VII SA/WA 283/25

VII SA/Wa 283/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Szczepan Borowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6145 Sprawy dyrektorów szkół
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia [...] listopada 2024 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza T. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej R. T. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Rada Miejska w T. uchwałą z [...] listopada 2024 r.. działając na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako: k.p.a.), po rozpoznaniu skargi R. T. – Dyrektora Zespołu Szkół [...] w M. (dalej także jako skarżąca) uznała skargę za bezzasadną.
W uzasadnieniu uchwały Rada Miejska w T. (dalej także jako organ lub Rada) wskazała, że w dniu [...] października 2024 r. wpłynęła do niej skarga R. T. – Dyrektora Zespołu Szkół w M., której przedmiotem były zaniedbania i nienależyte wykonywanie zadań oraz przewlekłe i biurokratyczne załatwienie spraw przez Burmistrza T.
Skarga została przekazana do Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, która ustaliła, że na jednym ze spotkań z dyrektorami Zastępca Burmistrza T., na polecenie Burmistrza poinformował wszystkich dyrektorów o obowiązku wskazania nauczyciela zastępującego dyrektora w szkołach, w których nie ma stanowiska wicedyrektora. Skarżąca złożyła pismo [...] września 2024 r. i wskazała nauczyciela, którego proponuje na osobę zastępującą. Było to jednak pismo niekompletne, gdyż nie zawierało zgody wyznaczonego nauczyciela na podjęcie nowych obowiązków. Mimo, że ustawa – Prawo oświatowe bezpośrednio nie wskazuje takiego obowiązku, to jednak art. 22 § 1 Kodeksu pracy nakłada na pracodawcę obowiązek egzekwowania zapisów umowy, a nakładanie dodatkowych obowiązków i odpowiedzialności związanych z zastępowaniem dyrektora, zmiana wymiaru czasu pracy, a także wymiaru urlopu jest niezgodne z tym przepisem. Brak wymaganej zgody oraz nieuzupełnienie wniosku przez Dyrektora spowodowało niewyznaczenie osoby zastępującej.
Rada ponadto odniosła się do kwestii związanej z prowadzeniem zajęć doradztwa zawodowego wskazując na stosowne przepisy Karty Nauczyciela.
Wymieniona uchwała została doręczona skarżącej w dniu [...] grudnia 2024 r.
Od tej uchwały skarżąca złożyła skargę wnosząc o stwierdzenie wydania uchwały z naruszeniem prawa w części dotyczącej braku terminowego rozpoznania sprawy, a ponadto o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie:
1. art. 47 oraz art. 51 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, polegające na naruszeniu prawa do prywatności poprzez twierdzenia zawarte w uzasadnieniu, które naruszają dobra osobiste Dyrektor Szkoły [...] w M., stanowiąc pomówienia niemające pokrycia w rzeczywistości, a godzące w dobre imię i godność skarżącej;
2. art. 24 Kodeksu cywilnego poprzez wskazywanie, że "Dyrektor Szkoły [...] w M. wysłał niekompletne pismo, gdyż nie zawierało zgody wyznaczonego nauczyciela na podjęcie nowych obowiązków.
Dodatkowo w uzasadnieniu skargi skarżąca zwróciła uwagę, że swoją skargę złożyła w dniu [...] września 2024 r., a odpowiedź na nią została udzielona dopiero [...] listopada 2024 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 35 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako: k.p.a.)
Rada Miejska w T. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ustawodawca niniejszym przepisem dążył do jak najszerszego zapewnienia indywidualnym jednostkom prawnej ochrony przed działaniami organów, które wymykają się wszelkiej innej kontroli. Celem ustawodawcy nie było jednak umożliwienie zaskarżania do sądów administracyjnych wszelkich form działania administracji państwowej.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej w T. wydana na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. zgodnie z którym organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych jest rada gminy. Zaskarżona uchwała została wydana po rozpoznaniu skargi skarżącej dotyczącej działalności Burmistrza T. złożonej na podstawie art. 227 k.p.a.
Artykuł 227 k.p.a., który stanowi, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, jak też pozostałe przepisy Działu VIII k.p.a. stanowią realizację konstytucyjnego prawa wynikającego z art. 63 Konstytucji RP, zgodnie z którym każdy ma prawo składać petycje, wnioski i skargi w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą do organów władzy publicznej oraz do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Skarga określona w powołanym przepisie jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, a jej złożenie do właściwego organu Państwa inicjuje uproszczone postępowanie, które nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej czy postanowienia, lecz zawiadomieniem wnoszącego o sposobie rozpatrzenia skargi (art. 238 k.p.a.) tj. czynnością materialno-techniczną niedającą podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. M. Jaśkowska, Komentarz do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2014). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 20 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2783/13, z 18 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 2621/13 oraz z 24 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 960/13).
Stąd też skarga na uchwałę rady gminy (miasta) stanowiącą odpowiedź na skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a. nie przysługuje, nie mieści się ona bowiem w zamkniętym katalogu aktów i czynności określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Stanowisko o niedopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na działanie organów administracji publicznej dotyczących sposobu załatwienia skargi i wniosków o których mowa w Dziale VIII k.p.a. jest jednolite (por. m.in. por. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11 oraz postanowienia NSA: z 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 2049/16; z 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16; z 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z 15 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 520/09; z 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06; z 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07).
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że pismo skarżącej z [...] października 2024 r. zawierało skargę w znaczeniu określonym w art. 227 k.p.a. (przepis ten skarżąca wprost wskazała jako podstawę swojego żądania) dotyczyła ona bowiem zaniedbań i nienależytego wykonywania zadań przez Burmistrza T. Wobec tego pismo to nie mogło stanowić podstawy do wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego i prawidłowo zostało załatwione przez Radę Miejską w T. w trybie Działu VIII k.p.a.
Reasumując należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli na podstawie art. 3 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r., II SA/Po 30/10, i postanowienia NSA z 18 kwietnia 2023 r., I OSK 179/23, I OSK 180/23, I OSK 181/23, I OSK 198/23).
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie wpisu.