VII SA/Wa 407/04

VII SA/Wa 407/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /sprawozdawca/
Mirosława Kowalska /przewodniczący/
Tadeusz Nowak
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2005 r. sprawy ze skarg J. H., Z. M. i M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargi oddala.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 407/04
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad – oddział w K. pozwolenia na budowę węzła drogowo-kolejowego w S. w ciągu drogi krajowej nr [...] [...] na odcinku od km [...] do [...] na terenie miasta S.
W uzasadnieniu podał, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył wymagane przepisami art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994r.: 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, raport o oddziaływaniu na przedsięwzięcia drogowego na środowisko. Ponadto spełnione zostały wymogi z art. 35 ust 1 Prawa budowlanego.
Decyzją z dnia [...] marca 2004r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania Z. M. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że inwestor wypełnił wszystkie warunki konieczne do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego podał, że zarzut o niezgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest zarzutem chybionym, bowiem art. 10 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych wyłącza przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym w sprawach dotyczących lokalizacji dróg.
Ponadto od [...] stycznia 2004r. (a więc również w dacie wydania zaskarżonej decyzji) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta S., na który powołuje się skarżący, nie obowiązuje.
Ponadto organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają kompetencji do sprawdzania wiarygodności złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Zarzut dotyczący prawidłowości stosowania ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych jest również zarzutem chybionym gdyż obowiązek stosowania tej ustawy istnieje od 25 maja 2003r., a wniosek o pozwolenie na budowę wpłynął do właściwego organu 5 grudnia 2003r.
Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J. H., M. M. i Z. M..
J. H. podniosła, iż wydanie zezwolenia na budowę na terenie działek [...] i [...] , których jest właścicielką w wysokości [...] części jest łamaniem prawa. Udziału w tych nieruchomościach nie zbyła, ani nie została z nich wywłaszczona.
Skarżąca wyjaśniła, że postępowanie o pozwoleniu na budowę było prowadzone poza jej plecami, bez powiadomienia jej, dlatego wnosi o umorzenie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Skarżący M. i Z. M. podali, że inwestycja jest niezgodna z ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego S., który wprawdzie stracił swoją ważność w dniu 31 grudnia 2003r., ale nie ma to znaczenia, gdyż wniosek inwestora złożony został 5 grudnia 2003r., a więc w okresie obowiązywania tego planu.
Zdaniem skarżących nie można do sprawy stosować ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, bo decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest z [...] stycznia 2000r.
Ponadto inwestor wystąpił z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę bez dołączenia raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia drogowego na środowisko.
Skarżący kwestionują również prawo inwestora do dysponowania działkami nr [...] i [...] na cele budowlane.
W konkluzji zwrócili się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przywrócenie obowiązującego porządku prawnego.
W odpowiedzi na skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargi nie są zasadne.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
W rozpoznanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargi nie mogły być uwzględnione.
Odnośnie zarzutu – w skardze J. H. – nie powiadomienia skarżącej o prowadzonym postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę węzła drogowego – zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz.721), Wojewoda doręcza decyzję o pozwoleniu na budowę drogi wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu pozostałe strony, a w drodze obwieszczeń, w Urzędach Gmin oraz prasie lokalnej.
Jak wynika z akt sprawy takie obwieszczenie było w Urzędzie Wojewódzkim w K. jak i w prasie lokalnej "[...] " w dniu [...] stycznia 2004r.. Ponadto zarzut strony, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu jest przesłanką wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jeśli inwestor spełni wszystkie wymogi określone w art. 32 ust 4 i art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę.
W sprawie decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana dla Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych w K. była wydana [...] stycznia 2000r., a jej ważność upływała z dniem [...] grudnia 2004r.
Należy pamiętać, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wiąże organ wydający pozwolenie na budowę.
Decyzja ta jest pierwszym etapem w czynnościach administracyjnych zmierzających do realizacji inwestycji w przypadkach, kiedy prawo budowlane tak stanowi. Można, zatem decyzję o ustaleniu warunków zabudowy nazwać promesą otwierającą drogę do uzyskania pozwolenia na budowę.
Zarzut Z. M. o niezgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest zasadny w sytuacji, gdy istniała ważna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego – dopóki funkcjonuje w obrocie prawnym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie ma podstaw do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę na tej tylko podstawie, że projektowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Już na marginesie tylko zauważyć należy, że od [...] stycznia 2004r., a więc w dacie wydawania pozwolenia na budowę miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta S. nie obowiązywał.
Bezzasadny jest także zarzut skarżących, że inwestor nie dysponuje działkami [...] i [...] na cele budowlane.
W dniu [...] września 2003r. (a więc przed wydaniem decyzji z [...] stycznia 2004r. o pozwoleniu na budowę) Starosta, S. orzekł o udzieleniu zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości gruntowej nie zabudowanej położonej w S. oznaczonej w ewidencji gruntów obręb [...] arkusz [...] jako działki nr [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha przez Skarb Państwa celem zrealizowania przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. celu publicznego, jakim jest modernizacja drogi krajowej na terenie miasta S.– budowa węzła drogowo-krajowego i o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Decyzja ta w dniu [...] stycznia 2004r. została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...] i stała się ostateczna.
Decyzja ta niejako zastąpiła zgodę właścicieli nieruchomości na dysponowanie gruntem na cele budowlane.
Zarzut skarżącego Z. M. i M. M. dotyczący, że w niniejszej sprawie nie można stosować ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji w zakresie dróg krajowych również nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązek stosowania tej ustawy istnieje, (co wynika z art. 45 w/w ustawy) od 25 maja 2003r., natomiast wniosek o pozwolenie na budowę został złożony przez inwestora [...] grudnia 2003r.
Także zarzut skarżących, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę nie dołączył raportu oddziaływania na środowisko nie może być uwzględniony gdyż znajduje się on w aktach sprawy – sporządzony przez W. C..
Wynika z niego, iż przedmiotowe przedsięwzięcie polegające na budowie węzła drogowo-kolejowego w ciągu drogi krajowej [...] w S., po uwzględnieniu proponowanych w raporcie zabezpieczeń w zakresie ochrony poszczególnych komponentów środowiska nie będzie stanowiło dużego zagrożenia. Te zalecenia to porealizacyjny pomiar hałasu i stanu powietrza atmosferycznego pod względem zanieczyszczeń.
W świetle poczynionych w sprawie ustaleń brak jest uzasadnionych podstaw dla przyjęcia, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ja decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z naruszeniem przepisów prawa.
Z tych względów skargi należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).