Orzeczenie · 2025-02-18

VII SA/Wa 2927/24

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2025-02-18
NSAbudowlaneWysokawsa
prawo budowlanenadzór budowlanysamowola budowlananieważność decyzjipostępowanie administracyjneściana szczytowagranica działkiwspólnota mieszkaniowawłaściciel lokaluwarunki techniczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę S. sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z 8 czerwca 2015 r. i stwierdziła jej nieważność. Decyzja PINB nakazywała zamurowanie otworu okiennego w ścianie szczytowej budynku przy Al. S. w W., uznając go za samowolę budowlaną. GINB stwierdził nieważność decyzji PINB z dwóch powodów: po pierwsze, z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania (art. 7 i 77 k.p.a.) w związku z art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, polegającego na domniemaniu istnienia samowoli budowlanej bez wystarczających dowodów, oraz po drugie, z powodu skierowania decyzji do niewłaściwej strony (właściciela lokalu zamiast wspólnoty mieszkaniowej), co stanowiło wadę z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. WSA w Warszawie, kontrolując legalność decyzji GINB, zgodził się z GINB co do stwierdzenia nieważności decyzji PINB z powodu skierowania jej do niewłaściwej strony (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.), podkreślając, że w sprawach dotyczących części wspólnych nieruchomości, takich jak ściany zewnętrzne, adresatem decyzji powinna być wspólnota mieszkaniowa. Sąd nie podzielił jednak argumentacji GINB dotyczącej rażącego naruszenia przepisów materialnych (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), uznając, że brak jest wystarczających dowodów na nielegalność wykonania otworu okiennego. Sąd wskazał, że przepisy techniczno-budowlane, zarówno historyczne, jak i obecne, nie zezwalają na lokalizację otworów okiennych w ścianie budynku usytuowanej w ostrej granicy działki. Niemniej jednak, aby stwierdzić nieważność decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa, konieczne jest wykazanie oczywistości naruszenia, co w tym przypadku nie zostało wystarczająco udowodnione. Ostatecznie, sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja GINB była zgodna z prawem w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji PINB z powodu skierowania jej do niewłaściwej strony.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie, że decyzje dotyczące części wspólnych nieruchomości (np. ścian zewnętrznych) powinny być kierowane do wspólnoty mieszkaniowej, a nie do indywidualnych właścicieli lokali, oraz zasady dotyczące stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych z powodu wad proceduralnych i skierowania do niewłaściwej strony.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy spraw z zakresu prawa budowlanego i postępowania administracyjnego, w szczególności sytuacji dotyczących części wspólnych nieruchomości i wad decyzji administracyjnych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy decyzja nakazująca zamurowanie otworu okiennego w ścianie zewnętrznej budynku, skierowana do właściciela lokalu, jest wadliwa z powodu skierowania jej do niewłaściwej strony?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja skierowana do właściciela lokalu zamiast do wspólnoty mieszkaniowej jest wadliwa z powodu skierowania jej do niewłaściwej strony (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.).

Uzasadnienie

Części wspólne nieruchomości, w tym ściany zewnętrzne, stanowią własność wspólnoty mieszkaniowej. Wszelkie kwestie związane z ich przebudową lub ingerencją w ich stan wymagają zgody wspólnoty. Dlatego decyzje dotyczące takich elementów powinny być kierowane do wspólnoty, a nie do indywidualnych właścicieli lokali.

Czy brak wystarczających dowodów na nielegalność wykonania otworu okiennego w ścianie budynku stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji PINB z powodu rażącego naruszenia prawa?

Odpowiedź sądu

Nie, brak wystarczających dowodów na nielegalność otworu okiennego nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), jeśli nie wykazano oczywistości naruszenia i jego ciężaru gatunkowego.

Uzasadnienie

Rażące naruszenie prawa wymaga oczywistości i bezsporności naruszenia, a także uwzględnienia racji ekonomicznych i gospodarczych. W przypadku braku jednoznacznych dowodów na nielegalność wykonania otworu, samo naruszenie przepisów proceduralnych (art. 7 i 77 k.p.a.) nie musi mieć charakteru rażącego, uzasadniającego stwierdzenie nieważności decyzji.

Czy lokalizacja otworu okiennego w ścianie budynku usytuowanej w ostrej granicy działki narusza przepisy techniczno-budowlane?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, lokalizacja otworu okiennego w ścianie budynku usytuowanej w ostrej granicy działki narusza przepisy techniczno-budowlane, zarówno historyczne, jak i obecne.

Uzasadnienie

Przepisy techniczno-budowlane, obowiązujące od 1928 roku, nie zezwalają na lokalizowanie otworów okiennych w ścianach budynków usytuowanych w ostrej granicy z sąsiednią działką.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
WSA uchylił decyzję GINB, która stwierdziła nieważność decyzji PINB. Sąd uznał, że decyzja PINB była wadliwa z powodu skierowania jej do niewłaściwej strony (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.), ale nie stwierdził rażącego naruszenia prawa materialnego.

Przepisy (21)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

P.b. art. 51 § ust. 1 pkt 1

Prawo budowlane

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

P.b. art. 51 § ust. 7

Prawo budowlane

P.b. art. 50

Prawo budowlane

P.b. art. 48 § ust. 1

Prawo budowlane

P.b. art. 49b § ust. 1

Prawo budowlane

P.b. art. 30 § ust. 1

Prawo budowlane

P.b. art. 5 § ust. 1 pkt 9

Prawo budowlane

u.w.l. art. 3 § ust. 2

Ustawa o własności lokali

u.w.l. art. 22 § ust. 2

Ustawa o własności lokali

u.w.l. art. 21 § ust. 1

Ustawa o własności lokali

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 272 § ust. 3

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 232 § ust. 6

Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli

Rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego

Rozporządzenie Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 11 czerwca 1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego

Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki

Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja PINB została skierowana do niewłaściwej strony (właściciela lokalu zamiast wspólnoty mieszkaniowej).

Odrzucone argumenty

Rażące naruszenie przepisów postępowania (art. 7 i 77 k.p.a.) przez PINB, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji. • Naruszenie przepisów prawa materialnego przez PINB.

Godne uwagi sformułowania

adresatem decyzji powinna być wspólnota mieszkaniowa • nie można domniemywać istnienia samowoli budowlanej • rażące naruszenie prawa to naruszenie oczywiste, wyraźne, bezsporne

Skład orzekający

Mirosław Montowski

przewodniczący

Bogusław Cieśla

sędzia

Iwona Ścieszka

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, że decyzje dotyczące części wspólnych nieruchomości (np. ścian zewnętrznych) powinny być kierowane do wspólnoty mieszkaniowej, a nie do indywidualnych właścicieli lokali, oraz zasady dotyczące stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych z powodu wad proceduralnych i skierowania do niewłaściwej strony."

Ograniczenia: Dotyczy spraw z zakresu prawa budowlanego i postępowania administracyjnego, w szczególności sytuacji dotyczących części wspólnych nieruchomości i wad decyzji administracyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego dotyczącego właściwego adresata decyzji administracyjnych w kontekście nieruchomości wspólnych oraz zasad stwierdzania nieważności decyzji. Jest to istotne dla prawników specjalizujących się w prawie budowlanym i administracyjnym.

Kto odpowiada za otwór w ścianie? Sąd rozstrzyga, czy właściciel lokalu, czy wspólnota mieszkaniowa.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst