VII SA/Wa 369/06

VII SA/Wa 369/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /przewodniczący/
Izabela Ostrowska
Mirosława Kowalska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia wykonania rozbiórki nasypów ziemnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją znak: [...] z dnia [...]października 2005 r. na podstawie art. 30 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 1 pkt 1 i art. 82 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa, po ponownym rozpatrzeniu zgłoszenia wykonania rozbiórki nasypów ziemnych znajdujących się na nieruchomości położonej w B., gm. O., tj. na działkach o nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb B. złożonego przez Panią J. J., zam. [...], woj. [...]
wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia wykonania rozbiórki nasypów ziemnych znajdujących się na nieruchomości położonej w B., gm. O., tj. na działkach o nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb B..
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotowy nasyp ziemny stanowi wał przeciwpowodziowy. Wynika to w szczególności z informacji regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., zgodnie z którą na działkach o nr ew.: [...] i [...] obr. B. znajdują się odpowiednio prawy wał przeciwpowodziowy rzeki W. stanowiący własność Skarbu Państwa, będący w administracji w/w Zarządu (dz. nr ew[...].) i wał zbiornika zasilania dobowego (dz. nr ew. [...]).
Organ ustalił, że zgłoszenie obejmuje nasypy ziemne znajdujące się na działkach o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Numery działek [...] i [...] miały powstać w wyniku podziału działek [...] oraz [...].
Organ wskazał, że z dostarczonej wraz ze zgłoszeniem kopii mapy ewidencyjnej z zaznaczonymi granicami działek w odniesieniu do przedmiotu zgłoszenia wynika, że zamierzony do rozebrania obiekt znajduje się w granicy działek, które dzielą ten obiekt.
Zdaniem organu w świetle powyższych ustaleń rozbiórka tego obiektu z mocy prawa wymaga pozwolenia na rozbiórkę. Zgodne z art. 31 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego
Sygn. akt VII SA/Wa 369/06
pozwolenia nie wymaga rozbiórka budowli nieobjętych opieką konserwatorską wysokości poniżej 8m, jeżeli ich odległość od granicy jest nie mniejsza niż połowa wysokości.
Dodatkowo organ wskazał, że rozbiórka części przedmiotowego obiektu wpłynie na pogorszenie stosunków wodnych, warunków sanitarnych, stanu środowiska i stanu bezpieczeństwa w przypadku powodzi w związku z tym wymaga uzyskania uzgodnień i pozwoleń wynikających między innymi z ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2001 r., nr 115, poz. 1229 z późn. zm.).
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 138 ust. 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania J. J. z dnia [...] listopada 2005 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r., dotyczącej "wniesienia sprzeciwu w sprawie wykonania rozbiórki nasypów ziemnych znajdujących się na nieruchomości położonej w B., gm. O., tj. na działkach o nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], .., [...], [...], [...] obręb B.", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że zgłoszone do rozbiórki obiekty budowlane, jako nasypy, nie są wpisane do rejestru zabytków, nie są objęte ochroną konserwatorską i nie przekraczają wysokości 8m (wysokość wynosi 3,5m), odległość ich od granicy działki jest mniejsza od połowy ich wysokości, a więc rozbiórka takiego obiektu budowlanego wymaga z mocy prawa pozwolenia na rozbiórkę. Zatem w tym stanie rzeczy należy na podstawie art. 30 ust. 5 Praw budowlanego wnieść sprzeciw do dokonanego zgłoszenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca J. J. podniosła, że postępowanie w sprawie toczy się kolejny raz w I instancji, a organ dopiero teraz, wnosząc sprzeciw, stwierdził, ze rozbiórka wymaga pozwolenia, gdyż obiekt który ma być rozebrany znajduje się w granicy działek dzielących ten obiekt, a wobec tego nie został zrealizowany warunek, że pozwolenia nie wymaga rozbiórka budynków i budowli nie wpisanych do rejestru zabytków oraz nieobjętych ochroną konserwatorską o wysokości poniżej 8m, jeżeli ich odległość od granicy jest nie mniejsza niż połowa wysokości.
Sygn. akt VII SA/Wa 369/06
Zdaniem skarżącej organ wskazał, że obiekt znajduje się w "granicy działek", ale nie skonkretyzował tego twierdzenia.
Ponadto skarżąca podniosła, iż organ uznał, że nasyp nie mieści się w kategorii obiektów wymienionych w ust. 1 art. 31 Prawa budowlanego, zatem znaczy to, że jego rozbiórka wiąże się z uzyskanie na nią pozwolenia na budowę. Skoro w tym kontekście organ powołuje się, że rozbiórka wpłynie na pogorszenie warunków wodnych, to organ powinien nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na rozbiórkę z art. 31 ust. 3 Praw budowlanego.
Skarżąca wskazała też, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego narusza zasady Kodeksu postępowania administracyjnego.
Nie wyjaśnia okoliczności wskazujących na potrzebę wydania konkretnej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zdaniem Sądu rozstrzygnięcia i uzasadnienia decyzji obu instancji dotknięte są naruszeniem zasad procedury wynikających z przepisu art. 7 kpa – nakazu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, art. 77 kpa – obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, art. 107 § 3 kpa nakładającego obowiązek uzasadnienia ze wskazaniem faktów ustalonych na podstawie zebranego materiału dowodowego, wyjaśnienia okoliczności wskazujących na potrzebę lub konieczność wydania decyzji w danej sprawie.
W ocenie Sądu organy obu instancji nie ustaliły w szczególności prze które działki przebiega zgłoszony do rozbiórki obiekt i jak jest na nich usytuowany.
Sygn. akt VII SA/Wa 369/06
I tak w/g ostatecznej wersji zgłoszenia nasyp do rozbiórki przebiega przez działki oznaczone numerami ewidencyjnymi [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].
Organ ustalił, że nasyp jest usytuowany na działkach [...] (miała powstać z działki [...]) i na działce [...] (miała powstać z działki [...]).
Nie ustalono zatem jaki obiekt został zgłoszony do rozbiórki na pozostałych działkach objętych zgłoszeniem i jakie jest jego usytuowanie na tych działkach.
Organy oparły rozstrzygniecie na dyspozycji przepisu art. 31 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W świetle ustaleń organów i uzasadnienia decyzji Sad nie ma możliwości weryfikacji prawidłowości zastosowania tego przepisu w realiach niniejszej sprawy.
W szczególności organy nie wykazały nawet, że ustalony przez nie nasyp ma wysokość poniżej 8m. a jego odległość od granicy działki jest mniejsza niż połowa jego wysokości. Wbrew twierdzeniom organów nie wynika to z zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Nie ma racji skarżąca twierdząc w skardze, że skoro obiekt nie mieści się w kategorii obiektów wymienionych w ust. 1 art. 31 Praw budowlanego, to organ powinien nałożyć na nią obowiązek uzyskania pozwolenia na rozbiórkę przewidziany w ust. 3 art. 31 Praw budowlanego.
Przeciwnie, zgodnie z dyspozycją ust. 3 art. 31 Prawa budowlanego organ może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na rozbiórkę obiektu, który w myśl ust. 1 art. 31 Praw budowlanego pozwolenia nie wymaga, jeżeli rozbiórka może wpłynąć na pogorszenie stosunków wodnych, warunków sanitarnych oraz stanu środowiska lub wymaga zachowania warunków od których spełnienia może być uzależnione prowadzenie robót związanych z rozbiórką.
Rzeczą organu rozpoznającego sprawę ponownie będzie ustalenie i omówienie tego w uzasadnieniu decyzji jaki charakter ma zgłoszona do rozbiórki budowla lub budowle, usytuowane na działkach wskazanych w zgłoszeniu. Organ ustali jak jest usytuowany w stosunku do granicy działki z uwzględnieniem wysokości.
Sygn. akt VII SA/Wa 369/06
Organ rozważy zgłoszenie przez przymiot dyspozycji art. 31 ust. 1 Prawa budowlanego.
Wobec ustalenia braku spełnienia w okolicznościach sprawy przesłanek art. 31 ust. 1 Prawa budowlanego organ zgłosi sprzeciw.
W przypadku ustalenia przez organ, że zgłoszona rozbiórka nie wymaga pozwolenia, rzeczą organu będzie rozważenie czy w okolicznościach sprawy powinien zastosować nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia na rozbiórkę w trybie art. 31 ust. 3 Prawa budowlanego, z uwzględnieniem wymogów przepisów ustawy Prawo wodne, które mają zastosowanie do rozbiórki obiektów budowlanych na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią i stawiają wymóg uzyskania dla takiej rozbiórki pozwolenia wodnoprawnego.
Sad orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), uznając, że w sprawie doszło do takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zdanie Sądu pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych, mogących Mieć istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy, stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym, w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy.