VII SA/Wa 3004/23

VII SA/Wa 3004/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący sprawozdawca/
Paweł Konicki
Włodzimierz Kowalczyk
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk asesor WSA Paweł Konicki Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi J. G., G. M. i J. M. oraz E. R. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 7 listopada 2023 r. nr 864/OPON/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz J. G. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych); na rzecz G. M. i J. M. solidarnie kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych); na rzecz E. R. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) - tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2023r. Nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775), zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił [...] Sp. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem i lokalem usługowym w parterze na działce nr [...] obręb [...], przy ul. P. w S.
W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 23.12.2022 r. inwestor [...] Sp. J. wystąpił o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem i lokalem usługowym w parterze na działce nr [...] obręb [...], przy ul. P. w S., dołączając 3 egz. projektu zagospodarowania terenu, 3 egz. projektu architektoniczno-budowlanego oraz oświadczenie projektanta, o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 10 ustawy Prawo budowlane wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W toku postępowania uczestniczka J. G. wniosła o odmowę udzielenia pozwolenia na budowę wskazując m. in., że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1867/21 - oddalający skargę inwestora na odmowę udzielenia pozwolenia - dotyczył tej samej działki, takiego samego sposobu jej zagospodarowania oraz usytuowania budynku. Ponadto wskazała na korelację ustaleń m.p.z.p. dopuszczających budowę w granicy z przepisami § 12 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Kwestionowała uznanie projektowanej zabudowy za pierzejową lub ciągłą, nadto wskazywała na brak bezpieczeństwa pożarowego, brak miejsc postojowych dla lokalu usługowego. Wnioskowała o dołączenie akt postępowania w sprawie o znaku [...].
W tym kontekście organ I instancji wskazał, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r. (sygn. VII SA/Wa 1867/21) zapadł w sprawie zakończonej decyzją Wojewody Mazowieckiego z 26 lipca 2021 r. (nr 534/OPON/2021), którą organ ten uchylił decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2020 r. oraz odmówił udzielenia pozwolenia na budowę budynku, mieszkalnego wielorodzinnego z garażem i lokalem usługowym w parterze na działce nr [...], przy ul. P. w S. Sprawa została zakończona i brak jest podstaw do analizy materiału dowodowego zebranego w toku tamtego postępowania i dołączenia go do akt przedmiotowego postępowania.
W ocenie organu przyjęte w projekcie rozwiązania spełniają warunki określone w § 5 ust. 5 pkt 2 m.p.z.p., dotyczące pierzei usługowej.
J. M. i G. M. w toku postępowania oświadczyli, że nie wyrażają zgody na zabudowę wielokondygnacyjną na działce [...] sąsiadującej z ich działkami nr: [...], [...] i [...]. Uczestnicy krytycznie odnieśli się w do wysokości projektowanego budynku (4 kondygnacje - 15 m), parkingu i drogi wewnętrznej, przegłębienia dla garażu w sąsiedztwie ich posesji, zarzucali brak dróg dojazdowych dla straży pożarnej oraz wskazywali, że projektowany budynek zacieni ich budynek mieszkalny na działce nr [...].
Dalej organ I instancji wskazał, że z § 18 ust. 7 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy S. wynika:
maksymalna wysokość zabudowy -15 m, nie więcej niż 4 kondygnacje,
minimalna wysokość zabudowy lokalizowanej w pierzejach ulic [...] ul. P. i [...] ul. [...] - 10m, nie mniej niż 3 kondygnacje,
minimalna wysokość zabudowy, niewymienionej w lit. e - 8m, nie mniej niż 2 kondygnacje.
Projektowany budynek nie jest zlokalizowany przy granicy działki [...] (teren inwestycji) oraz działek nr [...], [...], [...]. Przegłębienie garażu dotyczy projektowanych w jego obrębie podnośników dla samochodów osobowych i mieści się w obrysie kondygnacji nadziemnej (parteru). W projekcie zagospodarowania terenu nie przewidziano drogi wewnętrznej. Projektant zawarł w projekcie informację, że droga pożarowa nie jest wymagana. Dokumentacja uzgodniona została pod względem ochrony przeciwpożarowej przez uprawnionego rzeczoznawcę K. M.
i
Dokumentacja zawiera graficzną i pisemną analizę nasłonecznienia i przesłaniania, z uwzględnieniem budynku projektowanego oraz istniejących budynków na działkach sąsiednich (załącznik nr 1 do projektu zagospodarowania terenu).
Po sprawdzeniu kompletności projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia [...].02.2023 r. nakazał inwestorowi usunięcie nieprawidłowości. Inwestor złożył poprawiony projekt wraz z opiniami, uzgodnieniami oraz pismo wyjaśniające, w którym odniósł się m. in. do rozwiązań projektowych w kontekście wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1867/21. Inwestor wyjaśnił, że przedmiotowa sprawa nie jest tożsama ze sprawą, w której zapadł powyższy wyrok.
Obecne postępowanie zostało wszczęte na nowy wniosek, do którego załączono projekt budowlany zawierający istotne zmiany w stosunku do projektu, który był przedmiotem oceny w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1867/21. Nie jest to ta sama sprawa, dlatego wykazywanie zgodności rozwiązań projektowych z powoływanym wyrokiem pozbawione jest podstaw prawnych. Organ przywołał również informację inwestora z której wynikało, że:
zmieniono układ ścian zewnętrznych i sposób ich usytuowania względem granicy (zrezygnowano z odsunięcia części bryły budynku od granicy oznaczonej literami A-F w Projekcie Zagospodarowania Terenu i w Projekcie Architektoniczno- Budowlanym);
w osiach A-D i 1-8 zaprojektowano mieszkania o nowym układzie funkcjonalnym;
na każdym piętrze wprowadzono nowe pomieszczenia w postaci komórek lokatorskich;
zmianie uległy powierzchnie: użytkowa, ruchu, wewnętrzna i całkowita oraz kubatura budynku.
Budynek został zaprojektowany zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022r., poz. 1225) oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy S. - Uchwała Rady Miasta S. Nr [...] z [...] czerwca 2016 r.
Plan miejscowy przewiduje zabudowę pierzejową (§ 18 ust. 14 pkt 2 lit. r). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 16 planu miejscowego ilekroć mowa jest o pierzei ciągłej - należy przez to rozumieć ciąg budynków o ścianach frontowych usytuowanych w jednej linii zabudowy i ścianach szczytowych stykających się ze sobą w całości lub części.
Plan miejscowy przewiduje możliwość sytuowania budynku przy granicy, nie przesądzając, czy ściany szczytowe muszą się stykać całymi płaszczyznami, czy tylko częściowo. Nie ma znaczenia czy budynki na sąsiednich działkach będą budowane równocześnie czy w różnym czasie. Istotne jest, aby w wyniku tak ukształtowanej zabudowy powstawał w przyszłości układ budynków w zwartej zabudowie pierzejowej.
Budowa przy granicy, gdy plan dopuszcza taką możliwość stanowi jeden z wyjątków od reguły z § 12 ust. 1, który został odrębnie uregulowany w § 12 ust. 2 rozporządzenia. Do sytuacji tej nie mają zastosowania przepisy dotyczące innych wyjątków uregulowanych w § 12 ust. 3 lub 4 rozporządzenia.
Wyjątki zawarte w § 12 ust. 2-4 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przewidują odmienne sytuacje i rozłączne przesłanki, które nie pozostają ze sobą w związku ani nie uzupełniają się (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 maja 2021 r., sygn. II SA/Sz 1038/20, LEX nr 3192390).
Organ przypomniał, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 grudnia 2022 r" sygn. II OSK 3892/19 (LEX 3458733) stwierdził, iż § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wskazuje na kilka podstaw dopuszczalności sytuowania budynku ścianą zewnętrzną bez otworów w odległościach nienormatywnych względem granicy działki budowlanej.
Nadto z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. II SA/Rz 1318/19 (LEX nr 3031048) wynika, że możliwe jest zastosowanie § 12 ust. 2 rozporządzenia także w przypadku, gdy na działce sąsiedniej nie występuje zabudowa na wysokości projektowanego obiektu.
Nie jest dopuszczalne łączenie wymogów z § 12 ust. 2 rozporządzenia z wymogami § 12 ust. 3 lub 4 i badanie kumulatywnego spełnienia przesłanek zawartych w tych przepisach.
Biorąc pod uwagę treść planu miejscowego oraz przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia stwierdzono, że przedłożony projekt budowlany spełnia wymogi zawarte w tym przepisie i jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego.
J. G. zanegowała wyjaśnienie inwestora co do braku związania wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1867/21. Ponadto wnosiła o sporządzenie opinii co do zgodności przedłożonego projektu budowlanego z przepisami przeciwpożarowymi.
W ocenie organu, żaden przepis prawa nie obliguje do dokonania takiej czynności. Przedmiotowy budynek nie jest obiektem, o którym mowa w § 12 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, co do których istnieje obowiązek doprowadzenia drogi pożarowej. Dokumentacja projektowa została uzgodniona pod względem ochrony przeciwpożarowej przez uprawnionego rzeczoznawcę.
Wskazany w projekcie zagospodarowania terenu zjazd z drogi publicznej, nie jest przedmiotem wniosku ani opracowania. Ponadto decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] listopada 2022 r. dotycząca zezwolenia na budowę zjazdu drogowego z ulicy P. na teren działki nr [...], jest ostateczna.
Sprawa oceniana przez WSA oraz przedmiotowa sprawa nie są tożsame, pomimo, że dotyczą inwestycji tak samo nazwanej, zlokalizowanej na tej samej działce, zainicjowanej przez ten sam podmiot. Rozwiązania projektowe przyjęte w tym projekcie są odmienne od zawartych w dokumentacji projektowej postępowania nr [...].
Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z art. 32 ust. 4 oraz art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, a przedłożona do zatwierdzenia dokumentacja projektowa spełnia wymogi art. 35 ust. 1 ww. ustawy.
Projektowane przedsięwzięcie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy Spokojnej, uchwalonym uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...].06.2016 r. (Dz. Urz. Woj. M. z 2020r., poz. [...]) oraz z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Zgodnie z planem miejscowym przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem 18A MW(U), to: teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z dopuszczeniem usług, przeznaczenie podstawowe zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna w formie małych domów mieszkalnych i kamienic. Kamienica - to według planu budynek mieszkalny wielorodzinny, usytuowany w pierzei ciągłej lub usytuowany z obu stron bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką, o nie więcej niż 20 lokalach mieszkalnych.
Projektowany budynek usytuowany został w pierzei ciągłej, bezpośrednio w granicach z działkami sąsiednimi oraz posiada 12 lokali mieszkalnych.
Inwestycja spełnia warunki planu miejscowego, t.j.:
.maksymalna intensywność zabudowy na działce budowlanej - 2,0:
- projektowana intensywność zabudowy: 1,77
minimalna intensywność zabudowy na działce budowlanej - 0,6,
maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy - 0,5,
-projektowany wskaźnik zabudowy: 0,5
maksymalna wysokość zabudowy - 15 m, nie więcej niż 4 kondygnacje -projektowana wysokość budynku: 14,17 m, 4 kondygnacje nadziemne,
minimalna wysokość zabudowy lokalizowanej w pierzejach ulic [...] ul. P. (...), nie mniej niż 3 kondygnacje - projektowana wysokość budynku w pierzei ulicy P.: 4 kondygnacje,
minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej - 30%, zaprojektowano powierzchnię biologiczne czynną na 34% powierzchni terenu inwestycji,
maksymalna szerokość elewacji nie więcej niż 25 m - szerokość elewacji budynku projektowanego od frontu: 6,68 m; szerokość całkowita budynku 18,25 m,
kształtowanie materiałów i kolorystyki elewacji budynków (dotyczące budynku projektowanego): tynki w kolorach pastelowych o niskiej intensywności zabarwienia oraz białym; zakazuje się stosowania tynków w kolorach intensywnych i jaskrawych w stopniu wyższym niż 30% powierzchni danej elewacji; zakazuje się stosowania przeszklenia elewacji w stopniu wyższym niż 60% całej powierzchni - zastosowano: tynk w kolorze białym, szarym, AmerBlok w kolorze szarym, okładzinę z piaskowca w kolorze biało-szarym oraz na fragmentach tynk ozdobny w kolorze rudo- pomarańczowym; przeszklenie elewacji wynosi 39,74% powierzchni;
obowiązująca linia zabudowy, odpowiada linii rozdzielającej pas drogowy ulicy P.; budynek usytuowano w obowiązującej linii zabudowy;
pierzeje usługowe i główne wejścia do projektowanych budynków usługowych: ustala się lokalizację lokali usługowych co najmniej w parterach nowo realizowanych budynków; ustala się dostępność nowo projektowanych lokali usługowych bezpośrednio od strony ulicy publicznej (KD);
- w budynku zaprojektowano lokal usługowy od strony ul. Piłsudskiego, dostępny bezpośrednio z tej ulicy;
kształtowanie i pokrycie dachów - zastosowano stropodach o nachyleniu połaci do 5°
maksymalna wysokość najwyżej położonej kalenicy dachu - 15m, projektowana wysokość najwyżej położonej kalenicy dachu: 13,64 m
obsługa komunikacyjna od strony ul. P..
- projektowany zjazd z ul. P. - nie objęty wnioskiem;
miejsca do parkowania: -1,5 m.p./ lokal mieszkalny, przy czym nakazuje się realizację min. 10% miejsc postojowych w ramach parkingów ogólnodostępnych; usługi i handel - 20 m.p./1000 m2 p.uż., jednak nie mniej niż 1 m.p. na lokal usługowy u o powierzchni użytkowej mniejszej niż 50m2; min. 3 (łącznie stojaki i schowki) /10 lokali mieszkalnych, przy czym nakazuje się realizację min. 10% miejsc postojowych (stojaków) dla rowerów w ramach parkingów ogólnodostępnych; stojaki na rowery dla usługi i handel - min. 10 m.p./1000 m2 p.uż., nie mniej jednak niż 1 m.p./lokal;
-zaprojektowano 26 m.p. (przy liczbie mieszkań 12 i lokalu usługowym o powierzchni użytkowej mniejszej niż 50 m2), w tym 4 m.p. ogólnodostępne;
- przyjęto 5 miejsc postojowych (stojaków) dla rowerów;
warunki obsługi w infrastrukturę techniczną:
-zaopatrzenie w wodę, odprowadzenie ścieków bytowych oraz wód opadowych, zaopatrzenie w energię elektryczną, ciepło oraz infrastrukturę teletechniczną przewidziane są z/do sieci dystrybucyjnych.
Inwestycja nie jest przedsięwzięciem wymagającym uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Projektowana inwestycja nie narusza § 271-273 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie narusza § 60 (minimalny czas nasłonecznienia pokoi mieszkalnych) oraz § 13 (przesłanianie obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi). Potwierdzeniem powyższego jest analiza nasłonecznienia i przesłaniania oraz oświadczeniach projektanta i sprawdzającego o wykonaniu projektu zgodnie z przepisami.
Budynek zlokalizowano bezpośrednio przy granicy działki na podstawie § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Projekt jest kompletny i został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, w szczególności został zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i uzgodniony pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych oraz posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 'Ib ustawy Prawo budowlane.
Projekt jest czytelny i znajdują się w nim wszystkie elementy wymagane przepisami rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1609). Na część rysunkową projektu zagospodarowania terenu zostały naniesione rzędne terenu i budynku.
Stosownie do art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno- budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia 7 listopada 2023 r. Nr 864/OPON/2023, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz, 775, w skrócie "kpa") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682), po rozpatrzeniu odwołania J. G., J. M. i G. M. od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2023 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno- budowlany i udzielającej [...] Sp. J. w S., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem i lokalem usługowym w parterze na działce nr [...], przy ul. P. w S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2023 r.
W uzasadnieniu Wojewoda podał, że odwołanie od decyzji organu I instancji złożyli J. G. oraz J. i G. M.
Organ wojewódzki postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2023 r. zlecił Prezydentowi Miasta S. przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Organ I instancji przekazał uzupełnioną dokumentację projektową wraz ze stosownymi wyjaśnieniami inwestora.
Przy piśmie z dnia 25 września 2023 r. uczestnicy postępowania – J. G., E. R. i R. R. przedstawili swoje stanowisko w sprawie.
Wojewoda stwierdził, że projekt budowlany został wykonany zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1609), jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień dokonania poprawek zaświadczeniem o wpisie na listę właściwej izby samorządu zawodowego. Dołączone zostały oświadczenia projektantów poszczególnych branż o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego.
Załączony do wniosku projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w rejonie ulicy S., przyjętego uchwałą Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...].
Projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny z garażem i lokalem usługowym w parterze, jest zgodny z przeznaczeniem podstawowym i dopuszczalnym terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem A 18 MW(U). Przeznaczenie podstawowe - zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna w formie małych domów mieszkalnych i kamienic. Przeznaczenie dopuszczalne - usługi z zakresu handlu (z wyjątkiem stacji paliw) i rzemiosła, biur, oświaty, zdrowia. Lokalizacja budynku uwzględnia wyznaczoną w planie obowiązującą pierzeję ciągłą od strony ul. J.
Jednym z warunków umożliwiających zabudowę na terenie oznaczonym symbolem A 18 MW(U) jest stosownie do § 18 ust. 14 pkt 2 lit. r planu miejscowego zachowanie pierzei ciągłej wyznaczonej na rysunku planu. Zgodnie z definicją zawartą w § 2 ust. 1 pkt 16 planu miejscowego, przez pierzeję ciągłą rozumie się ciąg budynków o ścianach frontowych usytuowanych w jednej linii zabudowy i ścianach szczytowych stykających się ze sobą w całości lub w części.
Choć projektowany budynek po wybudowaniu nie będzie tworzył nieprzerwanego ciągu budynków z uwagi na fakt, że sąsiednie działki nr [...] oraz [...] są niezabudowane, to przedsięwzięcie odpowiada definicji pierzei ciągłej. Celem planu miejscowego było bowiem wymuszenie lokalizacji frontów budynków w linii pierzei wyznaczonej na rysunku planu, tak aby docelowo powstał nieprzerwany ciąg budynków stykających się ze sobą.
Planowane zamierzenie inwestycyjne nie narusza wskaźników określonych w § 18 ust. 14 uchwały tj.: intensywności zabudowy (min.0,6 i max. 2,0-wg projektu 1,774); wskaźnika zabudowy (nie przekroczono wskaźnika 0,5), powierzchni biologicznie czynnej (minimum 30% - zapewniono 34%), wysokości zabudowy (lokalizowanej w pierzejach ulic [...] ul. P. minimalna 10 m, nie mniej niż 3 kondygnacje; minimalna wysokość zabudowy, niewymienionej w lit. e - 8 m, nie mniej niż 2 kondygnacje - wg projektu 14,17 m i 4 kondygnacje), szerokość elewacji frontowej (nie więcej niż 25 - w projekcie 6,68 m), pokrycia dachów (zachowano jednakowy kąt nachylenia połaci dachowych, z dopuszczalnym odchyleniem +-5°, w stosunku do przynajmniej jednego budynku przylegającego - zaprojektowano wielospadkowy dach o kątach nachylenia do 5°).
Bilans miejsc postojowych jest zgodny z § 14 ust. 2 planu miejscowego (zapewniono 26 miejsc postojowych tj. 18 w garażu podziemnym plus 1 miejsce postojowe dla lokalu usługowego, 4 miejsca postojowe ogólnodostępne, 4 miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych).
Inwestycja nie narusza zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków określonych w § 9 ust. 4 planu miejscowego.
Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225): § 12 (odległości budynków od granicy z działkami sąsiednimi), § 18 i § 19 (odległość miejsc postojowych od okien i granicy działki), § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi), § 29 (nie dokonano zmiany spływu wód), § 57 (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 3 (nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7.00 - 17.00) oraz § 13 (przesłanianie obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi) - z uwzględnieniem złagodzenia wymogów nasłonecznienia i przesłaniania w zabudowie śródmiejskiej.
Potwierdza to analiza nasłonecznienia, oświadczenie projektanta o wykonaniu projektu budowlanego w zgodności z przepisami prawa. Inwestycja nie narusza § 271273 rozporządzenia w stosunku do budynków istniejących na sąsiednich działkach oraz innych przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej.
Do dokumentacji projektowej dołączono wymaganą ekspertyzę techniczną obiektów istniejących na działkach sąsiednich, stwierdzającą ich stan bezpieczeństwa i przydatność do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku w ich bezpośrednim sąsiedztwie, autorstwa inż. T. K. Z uwagi na zaliczenie obiektu do drugiej kategorii geotechnicznej w warunkach prostych, do projektu dołączono opinię geotechniczną.
Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tym samym nie było potrzeby wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Spełnione zostały wymogi art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.
Wojewoda Mazowiecki stwierdził, że zarzuty podniesione w odwołaniu są niezasadne.
J. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 7 listopada 2023 r.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie przepisów wskazanych w osnowie decyzji, przez:
uznanie, że zabudowa działki nr [...] może być uznana za zabudowę pierzejową, gdy wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 13.04.2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1867/21 orzekł, że na działce tej brak jest możliwości zabudowy pierzejowej,
uznanie, że projekt budowlany nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w sytuacji, gdy wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku, stwierdził, że projektowany budynek, nie przylega całą długością do istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...], a obecny projekt w tym zakresie jest tożsamy.
uznanie, że możliwość zabudowy w granicy dotyczy także granicy pomiędzy działką nr [...] i nr [...], co narusza § 5 ust. 4 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczającego taką zabudowę jedynie w miejscach wskazanych na rysunku planu linią zabudowy, a rysunek planu takiej linii zabudowy dla działki nr [...] nie określa,
uznanie, że inwestycja nie wymaga drogi pożarowej, co narusza przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych
uznanie, że powierzchnia projektowanego lokalu usługowego określona na 17,65 m2 nie narusza rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zmienionego rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 27.10.2023 r., poprzez wprowadzenie minimalnej pow. lokalu usługowego na 25 m2 oraz, że brak miejsca postojowego dla lokalu usługowego nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
brak zbadania nasłonecznienia działki nr [...], ograniczenie się do zbadania nasłonecznienia działki nr [...] na której posadowiony jest dom mieszkalny skarżącej.
naruszenie art. 170 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wskazanie, że ocena wyrażona w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego nie wiąże organu.
naruszenie zasady dobrego sąsiedztwa poprzez niedostosowanie planowanej zabudowy do budynków istniejących, uniemożliwienie racjonalnej zabudowy działki gdyż jej szerokość wynosi 8 m, spadek wartości działki, zaburzenie historycznej zabudowy do której odwołuje się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
naruszanie naczelnych zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności:
art. 8 kpa brak wyważenia interesu stron i uwzględnienie jedynie interesu inwestora.
art. 75 § 1 k.p.a. w związku z art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, poprzez odmowę uzyskania stanowiska co do zgodności projektu budowlanego z przepisami przeciwpożarowymi.
rt. 107 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania.
Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego i poprzedzającej decyzji Prezydenta Miasta S.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że sprawa niniejsza to trzecie "podejście" inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę na przedmiotowej działce. Poprzednie dwa projekty z 2018 r. i 2019 r. nie uzyskały aprobaty organu, przy czym pierwszy decyzją Prezydenta Miasta S. nr [...]r., a drugi w wyniku uchylenia przez Wojewodę Mazowieckiego decyzji Prezydenta Miasta S. o pozwoleniu na budowę. Skarga inwestora na decyzję odmawiającą udzielenia pozwolenia na budowę, została oddalona wyrokiem WSA z dnia 13.04.2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1867/21.
Oba projekty są tożsame z obecnym w zakresie sposobu zagospodarowania działki, gabarytów zewnętrznych budynku, jego umiejscowienia, linii zabudowy na styku z ul. P., pełnej ściany o długości 48,5 m w granicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę inwestora w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1867/21 wskazał, że projektowany budynek nie jest zabudową pierzejową ciągłą, albowiem nie jest usytułowany w jednej linii zabudowy i ścianach szczytowych stykających się ze sobą w całości lub w części.
W linii zabudowy ul. P. znajdują się dwie niezabudowane działki: nr [...] i [...], co skutkuje brakiem ciągu budynków posiadających ściany frontowe i ściany szczytowe stykające się ze sobą. Zaskarżona decyzja narusza § 5 ust. 5 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zaakceptowanie projektu przewidującego budowę w granicy z działką nr [...], która nie leży w ciągu ul. P., narusza § 5 ust. 4 pkt 7 planu, albowiem uregulowanie to nie pozwala na zabudowę w granicy działek dla których na rysunku planu nie wyznaczono linii zabudowy. Dla działki nr [...] takiej linii zabudowy nie wyznaczono.
Możliwość budowy w granicy dotyczy jedynie granicy pomiędzy działką nr [...], a działką inwestora nr [...], przy założeniu, że dozwolona jest zabudowa pierzejową, a tak nie jest.
Skarżąca jest właścicielką działki nr [...], na której istnieje budynek mieszkalny jednorodzinny oraz działki nr [...]. Obie działki mają szerokość 8 m.
Organy uznały, że nie jest potrzeba droga pożarowa w sytuacji, gdy wszystkie lokale mieszkalne znajdują się w głębi działki i brak jest bezpośredniego dostępu do nich. Konstrukcja budynku uniemożliwia wjazd pojazdów straży pożarnej na teren działki.
Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, nakazują lokalizację dróg pożarowych. Stwierdzenie uprawnionego rzeczoznawcy z zakresu ochrony przeciwpożarowej, że dokumentacja nie narusza przepisów ochrony przeciwpożarowej, nie uwzględnia lokalizacji projektowanego budynku na działce i istniejącej zabudowy.
Prezydent Miasta S. powinien uwzględnić wniosek o dołączenie akt poprzednich postępowań.
G. i J. M. wnieśli do WSA w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 7 listopada 2023 r.
zaskarżonej decyzji zarzucili mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia naruszenie przepisów, wskazanych w osnowie decyzji, polegające na:
uznaniu, że zabudowa działki nr [...] od strony ulicy P. w S. może być uznana za pierzejową w sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 13.04.2022 r., sygn. VII SA/Wa 1867/21 stwierdził, że na działce tej brak jest możliwości zabudowy pierzejowej,
uznaniu, że projekt budowlany nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zwłaszcza § 12 ust. 3 - gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku stwierdził, że projektowany budynek, nie przylega całą długością do istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...], a obecny projekt w tym zakresie jest tożsamy.
uznaniu, że możliwość zabudowy w granicy dotyczy także granicy pomiędzy działką inwestora nr [...] i działką nr [...], co narusza § 5 ust. 4 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczającego taką zabudowę jedynie w miejscach wskazanych na rysunku planu linią zabudowy, a rysunek planu takiej linii dla działki nr [...] nie wskazuje,
uznaniu, że inwestycja nie wymaga drogi pożarowej, co narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych,
uznaniu, że powierzchnia projektowanego lokalu usługowego określona na 17,65 m2 nie narusza rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zmienionego rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 27.10.2023 r.. poprzez wprowadzenie minimalnej pow. lokalu usługowego na 25 m2, oraz że brak miejsca postojowego dla lokalu usługowego nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
niezbadanie nasłonecznienia działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym na którym zainstalowana jest "fotowoltaika",
naruszenie art. 170 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wskazanie, że ocena wyrażona w prawomocnym wyroku Sądu Administracyjnego wydanym wobec tego samego przedmiotu postępowania nie wiąże organu.
naruszeniu zasady dobrego sąsiedztwa poprzez niedostosowanie planowanej zabudowy do funkcji budynków istniejących oraz dopuszczenie do usytuowania budynku na całej granicy z działką nr [...] i działką nr [...], co uniemożliwia racjonalną zabudowę tej działki z uwagi na jej szerokość (8m), spadek wartości tej działki,
naruszanie zasad postępowania administracyjnego:
art. 8 kpa uwzględnienie tylko interesu inwestora, brak nasłonecznienia, ograniczenia w możliwościach zabudowy, kumulowania się smogu,
art. 75 § 1 k.p.a. w związku z art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, poprzez zaniechania uzyskania stanowiska Straży Pożarnej co do zgodności projektu budowlanego w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
art. 107 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania.
Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej decyzji Prezydenta Miasta S.
W uzasadnieniu skargi wskazali, że jest to trzecie "podejście" inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę na działce będącej przedmiotem postępowania.
Dwa poprzednie projekty z 2018 r. i 2019 r. nie uzyskały aprobaty organów, przy czym pierwszy decyzją Prezydenta Miasta S. nr [...] r., a drugi w wyniku uchylenia przez Wojewodę Mazowieckiego decyzji Prezydenta Miasta S. o udzieleniu pozwolenia na budowę - decyzją nr [...].
Skarga inwestora na decyzję Wojewody odmawiającą udzielenia pozwolenia na budowę, została oddalona wyrokiem WSA z dnia 13.04.2022 r., sygn. VII SA/Wa 1867/21.
Oba projekty są tożsame z obecnym w zakresie sposobu zagospodarowania działki nr [...] - gabarytów budynku i jego umiejscowienia, linii zabudowy na styku z ul. P., pełnej ściany o długości 48,5 m w granicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę inwestora wskazał, że projektowany budynek nie jest zabudową pierzejową ciągłą, albowiem nie jest usytułowany w jednej linii zabudowy i nie ma ścian szczytowych stykających się ze sobą w całości lub w części. Zabudowa nie wypełni całej przestrzeni w ciągu ul. P., albowiem znajdują się tam dwie niezabudowane działki nr [...] i [...], co skutkuje brakiem ciągu budynków stykających się ze sobą.
Przepis § 5 ust. 4 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie pozwala na zabudowę w granicy działek dla których na rysunku planu nie wyznaczono linii zabudowy, a dla działki nr [...] takiej linii zabudowy nie wyznaczono.
Możliwość budowy w granicy dotyczy jedynie granicy pomiędzy działkami nr [...] i działką inwestora, przy założeniu, że dozwolona jest zabudowa pierzejową, a tak nie jest.
Naruszono przepisy rozporządzenia Ministra w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych.
Stwierdzenie rzeczoznawcy z zakresu ochrony przeciwpożarowej, że dokumentacja projektowa nie narusza przepisów, nie uwzględniało lokalizacji projektowanego budynku na działce i istniejącej zabudowy.
Wojewoda Mazowiecki nie odniósł się do zarzutu związania oceną prawną wyrażoną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Skoro obecny projekt budowlany jest tożsamy w zakresie posadowienia budynku z projektem z 2018 r. i zawiera niewielką korektę w zakresie posadowienia z projektem z 2019 r., to akta z poprzednich postępowań powinny być dołączone do sprawy niniejszej. Wskazano także, że inwestycja spowoduje naruszenie tzw. korytarzy powietrznych.
Planowana zabudowa nie jest dostosowana do funkcji budynków istniejących, uniemożliwi racjonalną zabudowę działki sąsiedniej z uwagi na jej szerokość, nastąpi spadek wartości tej działki.
Obiekt będzie całkowicie zasłaniał światło w pokojach mieszkalnych domu skarżących, które usytułowane są od północy i zachodu. Przedstawiona analiza nasłonecznienia i przesłaniania obejmuje tylko okna do pomieszczeń: kuchni, jadalni, przedpokoju i warsztatu. Analiza nie odnosi się do wpływu projektowanego budynku na istniejącą na dachu budynku instalację fotowoltaiczną, która powiązana jest z pompą ciepła.
E. R. wniosła do WSA w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 7 listopada 2023 r.
zaskarżonej decyzji zarzuciła mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia naruszenie przepisów wskazanych w osnowie decyzji polegające na:
uznaniu, że zabudowa działki nr [...] od strony ulicy P. może być uznana za pierzejową w sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 13.04.2022 r., sygn. VII SA/Wa 1867/21 uznał, że brak jest możliwości zabudowy pierzejowej z uwagi na nie spełnienie warunków faktycznych takiej zabudowy,
uznaniu, że projekt budowlany nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku stwierdził, że projektowany budynek, nie przylega (a powinien) całą długością do istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...], a obecny projekt w tym zakresie jest tożsamy.
uznaniu, że możliwość zabudowy w granicy dotyczy także granicy z działką nr 68/4, co narusza § 5 ust. 4 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczającego taką zabudowę jedynie w miejscach wskazanych na rysunku planu linią zabudowy umieszczoną w granicy działki, a rysunek planu takiej zabudowy dla działki nr [...] nie przewiduje,
uznaniu, że inwestycja nie wymaga drogi pożarowej, co narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych,
uznaniu, że powierzchnia projektowanego lokalu usługowego określona na 17, 65 m2 nie narusza rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zmienionego rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 27.10.2023 r., którym określono minimalną pow. lokalu usługowego na 25 m2 oraz nie narusza postanowień planu w zakresie zapewnienia miejsc parkingowych dla lokali użytkowych,
brak zbadania nasłonecznienia działki nr [...],
naruszenie art. 170 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, że ocena wyrażona w prawomocnym wyroku Sądu Administracyjnego wydanym w stosunku do tego samego przedmiotu postępowania nie wiąże organu.
naruszeniu zasady dobrego sąsiedztwa wynikającej z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niedostosowanie planowanej zabudowy do funkcji budynków istniejących, dopuszczenie do usytuowania budynku na całej długości granicy z działką nr [...], co uniemożliwi racjonalną jej zabudowę z uwagi na szerokość (8m), spadek wartości, zaburzenie wymiany powietrza w celu wyeliminowania smogu.
naruszanie zasad postępowania administracyjnego:
art. 8 kpa przez uwzględnieniu jedynie interesu inwestora, brak nasłonecznienia działki i ograniczenia w możliwościach zabudowy z uwagi na istniejący budynek, a także brak wymiany powietrza.
art. 75 § 1 k.p.a. w związku z art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, poprzez zaniechania uzyskania stanowiska Straży Pożarnej, co do zgodności projektu budowlanego w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
art. 107 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania.
Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji Prezydenta Miasta S.
W uzasadnieniu skargi podniosła, że jest to trzecie "podejście" inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę na przedmiotowej działce. Poprzednie dwa projekty z 2018 r. i 2019 r. nie uzyskały aprobaty organów, pierwszy decyzją Prezydenta Miasta S. nr [...]r., a drugi w wyniku uchylenia przez Wojewodę Mazowieckiego decyzją nr 534/OPON/2021 decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Skarga inwestora została oddalona przez WSA prawomocnym wyrokiem z dnia 13.04.2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1867/21.
Poprzednie projekty jak i obecny są tożsame w zakresie sposobu zagospodarowania działki, gabarytów zewnętrznych budynku, jego umiejscowienia na działce, linii zabudowy na styku z ul. P., jak i pełnej ściany o długości 48,5 m w granicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę inwestora na decyzję Wojewody Mazowieckiego stwierdził, że projektowany budynek nie jest zabudową pierzejową ciągłą, albowiem nie jest usytułowany w jednej linii zabudowy i ścianach szczytowych stykających się ze sobą w całości lub w części.
Inwestycja na działce inwestora nie wypełni całej przestrzeni w ciągu ul. P. w S., albowiem znajdują się tam dwie działki niezabudowane nr [...] i [...], co skutkuje brakiem ciągu budynków stykających się ze sobą. Decyzja narusza § 5 ust. 5 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Błędne było zaakceptowanie możliwości budowy w granicy z działką nr [...], która nie leży w ciągu ul. P., co narusza § 5 ust. 4 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na rysunku planu nie wyznaczono linii zabudowy, dla działki nr [...].
Możliwość budowy w granicy dotyczyła jedynie granicy z działką [...], przy założeniu, że powstanie zabudowa pierzejową, a tak nie jest.
Skarżąca jest współwłaścicielką działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Projektowany budynek będzie prawie cały czas przesłaniał światło słoneczne na działce skarżącej, w części na której znajduje się budynek.
Projekt przewiduje wykonanie w granicy z działką skarżącej muru o wysokości całej kondygnacji, a na wyższych kondygnacjach przewidziane są tarasy i balkony z bezpośrednim wglądem na jej posesję.
Konstrukcja budynku uniemożliwia wjazd pojazdów straży pożarnej na teren działki.
Nie uwzględniono rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych.
Stwierdzenie rzeczoznawcy z zakresu ochrony przeciwpożarowej, że dokumentacja projektowa nie narusza przepisów, nie uwzględniało konkretnej lokalizacji budynku na działce i istniejącej zabudowy.
Wojewoda Mazowiecki nie odniósł się do zarzutu związania oceną prawną wyrażoną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Decyzja zezwalająca na wykonanie zjazdu nie uwzględnia faktu, że ul. P., jest główną ulicą miasta, co rodzić będzie zaburzenia komunikacyjne. Inwestycja spowoduje naruszenie tzw. korytarzy powietrznych.
Organ dokonał wadliwej interpretacji przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargi Wojewoda Ma;:owiecki wnosił o ich oddalanie. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2024r. - powyższe skargi zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 3004/23.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skargi należało uwzględnić.
Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana została na działce nr ew. [...] przy ul. P. w S., która objęta jest ustaleniami uchwały Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy S. (Dz. Urz. Woj. M. 2020r., poz. [...], dalej: m.p.z.p.). Działka inwestycyjna zlokalizowana jest na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem A18 MW(U) - tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z dopuszczeniem usług.
Zatem podstawową powinnością organu administracji architektoniczno- budowlanej w tym postępowaniu było dokonanie sprawdzeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W przepisie tym ustawodawca nałożył na organ administracji architektoniczno-budowlanej obowiązek sprawdzenia przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę zgodności projektu zagospodarowania działki z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Konieczne było też sprawdzenie projektu zagospodarowania działki pod kątem zgodności z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (w skrócie r.w.t.) oraz przepisami Prawa budowlanego.
Powoływany w skargach wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. VII SA/Wa 1867/21 zapadł w sprawie zakończonej decyzją Wojewody Mazowieckiego z 26 lipca 2021 r. (nr 534/OPON/2021), którą organ uchylił pozytywną decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2020 r. oraz odmówił udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem i lokalem usługowym w parterze na działce nr [...], przy ul. P. w S.
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że zasadnicze znaczenie miał zamiar inwestora zlokalizowania ściany projektowanego budynku w granicy, co ureguluje § 12 ust. 2-5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Sąd uznał, że usytuowanie ściany budynku na działce inwestycyjnej bezpośrednio w granicy z działkami nr ew. [...] i [...] jest niedopuszczalne o czym przesądza treść § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Sąd wskazał, że plan miejscowy rozumie pojęcie pierzei ciągłej, jako ciąg budynków o ścianach frontowych usytuowanych w jednej linii zabudowy i ścianach szczytowych stykających się ze sobą w całości lub w części (§ 2 ust. 1 pkt 16 m.p.z.p.). Zdaniem Sądu warunek ten nie mógł był spełniony, gdyż od strony ul. P. wolne od zabudowy są działki nr [...] i [...], co powoduje, że w tym miejscu nie będzie ciągu budynków posiadających ściany frontowe i ściany szczytowe stykające się ze sobą.
Wprawdzie przepis § 5 ust. 4 pkt 7 m.p.z.p. dopuszcza na terenie A18 MW (U) lokalizację zabudowy bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną z zastrzeżeniem sytuacji, w których naruszać to będzie przepisy prawa, w związku z istniejącą zabudową. Sytuacja ta odpowiada dyspozycji § 12 ust. 2 r.w.t., zgodnie z którym sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w § 12 ust. 1 pkt 2 r.w.t., dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość.
Takie usytuowanie obiektu nie skutkuje wyłączeniem wymagań § 12 ust. 3 r.w.t. Przepis § 12 ust. 2 r.w.t. nie stanowi regulacji autonomicznej, wobec czego przepisy planu miejscowego nie mogą być stosowane bez uwzględnienia pozostałych przepisów r.w.t. normujących kwestię budów/ budynku w granicy z sąsiednią działką.
Na podstawie planu miejscowego można dopuścić sytuowanie budynku ścianą bez otworów w granicy z sąsiednią działką budowlaną, ale tylko gdy budynek zostanie zaprojektowany w sposób określony w przepisach, w tym przepisach techniczno- budowlanych. W myśl § 12 ust. 3 r.w.t., dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 r.w.t., sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zaprojektowany na działce nr [...] budynek w granicy z działkami sąsiednimi nr [...] i [...] nie przylega do budynku na działce nr [...], albowiem jest ona pozbawiona zabudowy, a jedynie niewielkim fragmentem styka się ze ścianą budynku na działce nr [...] - co nie spełniona wymogu § 12 ust. 3 r.w.t. Budynek nie został zaprojektowany jako przylegający swoją ścianą w całości do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce. Sąd wskazał też na niedopuszczalne umieszczenie w elewacji południowo-zachodniej w ramach wnęki - otworów okiennych i drzwiowych.
Skarżący powołując się na powyższą ocenę prawną twierdzili, że w przedmiotowym stanie faktycznym miała ona zastosowanie - na podstawie art. 170 p.p.s.a. Ich zdaniem obecny projekt budowlany w zakresie posadowienia budynku jest podobny do projektu z 2018 r. i zawiera niewielką korektę w zakresie posadowienia w stosunku do projektu z 2019 r.
W odniesieniu do tej kwestii - organ I instancji przytoczył jedynie wyjaśnienia inwestora i stwierdził, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. VII SA/Wa 1867/21 zapadł w sprawie zakończonej decyzją Wojewody Mazowieckiego z 26 lipca 2021 r. (nr 534/OPON/2021). Sprawa została zakończona i brak jest podstaw do analizy materiału dowodowego zebranego w toku tamtego postępowania i dołączenia go do akt przedmiotowego postępowania.
Jednak skarżący negowali wyjaśnienia inwestora, co do braku tożsamości sprawy niniejszej i będącej przedmiotem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1867/21.
Wojewoda Mazowiecki pomimo wyeksponowania zarzutu związania oceną prawną wyrażoną wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny - nie odniósł się do tej kwestii w ogóle.
Słusznie skarżący podnosili, że przepis art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi gwarantuje zachowanie spójności działania organów. Związanie prawomocnym wyrokiem zachodzi nie tylko w danej sprawie, ale także może odnosić się do innych postępowań w zakresie, w jakim w wyroku tym rozstrzygnięta została określona kwestia prawna, która ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w innej sprawie (wyrok NSA z 24.11.2020 r., sygn. akt II FSK 1014/19).
Gdyby bowiem nowy wniosek inwestora, w swojej istocie zawierał te same rozwiązania projektowe (decydujące o możliwości powstania inwestycji), które już raz były przedmiotem oceny Sądu Administracyjnego w powoływanej sprawie, to nie można twierdzić, że ocena ta nie miałaby znaczenie w świetle art. 170 p.p.s.a.
Jakkolwiek wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nie przesądzało o niemożności zainwestowania terenu, to jednak ponowny wniosek i dołączona do niego dokumentacja nie mogły zawierać tych samych wadliwych merytoryczne rozwiązań projektowych (zakwestionowanych jako niezgodnych z przepisami r.w.t. i m.p.z.p.), które były już raz ocenione przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, a następnie przez sąd administracyjny.
Ocena prawna o charakterze wiążącym dotyczy zastosowania konkretnego przepisu oraz prawidłowej jego wykładni w odniesieniu do ściśle określonego stanu faktycznego sprawy. Skoro Sąd stwierdził, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak to stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu, to jeżeli w kolejnym postępowaniu uczestniczą te same podmioty i znajdują w niej zastosowanie te same przepisy prawa co w sprawie wcześniej zakończonej prawomocnym wyrokiem, a stan faktyczny tej sprawy wykazuje istotne podobieństwo ze stanem zaistniałym wcześniej, poddanym sądowoadministracyjnej kontroli, to zasada wynikająca z art. 170 p.p.s.a. powinna być przez organ uwzględniona.
Jednak to czy obecnie przedłożony projekt zagospodarowania terenu i projekt budowlany, był istotnie inny niż objęty powyższą oceną Sądu - jak stwierdził to organ I instancji - nie jest możliwe do ustalenia przez Sąd rozpoznający sprawę, bez dokonania stosownej analizy dokumentacji. Jednak Sąd nie dysponuje obecnie aktami postępowania administracyjnego kontrolowanego wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. VII SA/Wa 1867/21. Natomiast Wojewoda Mazowiecki nie dokonał analizy tożsamości spraw, a nawet w niemniejszym stopniu nie odniósł się do tej kwestii, mimo, że z perspektywy skarżących (vide treść odwołań) była to podstawowa wadliwość wydanej przez organ I instancji decyzji.
Poza tym Wojewoda nie odniósł się szczegółowo do innych zarzutów odwołań i stanowisk uczestników, a w swoim uzasadnieniu zasadniczo zawarł treści ogólnikowe.
Wojewoda nie odniósł się do tego czy budowa przy granicy, gdy plan dopuszcza taką możliwość stanowi jeden z wyjątków od reguły z § 12 ust. 1, który został odrębnie uregulowany w § 12 ust. 2 rozporządzenia. I w związku z tym do sytuacji tej nie mają zastosowania przepisy określające inne wyjątki uregulowane w § 12 ust. 3 lub 4 rozporządzenia jako, że nie pozostają one ze sobą w związku, ani nie uzupełniają się.
J. i G. M. nie wyrażali zgody na zabudowę wielokondygnacyjną na działce [...] sąsiadującej z działkami nr: [...], [...] i [...] będącymi ich własnością. Uczestnicy odnieśli się w do wysokości projektowanego budynku (4 kondygnacje -15 m), parkingu i drogi wewnętrznej, przegłębienia dla garażu w sąsiedztwie ich posesji, zarzucali brak dróg dojazdowych dla straży pożarnej oraz wskazywali, że projektowany budynek zacieni ich budynek mieszkalny na działce nr [...].
Mimo, że Wojewoda zlecił przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, to nie wykazał skutków jego wpływu na treść decyzji. Nie sformułował wniosków jakie wynikały z uzupełnionego materiału dowodowego.
Rzetelne uzasadnienie decyzji organu odwoławczego było w tej sprawie koniecznością, gdyż inwestor zamierzał zagospodarować działkę o nietypowym kształcie, lokalizując w granicy - na podstawie planu miejscowego, budynek wielorodzinny znacznych rozmiarów, w sytuacji gdy na działkach sąsiednich znajduje się zabudowa jednorodzinna, niekiedy również w granicy. Taka konfiguracja zabudowy jest wysoce konfliktogenna i wymusza na organie uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób realizujący maksymalnie zasadę przekonywania. Tymczasem w tej sprawie uzasadnienie decyzji Wojewody Mazowieckiego w zakresie jego szczegółowości, rzetelności i zupełności ustępuje nawet uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Zupełnie ignoruje istotną jego funkcję jaką jest przekonanie strony, że sprawa została rzetelnie rozpoznana. Powtarzanie standardowych sformułowań i zwrotów mających zastosowanie do każdej innej sprawy z tego zakresu, nie pozwala na ocenę, że sprawa została rozpoznana w jej indywidulanym kształcie. Zaufanie do organów władzy publicznej jest jednym z ważnych fundamentów demokratycznego społeczeństw
Natomiast do podstawowych funkcji postępowania administracyjnego należy ochrona interesów indywidualnych i interesu społecznego oraz zabezpieczenie jednolitego i sprawnego działania organów administracyjnych.
W szczególności stwierdzenie Wojewody Mazowieckiego, że skarżący nie przedstawili na etapie postępowania odwoławczego żadnego stanowiska w kwestiach merytorycznych, a tym samym zarzuty podniesione w odwołaniu są niezasadne, jawi się jako jaskrawo nieadekwatne do aktywnego udziału uczestników w tym postępowaniu. Oprócz odniesień do powołanego wcześniej wyroku WSA, skarżący twierdzili, że możliwość zabudowy w granicy nie dotyczy granicy z działką nr 68/4, co wynikać miało z § 5 ust. 4 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczającego taką zabudowę jedynie w miejscach wskazanych na rysunku planu linią zabudowy umieszczoną w granicy działki, a zdaniem skarżących rysunek planu takiej zabudowy dla działki nr [...] nie przewiduje.
Twierdzili, również że organ nie zbadał nasłonecznienia działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym na którym zainstalowana jest "fotowoltaika", a dopuszczenie do usytuowania budynku na całej długości granicy z działką nr [...], uniemożliwi racjonalną zabudowę tej działki, z uwagi na jej szerokość wynoszącą 8m. Kwestionowali uzgodnienia w zakresie przepisów przeciwpożarowych.
Obowiązek sporządzenia uzasadnienia decyzji odpowiadającego wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. stanowi realizację w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania, określonej w art. 11 k.p.a. Zgodnie z zasadą przekonywania uzasadnienie decyzji powinno stanowić uzewnętrznienie motywów kierujących organem przy podejmowaniu decyzji, powinno być pokazaniem rozumowania organu, a nie tylko zestawem truizmów.
Mając to na uwadze Sąd uznał, że prowadząc niniejsze postępowanie organ II instancji nie działał zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zakres okoliczności wyżej wskazanych - wymagających niezbędnych wyjaśnień powoduje, że postępowanie musi być przeprowadzone ponownie przez organ II instancji.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy uwzględni ocenę prawną wynikającą z powyższego wyroku i rozpozna sprawę w pełnym aspekcie faktycznym i prawnym, mającym znaczenia dla jej rozstrzygnięcia.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § p.p.s.a.
-----------------------
#