczej mówiąc wniosek ten nie spowodował wszczęcia postepowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego; zasadnie zatem nie mógł być podstawą do zastosowania przepisów intertemporalnych związanych ze zmianą regulacji z zakresu prawa wodnego;
- skarżący kolejnym wnioskiem z 18 września 2018 r. wystąpił do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. PGW WP o udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego;
- wniosek wraz z załącznikami (m. in. operatem wodnoprawnym z lipca 2016 r., uzupełnieniem operatu z sierpnia 2016 r., decyzją Wójta Gminy C. z [...] września 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach) został złożony do RZGW w K. PGW WP osobiście przez skarżącego.
W takich okolicznościach faktycznych, zdaniem Sądu, bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z zakresu pozwoleń wodnoprawnych stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. przepisy Prawa wodnego z 2001 r., a także zarzut naruszenia art. 545 ust. 5 ww. ustawy na mocy którego organy, które po wejściu w życie ustawy z 2017 r. utraciły właściwość do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, niezwłocznie przekazują sprawy wszczęte i niezakończone organom właściwym w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, gdyż wniosek skarżącego z 28 czerwca 2016 r. nie został przekazany po wejściu w życie 1 stycznia 2018 r. przepisów Prawa wodnego z 2017 r. do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. PGW WP przez Marszałka Województwa [...] jako sprawa wszczęta i niezakończona.
Skarżący na etapie postępowania odwoławczego złożył dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty przy piśmie z 17 stycznia 2022 r., ponownie podkreślając, że wniosek na pobór kruszywa z rzeki [...] został złożony 23 czerwca 2016 r. oraz, że od tamtego czasu składane są uzupełnienia dokumentów i skargi na niezałatwienie sprawy w terminie i że to "urzędy" przeciągają terminy rozpatrzenia sprawy z przyczyn niezależnych od wnioskodawcy.
Zasadnie twierdzi organ, że powyższe stwierdzenie nie znajduje jednak odzwierciedlania w przekazanych wraz z ww. wyjaśnieniami dokumentach, ponieważ przedłożona kserokopia pisma z 23 czerwca 2016 r. skierowanego do RZGW w K. jest jedynie prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie wnioskowanego "poboru kruszywa z odsypiska na lewym brzegu rzeki [...] w km 53+700 - 54+000" Z kolei przedłożona kserokopia pisma z 28 czerwca 2016 r. jest zapytaniem skierowanym do Urzędu Gminy C. w sprawie konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Wykonanie poboru materiału z odsypiska na lewym brzegu rzeki [...] w km 54+500 - 54+800".
Biorąc pod uwagę powyższe, nie można twierdzić, że pismo skarżącego z 28 czerwca 2016 r. w sposób właściwy zainicjowało trwające nadal postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.
3. Przechodząc do właściwego postępowania administracyjnego, które zostało zainicjowane przez skarżącego w piśmie z 18 września 2018 r., w którym skarżący zwrócił się do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...] w km 55+100 - 55+800 wskazać należy na następujące okoliczności mające zasadnicze znaczenie dla sprawy:
- pierwotny wniosek skorygowany został pismem z 8 października 2018 r. w którym skarżący dookreślił, że chodzi o pobór żwiru w km 54+550-54+800 rzeki [...];
- pismem z 23 października 2018 r. Dyrektor RZGW w K. PGW WP zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie z ww. wniosku;
- pismem z 24 października 2018 r. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie ostatecznej decyzji Wójta Gminy C. o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnej z planowaną inwestycją; organ powiadomił wnioskodawcę, że skoro w ramach planowanej inwestycji, w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego rzeki [...], wykonany zostanie 23 m odcinek drogi utwardzonej, to wymagane jest przedłożenie decyzji Dyrektora RZGW w K. zwalniającej z zakazów określonych w art. 176 ust. 1 ustawy Prawo wodne z 2017 r. na wykonanie ww. robót;
- podkreślić nalży, że w aktach sprawy nie znajduje się decyzja Dyrektora RZGW w K. zwalniająca na podstawie art. 77 ust. 3 Prawa wodnego z zakazów gromadzenia ścieków na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią; załączony do wniosku operat wodnoprawny z lipca 2016 r. i jego aktualizacja z sierpnia 2016 r. nie spełniają (zdaniem organów) wymagań określonych w art. 409 Prawa wodnego z 2017 r.; wobec powyższego organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków w powyższym zakresie;
- skarżący w piśmie z 5 listopada 2018 r. wskazał, iż skoro wystąpił z wnioskiem o udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego pod rządami ustawy Prawo wodne z 2001 r., to niezrozumiałym jest wezwanie o uzupełnienie tego wniosku o decyzję zwalniającą z zakazów określonych w art. 176 ust. 1 decyzję zwalniającą o której mowa w art. 77 ust. 3 Prawa wodnego z 2017 r., tym bardziej, że jest w posiadaniu decyzji zwalniającej z zakazów wynikających z art. 881 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa wodnego z 2001 r. oraz wniósł o przedłużenie terminu na uzupełnienie operatu wodnoprawnego;
- pismem z 1 marca 2019 r. organ I instancji ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku z 18 września 2018 r. w szczegółowo opisanym zakresie;
- skarżący w piśmie z 11 marca 2019 r. poinformował organ, iż osobiście uzupełnił braki w dniu 23 listopada 2018 r. (załączona została kopia pisma z 23 listopada 2018 r. skierowanego do Dyrektora RZGW w K. PGW WP z którego wynika, że skarżący przedłożył, celem uzyskania decyzji zwalniającej z zakazów wynikających z art. 176 ust. 1 Prawa wodnego z 2017 r. w zakresie obejmującym budowę odcinka drogi technologicznej oraz jako uzupełnienie operatu wodnoprawnego na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...], opracowanie pn.: "Badania hydrogeologiczne wraz z opinią geologiczną dotyczące oddziaływania robót polegających na wykonaniu 23 metrowego odcinka drogi technologicznej w międzywalu rzeki [...] na stateczność wałów przeciwpowodziowych rzeki [...] przy wystąpieniu stanów wód Q1%");
- pismem z 10 kwietnia 2019 r. Dyrektor RZGW w K. PGW WP poinformował strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, informując jednocześnie, że skoro wnioskodawca pomimo wezwań nie przedłożył ostatecznej decyzji Wójta Gminy C. o środowiskowych uwarunkowaniach oraz ostatecznych decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. PGW WP zwalniających z zakazów określonych w art. 77 ust. 3 i art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, skutkować to będzie wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony;
- skarżący pismem z 18 kwietnia 2019 r. wniósł o przedłużenie terminu zakończenia postępowania do 20 maja 2019 r., z uwagi na toczące się jeszcze postępowanie w sprawie wydania decyzji zwalniających z zakazów określonych w art. 77 ust. 3 i art. 176 ust. 1 Prawa wodnego z 2017 r.;
- w piśmie z 9 maja 2019 r. skarżący wskazał te same argumenty co w piśmie z 5 listopada 2018 r. (brak potrzeby uzyskania "decyzji zwalniających") oraz poinformował organ, iż przedłożona na potrzeby niniejszego postępowania decyzja Wójta Gminy C. z [...] września 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzją SKO w K. z [...] marca 2019 r. od której to decyzji skarżący wniósł sprzeciw do sądu administracyjnego;
- o niemożności przedłożenia ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji zwalniającej z zakazów o których mowa w art. 176 ust. 1 Prawa wodnego z 2017 r. poinformował organ również pełnomocnik wnioskodawcy przy piśmie z 14 maja 2019 r.
W tak ukształtowanym postępowaniu administracyjnym organ I instancji decyzją z [...] lipca 2019 r. odmówił udzielenia skarżącemu przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego a organ II instancji uchylił ta decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji w całości.
4. Zdaniem Sądu, kontrolowane rozstrzygnięcie jest prawidłowe i wszelkie zarzuty skarżącego są niezasadne z kilku powodów.
Po pierwsze - skoro dla przedmiotowej inwestycji brak jest wymaganej prawem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stanowiącej w myśl art. 407 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne załącznik do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, to w sprawie niewątpliwie wystąpiła przesłanka do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego wymieniona w art. 396 ust. 1 pkt 8 Prawa wodnego, zgodnie z którym pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z przepisów ustawy oraz przepisów odrębnych.
Po drugie – z art. 407 ust. 2 Prawa wodnego (w brzmieniu z daty rozpatrywania przedmiotowego wniosku) wynikało, że do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dołącza się operat wodnoprawny z oznaczeniem daty jego wykonania, wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych; decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana; wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane; ocenę wodnoprawną, jeżeli jest wymagana. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją w której objęte wnioskiem działanie związane jest z przedsięwzięciem, które zaliczone jest do grupy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2017 r., poz. 1405). Podkreślić trzeba, że wprawdzie do wniosku o udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego załączona została decyzja Wójta Gminy C. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia "Pobór materiału żwirowego z koryta rzeki [...] na odcinku 54+500 do 54+800 (okolice miejscowości O.)" z [...] września 2018 r. jednakże w trakcie toczącego się postępowania wnioskodawca wyjaśnił, że decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzją SKO w K. z [...] marca 2019 r. Tymczasem zgodnie z art. 407 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dołącza się decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana. Sytuacje, w których wymagana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach reguluje przepis art. 71 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko, zgodnie z którym uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W przedmiotowej sprawie na etapie toczącego się postępowania w przedmiocie udzielenia wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego skarżący nie legitymował się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozparzenia, organ odwoławczy pismem z 17 grudnia 2021 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji, tj. do przedłożenia ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Takiej decyzji nie ma w aktach sprawy a skarżący wyjaśnił, że decyzja SKO w K. z [...] marca 2019 r. którą uchylono decyzję Wójta Gminy C. o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] września 2018 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia została zaskarżona do sądu. Nie zmienia to faktu, że skarżący nie legitymował się taką decyzją w niniejszym postępowaniu.
Po trzecie - organ wezwał skarżącego o przekazanie ostatecznych decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. PGW WP zwalniających z zakazów określonych w art. 77 ust. 3 i art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Skarżący nie przedłożył również takiej decyzji argumentując ponownie, że jego wniosek powinien być procedowany pod rządami ustawy Prawo wodne z 2001 r. (co nie jest zasadne).
Po czwarte – zgodzić się można z organami, że skoro wnioskodawca nie legitymuje się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, uznać to należy za brak formalny wniosku, uniemożliwiający prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego. Jednym z warunków udzielenia pozwolenia wodnoprawnego jest brak naruszeń wymagań środowiskowych, co oznacza, że organ powinien mieć możliwość zestawienia operatu wodnoprawnego z decyzją środowiskową i ważne, że powinna to być decyzja wydana dla przedsięwzięcia, z którym związane jest to konkretne pozwolenie wodnoprawne. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach co do zasady powinna stanowić załącznik do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego zarówno na działanie (np. wykonanie urządzenia wodnego czy regulację wód) samodzielnie stanowiące przedsięwzięcie mogące zawsze bądź potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jak i na wykonanie urządzeń wodnych, szczególne korzystanie z wód czy usługę wodną, które związane będą z przedsięwzięciem mogącym zawsze bądź potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Skoro zatem decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi załącznik do wniosku o pozwolenie wodnoprawne w każdym przypadku, gdy pozwolenie to jest związane z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, to decyzja ta musi być wydana przed złożeniem wniosku, a zatem pozwolenie wodnoprawne musi być poprzedzone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Reasumując, brak elementu wniosku na pobór żwiru z odsypiska rzeki [...] niezbędnego do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, jakim jest brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 407 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego, czyni prowadzone postępowanie bezprzedmiotowym i powoduje konieczność zastosowania art. 105 § 1 k.p.a.
Po piąte – zasadnie organ II instancji uchylił decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie administracyjne wskazując na jego "bezprzedmiotowość" (art. 105 §1 k.p.a.). Skarżący w trakcie toczącego się postępowania zarówno przed organem I instancji, jak i organem odwoławczym nie uzupełnił tego wniosku o wskazane przez organy braki. sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa jeżeli w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego bezzasadne jest dalsze prowadzenie postępowania w związku z brakiem niemożliwości wydania decyzji tak pozytywnej, jak i negatywnej. Chodzi zatem o takie okoliczności, które czynią prawnie niemożliwym wydanie decyzji z uwagi na brak przedmiotu sprawy, w której organ jest władny i zobowiązany rozstrzygnąć na mocy przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie wtedy staje się bezprzedmiotowe, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę co do istoty (por. wyrok WSA w Warszawie z 17 listopada 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 682/21). W niniejszej sprawie niemożliwe było zatem wydanie decyzji (pozytywnej lub negatywnej) ze względu na braki wniosku (tj. brak "decyzji zwalniających" oraz decyzji "o środowiskowych uwarunkowaniach").
Po szóste – niezasadny jest również zarzut braku zastosowania przez organ w niniejszej sprawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż brak formalny wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jakim jest brak decyzji środowiskowej i "decyzji zwalniającej", nie jest zagadnieniem wstępnym o którym mowa w tym przepisie. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Jest to przy tym zagadnienie otwarte, tzn. takie, które nie było przedtem przesądzone na właściwej drodze. Sformułowanie użyte w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. "zależy od uprzedniego" wskazuje, że rozstrzygnięcie kwestii prejudycjalnej warunkuje rozpoznanie sprawy administracyjnej. Taka sytuacja ma miejsce, gdy organ nie dysponuje elementem pozwalającym na wydanie w ogóle decyzji. Zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej od uprzedniego rozpatrzenia zagadnienia wstępnego. Przepisy kodeksu nie określają wyraźnie podstaw prawnych tej zależności. Przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Powyższa zależność musi być jednak bezpośrednia. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego. Innymi słowy, aby jakieś zagadnienie prawne mogło zostać zakwalifikowane jako zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., to od jego rozstrzygnięcia musi zależeć sama możliwość rozpatrzenia sprawy, a nie wyłącznie sposób jej rozpatrzenia.
Po siódme – bezzasadny jest również zarzut skarżącego w kwestii zastosowania przez organ I instancji art. 98 k.p.a. odnoszący się do zawieszenia postępowania na wniosek strony, a to z uwagi na złożony przez skarżącego wyraźny wniosek z 14 maja 2019 r. o zawieszenie przedmiotowego postępowania. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. W przedmiotowej sprawie Dyrektor RZGW w K. PGW WP zobowiązany był do odmowy zawieszenia postępowania z tego wniosku (postanowienie z [...] czerwca 2019 r.) z uwagi na sprzeciw jednej ze stron postępowania. Dodatkowo podkreślić trzeba, że wniosek strony o zawieszenie postępowania nie jest dla organu bezwzględnie wiążący (por. wyrok WSA w Lublinie z 30 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 622/21).
5. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.