VII SA/Wa 1144/06

VII SA/Wa 1144/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Bożena Walentynowicz /przewodniczący/
Ewa Machlejd
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. skargę oddala, II.zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. G. z Kancelarii Adwokackiej w W. przy ul. [...] lok. [...], kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) stanowiącą 22% podatku VAT, łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 1144/06
U Z A S A D N I E N I E
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez D. W. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2005r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej N. V. K., C. K. T., N. S. L. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego o dwóch mieszkaniach na terenie działki nr ew. [...] przy ulicy [...] we wsi R., gm. R. - umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] listopada 2005r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił wskazanym inwestorom pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego o dwóch mieszkaniach na terenie działki nr ew. [...] sąsiadującej bezpośrednio z działką D. W. o nr ew. [...]
Od decyzji tej odwołała się D. W. zarzucając, iż Starosta [...] udzielił pozwolenia na budowę pomimo wniesionego przez nią odwołania od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącego działki nr ew. [...] przy ul. [...] we wsi R., gm. R.
Odnosząc się do wniesionego odwołania organ wskazał, że postępowanie odwoławcze jest oparte na zasadzie skargowości. Może ono być uruchomione tylko w wyniku podjęcia przez uprawniony podmiot czynności procesowej - wniesienia odwołania, nigdy nie może być wszczęte z urzędu. Według art. 127 § 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Legitymację do wniesienia odwołania ma strona, a więc podmiot, który twierdzi, że decyzja organu I instancji dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku prawnego. Natomiast art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. 2003 Nr 207 poz. 2016 z późn. zm.) określa podmioty, którym w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę przysługuje przymiot stron. Stronami w takim postępowaniu są wyłącznie inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi lex specialis w stosunku do przepisu art. 28 k.p.a., który brzmi: "Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek." - co oznacza, że wskazany przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie będzie miał zastosowania w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Według doktryny prawa budowlanego, jeżeli obiekt nie powoduje ograniczeń lub zagrożeń w korzystaniu z terenów sąsiednich nieruchomości bądź uciążliwości dla tych terenów, to właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy sąsiednich nieruchomości nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę.
Bezpośrednie sąsiedztwo z nieruchomością, na której planowana jest inwestycja, nie przesądza o posiadaniu przymiotu strony przez podmiot, którego nieruchomość graniczy z terenem inwestycji. Z dokumentacji projektowej zatwierdzonej decyzją Starosty [...] z dnia [...].11.2005r. nie wynika, aby sporna inwestycja powodowała ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości należącej do D. W.
W związku z powyższym organ stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie, odwołującej się nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu obowiązującego w tym zakresie prawa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. wniosła D. W. podnosząc naruszenie przepisów Prawa budowlanego , Kodeksu postępowania administracyjnego , Ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i Konstytucji. Wskazała, że organ nie mógł udzielić inwestorom pozwolenia na budowę, gdyż toczyło się z jej skargi postępowanie przed sądem administracyjnym na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej nieruchomości . Podniosła, że nowa zabudowa spowoduje zacienienie oraz utratę wartości jej działki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem .
W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póz. zm), wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji wydanej przez organ administracji, możliwe jest wówczas gdy doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w tym zakresie należy stwierdzić, że odpowiada ona prawu.
Sporne zagadnienie w tej sprawie sprowadzało się do oceny czy D. W. przysługiwał przymiot strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] przy ulicy [...] we wsi R. gmina R.
Wbrew przekonaniu skarżącej, obecnie obowiązujące przepisy Prawa budowlanego nie każdemu sąsiadowi projektowanej inwestycji przyznają status strony postępowania, a co za tym idzie możliwość skutecznego wniesienia odwołania.
Od dnia 11 lipca 2003 r. obowiązuje bowiem znowelizowane prawo budowlane, które odmiennie od przepisów wcześniejszych, określa uprawnienia stron postępowania budowlanego. W sprawach związanych z udzieleniem pozwolenia na budowę stosuje się bowiem art. 28 ust. 2 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), który inaczej niż art. 28 kpa określa krąg stron postępowania.
Według art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego "Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu." Mówiąc o obszarze oddziaływania obiektu, należy przez to rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu (art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego).
Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego było niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia budowlanego jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to, wynikając z przepisów odrębnych, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. W relacji do art. 28 kpa, art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest więc przepisem szczególnym stosowanym w sprawie o wydanie pozwolenia budowlanego, znacznie zawężającym krąg stron tego postępowania.
W okolicznościach kontrolowanej sprawy, organ udzielający pozwolenia budowlanego w pierwszym rzędzie dokonał ustaleń, kto jest stroną tego postępowania posiadającą interes prawny, poprzez ustalenie obszaru oddziaływania projektowanego obiektu. Ustalając obszar oddziaływania projektowanego obiektu budowlanego, musiał zbadać czy istnieje przepis prawa materialnego, który uzasadniałby uznanie działki sąsiedniej jako objętej wpływem inwestycji. Ustalenia takie nie były dowolne, nie istnieje bowiem przepis prawa (np. przepis ustawy o ochronie środowiska czy prawa wodnego) albo przepis ujęty w rozporządzeniach wykonawczych do prawa budowlanego, który w odniesieniu do tej konkretnej inwestycji wskazywałby na naruszenie interesu prawnego sąsiada. Skoro takiego przepisu nie ma, oznacza to, że nieruchomość skarżącej pozostaje poza obszarem oddziaływania obiektu budowlanego, a jej właściciel nie jest stroną postępowania.
Nie wykluczało to oczywiście możliwości podważania ustaleń organu przez skarżącą, która uważa, że przymiot strony w tym postępowaniu posiada. Musiała ona jednak wskazać co najmniej okoliczności faktyczne uzasadniające - jej zdaniem - zastosowanie określonego przepisu prawa materialnego.
W przypadku realizacji zabudowy jednorodzinnej, gdy zamierzenie zaprojektowane jest w określonych prawem odległościach, a wysokość budynku nie przekracza odległości pomiędzy nimi, trudno jest znaleźć podstawę do poszerzenia obszaru oddziaływania obiektu poza granice działki inwestora. W takim przypadku nie może też dojść do zacieniania sąsiedniego budynku w rozumieniu § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Skoro jednak pojawiły się w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym zarzuty dotyczące zacieniania nieruchomości sąsiedniej, winny one zostać i w rzeczywistości zostały wyjaśnione stosownymi pomiarami.
W ocenie Sądu, organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń, co do braku przymiotu strony u skarżącej, stwierdziwszy braku negatywnego oddziaływania projektowanego obiektu na jej nieruchomość .
Zauważyć bowiem trzeba, że już organ I instancji ustalił , iż obszar oddziaływania projektowanego budynku mieszkalnego ogranicza się jedynie do działki własnej inwestorów. Organy dysponowały przedstawioną przez projektanta analizą graficzną i opisem zacienienia budynku na posesji sąsiedniej. Z przedstawionych dokumentów i projektu wynikło, że sporna inwestycja nie będzie wpływała w przyszłości na zagospodarowanie działki skarżącej znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie z działką inwestorów.
W konsekwencji organ II instancji mógł umorzyć postępowanie odwoławcze i orzec, iż skarżąca nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, organ mógł wydać, gdyż subiektywne twierdzenie wnoszącej odwołanie, iż decyzja organu I instancji dotyczy jej praw i obowiązków zostało w sposób procesowy negatywnie zweryfikowane.
Przekonanie skarżącej, że decyzja organu pierwszej instancji narusza jej prawa oraz, że wydana została przedwcześnie gdyż z jej skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym toczyło się postępowanie dotyczące decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej nieruchomości - było czysto subiektywne i niezasadne. Decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję o warunkach zabudowy była ostateczna i jako taka podlegała wykonaniu. Na marginesie należy dodać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 maja 2006 r. w sprawie IV SA /Wa 2412/05 skargę D. W. oddalił.
Nie ulega również wątpliwości, iż nieuzasadniona niechęć właściciela działki sąsiedniej do powstania nowej zabudowy nie może być przeszkodą do realizowania uprawnienia właścicielskich. Nade wszystko jednak skoro zachowane zostały normy techniczno-budowlane, w tym odległościowe i gdy stwierdzono brak zacienienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi ( a nie działki jako gruntu ) to skarżąca nie ma interesu prawnego do występowania w sprawie w charakterze strony.
Zarzuty zawarte w skardze okazały się gołosłowne a twierdzenia o naruszeniu przepisów Prawa budowlanego , Kodeksu postępowania administracyjnego , Ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, wreszcie Konstytucji nie były poparte żadną argumentacją natury faktycznej i prawnej.
Mając na uwadze fakt, że twierdzenia skarżącej, co do istnienia jej interesu prawnego zostały procesowo obalone to organ odwoławczy miał obowiązek wydać na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego zainicjowanego odwołaniem.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił