VII SA/WA 550/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę M.G. na decyzję GINB odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie dobudowanego tarasu i słupów.
Sąd oddalił skargę M.G. domagającego się stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy nakaz rozbiórki samowolnie dobudowanego tarasu i słupów. Sąd uznał, że decyzja nie była dotknięta wadami kwalifikowanymi z art. 156 k.p.a., a roboty budowlane zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę, co uzasadniało zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która odmówiła stwierdzenia nieważności wcześniejszych decyzji nakładających obowiązek rozbiórki dwóch słupów żelbetonowych i tarasu dobudowanego do budynku mieszkalnego. Skarżący zarzucał m.in. naruszenie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. (skierowanie decyzji do osoby niebędącej stroną) oraz pkt 5 (niewykonalność decyzji). Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ma charakter nadzwyczajny i ogranicza się do badania wad kwalifikowanych decyzji, a nie jej merytorycznej zasadności. Stwierdzono, że skarżący wykonał roboty budowlane bez wymaganego pozwolenia na budowę, co uzasadniało zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego. Sąd nie dopatrzył się również niewykonalności decyzji, wskazując, że względy ekonomiczne, finansowe czy techniczne nie stanowią przeszkody w jej wykonaniu. Obowiązek nałożono prawidłowo na inwestora, M.G., który był stroną postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja nie jest dotknięta wadą kwalifikowaną z art. 156 § 1 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postępowanie nieważnościowe ma ograniczony zakres kontroli i nie może rozstrzygać sprawy co do meritum. Zbadano, czy decyzja ostateczna o nakazie rozbiórki samowolnie wykonanych robót budowlanych (bez pozwolenia na budowę) jest dotknięta wadami z art. 156 § 1 k.p.a., takimi jak skierowanie do osoby niebędącej stroną czy niewykonalność.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa wady decyzji skutkujące stwierdzenie jej nieważności. Sąd badał, czy zaskarżona decyzja była dotknięta jedną z wad wymienionych w pkt 1-7.
P.b. art. 48
Prawo budowlane
Nakłada obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Pomocnicze
P.b. art. 39 § 1
Prawo budowlane
Dotyczy obowiązku uzyskania zgody konserwatora zabytków i pozwolenia na budowę dla robót w obiektach zabytkowych.
P.b. art. 28
Prawo budowlane
Określa wymóg uzyskania pozwolenia na budowę.
P.u.s.a. art. 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Określa zakres sądowej kontroli działalności administracji publicznej.
P.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje oddalenie skargi przez sąd.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut skierowania decyzji do osoby niebędącej stroną (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.). Zarzut niewykonalności decyzji (art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.). Argumenty dotyczące profesjonalizmu kontroli na budowie. Argumenty dotyczące zgłoszenia robót po ich zakończeniu. Argumenty dotyczące niewykonalności faktycznej rozbiórki i zgodności z planem zagospodarowania. Argument o dotkliwej karze poniesionej przez skarżącego z powodu długotrwałości postępowania.
Godne uwagi sformułowania
kontrolowana przez Sąd zaskarżona decyzja [...] zapadła w trybie postępowania nieważnościowego, które jest postępowaniem nadzwyczajnym. Celem , tego postępowania nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie kontroli ostatecznej decyzji z jednego tylko punktu widzenia , tj. tego czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych i opisanych w zamkniętym katalogu w art.l56§ 1 pkt 1-7 kpa. Organ prowadzący postępowanie nieważnościowe nie jest kompetentny do rozstrzygania sprawy co do meritum, jego zadaniem jest rozpoznanie sprawy w granicach określonych dyspozycją art. 156§lkpa to znaczy, że nie może rozpoznawać sprawy "co do istoty" jak w postępowaniu odwoławczym. Niewykonalność decyzji w rozumieniu art.l56§l pkt 5 kpa może być faktyczna jak i prawna . W pierwszym wypadku nie ma możliwości technicznych, a w drugim zachodzą nakazy lub zakazy prawne , które stwarzają nieusuwalną przeszkodę w wykonaniu prawa lub obowiązku ustanowionych w decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się , że nie stanowią przeszkody powodującej niewykonalność decyzji ani względy ekonomiczne i finansowe ani trudności techniczne ani też negatywne nastawienie adresatów decyzji do jej wykonania.
Skład orzekający
Mirosława Kowalska
przewodniczący sprawozdawca
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
sędzia
Grzegorz Czerwiński
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu kontroli w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej oraz przesłanek nakazu rozbiórki samowolnie wykonanych robót budowlanych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji samowoli budowlanej w budynku zabytkowym i zastosowania przepisów Prawa budowlanego oraz k.p.a. w kontekście postępowania nieważnościowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady postępowania administracyjnego dotyczące samowoli budowlanej i trybu stwierdzania nieważności decyzji, co jest istotne dla praktyków prawa budowlanego.
“Samowola budowlana w zabytku: kiedy sąd potwierdza nakaz rozbiórki?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 550/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-07-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-04-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Grzegorz Czerwiński Mirosława Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Sygn. powiązane II OSK 1829/06 - Wyrok NSA z 2008-01-15 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki skargę oddala Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2006r znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku M. G. o ponowne rozpoznanie sprawy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2005r znak: [...] ,którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] kwietnia 2000r Nr [...] , nakładającą na M. G. obowiązek dokonania rozbiórki dwu słupów żelbetonowych i tarasu dobudowanego do budynku mieszkalnego, wielorodzinnego znajdującego się na terenie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] . W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał , że podstawą wydania jego decyzji była ocena, że kontrolowana przez niego decyzja [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia[...] grudnia 2002r Nr [...] nie jest obarczona żadną z wad opisanych w art. 156§lpkt 1-7 kpa . Organ wskazał, że prawidłowo [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił ,że M. G. wykonał roboty budowlane polegające nadbudowie do istniejącego budynku mieszkalnego tarasu o wymiarach 5 x 2,5 m wspartego na dwu słupach żelbetonowych w miejsce usuniętego na wysokości I-go piętra balkon. Roboty zostały wykonane w budynku objętym ochrona konserwatorska .wpisanym do rejestru dóbr kultury, a inwestor nie uzyskał zgody Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, a następnie wymaganej przepisami prawa decyzji pozwolenia na budowę /art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego/. Nakaz rozbiórki wynikał w tych okolicznościach z dyspozycji art. 48 ustawy Prawo budowlane . Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odnosząc się do kwestii podniesionej przez skarżącego , że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002r Nr [...] została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, wskazał że zgodnie z art.l56§lpkt 4 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie ale taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Organ podniósł, że przez osobę do której została skierowana decyzja należy rozumieć podmiot, będący stroną postępowania, na który organ nakłada obowiązek lub nadaje uprawnienia. W niniejszej sprawie obowiązek nałożono na M. G. , a ten jako inwestor jest stroną postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. G. dochodził stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego organ nie wyjaśnił w zaskarżonej decyzji z czego wynika wymóg uzyskania dla robot , które przeprowadził pozwolenia na budowę . Podniósł, że dokonał zgłoszenia robót w dniu 27 sierpnia 1999r . Zdaniem skarżącego kontrola na budowie nie była przeprowadzona profesjonalnie co wpłynęło na rozstrzygnięcie . Wskazał , że w kontroli brała udział H. P. , nie mająca przymiotu strony . Skarżący podniósł ,że w sprawie zaistniała sytuacja z art. 156§lpky 4 kpa , bowiem decyzja Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego została doręczona w/w osobie nie będącej stroną. Zdaniem skarżącego organy nie uwzględniły też niewykonalności faktycznej decyzji rozbiórkowej, o której mowa w art. 156 §lpkt5 kpa Rozbiórka doprowadziłaby do zniszczenia części domu , a ponadto istniejący taras jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wskazał też , że poniósł już dotkliwą karę , bo postępowanie w przedmiotowej sprawie trwa od 1999r . W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z dyspozycją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych[Dz.U.nrl53,poz.l269] sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, które miałoby skutkować jej uchylenie. Podkreślenia wymaga to, że kontrolowana przez Sąd zaskarżona decyzja Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zapadła w trybie postępowania nieważnościowego , które jest postępowaniem nadzwyczajnym. Celem , tego postępowania nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie kontroli ostatecznej decyzji z jednego tylko punktu widzenia , tj. tego czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych i opisanych w zamkniętym katalogu w art.l56§ 1 pkt 1-7 kpa .Organ prowadzący postępowanie nieważnościowe nie jest kompetentny do rozstrzygania sprawy co do meritum, jego zadaniem jest rozpoznanie sprawy w granicach określonych dyspozycją art. 156§lkpa to znaczy, że nie może rozpoznawać sprawy "co do istoty" jak w postępowaniu odwoławczym./ por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 1985r I SA 89/85 , ONSA 1985, Nr 1 ,poz. 30/. Sąd podziela pogląd Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji , że badanej w trybie nieważnościowym decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] kwietnia 2000r Nr [...] , nakładającej na M. G. obowiązek dokonania rozbiórki dwu słupów żelbetonowych i tarasu dobudowanego do budynku mieszkalnego , wielorodzinnego znajdującego się na terenie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] . nie można zarzucić wady skutkującej stwierdzenie nieważności w trybie art. 156§1 pkt 1-7 kpa . Zdaniem Sadu bezsprzeczne jest , że skarżący prowadził roboty budowlane opisane wyżej bez wymaganego prawem/ art.28 ustawy Prawo budowlane / pozwolenia na budowę. Na marginesie należy zaznaczyć, że skarżący dokonał zgłoszenia / bezprzedmiotowego dla legalności przeprowadzonych robót /dopiero po zakończeniu prac tj. w sierpniu 1999r . W okolicznościach sprawy zasadnie zatem orzeczono jak w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 nr [...] - zgodnie bowiem z art. 48 ustawy Prawo budowlane , w wersji obowiązującej na datę samowli , właściwy organ nakazuje , w drodze decyzji , rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części ,będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie można kontrolowanej w niniejszym postępowaniu nieważnościowym decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] kwietnia 2000r Nr [...] , nakładającej na M. G. obowiązek dokonania przedmiotowej rozbiórki -postawić zarzutu niewykonalności. Niewykonalność decyzji w rozumieniu art.l56§l pkt 5 kpa może być faktyczna jak i prawna . W pierwszym wypadku nie ma możliwości technicznych, a w drugim zachodzą nakazy lub zakazy prawne , które stwarzają nieusuwalną przeszkodę w wykonaniu prawa lub obowiązku ustanowionych w decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się , że nie stanowią przeszkody powodującej niewykonalność decyzji ani względy ekonomiczne i finansowe ani trudności techniczne ani też negatywne nastawienie adresatów decyzji do jej wykonania / wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego :20 XII84r ISA804/84 ONSA 1984/2/123 , SA/Krl260/84, GAP 1987/8 str. 45/. Sąd podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w odniesieniu do zarzutu skierowania decyzji do osoby nie będącej stroną. W przedmiotowej sprawie obowiązek rozbiórki nałożony został prawidłowo na inwestora tj. M. G. Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd skargę oddalił w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi[DZ.U.nrl53,poz.l270 ]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI