VII SA/WA 296/05

VII SA/Wa 296/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Tarnowska-Mieliwodzka /sprawozdawca/
Leszek Kamiński /przewodniczący/
Tadeusz Nowak
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Anna Tarnowska- Mieliwodzka ( spr.), Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2005 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy (...) na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2004 r. znak (...) w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego. I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody (...) na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej przy (...) kwotę 500 zł ( pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
VII S.A./Wa 296/05
Uzasadnienie
Prezydent (...) decyzją z dnia (...) października 2004 r., nr (...) wydaną na podstawie art. 71 ust. 3 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z 2003 r.) po rozpatrzeniu wniosku M K zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w (...) na lokal użytkowy związany z odnową biologiczną – wniósł sprzeciw do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania. W uzasadnieniu organ podał, iż zgłoszenie nie zawierało wymaganych dokumentów. Inwestor przed upływem terminu określonego w postanowieniu Prezydenta (...) z dnia (...) sierpnia 2004 r., nr (...) nakładającym na niego obowiązek uzupełnienia złożonego w dniu (...) sierpnia 2004 r. zgłoszenia o następujące dokumenty:- decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, - zgodę właściciela budynku na zmianę sposobu użytkowania, - rysunek i opis techniczny stanu istniejącego i po dokonaniu zmian wraz z odpowiednimi uzgodnieniami i opiniami, - dokumentu potwierdzającego zakończenie procedury administracyjnej w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, - wniósł o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie. W związku z brakiem zgody innych uczestników postępowania organ postanowieniem z dnia (...) października 2004 r odmówił zawieszenia postępowania.
M K wniósł odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, iż jest ona niesłuszna, bowiem postanowienie nr (...) i decyzja nr (...) zostały wysłane jednocześnie, co uniemożliwiło mu ustosunkowanie się.
Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) grudnia 2004 r., nr (...) wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 2 kpa uchyli zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ poda, iż z akt administracyjnych wynika, że inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót w dniu (...) sierpnia 2004 r. Postanowienie z dnia (...) sierpnia 2004 r. nakładające 14 dniowy termin na spełnienie obowiązku usunięcia braków zostało doręczone inwestorowi (...) sierpnia 2004 r.. Termin na uzupełnienie braków upływał więc w dniu 3 września 2004 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie sprzeciwu, zgodnie z art. 70 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, rozpoczął swój bieg od dnia upływu terminu do uzupełnienia braków,, a więc od dnia (...) września 2004 r. i upływał w dniu (...) października 2004 r. Decyzja wnosząca sprzeciw została wydana (...) października 2004 r., a więc sprzeciw został wniesiony przez organ po terminie do jego wniesienia.
Podnoszony przez skarżącego zarzut dotyczący jednoczesnego doręczenia zaskarżonej decyzji i postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania jest słuszny. Wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji, w sytuacji, gdy postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania nie było ostateczne, pozbawiło stronę możliwości skutecznej ochrony swojego interesu i stanowiło naruszenie art. 6 i art. 8 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2004 r. wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy (...) w (...), domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia W skardze zarzuciła naruszenie art. 71 ustawy – Prawo budowlane. Zdaniem skarżącej Wspólnoty Wojewoda (...) błędnie uznał, iż odwołanie M K zasługuje na uwzględnienie, gdyż upłynął termin na zgłoszenie sprzeciwu przez organ administracji
Wojewoda (...) w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, postanowień, a więc prawidłowość zastosowania obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2004r. Nr 93, poz.888) - zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu
Z analizy akt administracyjnych wynika, że M K pismem z dnia (...) sierpnia 2004 r. wystąpił ze zgłoszeniem zmiany sposobu użytkowania części lokalu mieszkalnego na użytkowy.
Natomiast w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) marca 2004 r. o wizji lokalnej w lokalu nr (...) przy ul. (...) w (...), którego użytkownikiem jest M K, w sprawie zmiany sposobu użytkowania.
Zachodzi zatem okoliczność, iż M K bez wymaganego pozwolenia samowolnie dokonał zmiany użytkowania lokalu mieszkalnego na użytkowy.
Zgłoszenie przez inwestora zmiany sposobu użytkowania lokalu w sytuacji, gdy inwestor samowolnie zmienił sposób użytkowania lokalu, nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a zatem nie może toczyć się postępowanie administracyjne w tym zakresie.
W tej sytuacji organy architektoniczno-budowlane obowiązane były odmówić rozpatrzenia wniosku o zmianę sposobu użytkowania lokalu, a nie wnosić sprzeciw do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania.
Rozważania organu odwoławczego dotyczące kontroli terminu do wniesienia sprzeciwu w przedmiotowej sprawie nie znajdują uzasadnienia
Wobec samowolnej zmiany sposobu użytkowania lokalu przez M K jak wynika, z akt sprawy stosowne postępowanie podjął Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Sąd uznał, iż decyzje obu organów zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.,. 1270, ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.