VII SA/Wa 328/06

VII SA/Wa 328/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-05-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska /sprawozdawca/
Mirosława Kowalska
Tadeusz Nowak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2006 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego A. K. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, IV. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. L. z Kancelarii Adwokackiej w W. przy Pl. Z. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 52 zł 80 gr (pięćdziesiąt dwa złote 80 groszy) stanowiącą 22 % podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 292 zł 80 gr (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote 80 groszy).
Uzasadnienie
VII SA/Wa 328/06
UZASADNIENIE
Prezydent Miasta R. postanowieniem nr [...] wydanym dnia [...] października 2002r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa wznowił postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia rozbudowę istniejącego zakładu szklarskiego o część usługową w parterze i mieszkalną w poziomie I piętra na działce przy ul. O. w R..
Następnie decyzją nr [...] wydaną dnia [...] listopada 2002r. na podstawie art. 151 § 2 stwierdził, że decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2000r. w sprawie udzielenia pozwolenia na powyższą inwestycję została wydana z naruszeniem prawa, gdyż strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu i odmówił jej uchylenia, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że w przeprowadzonym po wznowieniu postępowaniu stwierdzono, że inwestor wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku przedłożył wszystkie wymagane prawem dokumenty, uzgodnienia i opinie, a przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania nie naruszają przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i są zgodne z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.
Decyzja ta została utrzymana w mocy – po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez A. K. – decyzję nr [...], wydaną dnia [...] lutego 2003r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że inwestycja objęta kwestionowanym pozwoleniem nie narusza prawa własności działek sąsiednich, ani też nie ogranicza możliwości ich zabudowy.
Na skutek skargi wniesionej przez A. K. w/w decyzja Wojewody [...] była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem wydanym dnia 24 września 2004r. w sprawie 7/IV SA 1165/03 skargę oddalił.
W uzasadnieniu Sąd podniósł, że większość zarzutów i stwierdzeń podanych w skardze nie mogło być rozpatrzonych w postępowaniu dotyczącym oceny decyzji wydanej w postępowaniu wznowieniowym, bo przekraczały przedmiot postępowania lub z uwagi na ogólny i ocenny charakter nie mogły stanowić odniesienia do przesłanek określonych w art. 145 kpa. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji prawa nie naruszały. Zdaniem Sądu fakt nie brania udziału przez stronę w postępowaniu stanowi podstawę do wznowienia tego postępowania, ale nie jest podstawą do uchylenia decyzji dotychczasowej, jeżeli w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył pełnomocnik A. K. zarzucając wyrokowi WSA niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, poprzez uznanie, że objęte kontrolą Sądu decyzje nie naruszają prawa w sytuacji, gdy zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę nastąpiło z naruszeniem w/wskazanych przepisów, polegającym na wydaniu pozytywnej decyzji mimo braku opinii inspektora sanitarnego co do możliwości rozbudowy zakładu szklarskiego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że jedną z przyczyn uznania za prawidłową decyzji zezwalającej na rozbudowę zakładu szklarskiego było przedstawienie przez inwestora pozytywnej opinii Państwowego Inspektora Sanitarnego w R. udzielonej w postanowieniu znak [...] wydanym dnia [...] maja 1996r.
Skarżący podniósł, że postanowienie to było przedmiotem skargi jaką wniosła H. K. do sądu administracyjnego (po uprzednim wniesieniu odwołania od postanowienia do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 października 1997r. (II SA/Lu 1351/96) uchylił postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, stwierdzając że postępowanie związane z wydaniem tych postanowień było przeprowadzone wadliwie. Przytoczona zatem jako podstawa decyzji pozytywna opinia Inspektora Sanitarnego przestała istnieć i nie mogła być skutecznie powołana jako załącznik do złożonego w dniu [...] grudnia 1999r. wniosku o pozwolenie na rozbudowę.
Po rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem wydanym dnia 13 grudnia 2005r. w sprawie II OSK 287/05 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji zostały uznane za zgodne z prawem, a co za tym idzie Sąd uznał że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść tylko decyzja odpowiadająca co do istoty decyzji dotychczasowej. Podstawą takiej oceny było uznanie za prawidłowe ustalenia organu, że decyzja wydana w sprawie pozwolenia na rozbudowę zakładu szklarskiego spełniała wszelkie wymogi prawa, tj. m.in. że inwestor wraz z wnioskiem przedłożył wszystkie wymagane dokumenty, uzgodnienia i opinie. Zdaniem jednak Naczelnego Sądu Administracyjnego z dokumentów wynika, że jedyną złożoną przez inwestora pozytywną opinią w zakresie wymogów sanitarnych była opinia Powiatowego Inspektora Sanitarnego wyrażona w postanowieniu znak [...] z dnia [...] maja 1996r. Od postanowienia tego wniesiono jednak odwołanie, a wydane po jego rozpatrzeniu postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] listopada 1996r. zostało uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wydanym dnia 23 października 1997r. w sprawie II SA/Lu 1351/96.
Wobec tego zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed wydaniem decyzji w postępowaniu wznowieniowym koniecznym było zbadanie – dla oceny prawidłowości udzielonego pozwolenia na budowę – czy w istocie inwestor dochował warunków wynikających z przepisów prawa budowlanego.
Wobec powyższego przy ponownym rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności należy podkreślić, że w myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Związanie zatem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie oznacza – w rozumieniu w/cytowanego art. 153 ustawy, iż nie może on formułować ocen sprzecznych z wyrażonym w wyroku poglądem.
Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja wydana w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 kpa – po ustaleniu przez organ, że wobec spełnienia przez inwestora warunków i wymagań określonych w art. 31 ust. 1 Prawa budowlanego – we wznowionym, postępowaniu zapadłaby decyzja w sprawie pozwolenia na budowę odpowiadająca w swej treści decyzji dotychczasowej.
Obowiązujący w dacie wydania inwestorowi decyzji w sprawie pozwolenia na rozbudowę warsztatu przepis art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r. mówił, iż: "pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów". Jednocześnie przepis art. 35 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy nakładał na organ – przed wydaniem takiej decyzji – obowiązek sprawdzenia kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń.
Wypełniając ten obowiązek przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ winien dokonać oceny przedstawionych przez inwestora dokumentów w świetle w/w przepisów z uwzględnieniem uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 1996r. wydanego w przedmiocie opinii co do możliwości realizacji inwestycji – przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 23 października 1997r. (II SA/Lu 1351/96) i dokonaną ocenę przedstawić w uzasadnieniu decyzji.
Wobec braku tych ustaleń należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 i art. 107 kpa poprzez niewyjaśnienie istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie.
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 § 1 ust. 1c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.