VII SA/Wa 2698/11

VII SA/Wa 2698/11 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-01-31
Data wpływu
2011-11-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Katarzyna Pakuła-Getka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II OSK 1863/12 - Postanowienie NSA z 2012-08-21
Skarżony organ
Inne
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 1 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku C. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi C. R. na uchwałę Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego i odmowy wpisu na listę diagnostów laboratoryjnych postanawia: przyznać C. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Uzasadnienie
W dniu 24 stycznia 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy C. R. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody
i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego
i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku dla osób bezrobotnych w wysokości 717,50 złotych brutto miesięcznie. Na potwierdzenie powyższego załączyła do wniosku zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy
w D.. Wnioskodawczyni wskazała we wniosku, że posiada mieszkanie
o pow. 40 m². Podała, że miesięcznie ponosi na utrzymanie gospodarstwa domowego następujące wydatki tj. opłatę za mieszkanie w wysokości 170,00 złotych, opłatę za telefon, internet, telewizję -100,00 złotych opłatę za energię elektryczną w wysokości 40,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 30,00 złotych. Ponadto podkreśliła w uzasadnieniu wniosku, że leczy się m.in. na schorzenia neurologiczne, onkologiczne i związku z tym ponosi wydatki na zakup lekarstw oraz rehabilitację.
Nadmieniła, że zasiłek pobiera od 14 kwietnia 2011 r., natomiast od czerwca 2009 r. do marca 2011 r. przebywała na rencie z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód skarżącej jest bowiem na tyle niski, że nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu.
Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.