VII SA/Wa 595/24

VII SA/Wa 595/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-06-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Marcin Maszczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6369 Inne o symbolu podstawowym 636
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Gminy O. na pismo Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 29 grudnia 2023 r. nr DDK-WPP.0101.61.2023.MK w przedmiocie możliwości realizacji umowy w sprawie prowadzenia jako wspólnej inwestycji kultury postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Gminie O. wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu [...] pod [...].
Uzasadnienie
W dniu [...] listopada 2023 r. Rada Miasta O. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie prowadzenia jako wspólnej instytucji kultury pod nazwą "Instytut [...]".
W § 1 tej uchwały wyraziła zgodę na prowadzenie z Ministrem Kultury
i Dziedzictwa Narodowego (dalej: "Minister") instytucji kultury pod nazwą "Instytut [...]" - jako wspólnej instytucji kultury. Wykonanie tej uchwały powierzono Prezydentowi Miasta O. (§ 2). Uchwała miała wejść w życie po upływie 14 dni po dniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa mazowieckiego (§ 3).
W dniu 22 listopada 2023 r. pomiędzy Ministrem a Miastem O. – reprezentowanym przez Prezydenta Miasta O. (dalej: "Prezydent") została zawarta umowa w sprawie prowadzenia jako wspólnej instytucji kultury pod nazwą Instytut [...].
Wojewoda Mazowiecki (dalej: "Wojewoda") rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 15 grudnia 2023 r. znak: WNP-I.4131.252.2023, stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały Rady Miasta O. z dnia [...] listopada 2023 r.
Pismem z dnia 29 grudnia 2023 r., znak: DDK-WPP.0101.61.2023.MK, Minister złożył Prezydentowi oświadczenie o braku możliwości realizacji umowy w sprawie prowadzenia jako wspólnej instytucji kultury pod nazwą Instytut [...].
W treści oświadczenia Minister powołał się na:
1) wydanie przez Wojewodę nieprawomocnego rozstrzygnięcia nadzorczego w dniu
15 grudnia 2023 r.;
2) inną treść zawartej w dniu 22 listopada 2023 r. umowy od tej, na jaką Rada Miasta O. wyraziła zgodę w dniu 15 listopada 2023 r.;
3) brak umocowania Prezydenta do podpisania przedmiotowej umowy w dniu
22 listopada 2023 r.,
- które to okoliczności, zdaniem Ministra, oznaczają, że umowa z dnia 22 listopada 2023 r. jest nieważna i nie ma możliwości realizacji objętego nią zadania publicznego na podstawie objętych nią zapisów z uwagi na stwierdzoną jej niewykonalność
w momencie podpisania.
Pismem z dnia 15 stycznia 2024 r., znak: PM.030.1.2024, skierowanym do Ministra, Prezydent przedstawił swoje stanowisko prawne w przedmiocie możliwości zawarcia przedmiotowej umowy.
Pismem z dnia 26 stycznia 2024 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Prezydent wniósł o "dokonanie analizy oświadczenia Ministra z dnia 29 grudnia 2023 r.", będącego, zdaniem Prezydenta, inną czynnością
z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających
z przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę z dnia 29 lutego 2024 r. Minister wniósł o oddalenie skargi i uznanie zawartych w nich zarzutów za niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) dalej: "p.p.s.a.". Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa
w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn.zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym
w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a
i § 3 p.p.s.a.).
Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg
by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sądy administracyjne.
W ocenie Sądu, zaskarżone pismo (wezwanie) z dnia 29 grudnia 2023 r. jednak takim aktem nie jest. Zmierza ono bowiem do realizacji umowy, której jednym
z głównych celów jest zapewnienie Instytutowi środków finansowych w formie dotacji
(§ 3 ust. 1 umowy) na określoną w tej umowie działalność, wobec oświadczenia Ministra o braku możliwości wykonania tej umowy.
Sąd podziela przy tym stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniach z dnia 7 kwietnia 2021 r., sygn. akt I GSK 211/21,
z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. I GSK 474/21 i z dnia 22 lipca 2022 r. sygn. akt I GSK 1260/22, w których NSA wskazał, że prowadzona przed organem administracyjnym procedura poprzedzająca udzielenie dotacji i kończąca się odmową zawarcia umowy jest procedurą administracyjną podlegającą kontroli sądu administracyjnego, a dopiero zawarta umowa jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 k.p.c. i merytorycznie podlega kognicji sądów powszechnych. W przedmiotowej sprawie stosowna umowa została jednak już zawarta i jej realizacja (w tym oświadczenie jednej ze stron o braku możliwości jej wykonania, będące w istocie oświadczeniem o odstąpieniu od zawartej umowy) powinna być badana przez sąd powszechny w postępowaniu cywilnym.
Powyższe oznacza, że zaskarżone pismo (wezwanie) dotyczy sfery cywilnoprawnej wynikającej z podpisanej umowy. Natomiast sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania zarzutów odnośnie prawidłowości zawierania umów
o charakterze cywilnoprawnym (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2017 r.
I OSK 744/17).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie
z którym Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2 na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.