VII SA/Wa 36/19

VII SA/Wa 36/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-08-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Antas
Jadwiga Smołucha
Włodzimierz Kowalczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 3862/19 - Wyrok NSA z 2022-12-08
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1202
art. 51
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w [...] kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] października 2018 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ odwoławczy") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.; dalej: "pr. bud.") po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w [...] (dalej: "skarżąca") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "organ I instancji", "PINB") z [...] października 2017 r. nr [...] nakazującej skarżącej doprowadzenie do stanu poprzedniego zachodniej elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] poprzez zamurowanie trzech otworów okiennych w pomieszczeniach poddasza - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił stan sprawy wskazując, że skarżąca pismem z 24 kwietnia 2017 r., zwróciła się z prośbą o "legalizację wykonanej kilka lat temu samowoli budowlanej polegającej na powiększeniu otworów okiennych w pomieszczeniach strychowych w zachodniej elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...]". Następnie PINB w dniu [...] czerwca 2017 r. dokonał oględzin ww. nieruchomości. Stwierdzono wykonanie trzech otworów okiennych o wymiarach 1,74 m x 0,85 m na ostatniej (piątej) kondygnacji budynku. Otwory okienne wykonano zgodnie z przedstawioną w toku kontroli inwentaryzacją archiwalną z czerwca 2005 r. w miejscu dwóch istniejących niewielkich naświetli, trzeci zaś otwór okienny wykonano dodatkowo. W otworach okiennych wstawione zostały dwudzielne okna z PCV. Nadproże nad wykonanymi otworami okiennymi zostało zakryte.
Mając na uwadze powyższe PINB pismem z 19 czerwca 2017 r. zawiadomił stronę postępowania o wszczęciu na wniosek postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na wykonaniu otworów okiennych w pomieszczeniach poddasza w zachodniej elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...].
Pismem z 4 maja 2017 r. organ I instancji zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] w [...] o przekazanie projektu budowlanego budynku przy ul. [...] oraz wyjaśnienie czy organ administracji architektoniczno - budowlanej wydał decyzję o pozwoleniu na budowę lub przyjął zgłoszenie zamiaru wykonania ww. robót budowlanych.
W odpowiedzi Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] w [...] przy piśmie z 12 lipca 2017 r. przesłał do organu I instancji decyzję nr [...] z [...] marca 1987 r. zezwalającą na adaptację poddasza na mieszkanie wraz z zatwierdzonym projektem oraz decyzję nr [...] z [...] grudnia 2007 r. udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania części powierzchni strychowej na cele mieszkalne i przyłączenie jej do istniejącego lokalu mieszkalnego nr [...] wraz z zatwierdzonym projektem.
PINB po analizie akt sprawy wskazał, że ww. dokumentacja projektowa dotyczy adaptacji części poddasza na cele mieszkalne, obejmując swym zakresem inną część strychu, niż ta, która jest przedmiotem postępowania.
Jednocześnie podniósł, że z akt sprawy wynika, iż budynek mieszkalny wielorodzinny przy ul. [...] w [...] został ujęty w gminnej ewidencji zabytków nieruchomych na podstawie Zarządzenia Prezydenta [...] nr [...] z [...] lipca 2012 r. W związku z tym PINB zwrócił się pismem z 19 czerwca 2017 r. do [...] Konserwatora Zabytków o zajęcie stanowiska wyrażającego zgodę lub odmowę dotyczącą pozostawienia otworów okiennych w pomieszczeniach poddasza w zachodniej elewacji ww. budynku.
Pismem z 8 sierpnia 2017 r. organ konserwatorski wskazał, że "(...) przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w kwartale FI MW/U chronionym zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu pod [...] - część I (Uchwała Nr X[...] Rady [...] z dnia [...].10.2008 r.), który (...) ustala zachowanie i ochronę ciągłej pierzei ulicy tworzonej przez ciąg budynków (kamienic) na terenie oznaczonym FI (...). Jednocześnie zajmując stanowisko w sprawie [...] Konserwatora Zabytków podkreślił, że "(...) wykonanie wtórnych otworów okiennych w pomieszczeniach poddasza budynku przy ul. [...] nastąpiło bez zgody organu ochrony zabytków (...) zmiany w elewacji zbytkowego budynku, które nie mają uzasadnienia historycznego. Przedmiotowe zmiany wprowadziły chaos w kompozycji elewacji, a w konsekwencji spowodowały obniżenie walorów zabytkowych budynku, w związku z powyższym ich wykonanie jest niewłaściwe z konserwatorskiego punktu widzenia".
Mając na uwadze powyższe zalecenia zawarte w opinii [...] Konserwatora Zabytków z [...] czerwca 2017 r., oraz zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu pod [...] - część I, PINB decyzją nr [...] z [...] października 2017 r. nakazał skarżącej doprowadzenie do stanu poprzedniego zachodniej elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] poprzez zamurowanie trzech otworów okiennych w pomieszczeniach poddasza.
Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyła skarżąca.
[...]WINB wskazał, że pismem z 24 listopada 2017 r. wystąpił do konserwatora zabytków z prośbą o ponowne zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie.
W odpowiedzi [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w piśmie, które wpłynęło do organu w dniu 24 września 2018 r. wskazał, że "(...) budynek przy ul. [...] został ujęty w gminnej ewidencji zabytków nieruchomych na podstawie Zarządzenia Prezydenta [...] Nr [...] z [...] lipca 2012 r. (...) przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w kwartale FI MW/U chronionym zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu pod [...] - część I (Uchwała Nr [...] Rady [...] z [...] października 2008 r.), który (...) ustala zachowanie i ochrona ciągłej pierzei ulicy tworzonej przez ciąg budynków (kamienic) na terenie oznaczonym FI (...). Po analizie dokumentacji związanej z prowadzonym postępowaniem odwoławczym [...]WKZ podtrzymał stanowisko zajęte przez [...] Konserwatora Zabytków w piśmie z 8 sierpnia 2017 r. W ocenie organu ochrony zabytków opisane roboty budowlane spowodowały "zmiany w elewacji zbytkowego budynku, które nie mają uzasadnienia historycznego. Przedmiotowe zmiany zaprowadziły chaos w kompozycji elewacji, a w konsekwencji spowodowały obniżenie walorów zabytkowych budynku, w związku z powyższym ich wykonanie jest niewłaściwe z konserwatorskiego punktu widzenia".
Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym [...]WINB stwierdził, że decyzja PINB powinna zostać utrzymana w mocy, ponieważ analiza materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wykazała, iż organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, jak i prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, nie naruszając przy tym przepisów prawa.
[...]WINB wskazał, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek skarżącej z prośbą o "legalizację wykonanej kilka lat temu samowoli budowlanej polegającej na powiększeniu otworów okiennych w pomieszczeniach strychowych w zachodniej elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...]". W wyniku oględzin stwierdzono wykonanie trzech otworów okiennych o wymiarach 1,74 m x 0,85 m na ostatniej (piątej) kondygnacji budynku. Otwory okienne wykonano zgodnie z przedstawioną w toku kontroli inwentaryzacją archiwalną z czerwca 2005 r. w miejscu dwóch istniejących niewielkich naświetli, trzeci zaś otwór okienny wykonano dodatkowo. W otworach okiennych wstawione zostały dwudzielne okna z PCV. Nadproże nad wykonanymi otworami okiennymi zostało zakryte.
Wyjaśnił, że w aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego uzyskanie pozwolenia na budowę lub zgłoszenia wyżej opisanych robót budowlanych. Wyjaśnił również, że Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] w [...] przesłał dokumentację projektową (decyzję nr [...] z [...] marca 1987 r. zezwalającą na adaptację poddasza na mieszkanie wraz z zatwierdzonym projektem oraz decyzję nr [...] z [...] grudnia 2007 r. udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania części powierzchni strychowej na cele mieszkalne i przyłączenie jej do istniejącego lokalu mieszkalnego nr [...] wraz z zatwierdzonym projektem). Jednak, jak ustalił PINB dotyczy ona innego zamierzenia inwestycyjnego, tj. obejmuje swym zakresem inną część poddasza, niż część, która objęta została przedmiotem postępowania.
Organ odwoławczy podniósł, że wykonanie spornych otworów okiennych w warunkach samowoli budowlanej potwierdza również autor przedłożonej, przy piśmie skarżącej z 20 grudnia 2017 r., ekspertyzy technicznej dr inż. J. D. W opisie sytuacyjnym (pkt. UU.1) podaje bowiem, iż "zgromadzone w sprawie dokumenty formalne wskazują, że przedmiotowe okna wykonano bez dopełnienia odpowiednich formalności, wynikających z przepisów ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994 roku".
W ocenie organu odwoławczego PINB słusznie przeprowadził procedurę naprawczą przewidzianą w przepisach art. 50 i art. 51 pr. bud. Jednocześnie wyjaśnił, że w opisanym przypadku mamy bowiem do czynienia z wykonaniem robót budowlanych innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 pr. bud.
[...]WINB wskazał, że budynek mieszkalny wielorodzinny przy ul. [...] w [...] został ujęty w gminnej ewidencji zabytków nieruchomych na podstawie Zarządzenia Prezydenta [...] Nr [...] z [...] lipca 2012 r. W związku z tym w toku postępowania PINB zwrócił się do [...] Konserwatora Zabytków o zajęcie stanowiska wyrażającego zgodę lub odmowę dotycząca pozostawienia otworów okiennych w pomieszczeniach poddasza w zachodniej elewacji ww. budynku. W odpowiedzi pismem z 8 sierpnia 2017 r. organ konserwatorski wskazał, że "(...) przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w kwartale FI MW/U chronionym zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu pod [...] - część l (Uchwała Nr [...] Rady [...] z dnia [...].10.2008 r.), który (...) ustala zachowanie i ochronę ciągłej pierzei ulicy tworzonej przez ciąg budynków (kamienic) na terenie oznaczonym FI (...). Jednocześnie zajmując stanowisko w sprawie [...] Konserwatora Zabytków podkreślił, że "(...) wykonanie wtórnych otworów okiennych w pomieszczeniach poddasza budynku przy ul. [...] nastąpiło bez zgody organu ochrony zabytków (...) zmiany w elewacji zbytkowego budynku, które nie mają uzasadnienia historycznego. Przedmiotowe zmiany wprowadziły chaos w kompozycji elewacji, a w konsekwencji spowodowały obniżenie walorów zabytkowych budynku , w związku z powyższym ich wykonanie jest niewłaściwe z konserwatorskiego punktu widzenia ".
Ww. stanowisko zostało podtrzymane w piśmie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, które wpłynęło do [...]WINB w dniu 24 września 2018 r.
Organ odwoławczy podkreślił, że w obecnym stanie wykonanie trzech okien w zachodniej elewacji budynku przy ul. [...] w [...] narusza przepisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tj. § 9 ust. 8 pkt 4 planu miejscowego), pozostając jednocześnie niezgodnym ze stanowiskiem organu konserwatorskiego. Wskazał, że PINB słusznie, stwierdzając wykonanie robót budowlanych z naruszeniem art. 50 ust. 1 pkt 4 pr. bud., które zostały już zakończone nałożył obowiązek wynikający z art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust 7 pr. bud.
Odnosząc się do zarzutów odwołania [...]WINB przypomniał, że nie jest organem właściwym do kwestionowania formy w jakiej organ konserwatorski zajmuje stanowisko w sprawie. Jednocześnie wskazał na wiążący dla organów nadzoru budowlanego charakter opinii [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Z tego względu przedstawiona na etapie postępowania odwoławczego opinia rzeczoznawcy nie wnosi do sprawy istotnych okoliczności. Nie została ona bowiem zaopiniowana przez organ właściwy ds. ochrony zabytków.
[...]WINB nie znalazł podstaw do wyznaczania na etapie postępowania odwoławczego rozprawy administracyjnej z udziałem [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, czy też wyznaczania oględzin budynku przy ul. [...]. W tym zakresie organ odwoławczy wskazał, że przy piśmie z 24 listopada 2017 r. przesłał do organu konserwatorskiego kompletne akta I instancji wraz z załączonymi do niego dwoma projektami dot. adaptacji poddasza oraz zmiany sposobu użytkowania części powierzchni strychowej na cele mieszkalne. W związku z tym stanowisko organu konserwatorskiego w tym zakresie jest dla tutejszego organu jednoznaczne i ostateczne.
[...]WINB wskazał, że organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie PINB wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w k.p.a. Argumenty przedstawione przez skarżącą w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle pr. bud. nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji.
Pismem z 3 grudnia 2018 r., skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z [...] października 2018 r., nr [...], domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
Skarżąca zarzuciła naruszenie:
- art. 7 oraz art. 77 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie w sprawie postępowania dowodowego oraz oparcie rozstrzygnięcia na nieprawidłowym stanie faktycznym, a w szczególności oparcie rozstrzygnięcia na dokumencie, który nie posiadał poprawnej formy i który nie mógł stanowić podstawy do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie,
- art. 51 ust. 1 pkt 1 pr. bud. poprzez utrzymanie w mocy decyzji PINB, nakazującej zamurowanie otworów okiennych, pomimo tego, że w przedmiotowej sprawie istniała możliwość zalegalizowania prac budowlanych,
- art. 85 § 1 oraz 89 § 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku skarżącej o wyznaczenie oględzin lub rozprawy administracyjnej, pomimo tego, że było to potrzebne dla wyjaśnienia istotnych dla sprawy kwestii, nieprawidłowym ustaleniem stanu faktycznego i konieczności konfrontacji stanowiska organu opiniującego,
- art. 106 k.p.a. w związku z przepisem art. 39 ust. 3 pr. bud., poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na stanowisku wyrażonym w treści pism [...] Konserwatora Zabytków z 8 sierpnia 2017 roku oraz [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 24 września 2018 roku, mimo że dokumenty te nie stanowiły uzgodnienia w rozumieniu powołanego przepisu, gdyż nie posiadał formy postanowienia, od którego przysługiwałoby odwołującemu zażalenie, a ponadto z treści tych pism wskazywała na niedostateczne zapoznanie się organów opiniujących ze sprawą,
- § 9 ust. 8 pkt 4 Uchwały nr [...] Rady Miasta [...] Warszawy z dnia [...] października 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] - część I (dalej: "m.p.z.p."), poprzez dokonanie jego nieprawidłowej wykładni i w konsekwencji uznanie, że przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wprowadzają zakaz powiększania otworów okiennych, podczas gdy ochrona wprowadzona treścią ww. przepisu ogranicza się jedynie do "zachowania i ochrony ciągłej pierzei ulicy tworzonej poprzez ciąg budynków (kamienic)", a zatem do parametrów układu urbanistycznego, a nie do wyglądu budynku w szerokim rozumieniu,
- art. 6, art. 8 oraz art. 11 k.p.a. poprzez naruszenie zasady legalności działania organów, zasady przekonywania oraz naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ich kultury prawnej,
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2018 r., którą utrzymał w mocy decyzję nr [...] z [...] października 2017 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w [...] doprowadzenie do stanu poprzedniego zachodniej elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] poprzez zamurowanie trzech otworów okiennych w pomieszczeniach poddasza.
Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 51 ust. 1 pkt 1 pr. bud., zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Natomiast art. 51 ust 7 pr. bud. stanowi, że przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.
Podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowiło pismo [...] Konserwatora Zabytków z 8 sierpnia 2017 r , w którym negatywnie zaopiniował zmianę w elewacji budynku poprzez powstanie dodatkowych okien. W ocenie organu konserwatorskiego przeprowadzone roboty budowlane naruszają zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz są niepożądane z punktu widzenia walorów zabytkowych budynku.
Niemniej wskazać należy, że organ nadzoru budowlanego zwrócił się do [...] Konserwatora Zabytków w związku z ujęciem budynku w gminnej ewidencji zabytków.
Wskazać w związku z tym należy, że postępowanie organu I instancji, powielone następnie przez organ odwoławczy nie było prawidłowe.
Po pierwsze ustalenie przez organ, że obiekt został wpisany do gminnej ewidencji zabytków, zgodnie z art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego zobowiązuje organ do uzyskania odpowiedniego postanowienia wojewódzkiego konserwatora zabytków.
Zajęcie stanowiska przez organ ochrony konserwatorskiej następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Z tego puntu widzenia uzyskanie stanowiska w formie pisma bez zachowania właściwej formy, bez możliwości zaskarżenia przez stronę, stanowiło istotne naruszenie przepisów, które niewątpliwie mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Natomiast jeśli chodzi o sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego to podkreślić należy, że przepis art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2004r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), nakazuje w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględniać wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej. Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p. w planie miejscowym określa się zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej. Stosownie jednak do § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), ustalenia dotyczące zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej - powinny zawierać określenie obiektów i terenów chronionych ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów.
Wskazać także należy na przepis art. 7 pkt 4 i art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zgodnie z którym jedną z form ochrony zabytków są ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W planie ustala się, w zależności od potrzeb, strefy ochrony konserwatorskiej obejmujące obszary, na których obowiązują określone ustaleniami planu ograniczenia, zakazy i nakazy, mające na celu ochronę znajdujących się na tym obszarze zabytków. W myśl zaś – jak to już wyżej Sąd zauważył - art. 15 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p. w planie miejscowym określa się obowiązkowo zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej.
W odniesieniu do budynku, który jest przedmiotem niniejszego postępowania ustalono, że znajduje się w kwartale FI MW/U chronionym zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] - część I (Uchwała Nr [...] Rady [...] z [...] października 2008 r.), który ustala zachowanie i ochronę ciągłej pierzei ulicy tworzonej przez ciąg budynków (kamienic).
Zapis taki jest jedyną formą ochrony konserwatorskiej budynku określoną w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że plan ten nie przewiduje konieczności uzyskania dla robót budowlanych w przedmiotowym budynku akceptacji konserwatora zabytków.
Należy więc uznać, że to organy nadzoru budowlanego winne samodzielnie dokonać oceny zgodności wykonanych robót budowlanych z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem oba organy uznały, że stanowisko konserwatora wyrażone we wskazanych na wstępie tego uzasadnienia pismach, jest dla nich wiążące.
Dokonując takiej oceny niewątpliwie należało ustosunkować się do stanowiska strony skarżącej, co do zakresu ochrony ustalonej w miejscowym planie, w szczególności wyjaśnienia wymagało określenie "zachowania i ochrony ciągłej pierzei ulicy tworzonej poprzez ciąg budynków (kamienic)".
Wskazane wyżej uchybienie również stanowi naruszenie przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Na marginesie należy też wskazać, że nakaz zamurowania trzech otworów okiennych nie doprowadzi do stanu z przed dokonanej samowoli. Zostały by zamurowane istniejące wcześniej dwa otwory doświetlające, co wedle stanowiska organów również było by niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W ponownie przeprowadzonym postępowaniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w pierwszej kolejności oceni zgodność wykonanych robót budowlanych z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W sytuacji uznania zgodności, przeprowadzi prawidłowo procedurę określoną w art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2017 r.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 997 zł, na którą oprócz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, składa się również wynagrodzenie pełnomocnika - radcy prawnego w wysokości 480 zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj.: Dz. U. z 2018 r. poz. 265).