VII SA/Wa 653/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na decyzję Prezesa NFZ w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, uznając, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Skarga dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji w sprawie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, ponieważ nie zwrócił się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, co jest wymogiem proceduralnym przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2005 r., która odmawiała stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] lutego 2005 r. Decyzja organu pierwszej instancji stwierdzała, że S. H. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu umów zlecenia zawartych z Ośrodkiem. Sąd, opierając się na art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga nie mogła zostać rozpoznana, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Zgodnie z przepisami, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, strona powinna skorzystać z dostępnych środków, takich jak odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym przypadku, skarżący nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa NFZ, mimo że decyzja organu pierwszej instancji w przedmiocie stwierdzenia nieważności nie podlegała odwołaniu, a jedynie wnioskowi o ponowne rozpatrzenie. Sąd podkreślił, że błędne pouczenie organu nie może szkodzić stronie, ale w tym przypadku strona miała możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W związku z powyższym, sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 52 § 1 i § 2 PPSA, zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie stwierdzenia nieważności, stroną przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (11)
Główne
PPSA art. 52 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
PPSA art. 52 § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
PPSA art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę m.in. jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1-5.
PPSA art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6.
Pomocnicze
k.p.a. art. 127 § 3
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
k.p.a. art. 5 § 2
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Użycie definicji 'ministrów' w kontekście przepisów k.p.a.
k.p.a. art. 112
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Błędne pouczenie nie może szkodzić stronie.
k.p.a. art. 156
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące trybu stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 159
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące trybu stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
u.ś.o.z. art. 162
Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
Przepisy dotyczące nadzoru nad działalnością Narodowego Funduszu Zdrowia.
u.ś.o.z. art. 162 § i nast.
Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
Przepisy dotyczące nadzoru nad działalnością Narodowego Funduszu Zdrowia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie środków zaskarżenia przez stronę skarżącą.
Godne uwagi sformułowania
skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia Błędne pouczenie zawarte w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia
Skład orzekający
Izabela Ostrowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykładnia art. 52 PPSA dotyczącego obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, zwłaszcza w kontekście decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i interpretacji przepisów k.p.a. oraz PPSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego zastosowania przepisów o wyczerpaniu środków zaskarżenia. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 653/06 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-05-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-04-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 652 Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych Sygn. powiązane II GSK 230/06 - Postanowienie NSA z 2006-11-21 Skarżony organ Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Z. Uzasadnienie Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2005 r. stwierdzającej, że S. H. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zawarcia z Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli w Z. umów zlecenia. Zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie zaś do art. 5 § 2 pkt 4 w/w ustawy ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o ministrach rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4 w/w ustawy. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz – na skutek błędnego pouczenia – złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Błędne pouczenie zawarte w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 kpa). Podkreślić trzeba, iż istnieje możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności określonej w art. 127 § 3 kpa w terminie wskazanym w art. 58 § 2 kpa. Tym samym wbrew wymogom określonym w art. 52 powołanej na wstępie ustawy, w przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu I instancji wydana w postępowaniu nieważnościowym, co jest niedopuszczalne. Na marginesie należy wskazać, iż tryb stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej - regulowany przepisami art. 156 kpa – 159 kpa - w ramach którego wydana została zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia[...] grudnia 2005 r. [...] jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego. Jest to zupełnie odmienny i niezależny tryb postępowania od trybu postępowania prowadzonego w ramach nadzoru nad działalnością Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie przepisów Działu VII Nadzór (art. 162 i nast.) ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.). Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI