VII SA/WA 699/06

VII SA/Wa 699/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący sprawozdawca/
Izabela Ostrowska
Jolanta Zdanowicz
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Sygn. powiązane
II OSK 655/07 - Wyrok NSA z 2008-06-13
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. sprawy ze skargi I. K. i J. G. na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych skargę oddala.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] września 2005r. Nr [...], na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 123 Kpa - prowadząc postępowanie w sprawie prowadzenia bez wymaganego zgłoszenia robót budowlanych przy budowie muru (ogrodzenia) realizowanego przez I. K. i J. G. pomiędzy działkami nr ew. [...] i nr ew. [...], położonych przy ul. [...] w S. – wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy spornej inwestycji i jednocześnie nałożył na inwestorów obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni inwentaryzacji oraz oceny technicznej wykonanych bez zgłoszenia robót budowlanych popartej oceną geologiczną gruntu przy ogrodzeniu sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż podczas przeprowadzonej w dniu 26 lipca 2005r. wizji lokalnej ustalił, iż przy granicy działki G. i W. G. został wybudowany przez skarżącą mur o wysokości 2,80 m i długości 16 m. Mur zakończono strzępiami murarskimi co wskazywało na zamiar kontynuacji prac budowlanych.
Wobec tego, że roboty budowlane przeprowadzono bez wymaganego zgłoszenia, a sposób ich wykonania budził uzasadnione wątpliwości co do ich prawidłowości i zgodności ze sztuką budowlaną, organ wstrzymał roboty budowlane i nałożył obowiązek sporządzenia ich inwentaryzacji.
Na postanowienie z dnia [...] września 2005r. I. K. i J. G. złożyli zażalenie. Zarzucili, iż zapadłe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o fałszywe określenie stanu faktycznego i niewłaściwą podstawę prawną. Ich zdaniem wstrzymać można jedynie roboty będące w toku realizacji, a nie już zakończone. Wskazali, że ogrodzenie ma wysokość nie przekraczającą 2,20 m i pełni rolę ekranu akustycznego, który ma zagwarantować ochronę ich interesu prawnego.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 144 Kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zgłoszeniu podlega budowa ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Usypanie wzdłuż wybudowanego ogrodzenia nasypu w celu pozornego zmniejszenia jego wysokości do wysokości nie podlegającej zgłoszeniu wskazuje na próbę obejścia przepisów prawa budowlanego.
Odnosząc się do twierdzenia skarżących, iż wybudowali ekran akustyczny organ wskazał, iż wybudowany mur z bloczka betonowego pełnego może w pewnym zakresie pełnić rolę bariery akustycznej, nie zmienia to jednak faktu, iż jego podstawowym zadaniem jest ogrodzenie terenu działki.
Niezasadny jest także zarzut wstrzymania wykonania robót, które zostały zakończone. Z akt postępowania wynika, że budowa muru nie została zakończona, co zostało potwierdzone w czasie wizji w dniu 26 lipca 2005r.
Dlatego prawidłowo organ I instancji w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 Prawa budowlanego wydał postanowienie o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych wykonanych bez wymaganego zgłoszenia i nałożył na inwestora określone obowiązki.
I. K. i J. G. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jego uchylenie.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu.
W rozpoznanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, dlatego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowi art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.), zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych organ może nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz.
Wydając postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych organ nadzoru prawidłowo wskazał, iż budowa ogrodzenia o wysokości przekraczającej 2,20 m powinna być poprzedzona zgłoszeniem do właściwego organu architektoniczno-budowlanego.
Ustalenie, że roboty budowlane prowadzone są bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę albo zgłoszenia obligowało organ do wydania postanowienia o ich wstrzymaniu.
W sprawie niesporne jest, że I. K. i J. G. nie dokonali zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia od strony sąsiedniej działki. Z uwagi na jego wysokość 2,80 m istniał taki obowiązek na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
W ocenie Sądu w ustalonym stanie faktycznym prawidłowo wstrzymano, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, prowadzenie robót budowlanych uznając, iż realizowane ogrodzenie ma zapewnić skarżącym możliwość użytkowania ich budynku mieszkalnego zgodnie z przeznaczeniem. Już bowiem w czasie wizji skarżący wskazywali na konieczność zapewnienia sobie spokoju i nienaruszalności własnej działki przed uciążliwościami płynącymi z sąsiedniej nieruchomości.
Organ wstrzymując prowadzenie robót budowlanych zobowiązał jednocześnie skarżących do przedłożenia inwentaryzacji i oceny technicznej. Nie wykonanie tych obowiązków spowodowało wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wysokości spornego ogrodzenia wskazać należy, iż nie jest on zasadny. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem skarżących, że ogrodzenie mierzone od strony ich działki nie przekracza 2,20 m w związku z czym nie podlega przepisom Prawa budowlanego. Ze znajdującego się w aktach protokołu oględzin robót budowlanych dokonanych w dniu 26 lipca 2005r. wynika, iż inwestorzy na terenie swojej działki wokół wzniesionego ogrodzenia utworzyli nasyp gruntu o wysokości około 70 cm i szerokości 1,0 m. Nie oznacza to jednak, że pomiar wysokości ogrodzenia dokonany przez organ nadzoru jest nieprawidłowy.
W ocenie Sądu organy niewadliwie ustaliły wysokość ogrodzenia mierząc je od poziomu gruntu na obu działkach. Potwierdza to załączony do protokołu szkic sytuacyjny. Także podczas wizji ustalono, iż budowa ogrodzenia nie została zakończona na co wskazywał stan i wygląd muru.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
.