VII SA/Wa 352/04

VII SA/Wa 352/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla
Bogusław Moraczewski /przewodniczący/
Wojciech Mazur /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, , Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi J. i R. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.
Uzasadnienie
VII Sa/Wa 352/04
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. Art. 156 § 1 pkt 2, 158 § 1 i 157 § 1 k.p.a. w zw. z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm. dalej Prawo budowlane / po przeprowadzeniu postępowania wszczętego na wniosek P. H., W. K., R. P. i R. K. stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2000 r. Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji podano, iż w/w decyzją zatwierdzono projekt budowlany i wydano pozwolenie na rozbudowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...]w [...] na wniosek R. S.. Inwestor podłączył instalację gazową do komina, który jest częścią wspólną budynku i nie miał na to zgody pozostałych współwłaścicieli budynku. W przypadku, kiedy inwestycja dotyczy nieruchomości będącej współwłasnością, zgoda pozostałych właścicieli jest tożsama z prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane a w przypadku jej braku został rażąco naruszony art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, z którego treści wynika, iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie inwestorowi posiadającemu prawo do dysponowania nieruchomością. Wobec spełnienia przesłanki wymienionej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zaistniała konieczność wyeliminowania decyzji Starosty [...] z dnia [...] października z obiegu prawnego.
Decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania J. i R. S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy w/w decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia faktyczne organu I instancji. Przedmiotowa inwestycja polegająca na zdemontowaniu dotychczasowej wewnętrznej instalacji gazowej i wykonaniu nowej w budynku wielorodzinnym stanowiącym współwłasność położonym w [...] ul. [...] wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli i dlatego też decyzja eliminująca z obiegu prawnego decyzję dotyczącą przedmiotowej inwestycji jest prawidłowa.
Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożyli J. i R. S. podnosząc, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są nieprawidłowe, ponieważ inwestycja była przeprowadzona w ich lokalu mieszkalnym i nie dotyczy części wspólnych budynku, tym samym, więc nie zaistniały przesłanki określone w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W obszernej skardze skarżący przedstawiają stan faktyczny w budynku wielorodzinnym położonym w [...] ul. [...] stanowiącym współwłasność na przestrzeni kilku ostatnich lat, podnoszą, iż byli zmuszeni dokonać przedmiotowej inwestycji z uwagi na odcięcie ich od wspólnego ogrzewania w budynku przez pozostałych współwłaścicieli. Skarżący podnieśli również fakt, iż składający wniosek o wszczęcie przedmiotowego postępowania pozostali współwłaściciele nieruchomości nie mogą być stronami przedmiotowego postępowania gdyż nowelizacja Prawa budowlanego obowiązująca od 11 lipca 2003 r. zawęziła krąg stron postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze ponadto powołano orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego odnośnie pojęcia "rażącego naruszenia prawa" i zdaniem skarżących jest to takie naruszenie w wyniku, którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. Skarżący natomiast w wyniku pozbawienia przez pozostałych współwłaścicieli wspólnego ogrzewania byli zmuszeni do wykonania ogrzewania w swoim lokalu nie wychodząc poza jego obręb, wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoją dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Z rażącym naruszeniem prawa mamy doczynienia wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja taka nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa.
Teza ta, wynikająca z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego i licznych rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowi podstawowe kryterium oceny, czy w konkretnym przypadku miało miejsce zwykłe naruszenie prawa czy też przybrało postać kwalifikowanego naruszenia prawa, z którym ustawa wiąże skutek w postaci nieważności decyzji.
Cechą rażącego naruszenia prawa jest również to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią zastosowanego w niej przepisu.
Nie chodzi przy tym o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. W przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią do rozstrzygnięcia jest zakres inwestycji skarżących a mianowicie, czy była ona zrealizowana w ich lokalu mieszkalnym stanowiącym własność skarżącego R. S. czy też wkracza w części wspólne budynku wielorodzinnego, których współwłaścicielem jest również skarżący. Nie ulega wątpliwości, iż wewnętrzna instalacja gazowa wykonana przez inwestora w lokalu mieszkalnym nr [...] musi być podłączona do przewodu kominowego i tak też przewiduje to projekt budowlany. Ze znajdującego się w aktach organu I instancji aktu notarialnego z dnia [...] września 1999 nr rep. [...] wynika, iż skarżący R. S. nabył na własność lokal mieszkalny nr [...] składający się z dwóch pokoi, kuchni i łazienki oraz udział wynoszący [...] we współwłasności działki gruntu nr [...] oraz części budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli lokali. Z powyższego nie wynika ażeby przewód kominowy, do którego podłączono wykonaną instalację gazową wykonaną w lokalu mieszkalnym nr [...] służył do wyłącznego użytku właściciela tegoż lokalu. Nie może, więc budzić wątpliwości, iż stanowi część wspólną budynku będącą przedmiotem współwłasności i dla ingerencji w jego materię potrzeba zgody wszystkich współwłaścicieli a w przypadku braku takiej zgody właściwym do rozstrzygnięcia sporu będzie właściwy sąd powszechny. Zgodnie, z art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego obowiązującym w dacie wydania decyzji inwestor powinien się wykazać prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, takiego prawa w stosunku do rzeczy wspólnej inwestor nie przedłożył a wydana decyzja nie została doręczona pozostałym współwłaścicielom budynku. Brak zgody pozostałych współwłaścicieli budynku wielorodzinnego na podłączenie wewnętrznej instalacji gazowej wykonanej w jednym z lokali mieszkalnych znajdujących się w tym budynku do przewodu kominowego stanowiącego część wspólną budynku nie przeznaczoną do wyłącznego użytku lokalu inwestora stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Identyczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 12 stycznia 1999 r. sygn. Akt IV S.A. 82/97 LEX nr 46689 gdzie inwestycja dotyczyła prac adaptacyjnych na nieruchomości stanowiącej współwłasność.
Natomiast odnośnie zarzutu, iż pozostali współwłaściciele budynku wielorodzinnego położonego w [...] przy ul. [...] nie maja przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji to jest on błędny. Współwłaściciel lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym, jeżeli inwestycja dotyczy części wspólnych budynku, a tak było w przedmiotowym postępowaniu, jest stroną postępowania administracyjnego o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz postępowań nadzwyczajnych w tym zakresie. Zarzut byłby zasadny gdyby inwestycja dotyczyła wyłącznie lokalu mieszkalnego stanowiącego własność inwestora bez ingerencji w części wspólne. Natomiast należy stwierdzić, iż stroną przedmiotowego postępowania nie jest J. S., ponieważ lokal mieszkalny nr [...] stanowi wyłączną własność R. S., to uchybienie nie ma jednak wpływu na wynik postępowania administracyjnego, gdyż Sąd stwierdzając, iż skarżący nie ma przymiotu strony skargę oddala. Zastrzeżenia nie mające wpływu na wynik sprawy można mieć do uzasadnienia zaskarżonej decyzji odnośnie braku wyraźnego sformułowania istoty postępowania. W budynku gdzie była realizowana inwestycja znajdują się samodzielne lokale mieszkalne stanowiące własność osób fizycznych a współwłasnością objęte są jedynie części wspólne budynku i działka gruntu, na której jest posadowiony budynek. Nieuprawnionym jest, zatem używanie pojęcia "budynek mieszkalny wielorodzinny stanowi współwłasność", pojęć dotyczących prawa własności należy używać precyzyjnie, gdyż niewłaściwe sformułowania mogą prowadzić do błędnych wniosków.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1270/ Sąd skargę oddalił.