VII SA/Wa 530/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając, że nie narusza ona interesu prawnego skarżących.
Skarżący M. J. i T. J. wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 2010 r. dotyczącą przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, powołując się na art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. Sąd uznał, że uchwała intencyjna nie narusza interesu prawnego skarżących, ponieważ jedynie inicjuje procedurę planistyczną, a nie kształtuje ich sytuacji prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę M. J. i T. J. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 15 lipca 2010 r. nr LXXXVI/2540/2010 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Kępy Tarchomińskiej. Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Uzasadnieniem odrzucenia było stwierdzenie, że zakwestionowana uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy nie narusza interesu prawnego skarżących. Sąd wyjaśnił, że uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego ma charakter jedynie inicjujący procedurę planistyczną i nie kształtuje sytuacji prawnej właścicieli nieruchomości na danym terenie. Dopiero uchwalony plan miejscowy może wpływać na prawa rzeczowe. W związku z tym, skarżący będą mogli dochodzić ochrony swoich praw w drodze skargi na ostateczną uchwałę planistyczną, a nie na uchwałę intencyjną. Sąd orzekł również o zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu sądowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie narusza interesu prawnego właścicieli nieruchomości.
Uzasadnienie
Uchwała intencyjna jedynie inicjuje procedurę planistyczną i nie kształtuje sytuacji prawnej podmiotów spoza administracji publicznej, w tym właścicieli nieruchomości. Skutki materialnoprawne pojawiają się dopiero po uchwaleniu planu miejscowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 5a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 14 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego nie narusza interesu prawnego skarżących, ponieważ jest aktem inicjującym procedurę planistyczną, a nie kształtującym sytuację prawną.
Godne uwagi sformułowania
Uchwała ta wydawana jest na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (...), który stanowi, że w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inicjuje ona jedynie procedurę uchwalenia planu miejscowego, określając terytorialne granice zamierzonych działań planistycznych. Dopiero uchwalony plan miejscowy, jako akt prawa miejscowego, kształtuje sposób wykonywania prawa własności, użytkowania wieczystego, czy ograniczonych praw rzeczowych. znaczenie prawne uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tzw. uchwały intencyjnej) jest tylko takie, że jest to akt o charakterze wewnętrznym, wszczynający procedurę planistyczną i określający granice obszaru objętego projektem planu. Jest to uchwała, która ze swej istoty nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie kształtuje sytuacji prawnej podmiotów spoza systemu administracji publicznej, w tym właścicieli nieruchomości na terenie objętym tą uchwałą.
Skład orzekający
Włodzimierz Kowalczyk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odrzucenia skargi na uchwałę intencyjną w przedmiocie planu miejscowego z powodu braku naruszenia interesu prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie uchwał o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego, a nie uchwał planistycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej w postępowaniu administracyjnym dotyczącym planowania przestrzennego. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Dane finansowe
WPS: 300 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 530/25 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2025-06-18 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-03-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Włodzimierz Kowalczyk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane II OSK 2313/25 - Postanowienie NSA z 2025-11-04 Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58§1pkt 5, art. 232§1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. i T. J. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 15 lipca 2010 r. nr LXXXVI/2540/2010 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia : . 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł. Uzasadnienie Pismem z 4 lutego 2025 r. M. J. i T. J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 15 lipca 2010 r. nr LXXXVI/2540/2010 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Kępy Tarchomińskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), ponieważ zakwestionowana przez M. J. i T. J. uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 15 lipca 2010 r. nr LXXXVI/2540/2010 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie narusza ich interesu prawnego. Powołany przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Przepisem szczególnym, o którym mowa w wyżej powołanej normie prawnej, jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nie narusza interesu prawnego skarżących. Uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego nie kształtuje bowiem sytuacji prawnej osób posiadających tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się na terenie, którego dotyczy (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2018 r., II OSK 13/18). Uchwała ta wydawana jest na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.), który stanowi, że w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inicjuje ona jedynie procedurę uchwalenia planu miejscowego, określając terytorialne granice zamierzonych działań planistycznych. Dopiero uchwalony plan miejscowy, jako akt prawa miejscowego, kształtuje sposób wykonywania prawa własności, użytkowania wieczystego, czy ograniczonych praw rzeczowych. Ochrony sądowej swoich praw skarżący będą mogli domagać się zatem, wnosząc skargę na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli zostanie ona podjęta. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała zawiera wyłącznie zapowiedź uchwalenia planu miejscowego i niczego w zakresie sytuacji prawnej skarżących nie zmienia. Podsumowując, znaczenie prawne uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tzw. uchwały intencyjnej) jest tylko takie, że jest to akt o charakterze wewnętrznym, wszczynający procedurę planistyczną i określający granice obszaru objętego projektem planu. Jest to uchwała, która ze swej istoty nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie kształtuje sytuacji prawnej podmiotów spoza systemu administracji publicznej, w tym właścicieli nieruchomości na terenie objętym tą uchwałą. Wiąże ona jedynie organ wykonawczy gminy, który jest zobowiązany do podjęcia dalszych działań zmierzających do uchwalenia planu. Skargę należało w związku z tym odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI