VII SA/Wa 435/06

VII SA/Wa 435/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-03-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Bogusław Cieśla
Mariola Kowalska. /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OZ 865/06 - Postanowienie NSA z 2006-09-08
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia tej decyzji. skargę oddala
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2005r. nr [...], działając na podstawie art. 151 § 1 k.p.a., po przeprowadzeniu wznowionego na wniosek W.S. postępowania w sprawie zakończonej wydaniem przez Wojewodę [...] ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] września 2005r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zjazdu indywidualnego w pasie drogi wojewódzkiej nr [...] J.- B. na działkę nr [...] w J., stwierdził, że decyzja nr [...] z dnia [...] września 2005r. została wydana z naruszeniem prawa oraz odmówił uchylenia tej decyzji.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż w postępowaniu dotyczącym wydanego pozwolenia na budowę nie uczestniczył właściciel nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji W.S. Organ uznał zatem , iż w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. obligująca organ do wznowienia postępowania. Badając ponownie decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę organ ten stwierdził, iż decyzja o pozwoleniu na budowę zjazdu została wydana zgodnie z wymaganiami Prawa budowlanego, a w szczególności art. 35 ust. 4 i art. 32 ust. 4. W tej sytuacji , mimo naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył W.S., wskazując na naruszenie przepisów prawa materialnego art. 3 pkt 20, art. 4, art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego związku z art. 144 Kodeksu cywilnego oraz w związku z art. 28 k.p.a.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, wskazując, iż zasadnie organ I instancji wznowił postępowanie wobec ustalenia, że z wnioskiem o wznowienie wystąpiła strona postępowania nie
biorąca w nim udziału. Organ odwoławczy wskazał, iż wznowione postępowanie wykazało, że poprzednio wydana decyzja nie była wadliwa materialnie , a jedynie formalnie (przez wadę procesową powodującą wznowienie), dlatego też organ prowadzący postępowanie wznowieniowe mógł zastosować tryb art. 146 § 2 k.p.a., zaś wznowienie i przeprowadzenie ponownie postępowania pozwoliło usunąć wadę pominięcia strony w postępowaniu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożył W.S.
Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o istocie sprawy, bądź o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z udziałem wszystkich zainteresowanych stron oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Zarzucił decyzji naruszenie art. 3 pkt 20, art. 4, art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego w związku z art. 144 Kodeksu cywilnego oraz art. 61 § 4 i art. 28 k.p.a. na skutek zaniechania uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody [...] w [...], która jest dotknięta rażącymi błędami. Wskazując na powyższe skarżący wyjaśnił, iż udzielone pozwolenie na budowę zjazdu z drogi publicznej pozbawiło go możliwości wjazdu z należącej do skarżącego nieruchomości zaś decyzja o pozwolenie na budowę została wydana niezgodnie z decyzją lokalizacyjną Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], nakazującą poszanowanie występujących w obszarze obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem przepisów art. 28 i art. 61 § 4 k.p.a. na skutek zaniechania zawiadomienia skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego. Naruszone zostały przepisy art. 7-10 k.p.a. jak również art. 75, 77-81 k.p.a. Decyzję powyższą wydano ponadto z obrazą przepisów art. 157 § 1 i § 2 k.p.a. na skutek nie uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] września 2005r. dotkniętej wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 2 i 7 k.p.a. Przy wydaniu decyzji naruszono ponadto art. 136 k.p.a. na skutek
zaniechania przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał ponadto, iż bezpodstawne jest twierdzenie skarżącego, iż odcięto jego nieruchomość od możliwości zjazdu i wjazdu na drogę publiczną, bowiem projektowany zjazd znajduje się na wprost działki [...] będącej własnością inwestora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu sprawy, zważył co następuje:
Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Z materiału dowodowego dołączonego do sprawy wynika, że organy orzekające w sprawie nie dopuściły się uchybień podważających legalność podjętych decyzji.
Wystąpienie jednej z przyczyn wznowienia postępowania określonych w art. 145 § 1 kpa, pociąga za sobą konieczność wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, przy zachowaniu, co oczywiste, terminu określonego w art. 148 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżący W.S., właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji objętym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2005r. o pozwoleniu na budowę zjazdu indywidualnego, bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie tej decyzji. Faktu tego nie kwestionują
organy orzekające w sprawie. Występowała zatem w sprawie przyczyna wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Prawidłowo zatem organy administracji postanowieniem z dnia [...] października 2005r. wznowiły postępowanie.
Wystąpienie jednej z przyczyn wznowienia z art. 145 § 1 k.p.a. oznacza, że zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. organ właściwy w sprawach wznowienia postępowania miał obowiązek uchylenia dotychczasowej decyzji i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, chyba, że w sprawie zachodzą przesłanki negatywne, określone w art. 146 § 1 i § 2 k.p.a. wyłączające dopuszczalność uchylenia decyzji w trybie wznowienia postępowania.
Odmowa uchylenia decyzji w postępowaniu o wznowienie postępowania może nastąpić tylko wówczas, gdy organ po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia.
W ocenie Sądu organy architektoniczno - budowlane prawidłowo uznały, iż decyzja o pozwoleniu na budowę zjazdu została wydana zgodnie z przepisami prawa budowlanego, w szczególności art. 35 i 32 ust. 4. Inwestor wykazał się prawem do gruntu oraz przedłożył decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], zarządcy drogi, zezwalającą na lokalizację zjazdu. Podkreślenia wymaga ponadto, iż projekt budowlany zatwierdzony powyższą decyzją przewiduje możliwość włączenia drogi dotychczas używanej przez skarżącego W.S. do zjazdu objętego pozwoleniem na budowę. Interes prawny skarżącego nie został zatem naruszony, ponieważ nie pozbawiono go dostępu do drogi publicznej. Wprawdzie w wyniku wydanej decyzji nie może on korzystać z dotychczas użytkowanego (wybudowanego bez pozwolenia na budowę) zjazdu na swoją nieruchomość, jednakże nie można uznać w tej sytuacji, iż doszło do naruszenia interesu osoby trzeciej, w zakresie o którym jest mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016zpóźn.zm.).
Wskazać ponadto należy, iż skarżący, prawidłowo pouczony w wydanym postanowieniu o możliwości zgłaszania uwag i wyjaśnień, nie
zgłaszał zastrzeżeń w toku wznowionego postępowania, nie składał również wniosków dowodowych.
W świetle powyższego organy prawidłowo uznały, iż zgodnie z materialnoprawnymi podstawami prawa budowlanego mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Były zatem uprawnione do skorzystania z dyspozycji art. 146 § 2 Kpa.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać, należy iż są one bezzasadne i w większości dotyczą postępowania zwykłego zakończonego decyzją co do której wznowiono postępowanie. Kontroli Sądu w tym postępowaniu podlegają decyzje wydane po wznowieniu postępowania i w tym zakresie skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, powinien wykazać iż wadliwość. Za bezskuteczne uznać należy zarzuty dotyczące nieuznanie skarżącego za stronę postępowania, jak również niezawiadomienia go o toczącym się postępowaniu, skoro w postępowaniu wznowieniowym , wszczętym z jego wniosku już uczestniczył i doręczane były mu decyzje, a w konsekwencji miał również możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący nie wyjaśnił na czym miałoby polegać naruszenie art. 7-10 k.p.a. , jak również art. 75, 77-81 k.p.a., skoro w toku wznowionego postępowania nie zgłaszał wniosków dowodowych. Jeśli natomiast skarżący uznał, iż decyzja o pozwoleniu na budowę dotknięta jest wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 i 7 k.p.a. to winien był złożyć wniosek w tym zakresie do odpowiedniego organu. W postępowaniu wznowieniowym nie można bowiem się powoływać na przesłanki nieważnościowe określone w art. 156 k.p.a.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.