VII SA/Wa 382/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-10-27
NSAAdministracyjneŚredniawsa
ochrona zabytkówprawo budowlanewłaściwość organówrejestr zabytkówplan zagospodarowania przestrzennegoprace remontowebudynek historycznykpapsa

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie Ministra Kultury o przekazaniu wniosku dotyczącego prac remontowych według właściwości, uznając, że organ ochrony zabytków nie był właściwy do rozpatrzenia sprawy budynku nieujętego w rejestrze zabytków.

Skarżący wnieśli skargę na postanowienie Ministra Kultury, które utrzymało w mocy decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o przekazaniu wniosku dotyczącego prac remontowych według właściwości. Skarżący twierdzili, że budynek posiada walory zabytkowe. Minister Kultury uznał, że budynek nie jest wpisany do rejestru zabytków, a jedynie stanowi element zespołu zabudowy historycznej objętego ochroną planu zagospodarowania przestrzennego, co wyłącza kompetencje organu ochrony zabytków w sprawach naruszenia prawa budowlanego. Sąd administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko organu.

Sprawa dotyczyła skargi G. i A. N. na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] grudnia 2004 r., które utrzymało w mocy postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] września 2004 r. o przekazaniu wniosku skarżących według właściwości. Skarżący domagali się interwencji organu ochrony zabytków w związku z pracami remontowymi w budynku przy ul. [...] w [...], podnosząc, że budynek posiada walory zabytkowe. Wojewódzki Konserwator Zabytków uznał, że nie jest właściwy do rozpatrzenia sprawy, ponieważ budynek nie jest wpisany do rejestru zabytków ani nie znajduje się na obszarze wpisanym do rejestru, a jedynie stanowi element zespołu zabudowy historycznej objętego ochroną planu zagospodarowania przestrzennego. Kompetencje w sprawach naruszenia prawa budowlanego należą do organów nadzoru budowlanego. Minister Kultury podtrzymał to stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia, uznał, że organ administracji publicznej nie dopuścił się naruszenia prawa. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków, właściwość wojewódzkiego konserwatora zabytków w sprawach prac budowlanych dotyczy wyłącznie zabytków wpisanych do rejestru. Ponieważ budynek nie był wpisany do rejestru, przekazanie wniosku na podstawie art. 65 § 1 kpa do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego było prawidłowe. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 PPSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, Wojewódzki Konserwator Zabytków nie jest właściwy do rozpatrzenia takich wniosków, ponieważ jego kompetencje w sprawach prac budowlanych dotyczą wyłącznie zabytków wpisanych do rejestru zabytków. Właściwym organem do rozpatrzenia spraw naruszenia prawa budowlanego są organy nadzoru budowlanego.

Uzasadnienie

Przepis art. 49 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków jasno określa, że wojewódzki konserwator zabytków prowadzi postępowanie w sprawach prac budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków. Budynek, nawet jeśli stanowi element zespołu zabudowy historycznej, nie podlega tym przepisom, jeśli nie jest indywidualnie wpisany do rejestru.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

k.p.a. art. 65 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie.

u.o.z.i.o.z. art. 49 § ust. 1

Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

Wojewódzki konserwator zabytków prowadzi postępowanie w sprawie wykonanych prac konserwatorskich lub robót budowlanych bez stosownego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków.

u.p.u.s.a. art. 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, postanowień, a więc prawidłowość zastosowania obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala ją.

Pomocnicze

u.p.b. art. 39 § ust. 3

Ustawa - Prawo budowlane

Argumenty

Skuteczne argumenty

Budynek nie jest wpisany do rejestru zabytków, co wyłącza kompetencje organu ochrony zabytków w sprawach naruszenia prawa budowlanego. Przekazanie wniosku do organu właściwego (nadzoru budowlanego) było zgodne z art. 65 § 1 kpa.

Odrzucone argumenty

Budynek posiada walory zabytkowe i powinien być wpisany do rejestru zabytków (argumentacja skarżących).

Godne uwagi sformułowania

sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, postanowień, a więc prawidłowość zastosowania obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni wojewódzki konserwator prowadzi postępowanie w sprawie wykonanych prac konserwatorskich lub robót budowlanych bez stosownego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków.

Skład orzekający

Bogusław Moraczewski

przewodniczący

Leszek Kamiński

członek

Anna Tarnowska-Mieliwodzka

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja właściwości organów ochrony zabytków w kontekście budynków historycznych nieujętych w rejestrze zabytków oraz stosowania art. 65 kpa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wpisu do rejestru zabytków, ale istnienia ochrony planistycznej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy problem z określeniem właściwości organów administracji, co jest częste w praktyce prawniczej, szczególnie w obszarze ochrony zabytków i prawa budowlanego.

Kto odpowiada za remont zabytku? Sąd wyjaśnia, kiedy konserwator zabytków nie jest właściwy.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 382/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Tarnowska-Mieliwodzka /sprawozdawca/
Bogusław Moraczewski /przewodniczący/
Leszek Kamiński
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Minister Kultury
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Anna Tarnowska – Mieliwodzka (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2005 r. sprawy ze skargi G. i A. N. na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości skargę oddala.
Uzasadnienie
cSygn. akt VII SA/Wa 382/05
U Z A S A D N I E N I E
[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] postanowieniem z dnia [...] września 2004 r., nr [...] na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał wniosek G. i A. N. w sprawie wykonywanych prac remontowych w budynku przy ul. [...] w [...] do załatwienia według kompetencji. W uzasadnieniu organ podał, iż przedmiotowy budynek nie jest objęty indywidualną ochroną konserwatorską, ponieważ nie jest wpisany do rejestru zabytków, ani nie jest obiektem zabytkowym znajdującym się w ewidencji gminy. Do prowadzonych prac w przedmiotowym budynku - w odniesieniu do kompetencji organu ochrony zabytków - mają zastosowanie przepisy art. 39, ust. 3 ustawy - Prawo budowlane.
G. i A. N. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, iż przedmiotowy budynek posiada walory zabytkowe i winien być wpisany do rejestru zabytków.
Minister Kultury po rozpatrzeniu zażalenia G. i A. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] września 2004 r. przekazujące Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] wniosek G. i A. N. w sprawie wykonanych prac remontowych w budynku przy ul. [...] w [...], do załatwienia według kompetencji - postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, iż stosownie do przepisu art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. - o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, wojewódzki konserwator zabytków prowadzi postępowanie w sprawie wykonanych prac konserwatorskich lub robót budowlanych bez stosownego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków. Omawiany budynek nie jest indywidualnie wpisany do rejestru zabytków, ani nie jest położony na obszarze wpisanym do tego rejestru. Stanowi element zespołu zabudowy historycznej osady "[...] ", objętego ochroną konserwatorską na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 1999 r. ([...]). Wobec powyższego [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie jest organem właściwym do podejmowania działań w omawianej sprawie. Kompetencje w sprawach naruszenia prawa budowlanego należą do właściwości organów
nadzoru budowlanego, tym samym przekazanie wniosku skarżących na podstawie art. 65 § q kpa jest prawidłowe.
G. i A. N. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] grudnia 2004 r., zarzucając legalizację działań niezgodnych z prawem.
W odpowiedzi na skargę Minister Kultury wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, postanowień, a więc prawidłowość zastosowania obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W sprawie niniejszej organ administracji publicznej nie dopuścił się żadnego naruszenia prawa materialnego i procesowego dającego podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Art. 65 § 1 kpa stanowi :- jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie.
Bezspornym w sprawie jest, iż G. i A. N. wnieśli do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków pismo w sprawie dewastacji i naruszenia prawa budowlanego w budynku przy ul. [...] w [...].
Zgodnie z przepisem art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami - wojewódzki konserwator prowadzi postępowanie w sprawie wykonanych prac konserwatorskich lub robót budowlanych bez stosownego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków tylko przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków. Ponieważ budynek, o którym mowa w piśmie G. i A. N. nie jest wpisany do rejestru zabytków, właściwym do rozpatrzenia jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...].
W ocenie Sądu postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków przekazujące wniosek
G. i A. N. na podstawie art. 65 § 1 kpa zgodnie z właściwością jest zgodne z przepisami prawa.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI