II SA/Gd 326/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. L. na decyzję Starosty Lęborskiego w przedmiocie pozwolenia na budowę z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący A. L. złożył pismo zatytułowane "skarga na bezczynność oraz wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji" dotyczące decyzji Starosty Lęborskiego z 21 lutego 2023 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Sąd, po rozdzieleniu skarg, zajął się skargą na decyzję. Stwierdzono, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, gdyż od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie do Wojewody Pomorskiego. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę A. L. na decyzję Starosty Lęborskiego z dnia 21 lutego 2023 r., która zatwierdziła zamienny projekt zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlany oraz udzieliła pozwolenia na budowę. Skarżący złożył pismo zatytułowane "skarga na bezczynność oraz wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji", domagając się m.in. stwierdzenia nieważności decyzji z powodu pominięcia stron postępowania. Sąd, zgodnie z art. 57 § 3 P.p.s.a., rozdzielił skargi zawarte w piśmie skarżącego. Skarga na decyzję Starosty została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gd 326/23. Sąd podkreślił, że podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 52 P.p.s.a. Wskazano, że od decyzji Starosty Lęborskiego, jako organu pierwszej instancji, przysługiwało odwołanie do Wojewody Pomorskiego. Ponieważ skarżący nie skorzystał z tego środka zaskarżenia, skarga do sądu administracyjnego była niedopuszczalna. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie tych środków stanowi podstawową przesłankę niedopuszczalności skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
P.p.s.a. art. 52 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że skargę wnosi prokurator, RPO lub RPD. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 57 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg.
k.p.a. art. 127 § 1, 2 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Od decyzji ministra lub SKO nie służy odwołanie, ale można zwrócić się o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Godne uwagi sformułowania
Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego. Wyczerpanie środków zaskarżenia (...) stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.
Skład orzekający
Wojciech Wycichowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Podstawowe zasady dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w szczególności wymóg wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący pomija odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gd 326/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2023-05-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-04-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Wojciech Wycichowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Inne Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Starosty Lęborskiego z dnia 21 lutego 2023 r., nr 548/21/23 w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Decyzją z 21 lutego 2023 r. Starosta Lęborski (dalej: "Starosta") zatwierdził zamienny projekt zagospodarowania terenu i zamienny projekt architektoniczno-budowlany do decyzji Starosty z 3 grudnia 2021 r. i udzielił "B." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością pozwolenia na budowę trzech budynków jednorodzinnych, dwulokalowych w zabudowie szeregowej bez przyłączy na działce nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...]. W dniu 20 marca 2023 r. A. L. (dalej: "Skarżący") sporządził i przesłał do tutejszego Sądu pismo, które zatytułował "skarga na bezczynność oraz wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji" wnosząc m.in. o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z 21 lutego 2023 r., gdyż pominięto strony postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - dalej: "P.p.s.a.", jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Kierując się brzmieniem powyższej regulacji Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z 7 kwietnia 2023 r. rozdzielił skargi zawarte w piśmie Skarżącego z 20 marca 2023 r. w ten sposób, że skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji zarejestrowano pod sygn. akt III SAB/Gd 93/23, natomiast skargę na decyzję Starosty z 21 lutego 2023 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę pod sygn. akt II SA/Gd 326/23. Następnie wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd zawsze bada legitymację skargową strony, zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz jej warunków formalnych, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w tym m.in. bada, czy strona skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Zgodnie bowiem z art. 52 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W piśmiennictwie wskazuje się, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte, dopóki toczy się postępowanie administracyjne lub nie zostały wykorzystane środki weryfikacji w postępowaniu administracyjnym aktów, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji, dostępne dla podmiotu, który chce zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne (T. Woś [w:] Postępowanie sądowoadministracyjne, s. 156). A zatem, dopiero wskutek złożenia przysługującego stronie środka odwoławczego uzyskuje ona prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego po jego rozpatrzeniu. Należy podkreślić, że wyczerpanie środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 2 P.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie może wyręczać organów administracji wyższego stopnia i nie może naruszać podstawowej zasady, jaką jest dwuinstancyjność postępowania administracyjnego. Zasada ta daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, zgodnie z którym każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1). Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2). Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (§ 3). Przenosząc powyższe regulacje i rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że decyzją z 21 lutego 2023 r. nr 548/21/23 Starosta zatwierdził zamienny projekt zagospodarowania terenu i zamienny projekt architektoniczno-budowlany do decyzji Starosty z 3 grudnia 2021 r. i udzielił "B." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością pozwolenia na budowę trzech budynków jednorodzinnych, dwulokalowych w zabudowie szeregowej bez przyłączy na działce nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...]. Starosta działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji, stąd też od wydanej przez ten organ decyzji przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Wojewody Pomorskiego, o czym Starosta prawidłowo pouczył na s. 2 decyzji z 21 lutego 2023 r. Poprzez zaskarżenie do tutejszego Sądu ww. decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji nie został wypełniony formalny warunek wniesienia skargi do sądu, co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Zgodnie z art. 58 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (§ 1 pkt 6). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI