VII SA/Wa 319/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie stwierdził nieważność decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że organ odwoławczy nieprawidłowo zastosował tryb uwzględnienia skargi w całości, uchylając decyzję organu pierwszej instancji zamiast ją utrzymać.
Sprawa dotyczyła nakazu rozbiórki dobudowanych wiat magazynowych. Po wydaniu decyzji nakazującej rozbiórkę, organ odwoławczy dwukrotnie uchylał własne decyzje, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Ostatecznie WSA stwierdził nieważność decyzji organu odwoławczego, uznając, że nieprawidłowo zastosowano art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji zamiast jej utrzymania w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję nakazującą rozbiórkę dobudowanych wiat magazynowych. Organ pierwszej instancji nakazał rozbiórkę, ponieważ inwestor nie przedstawił wymaganych dokumentów. Organ odwoławczy dwukrotnie uchylał swoje własne decyzje, powołując się na różne podstawy, w tym na nieprawidłowe zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. oraz na naruszenie przepisów procesowych przez organ pierwszej instancji. WSA uznał jednak, że obie decyzje organu odwoławczego zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności art. 54 § 3 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że uwzględnienie skargi w całości w tym trybie oznacza skorygowanie zaskarżonego działania wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego i nie może prowadzić do powrotu sprawy na drogę administracyjną. W ocenie Sądu, organ odwoławczy powinien był utrzymać w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która prawidłowo orzekła nakaz rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego, ponieważ inwestor nie wykonał nałożonych obowiązków. W konsekwencji, WSA stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz uchylił wcześniejszą decyzję organu odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może uwzględnić skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez uchylenie własnej decyzji kasacyjnej i przywrócenie do obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji. Taki tryb nie pozwala na powrót sprawy na drogę administracyjną.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 54 § 3 p.p.s.a. pozwala na uwzględnienie skargi w całości jedynie w kierunku pożądanym przez skarżącego, nie otwierając drogi powrotu do postępowania administracyjnego. Uchylenie decyzji kasacyjnej i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji jest niedopuszczalne w tym trybie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (17)
Główne
u.p.b. art. 48 § ust. 1 i 4
Ustawa - Prawo budowlane
Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, wydawany w przypadku samowolnej budowy lub niewykonania obowiązków nałożonych postanowieniem.
p.p.s.a. art. 54 § § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Możliwość uwzględnienia skargi w całości przez organ administracji przed rozpoczęciem rozprawy.
Pomocnicze
u.p.b. art. 48 § ust. 2 i 3
Ustawa - Prawo budowlane
Postanowienie nakładające na inwestora obowiązek przedstawienia określonych dokumentów lub wykonania innych czynności w wyznaczonym terminie.
u.p.b. art. 83 § ust.2
Ustawa - Prawo budowlane
Zakres kompetencji organów nadzoru budowlanego, w tym organu odwoławczego.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej i podejmowania działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 105
Kodeks postępowania administracyjnego
Umorzenie postępowania administracyjnego.
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.
k.p.a. art. 142
Kodeks postępowania administracyjnego
Skutki prawne uchylenia decyzji.
p.p.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 13
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
p.p.s.a. art. 156 § § 1 pkt. 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
p.u.s.a. art. 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u.NSA art. 38 § ust. 2
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Możliwość autokontroli organu administracji po złożeniu skargi do NSA.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy nieprawidłowo zastosował tryb uwzględnienia skargi w całości (art. 54 § 3 p.p.s.a.), uchylając własną decyzję kasacyjną i tym samym przywracając do obrotu prawnego decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nieprawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające i orzekł nakaz rozbiórki zgodnie z prawem.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja wydana w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. może tylko zadośćuczynić skardze, nie może natomiast przynieść skutku w postaci powrotu sprawy na drogę administracyjno-prawną, bo tę możliwość wykluczyło przekazanie sprawy do sądu. Łączne korzystanie z trybów autokontroli określonych w przepisach art. 38 ust. 2 ustawy o NSA i 138 § 2 k.p.a. nie jest możliwe.
Skład orzekający
Bogusław Moraczewski
przewodniczący
Wojciech Mazur
sprawozdawca
Bogusław Cieśla
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących autokontroli organów administracji (art. 54 § 3 p.p.s.a.) oraz zasad stosowania decyzji kasacyjnej (art. 138 § 2 k.p.a.) w kontekście prawa budowlanego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie organ odwoławczy próbował dwukrotnie korygować swoje błędy, co doprowadziło do naruszenia przepisów procesowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje złożoność procedur administracyjnych i sądowych, a także błędy popełniane przez organy, które mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji. Jest to pouczający przykład dla prawników procesowych.
“Błędy organu odwoławczego doprowadziły do stwierdzenia nieważności decyzji. Jak uniknąć pułapek proceduralnych?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 319/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-06-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-03-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bogusław Cieśla Bogusław Moraczewski /przewodniczący/ Wojciech Mazur /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Sygn. powiązane II OSK 1240/05 - Postanowienie NSA z 2006-10-19 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, , Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi K. P.-P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki odchowalni kur I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...]oraz decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...], II. uchyla decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]września 2004 r. Nr [...] III. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Uzasadnienie VII SA/Wa 319/05 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] lutego 2004r. Nr [...] działając na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126z późn. zm. ) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. po ponownym rozpatrzeniu sprawy dobudowy odchowalni kur do istniejącego kurnika, oznaczonego literą [...] w protokole oględzin z dnia 06 sierpnia 2002r., na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w Ż., gm. B. nakazał inwestorowi B. K. przedstawienie: zaświadczenia Burmistrza gminy B. o zgodności ww. obiektów z obowiązującymi ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 4 egzemplarzy projektu budowlanego sporządzonego przez osobę o wymaganych kwalifikacjach i uprawnieniach, należącą do izby samorządu zawodowego oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzją z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. działając na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy Prawo budowlane nakazał inwestorowi B. K. całkowitą rozbiórkę dobudowanych wiat magazynowych do istniejącego kurnika, oznaczonego literą [...] w protokole oględzin z dnia 06 sierpnia 2002r., na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w Ż., gm. B.. Uzasadniając ww. decyzję organ wskazał, że inwestor w wyznaczonym terminie nie przedstawił wymaganych dokumentów. Odwołanie od powyższej decyzji złożył B. K. zarzucając zaskarżonej decyzji rażące naruszenie przepisów art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego oraz art. art. 7, 77 i 105 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu inwestor podniósł, że przedmiotowa odchowalnia została dobudowana do istniejącego kurnika, na którego realizację uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę wydaną przez Naczelnika Miasta i Gminy B. Nr [...] z dnia [...] lutego 1978r. Ponadto inwestor uważa, że organ błędnie zastosował tryb postępowania w przedmiotowej sprawie. Zastosowanie przepisu art. 48 Prawa budowlanego było przedwczesne, gdyż organ powinien ocenić czy rozbiórka dobudowanej części nie spowoduje naruszenia konstrukcji istniejącego budynku kurnika. W uzupełnieniu odwołania B. K. poinformował, że wystąpił do Urzędu Gminy B. o wypis i wyrys z aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego przedmiotową inwestycją oraz zaświadczenie o zgodności tej inwestycji z ww. planem zagospodarowania przestrzennego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2004r. Nr [...]działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98 poz.1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że inwestor oświadczył, iż przedłoży dokumenty wymienione w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Nr [...] z dnia [...] lutego 2004r. Ponadto B. K. dołączył do akt sprawy pismo z dnia 16 sierpnia 2004r. skierowane do Urzędu Gminy B., w którym zwrócił się o wydanie zaświadczenia o zgodności przedmiotowej inwestycji z ustaleniami aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił, iż obecnie brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B., a nowy plan, z którego będzie wynikało czy przedmiotowa inwestycja jest zgodna z przepisami prawa miejscowego, jest w opracowaniu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli: K. P. – P., T.z i R. P. oraz J. P. Skarżący uważają, że zaskarżona decyzja narusza prawo, w szczególności przepis art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego. W opinii skarżących obowiązek rozbiórki wynika wprost z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane skoro inwestor nie przedłożył w terminie wskazanym postanowieniem z dnia [...] lutego 2004r. wymienionych w nim dokumentów. W związku z tym, zdaniem skarżących organ odwoławczy nie miał podstaw do uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Decyzją Nr [...]z dnia [...] listopada 2004r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) uwzględniając w całości skargę K. P. – P., T. i R. P. oraz J. P. uchylił własną decyzję nr [...]z dnia [...] września 2004r. W uzasadnieniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż samo oświadczenie o zamiarze przedłożenia dokumentów wskazanych w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...]z dnia [...] lutego 2004 r. nie może stanowić usprawiedliwienia dla nie wywiązania się przez inwestora z nałożonych na niego obowiązków. Po ponownej analizie materiału dowodowego organ wskazał, iż podniesione w uzasadnieniu decyzji nr [...] okoliczności nie mogą stanowić przesłanki do podjęcia rozstrzygnięcia w trybie art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego należało uchylić ww. decyzję, a to skutkować będzie koniecznością ponownego rozpatrzenia odwołania B. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...]z dnia [...] maja 2004r. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania B. K. od ww. decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2004r. w całości oraz poprzedzające ją postanowienie nr [...]z dnia [...] lutego 2004r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przez organ I instancji prawa procesowego, w szczególności art. art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decydujące znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie daty realizacji przedmiotowych obiektów, gdyż od tego zależy, która ustawa Prawo budowlane ma zastosowanie w omawianym przypadku. W opinii organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie rozważył, czy dobudowane części budynku są trwale połączone z istniejącym obiektem w taki sposób, iż ewentualna rozbiórka mogłaby spowodować naruszenie konstrukcji tego obiektu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła K. P. – P.. Skarżąca zarzuca ww. decyzji naruszenie art. 48 ust.4. Prawa budowlanego oraz art. 138 i art. 142 kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd I instancji na podstawie art. 1 i art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa, a w takim właśnie zakresie możliwa jest jej sądowa kontrola - art. 1 § 2 Ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 134, poz. 1269). Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowi art. 156 § 1 pkt. 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z cytowanym przepisem organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Stwierdzenie nieważności decyzji stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej, wymaga, więc niekwestionowanego ustalenia, iż decyzja administracyjna jest obarczona jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarówno decyzja z dnia [...] listopada 2004r., jak i decyzja z dnia [...] grudnia 2004r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostały wydane z rażącym naruszeniem art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią powołanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Treść w/w przepisu jest praktycznie identyczna jak treść art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) Uwzględnienie skargi w całości oznacza skorygowanie zaskarżonego działania lub bezczynności wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego i w całości powinno być zgodne z żądaniem zawartym w skardze. Decyzja wydana w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. może tylko zadośćuczynić skardze, nie może natomiast przynieść skutku w postaci powrotu sprawy na drogę administracyjno-prawną, bo tę możliwość wykluczyło przekazanie sprawy do sądu. Zakres możliwości służących organowi administracji na podstawie tego przepisu (kompetencja) jest, zatem zdeterminowany interesem skarżącego ujawnionym w treści skargi. Art. 54 § 3 nie określa prawnych form, w jakich ma nastąpić przewidziane w tym przepisie "uwzględnienie skargi w całości". Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie organu administracyjnego nie może ograniczyć się do stwierdzenia, że organ ten "uwzględnia skargę". Decyzja wydana na podstawie art. 54 § 3 powinna ponadto rozstrzygnąć o losach zaskarżonej decyzji i ewentualnie decyzji organu pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego w dniu [...] listopada 2004r. wydał decyzję Nr [...]w trybie art. 54 § 3 i uchylił nią własną decyzję Nr [...]z dnia[...]września 2004r., a następnie [...] grudnia 2004r. wydał decyzję taką samą jak ta uchylona poszerzoną o uchylenie postanowienia z dnia [...] lutego 2004 r. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie taka sytuacja jest niedopuszczalna, nie można w trybie art. 54 § 3, uwzględniając skargę w całości, uchylić decyzji kasacyjnej, a następnie wydać drugą decyzję o identycznej treści jak ta uchylona na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. "Łączne korzystanie z trybów autokontroli określonych w przepisach art. 38 ust. 2 ustawy o NSA i 138 § 2 k.p.a. nie jest możliwe. O ile korzystanie z trybu wskazanego w art. 138 § 2 k.p.a. ma miejsce w postępowaniu odwoławczym, o tyle możliwość ta jest definitywnie zakończona z momentem złożenia skargi do NSA. Z tą chwilą otwiera się możliwość autokontroli na podstawie (i w granicach) art. 38 ust. 2 ustawy o NSA. Ewentualny powrót do możliwości autokontroli w trybie art. 138 § 2 k.p.a. jest możliwy tylko poprzez orzeczenie sądowe odpowiedniej treści, ono, bowiem otwiera drogę powrotu do trybu postępowania administracyjnego. Taka możliwość nie istnieje na podstawie decyzji wydanej w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA. Decyzja ta może tylko zadośćuczynić skardze, nie może natomiast nigdy przynieść skutku w postaci powrotu sprawy na drogę, administracyjnoprawną, bo tę możliwość wykluczyło przekazanie sprawy do sądu". (wyrok NSA V SA 7/01 z dnia 1 marca 2002 r. LEX nr 109316 w Warszawie). W przedmiotowej sprawie uchylenie decyzji nr [...] wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] września 2004r. nie skutkuje koniecznością ponownego rozpatrzenia odwołania inwestora B. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...] z dnia [...] maja 2004r. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie organ odwoławczy "uwzględniając skargę w całości" na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. powinien uchylić decyzję Nr [...]z dnia [...] września 2004 r. i utrzymać w mocy decyzję organu pierwszej instancji nr [...]z dnia [...] maja 2004r., gdyż decyzja kasacyjna [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana w trybie art. 138 § 2 jest nieprawidłowa. Zważyć należy, iż w postępowaniu odwoławczym zasadą wynikająca z art. 138 k.p.a. jest merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy. Wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji jest wyjątkiem od tej zasady. Dlatego też decyzję kasacyjną organ odwoławczy może wydać tylko w sytuacji, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy oraz jednocześnie brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art. 136 k.p.a. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie występuje. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wyjaśnił wszystkie okoliczności niezbędne do wydania decyzji i prawidłowo orzekł nakaz rozbiórki. Bowiem zgodnie z dyspozycją art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego, w sytuacji, gdy inwestor nie wykona w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych postanowieniem wydanym na podstawie ust. 3 tego przepisu organ nadzoru budowlanego wydaje w formie decyzji nakaz rozbiórki. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 c i ust. 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 w/w ustawy orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI