VII SA/Wa 715/05

VII SA/Wa 715/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-03-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący sprawozdawca/
Bożena Więch-Baranowska
Grzegorz Czerwiński
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2006 r. sprawy ze skargi H. i L. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
VII SA/Wa 715/05
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] września 1998 r. nr [...] Wójt Gminy R. na podstawie art. 28 , 33 ust. 1 , art. 34 ust. 4 i art. 36 Prawa budowlanego ( Dz. U. nr 89 poz. 414 z 1994 r. z póz. zm. ) na wniosek L. i H. P. zatwierdził projekt budowlany budowy budynku gospodarczego i zezwolił inwestorowi na budowę budynku gospodarczego ( bez pomieszczenia oznaczonego w projekcie nr 3 ) na działce nr ew. [...] i [...] w J. przy Alei [...] .
W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał , że inwestor nie przedstawił zgody właściciela działki sąsiedniej na budowę w odległości mniejszej niż 3 m od granicy, dlatego z pozwolenia budowlanego wyłączono pomieszczenie oznaczone na projekcie nr 3.
Po rozpatrzeniu odwołania L. P. od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] września 1998 r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że skarżący domagał się aby pozwolenie na budowę objęło również komórkę, która przylega do projektowanego budynku gospodarczego. Tymczasem została ona zlokalizowana w odległości 35 cm od ogrodzenia między posesjami a więc niezgodnie z wymogami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie . Poza tym organ podniósł, że zrealizowanie komórki przed otrzymaniem pozwolenia na
budowę czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę .
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygniecie złożyli L. i H. małżonkowie P.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 listopada 2003 r. w sprawie o sygn. IV SA 904 / 02 uchylił zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że wolą skarżących było aby pozwolenie na budowę objęło również pomieszczenie oznaczone w projekcie nr 3, co w ich ocenie miało zapobiec jego rozbiórce Obiekt ten został zrealizowany i stanowi aktualnie łazienkę. Organ odwoławczy dokonując kontroli decyzji organu I instancji nie wziął pod uwagę, że Wójt Gminy R. wydał w dniu [...] listopada 1998 r. decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu gospodarczego ( pomieszczenia gospodarczego ) zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w J. Al. [...]. Według tej decyzji samowolnie wybudowany obiekt przylega do budynku gospodarczego zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę Wójta Gminy R. z dnia [...] września 1998 r. Sąd uznał, iż pomimo że w dacie wydawania przez organ I instancji pozwolenia na budowę nie było jeszcze decyzji rozbiórkowej , ale organ odwoławczy miał obowiązek ustalić i wyjaśnić czy decyzja rozbiórkowa stała się ostateczna i czy została wykonana.
Okoliczność ta zdaniem Sądu miała istotne znaczenie w sprawie z uwagi na treść art. 35 ust 5 ustawy Prawo budowlane , który stanowi, że właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki znajduje się obiekt w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.
Poza tym Sąd zauważył, iż oznaczenie działek w projekcie zagospodarowania oraz w decyzji rozbiórkowej jest inne, co rodzi określone wątpliwości w świetle wskazanego art. 35 ust 5 Prawa budowlanego.
Po ponownym rozpatrzeniu odwołania L. P. od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] września 1998 r. nr [...] Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy .
Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja była prawidłowa gdyż przepis art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego stanowi, że przy rozpatrywaniu wniosku inwestora należało wziąć pod uwagę fakt wydania przez inny organ właściwy w tym przypadku Wójta Gminy R. decyzji [...] z dnia [...] listopada 1998 r. orzekającej rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego, zlokalizowanego na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działek nr [...] i [...].
Organ wskazał, że dotychczas nie zostało zakończone ostateczną decyzją postępowanie prowadzone przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki budynku usługowego określanego jako - zakład fryzjerski. Z pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. będącego odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że uchylił on decyzję nr [...] [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] o umorzeniu postępowania uznając je za przedwczesne w sytuacji gdy nałożono na inwestora obowiązek rozbiórki a fundamenty budynku nie zostały całkowicie rozebrane.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody [...] złożyli H. i L. P. i podnieśli w niej, że przedmiotową komórkę użytkują od daty zakupu działki to jest od roku 1989.
W uzupełnieniu skargi pełnomocnik skarżących domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i wydanie pozwolenia budowlanego zgodnie z wnioskiem, względnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając skargę podniósł, że wniosek o pozwolenie na budowę nie dotyczył budowy pomieszczenia oznaczanego w dokumentacji
technicznej jako pomieszczenie nr 3 lecz jego przebudowy poprzez ocieplenie i zmianę konstrukcji dachu . Skoro obiekt istniał od dnia nabycia działki przez skarżących czyli od 1989 r. to jego usytuowanie względem granicy z działką sąsiada nie powinno być zdaniem pełnomocnika skarżących oceniane przy wydawaniu decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał jego dotychczasowa argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie .
Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie jest ocena możliwości wydania przez organ administracji architektoniczno-budowlanej pozwolenia na budowę w zakresie zgodnym z wnioskiem H. i L. P. i przedłożonymi przez inwestorów dokumentami.
Jak wynika z dołączonej do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę "inwentaryzacji budowlanej budynku garażu i pom. gospodarczego" pomieszczenie oznaczone nr 3 stanowiło "istniejący kurnik", który usytuowany był w niewielkiej odległości od granicy sąsiedniej.
Przeprowadzone postępowanie administracyjne jak również twierdzenia pełnomocnika skarżących zawarte w uzupełnieniu skargi z dnia 11 lipca 2005 r. potwierdzają, że obiekt ten został wybudowany wiele lat wcześniej i był użytkowany przez skarżących od nabycia przedmiotowej nieruchomości.
Już te dwie okoliczności świadczą o tym , iż pozwolenie budowlane nie mogło być przez organ wydane w zakresie, który dotyczył pomieszczenia oznaczonego nr 3 jako, że jego lokalizacja względem granicy sąsiedniej była sprzeczna z przepisem § 12 pkt 6 rozporządzenia Ministra Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. ( Dz. U. z
1999 r. Nr 15 , poz. 140 ze zm. ) a głównie dlatego, że obiekt został zrealizowany wiele lat przed wystąpieniem o wydanie przedmiotowej decyzji.
Jako bezzasadny Sąd ocenił zarzut podniesiony w wyżej wskazanym uzupełnieniu skargi, iż pozwolenie dotyczyć miało jedynie przebudowy pomieszczenia oznaczonego nr 3. Przeczy temu dokumentacja techniczna dołączona do wniosku jak i fakt, iż do tej pory skarżący nie powoływali się jedynie na chęć przebudowy tego pomieszczenia. Przeciwnie w ich mniemaniu decyzja pozwalająca n budowę miała zapewnić legalność istnienia obiektu kwestionowanego przez sąsiada.
W tym kontekście ustalenia organu II instancji, iż postępowanie rozbiórkowe orzeczone decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] listopada 1998r. nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu gospodarczego ( pomieszczenia gospodarczego ) zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w J. Al. [...] nie zostało zakończone decyzją ostateczną nie miało wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia w świetle normy art. 35 ust 5 Prawa budowlanego .
Na uwagę zasługuje okoliczność, iż zarówno w skardze jak i na rozprawie skarżący podnieśli, że przedmiotowa komórka została przez nich "zagospodarowana" z chwilą nabycia działki w roku 1989 a uczestnik postępowania podaje rok 1991 ( protokół rozprawy ).
W niniejszej sprawie precyzja tych dat nie jest istotną okolicznością skoro nie ulega wątpliwości, iż obiekt istniał w chwili wystąpienia z wnioskiem o pozwolenia na budowę, a wniosek obejmował obok projektowanego budynku gospodarczego również istniejące przedmiotowe pomieszczenie oznaczone nr 3.
Z art. 28 Prawa budowlanego wynika, że pozwolenie na budowę może być udzielone tylko przed rozpoczęciem robót. Po wybudowaniu obiektu taka możliwość nie istnieje,
Wprawdzie przyjmuje się, iż w takiej sytuacji postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu, a
właściwy organ dokonuje kontroli legalności inwestycji, tym niemniej w okolicznościach sprawy odmowa udzielania pozwolenia budowlanego w zakresie obiektu zrealizowanego i wydanie pozwolenia na projektowany budynek prawa nie naruszało i zaspakajało uzasadniony interes strony skarżącej. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako niezasadną oddalił.