VII SA/Wa 417/24

VII SA/Wa 417/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Justyna Wtulich-Gruszczyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 220 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA – Justyna Wtulich – Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 5 grudnia 2023 r., znak : WSO-I.621.1.126.2022 w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
R. W. (zwana dalej : "skarżącą) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 5 grudnia 2023 r., znak : WSO-I.621.1.126.2022 w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Zarządzeniem z 20 lutego 2024 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi w termie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) poprzez wskazanie numeru Pesel skarżącej oraz nadesłanie czterech odpisów skargi.
Zarządzeniem z 20 lutego 2024 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 5 grudnia 2023 r., znak : WSO-I.621.1.126.2022 w termie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że skarżąca odebrała ww. wezwania w dniu
29 lutego 2024 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 7 marca 2024 r.
Z akt sprawy wynika, że Skarżąca uzupełniła brak formalny skargi poprzez podanie numeru Pesel i złożenie 4 odpisów skargi. Skarżąca nie uiściła jednak wpisu sądowego od skargi zamieszczając na piśmie przewodnim do Sądu znaki opłaty sądowej za 100 zł.
Zarządzeniem z 15 marca 2024 r. Przewodniczący Wydziału VII zwrócił pełnomocnikowi skarżącej – adw. P. G. oryginał pisma z 10 stycznia 2024 r. zawierający znak opłaty sądowej oraz poinformował, że wpis sądowy od skargi uiszcza się w kasie Sadu bądź na rachunek bankowy Sądu, a nie przez znak opłaty sądowej.
Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia
13 marca 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 roku, poz. 1634 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu.
W świetle treści art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Przepis ten jednoznacznie wskazuje dwie formy uiszczenia należnej wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi, wykluczając tym samym uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez wykupienie znaków opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym znakami opłaty sądowej, jak to uczyniła skarżąca w rozpatrywanej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2022 r. sygn. akt II GZ 472/21, postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 24 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 149/21; wszystkie orzeczenia dostępne w Internecie pod adresem: http://cbois.nsa.gov.pl). Dołączenie do pisma znaków opłaty sądowej nie spełnia wymogów ustawowych i nie może być uznane za prawidłowe uiszczenie wpisu sądowego od skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Pogląd, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie jest dopuszczalne uiszczenie opłaty sądowej w znakach opłaty sądowej, jest ugruntowany w orzecznictwie (por. np. postanowienia NSA: z dnia 7 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 28/04, opubl. ONSAiWSA 2004/1/4; z dnia 31 maja 2004 r., sygn. akt FSK 212/04, opubl. M.Pod. 2004/7/2; z dnia 30 marca 2007 r., sygn. akt I OSK 310/07, opubl. w CBOSA). Ponadto Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 marca 2006 r., SK 11/05 (Dz. U. Nr 45 poz. 322) orzekł, iż art. 219 § 2 oraz art. 221 p.p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz nie są niezgodne z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca uzupełniła braki formalne skargi, jednakże nie uiściła wpisu od skargi, gdyż czynności tej dokonała za pomocą znaków opłaty sądowej. W świetle powyższego unormowania, wniesienie opłaty sądowej (w tym wpisu) w innej formie, niż poprzez uiszczenie jej gotówką do kasy właściwego sądu lub na rachunek bankowy właściwego sądu, a więc także poprzez dołączenie do pisma znaku opłaty sądowej, nie skutkuje uiszczeniem wymaganej opłaty. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie prezentuje się stanowisko, że opłatę sądową opłaconą w formie znaczków opłaty sądowej traktuje się jako niebyłą (por. postanowienia NSA: z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1094/10, z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 853/10, z dnia 14 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 137/10; postanowienia WSA: w Warszawie z dnia 18 lutego 2022 roku, sygn. akt VIII SA/Wa 203/21; w Lublinie z dnia 15 lutego 2023 roku, sygn. akt II SA/Lu 69/23; w Gdańsku z dnia 15 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 1177/21).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w sposób przewidziany w powyżej przywołanym wyżej unormowaniu. Czynności tej dokonała bowiem w znakach opłaty sądowej, która przy piśmie z dnia 18 marca 2024 r. została zwrócona pełnomocnikowi skarżącej. Jednocześnie Przewodniczący Wydziału VII nie wezwał, a jedynie poinformował skarżącą, że opłaty sądowe – zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu – uiszcza się gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy sądu. W istocie w rozpoznawanej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony.
W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego zgodnie z zarządzeniem z dnia 20 lutego 2024 r., które dnia 29 lutego 2024 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej - a więc w terminie do dnia 7 marca 2024 r. nie został uiszczony wpis od skargi w sposób określony w powyższym zarządzeniu. Ponownie podkreślić należy, że w treści wezwania skarżąca została pouczona zarówno o prawidłowych formach uiszczenia należnej opłaty, jak i o skutkach jej nieuiszczenia w jednej ze wskazanych form, w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie. W wyznaczonym terminie nie uiszczono jednak należnej opłaty w formie wskazanej w treści wezwania, a odpowiadającej wymogom art. 219 § 2 P.p.s.a.
W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca w terminie uzupełniła braki formalne skargi. Jednak pomimo wezwania uchybiła obowiązkowi terminowego i należytego opłacenia wniesionej skargi.
Wobec braku terminowego uiszczenia wpisu sądowego w sposób przewidziany w art. 219 § 2 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.