VII SA/Wa 335/15

VII SA/Wa 335/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2015-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Małgorzata Jarecka /przewodniczący/
Mirosława Kowalska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 582/16 - Wyrok NSA z 2017-11-30
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2014 poz 1619
art. 6 § 1 a
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2015 r. sprawy ze skargi K. J. i B. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność wierzyciela I. oddala skargę, II. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. J. P. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. - Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia K. i B.J. - utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], oddalające skargę na bezczynność wierzyciela Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w postępowaniu egzekucyjnym zmierzającym do wykonania obowiązku nałożonego decyzją tego organu z dnia [...] czerwca 2013r. znak: [...].
Uzasadniając podjęte rozstrzygniecie organ wskazał, że postanowienie organu stopnia wojewódzkiego, oparte było na przepisie art. 6 § 1 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1619). Stosownie do art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Stan bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie wiąże się z niezakończeniem tego postępowania w określonym terminie, lecz z niepodejmowaniem określonych przepisami prawa czynności przez wierzyciela oraz przez organ egzekucyjny. W doktrynie przyjmuje się, iż bezczynność wierzyciela może między innymi polegać na tym, że nie podejmuje on działań zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wobec zobowiązanego do wykonania obowiązku, nie wzywa go do wykonania obowiązku, a w razie bezskuteczności tego upomnienia nie sporządza tytułu wykonawczego i nie składa wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Skarga na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych może zostać złożona w przypadku bezsprzecznego ustalenia, że nałożony przez organ obowiązek nie został wykonany przez zobowiązanego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] nakazał W. M. dokonać rozbiórki wiaty o wymiarach w rzucie 6,00 m x na 12,00 m, usytuowanej na działce o nr ewid. [...] położonej przy ul. [...] w [...], gm. [...]. Zgodnie z protokołem kontroli z dnia [...] marca 2014 r., potwierdzone zostało wykonanie obowiązku nałożonego ww. decyzją. Protokół zawiera również wyjaśnienie W. M., złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej wynikającej z art. 233 § 1 Kodeksu karnego, że blacha, która jest zamocowana do słupków ogrodzenia międzysąsiedzkiego stanowi element tego ogrodzenia i została zamontowana przed wykonaniem wiaty. Zanim powstała wiata drewno było już składowane w tym miejscu i blacha ta stanowiła wzmocnienie ogrodzenia z siatki. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ww. okolicznościach sprawy zasadnie organ pierwszej instancji oddalił skargę na bezczynność wierzyciela. Nie można przyjąć, że powiatowy organ nadzoru budowlanego nie podejmuje czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Doszło do wykonania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Ponadto, jak wynika z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] z dnia [...] października 2014 r., znak: [...], inspektorzy przeprowadzając czynności kontrolne dokonali pomiarów wysokości ogrodzenia (blachy) celem sprawdzenia, czy nie zachodzi potrzeba podjęcia odpowiednich działań administracyjnych. Wysokość ta nie przekraczała 2,20 m - powiatowy organ nadzoru budowlanego zasadnie nie znalazł podstaw dalszej ingerencji w sprawie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wnieśli K. i B.J..
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili cyt.: "naruszenie przepisów prawa dotyczące podejmowania przez organ efektywnych działań oraz załatwienia sprawy w terminie, czym naruszono interes skarżących, błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że wiata W. M. została rozebrana, podczas gdy tenże wprowadza w błąd organ, który wydaje na tej podstawie błędne decyzje nie sprawdziwszy uprzednio okoliczności". Skarżący wskazali, że dłużnik pozostawił blachę, która była ścianą wiaty, a nie jak przyjął organ element ogrodzenia. W dniu [...] marca 2014 nie byli powiadomieni o terminie oględzin ponieważ uznano, że nie są stroną postępowania. Wnieśli o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zwolnienie od wszelkich kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa.
Przedmiotem sądowej kontroli było postanowienie organu drugiej instancji, utrzymujące w mocy orzeczenie pierwszoinstancyjne, którym oddalono skargę na bezczynność wierzyciela - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...], w postępowaniu egzekucyjnym zmierzającym do wykonania decyzji rozbiórkowej, szczegółowo powyżej opisanej.
Sąd w pełni podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowieniu. W okolicznościach niniejsze sprawy nie było podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność. Nie zaistniała bezczynność wierzyciela - w tym wypadku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...].
I tak, zgodnie z art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku.
Skarżącym, z tytułu interesu faktycznego, przysługiwał przymiot strony do wniesienia skargi na bezczynność.
O bezczynności organu egzekucyjnego można mówić wówczas, gdy ten nie podejmuje działań zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wobec zobowiązanego. Wierzyciel jest bezczynny, jeżeli w razie stwierdzenia uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązku nie wzywa go do wykonania obowiązku, w razie bezskuteczności upomnienia nie sporządza tytułu wykonawczego, nie doprowadza do wykonania obowiązku.
Z akt niniejsze sprawy jednoznacznie wynika, że wierzyciel wezwał dłużnika do wykonania obowiązku, wydał tytuł wykonawczy na podstawie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, rozstrzygnął w przedmiocie zgłoszonych przez dłużnika zarzutów, następnie przeprowadził oględziny i w oparciu o nie uznał, że doszło do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji i wydanego na jej podstawie tytułu wykonawczego.
W świetle opisanych powyżej okoliczności sprawy należy uznać, że wierzyciel nie tylko wszczął postępowanie egzekucyjne ale także doprowadził do wykonania nakazu, który egzekwował. Tym samym nie można skutecznie kierować wobec niego zarzutu bezczynności.
Sadowej oceny zaskarżonego postanowienia nie mogą zmienić zarzuty skargi.
W toku niniejszego postępowania, podkreślmy wszczętego na skutek skargi na bezczynność wierzyciela, nie mogą być rozważane kwestie związane z oceną prawidłowości wykonania nakazu wynikającego z tytułu wykonawczego opartego na decyzji rozbiórkowej .
Istotą uprawnienia, przewidzianego w ww. art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, udzielonego również osobom trzecim jest formułowanie zarzutu bezczynności nie zaś dochodzenie kontroli prawidłowości wykonania nakazu stanowiącego podstawę egzekucji. Ocenę prawidłowości wykonania nakazu wierzyciel potwierdził w ww. protokole z dnia [...] marca 2014r. wskazując na ustalenia, na podstawie których przyjął, że dłużnik obowiązek wykonał.
Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. oraz art. 250 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)