VII SA/Wa 2984/25

VII SA/Wa 2984/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-05-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Marcin Maszczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. H. o wznowienie postępowania zakończonego pawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2352/24 odrzucającym skargę w sprawie ze skargi B. Z., M. Z., M. D., P. D. i B. W. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 2 sierpnia 2024 r. znak OO.224.94.2024.KW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2) zwrócić L. H. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania, wpisanego do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 grudnia 2025 r. pod pozycją nr 44451.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pawomocnym postanowieniem
z dnia 13 marca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2352/24 odrzucił skargę B. Z., M. Z., M. D., P. D. i B. W. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia
2 sierpnia 2024 r. znak OO.224.94.2024.KW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Pismem z dnia 25 września 2025 r. L. H. złożył do tutejszego Sądu wniosek o podjęcie postępowania wobec skarżącego wyłączonego z udziału w sprawie.
Pismem z dnia 24 listopada 2025 r. wyjaśnił, iż złożony wniosek stanowić ma skargę o wznowienie postępowania.
Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2026 r. r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych swojej skargi poprzez uzupełnienie jej braków formalnych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku, poprzez:
1) jednoznaczne wskazanie, czy jego wniosek dotyczy wyłącznie jego samego czy także: B. Z., M. Z., M. D., P. D. oraz B. W.;
2) wskazanie na podstawie której podstawy wznowieniowej (art. 271-273 p.p.s.a.) żąda wznowienia;
3) wskazania kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia (przez wskazanie daty dziennej) oraz uprawdopodobnienie tego faktu.
Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego o treści art. 271-273 p.p.s.a. oraz art. 277 p.p.s.a.
Wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 12 marca 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął
z dniem 19 marca 2026 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonał wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne i nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania.
W świetle przepisów działu VII – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 146, dalej: "p.p.s.a.") – dotyczącego wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania w przypadkach przewidzianych w tym dziale VII.
Zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Stosownie do art. 272 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również
w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego
z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1). W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu (§ 2). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (§ 2a). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego (§ 3).
Jak stanowi zaś art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3).
Wreszcie – stosownie do art. 274 p.p.s.a. – z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.
Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia,
w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym
o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 276 zdanie pierwsze p.p.s.a., do skargi
o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl zaś art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie
o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
W związku z powyższ to do skarżącego należy wskazanie na podstawie której
z wymienionych wyżej przesłanek wznowieniowych żąda wznowienia postępowania. Skarżący powinien również uprawdopodnić zachowanie ustawowego terminu do wniesienia takiej skargi. Pomimo wezwania przez Sąd skarżącego do wskazania którejś z tych przesłanek a także uprawdopodobnienia zachowania terminu do wniesienia tej skargi – skarżący na przedmiotowe wezwanie Sądu w ogóle nie odpowiedział.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Wpis został zwrócony w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.