VII SA/Wa 321/04

VII SA/Wa 321/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Machlejd /sprawozdawca/
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Krystyna Tomaszewska
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2005 r. sprawy ze skargi G. i K. D. postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 321/04
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia[...] lutego 2004r. na podstawie art. 113 par 1 Kpa sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] października 2003r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2003r. oraz w postanowieniu [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] listopada 2003r.
- w uzasadnieniu obu rozstrzygnięć organ drugiej instancji omyłkowo przyjął że "decyzję ... odebrała G. D. w dniu 2 grudnia 2002r. ... termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 16 grudnia 2002r. Odwołanie nadano ... 8października 2003r. tj. 296 dni po ... terminie.
- winno być - "decyzję ... odebrała G. D.w dniu 28 maja 2002r. ... termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 18 czerwca 2002 r. Odwołanie nadano ... 8 października 2003 r. tj. 416 dni po ... terminie.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, ze art. 113 par 1 Kpa daje możliwość sprostowania oczywistych omyłek i błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek w wydanych przez ten organ decyzjach (postanowieniach). Jak wynika z załączonego zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z dnia 15 maja 2002r. Urzędu Gminy W.G. D. odebrała przesyłkę w dniu 28 maja 2002r.
Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli G. i K. D. wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu skarżący wskazali, ze możliwość stosowania art. 113 par 1 Kpa ustawodawca ograniczył jedynie do takich błędów i omyłek, które nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia. W świetle przepisu art. 113 par 1 kpa sprostowanie zawarte w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2004r. jest niedopuszczalne ponieważ zmienia całkowicie meritum rozstrzygnięcia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]czerwca 2003r.. Skarżący podnieśli, ze postępowanie zakończone decyzją z dnia [..] października 2003 r. dotyczyło wznowienia postępowania na wniosek skarżących z dnia 21 maja 2003r., w którym domagali się ponownego przeprowadzenia postępowania i doręczenia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2002r.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. na podstawie art. 138 par 1 pkt 1 w związku art. 144 Kpa po rozpatrzeniu zażalenia utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że organ II instancji postąpił słusznie prostując z urzędu swoją decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2003r. oraz swoje postanowienie z dnia [...] listopada 2003r.
Zgodnie z treścią art. 113 KPa organ administracyjny ma prawo prostować oczywiste omyłki i błędy zawarte w treści decyzji. W przedmiotowej sprawie organ drugiej instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r. sprostował pomyłkę mającą charakter oczywisty i niebudzącą wątpliwości.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli G. i K.D. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skarżący wskazali, ze pismem z dnia 15.5.2002 r. zostali poinformowani o decyzji z dnia [...]2.2002 r., do którego dołączono kserokopie w/w decyzji. Oryginał decyzji znajdował się w aktach Urzędu Dzielnicy W. , aż do dnia 2.10.2003 r. kiedy to osobiście odebrali w/w decyzję. Zgodnie z przepisami procedury administracyjnej tylko doręczenie oryginałów decyzji lub postanowień opatrzonych pieczęcią i podpisami wywołuje skutki prawne. W ocenie skarżących zastąpienie przez organ jednej pomyłki drugą, również chybioną nie może być uznane za okoliczność bez wpływu na sytuacje prawna stron.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na mocy art. 97 par 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r, przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. a postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne.
Skarga jest zasadna chociaż z innych względów niż podnoszone przez skarżących.
Z mocy przepisu art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może z Sądu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowień błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Przyjęta w normie prawnej art. 113 § 1 kpa klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca: są to błędy pisarskie, rachunkowe i inne oczywiste omyłki. Redakcja przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wyżej wady orzeczenia charakteryzuje cecha oczywistości. Stanowi ona zarazem granice przedmiotowej dopuszczalności sprostowania wyrażającą się tym, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Natomiast nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie przewidzianym w art. 113 § 1 kpa błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej mocy prawnej.
O ile możliwe jest sprostowanie zarówno w sentencji jak i w uzasadnieniu (bowiem dopiero łącznie te elementy stanowią decyzję) to w żadnym razie jednak przedmiotem sprostowania nie mogą być tak, jak w niniejszej sprawie mylne ustalenia faktyczne organu administracji (wyrok NSA z dnia 4 maja 1988r. sygn. III SA 1466 /87).
Ustaleniem faktycznym organu było przyjęcie, że G. D. odebrała w dniu 2 grudnia 2002r. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2002r., zaś termin do wniesienia odwołania wygasł w dniu 16 grudnia 2002r., natomiast odwołanie nadano 8 października 2003r. tj. 296 dni po upływie przewidzianego terminu. Sprostowanie, którego dokonał organ pierwszej instancji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004r. prowadzi do nowych ustaleń faktycznych odnośnie daty doręczenia decyzji z dnia [...] lutego 2002r. i upływu terminu do wniesienia odwołania, a w konsekwencji do wyliczenia przez organ zupełnie nowej liczby dni uchybienia terminu.
Tak więc zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ drugiej instancji, który utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie dopuścił się naruszenia przepisu postępowania art. 113 § 1 kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Bez znaczenia jest okoliczność, że w przypadku tej konkretnej sprawy naruszenie to faktycznie wpływa na wynik sprawy, nie miało, bowiem przy przyjęciu zarówno pierwotnych ustaleń, jak i po sprostowaniu odwołanie należało uznać za wniesione po terminie, co skutkowało pozostawieniem go bez rozpatrzenia.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1, § 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.