VII SA/Wa 345/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek spółki o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzającej nieważność pozwolenia na budowę z powodu braku uzasadnienia wniosku i braku możliwości wykonania zaskarżonej decyzji.
Spółka O. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na przebudowę kotłowni. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd administracyjny oddalił wniosek, wskazując na brak wykazania przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz na fakt, że zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania, ponieważ nie nakłada obowiązków ani nie przyznaje uprawnień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek spółki O. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na przebudowę kotłowni. Sąd, powołując się na art. 61 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślił, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, a sąd może wstrzymać wykonanie jedynie na wniosek strony, gdy zachodzi niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar udowodnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, który musi przedstawić spójną argumentację popartą faktami i dowodami. W niniejszej sprawie spółka nie wykazała spełnienia tych przesłanek, ograniczając się do ogólnikowych twierdzeń. Ponadto, sąd zwrócił uwagę, że zaskarżona decyzja, będąca decyzją stwierdzającą nieważność innej decyzji, nie nadaje się do wykonania w rozumieniu przepisów procesowych, gdyż nie rodzi skutków materialnoprawnych, nie nakłada obowiązków ani nie przyznaje uprawnień. W związku z tym, sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek taki nie może zostać uwzględniony, ponieważ zaskarżona decyzja, będąca decyzją stwierdzającą nieważność innej decyzji, nie nadaje się do wykonania w rozumieniu przepisów procesowych, gdyż nie rodzi skutków materialnoprawnych, nie nakłada obowiązków ani nie przyznaje uprawnień.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi uprawnień ani obowiązków, a zatem nie można mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (2)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 61 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania, ponieważ nie rodzi skutków materialnoprawnych, nie nakłada obowiązków ani nie przyznaje uprawnień. Strona skarżąca nie wykazała przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków).
Godne uwagi sformułowania
Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą nieważność innej decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków.
Skład orzekający
Izabela Ostrowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, w szczególności gdy decyzja nie rodzi skutków materialnoprawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem wniosku jest wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, co jest standardową kwestią w sądach administracyjnych. Brak nietypowych faktów czy przełomowej interpretacji.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 345/11 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2011-03-31 Data wpływu 2011-02-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Wstrzymanie wykonania aktu Sygn. powiązane II OSK 2241/11 - Wyrok NSA z 2013-03-21 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 61 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. w S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek O. Sp. z o.o. w S. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...]. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2007 r. znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej O. Sp. z o.o. w S. pozwolenia na przebudowę kotłowni olejowej na gazową, na terenie położonym w S. przy ul. [...], działka nr [...]. W piśmie z dnia 17 stycznia 2011 r., zawierającym skargę na powołaną na wstępie decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod względem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony. Oznacza to, że wnioskodawca powinien co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, opubl. Lex nr 564208). W niniejszej sprawie strona skarżąca, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...] nie wykazała, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż strona nie uzasadniła swojego wniosku. Ponadto podkreślić należy, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą nieważność innej decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków. A zatem, w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI