VII SA/Wa 726/04

VII SA/Wa 726/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-05-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/
Halina Kuśmirek /sprawozdawca/
Mariola Kowalska.
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi PPHU [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 726/04
UZASADNIENIE
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku T. i Z. Z., J. S., K. K. i S. C., nie stwierdził nieważności decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] września 2003r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej PPHU [...], pozwolenia na budowę hali magazynowej na działce nr [...] i [...] w [...].
Po wszczęciu postępowania w sprawie organ nadzoru rozważył kwestię legitymacji procesowej osób składających wniosek o stwierdzenie nieważności.
Powołał się na zmienione przepisy prawa budowlanego z 1994r., które legitymację strony przyznają jedynie inwestorowi oraz właścicielom, użytkownikom wieczystym lub zarządcom nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Obszar ten określa się na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, które zawierają uregulowania odnoszące się do odległości obiektów i urządzeń budowlanych od innych obiektów i granic nieruchomości. W przypadku ograniczeń w możliwości zagospodarowania lub zabudowy sąsiedniej działki należy uznać, że ta nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu, zaś jego właściciel ma uprawnienia strony postępowania. Jeżeli zaś strefa oddziaływania obiektu mieści się w granicach nieruchomości inwestora to tylko on uczestniczy w postępowaniu.
Obiekt objęty kwestionowaną decyzją zgodnie z projektem zagospodarowania działki usytuowany został zgodnie z przepisami rozporządzenia z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Na podstawie dokonanych ustaleń organ nadzoru uznał, że strefa oddziaływania hali magazynowej do składowania produktów gotowych, sprzętu i półproduktów, mieści się w granicach działek inwestora.
Właścicielom lub użytkownikom wieczystym sąsiednich działek jako nieznajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, nie przysługuje legitymacja strony.
Ponadto wnioskodawcy nie posiadają tytułu prawnego do nieruchomości, na której usytuowany został obiekt, a także do nieruchomości bezpośrednio z nią sąsiadującej.
Jednakże organ uznał, iż należy ocenić czy w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji z urzędu.
Przeprowadził w uzasadnieniu decyzji rozważania, co do zgodności obiektu z wydaną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz ustaleniami miejscowego planu. Uznał, iż przeznaczenie hali przesądza o tym, iż są to usługi nieuciążliwe, dopuszczalne planem miejscowym.
Odwołanie od tej decyzji złożyli T. i Z. Z., J. S. i S. C. oraz K.K.
W odwołaniu zakwestionowany został pogląd organu pierwszej instancji odmawiający wnioskodawcom legitymacji do uczestnictwa w postępowaniu nieważnościowym.
Powołano się na tendencyjne działania inwestora, który w poprzednio pobudowanym budynku magazynowym, prowadzi działalność produkcyjną. Obecna inwestycja sądząc po jej rozmiarach dąży do takiego samego celu. Działki inwestora zostały w sposób zamierzony podzielone i część oddana na własność żony inwestora. Uczyniono to w celu oddzielenia 3m odległością działek inwestora od nieruchomości wnioskodawców i stworzenie pozoru, iż ich działki nie sąsiadują z działką inwestora.
Ponadto wydana decyzja pozostaje w rażącej sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wskazał konieczność przeprowadzenia postępowania w znacznej części i zobowiązał organ pierwszej instancji:
– do zbadania czy kwestionowana decyzja z dnia [...] września 2003r. wydana została zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
– rozpoznanie zasadności zwrócenia się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zbadanie czy nie istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;
– ustalenie czy wnioskujący o stwierdzenie nieważności korzystają z przymiotu strony postępowania w rozumieniu art. 28 kpa;
– rozważenia czy istnieją podstawy do kontynuowania i wszczęcia postępowania nieważnościowego z urzędu.
Na decyzję tą skargę wniosło PPHU [...] podnosząc, iż Wojewoda [...] przeprowadził ocenę zgodności kwestionowanej decyzji z poprzedzającą ją decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ ten przeprowadził również analizę legitymacji osób, które złożyły wniosek o stwierdzenie nieważności i uznał, iż nie mają oni przymiotu strony.
Niezrozumiałe było, zatem zobowiązanie organu pierwszej instancji do przeprowadzenia powyższych analiz po raz kolejny. Błędny jest również pogląd organu odwoławczego odnośnie przystąpienia przez gminę do procedur zmierzających do zmiany miejscowego planu. Jednakże zmiana planu nie odnosi się do terenu inwestycji, obejmuje, bowiem tylko działkę nr [...] a ponadto ocena prawna w niniejszym postępowaniu winna być dokonana w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie wydania pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wniósł o jej oddalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Należy, więc zauważyć, że organ drugiej instancji nie przeprowadził prawidłowo postępowania odwoławczego. Jak wynika, bowiem z decyzji kasacyjnej, organ odwoławczy rozpoznał jedynie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji złożone przez T. i Z. Z., J. S. oraz S. C. W aktach sprawy znajduje się natomiast odwołanie K. K., co, do którego nie wypowiedział się organ odwoławczy.
Brak rozpoznania przez organ odwoławczy wniesionego środka odwoławczego jest wadą postępowania, która winna skutkować uchyleniem decyzji organu drugiej instancji.
Ponadto słusznie strona skarżąca podnosi, iż zasadniczo wszystkie kwestie, które nakazał wyjaśnić organ odwoławczy, były analizowane przez Wojewodę [...]. Organ ten uznał, iż wnioskującym nie służy przymiot strony w postępowaniu nieważnościowym. Przeprowadził również ocenę kwestionowanej decyzji pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 kpa i przeprowadzenia postępowania z urzędu. Uznał także, iż projektowana inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz miejscowym planem zagospodarowania terenu. Stanowisko swoje w powyższych kwestiach organ pierwszej instancji w sposób stosunkowo obszerny uzasadnił. Brak, więc było podstaw do nakazania w decyzji kasacyjnej ponownej analizy tych samych kwestii, które wyjaśnił już organ pierwszej instancji.
Tak wydana decyzja kasacyjna narusza przepis art. 138 § 2 kpa. Organ odwoławczy ma obowiązek powtórnego merytorycznego rozpoznania sprawy. Decyzja kasacyjna może być wydana tylko w wyjątkowych wynikających z art. 138 § 2 kpa – wypadkach..
Jeżeli organ odwoławczy nie podzielał argumentacji organu pierwszej instancji, tak w kwestii legitymacji wnioskodawców, jak i zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – mógł przeprowadzić odmienną ocenę tych kwestii w swojej decyzji, która winna spełniać wymogi art. 107 § 3 kpa.
Zauważyć jedynie należy, że w obiegu prawnym funkcjonuje decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji prze sadzająca o zgodności projektowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania. Z akt sądowych wynika, iż wszczęte zostało postępowanie o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a więc wyeliminowaniu tej decyzji z obrotu prawnego może spowodować powstanie przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 8 kpa do decyzji o pozwoleniu na budowę.
Z tych przyczyn, uznając, iż zaskarżona decyzja naruszyła przepisy postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, cytowanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.