VII SA/Wa 2668/23

VII SA/Wa 2668/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-03-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący/
Iwona Ścieszka /sprawozdawca/
Tomasz Janeczko
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 51 ust. 3 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: sędzia WSA Bogusław Cieśla Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.) Protokolant: ref. Tomasz Bilewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2024 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2023 r. nr 1055/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz B. R. kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (MWINB) decyzją
z 7 września 2023 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682), po rozpatrzeniu odwołania B. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Nr [...] z [...] kwietnia 2018 r., nakazującej B. i J. R. całkowitą rozbiórkę drewnianego tarasu zlokalizowanego na terenie działki nr ew. [...] przy ul. N. we wsi O., gmina M., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
MWINB akcentował, że postępowanie naprawcze prowadzone w oparciu o tryb postępowania uregulowany w art. 50-51 ustawy Prawo budowlane ma charakter dwuetapowy. W pierwszej kolejności organ wydaje decyzję w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Decyzja nakładająca obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem nie kończy jednak postępowania, a jedynie pierwszy jego etap. Właściwa decyzja wydawana jest w oparciu o przepis art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane i orzeka ona o wykonaniu obowiązku albo w przypadku jego niewykonania, o nakazie rozbiórki obiektu lub jego części lub doprowadzeniu do stanu poprzedniego.
Przenosząc powyższe na warunki rozpatrywanej sprawy MWINB wskazywał, że organ powiatowy na podstawie protokolarnych ustaleń z 9 maja 2017 r. wszczął postępowanie naprawcze względem przedmiotowego tarasu i decyzją z [...] listopada 2017r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nakazał inwestorom przedłożyć ocenę techniczną przedmiotowego tarasu dotyczącą jego stanu technicznego, zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym spełnienie obowiązków wynikających z art. 10 ustawy Prawo budowlane oraz w zakresie spełnienia warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia.
Decyzja PINB w P. z [...] listopada 2017 r. była przedmiotem postępowania nieważnościowego zainicjowanego wnioskiem B. R. MWINB decyzją z 1 sierpnia 2018 r. odmówił stwierdzenia jej nieważności. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją GINB z 20 grudnia 2018 r. Skarga wniesiona na tę decyzję przez B. R. została oddalona wyrokiem WSA w Warszawie z 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 478/19. Wyrokiem z 3 marca 2023 r., sygn. akt II OSK 616/20, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. R. wniesioną od tego wyroku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego "organ nie naruszył art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w sposób zarzucany w kasacji bowiem pomimo pewnych wadliwości w umotywowaniu powodów zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w kontekście jednej z przyczyn określonych w art. 50 ust. 1 tej ustawy, co wprost przyznano, nie można powiedzieć, iż doszło w działaniu PINB do rażącego naruszenia prawa poprzez bezpodstawne nałożenie obowiązku sporządzenia ekspertyzy w okolicznościach sprawy, które w ogóle by tego rodzaju działania nie uzasadniały. "
W świetle powyższego, jak zaznaczył MWINB, decyzja PINB w P. z [...] listopada 2017 r. podlega wykonaniu. Przechodząc do oceny zasadności zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że tok postępowania organów nadzoru budowlanego zmierzający do sprawdzenia wykonania nałożonych na inwestora obowiązków w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem określa przepis art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Z treści tego przepisu wynika, iż po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora, organ sprawdza wykonanie obowiązku. W realiach omawianej sprawy zobowiązani nie przedłożyli oceny technicznej, do której wykonania zobowiązani zostali decyzją PINB w P. Nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r., zaś cały tok postępowania kwestionują zasadność powyższych rozstrzygnięć organu powiatowego. Zdaniem MWINB, skoro inwestorzy nie skorzystali z możliwości doprowadzenia wykonanych przez siebie robót do stanu zgodności z przepisami, do czego prowadzić miało wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji PINB w P. z [...] listopada 2017 r., to należało orzec jeden z obowiązków wskazanych w dyspozycji art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a więc nakaz zaniechania dalszych robót budowlanych, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, albo doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, przy czym wybór jednej z trzech dopuszczalnych w/w przepisem decyzji uzależnić należy od okoliczności konkretnej sprawy administracyjnej. Zdaniem MWINB, stan faktyczny niniejszej sprawy wskazuje na zasadność wydania decyzji o rozbiórce spornego tarasu, z uwagi iż roboty budowlane przy jego realizacji zostały zakończone, na co wskazuje protokół kontroli przeprowadzonej dnia 9 maja 2017 r.
MWINB podkreślił, że decyzje wydawane na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane mają charakter związany. W ocenie MWINB, nakazanie zaniechania dalszych robót nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, albowiem wydając taką decyzję usankcjonowany zostałby stan niezgodności z prawem. W sprawie nie ma również zastosowania możliwości orzeczenia nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, albowiem stan taki nie istnieje. Zatem decyzja nakazująca rozbiórkę drewnianego tarasu jest zasadna.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej MWINB zauważył, że stanowią one powielenie zarzutów stawianych względem decyzji PINB w P. Nr [...], do których odnosiły się zarówno organy nadzoru budowlanego, jak również orzekające w sprawie WSA w Warszawie oraz NSA, dlatego też MWINB odstąpił od ponownego odnoszenia się do kwestii wyjaśnionych skarżącej na etapie postępowania nieważnościowego względem tej decyzji PINB w P. Badanie przyczyn, dla których zobowiązani nie wywiązali się z nałożonych na nich na podstawie przepisów Prawa budowlanego obowiązków nie należy zaś do kompetencji organów nadzoru budowlanego na obecnym etapie postępowania.
Z decyzją MWINB nie zgodziła się B. R., która będąc reprezentowana przez adwokata, wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc następujące zarzuty:
naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 51 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakazującej całkowitą rozbiórkę drewnianego tarasu, w sytuacji gdy taka decyzja może być wydana jedynie w przypadku niewykonania obowiązku o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, tj. w przypadku niewykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem nałożonych przez organ nadzoru budowlanego, a obowiązek ten nie może ograniczać się do nakazania inwestorowi (właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego) przedstawienia określonej dokumentacji, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, ale musi wskazywać przede wszystkim konkretne czynności faktyczne mające na celu doprowadzenie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem;
naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez niewydanie przez organ nadzoru budowlanego postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, w sytuacji gdy takie postanowienie jest niezbędne aby właściciel mógł złożyć wniosek o legalizację obiektu budowlanego, bowiem inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego może złożyć wniosek o legalizację w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy, a niewydanie takiego postanowienia uniemożliwiło otwarcie terminu dla właściciela do złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego;
naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 48 b ustawy Prawo budowlane poprzez nieprzeprowadzenie przez organ nadzoru budowlanego postępowania naprawczego i wydanie decyzji nakazującej całkowitą rozbiórkę drewnianego tarasu skarżącej, w sytuacji gdy obowiązkiem organów nadzoru budowlanego jest wszczęcie postępowania legalizacyjnego i dokonanie legalizacji obiektu, gdy inwestor chce dokonać legalizacji, a skarżąca wyrażała wolę przeprowadzenia legalizacji tarasu, natomiast rozbiórka powinna stanowić ostateczną konieczność;
naruszenie przepisów prawa materialnego tj. § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez wydanie decyzji nakazującej całkowitą rozbiórkę tarasu skarżącej, w sytuacji gdy jak wskazał organ w uzasadnieniu decyzji nr [...] z [...] listopada 2017 r. taras wybudowano na szerokości około 2,90 m od ogrodzenia z działką nr ew. [...] i [...] do budynku oraz w odległości 4,17 m od budynku w kierunku południowym na całej długości lokalu nr [...] (1/2 bliźniaka), a zgodnie z ww. rozporządzeniem odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie może być mniejsza niż 1,5 m od okapu, gzymsu, balkonu lub daszku nad wejściem, a także do takich części budynku jak galeria, taras, schody zewnętrzne, pochylnia lub rampa, zatem taras skarżącej znajduje się w większych odległościach od granicy z sąsiednią działką budowlaną niż minimalna odległość dozwolona w rozporządzeniu;
naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez nakazanie całkowitej rozbiórki w sytuacji gdy obowiązkiem organów jest prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, która nakazuje podejmowanie przez administrację działań proporcjonalnych do zamierzonego celu, bezstronności i równego traktowania.
Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Skarżąca zauważała, że w toku postępowania nie zostało w ogóle wydane postanowienie o wstrzymaniu budowy, co uniemożliwia właścicielom wszczęcie postępowania legalizacyjnego. Skarżąca wskazywała organowi na chęć przeprowadzenia legalizacji tarasu i na konieczność wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy, jednakże organ zignorował to stanowisko i od razu wydał nakaz rozbiórki nie dając stronie możliwości skorzystania z prawa legalizacji tarasu.
Wreszcie skarżąca zauważała, że nakazanie rozbiórki tarasu jest niezasadne także z tego względu, że organ w istocie nie uzasadnił, żeby realizacja przedmiotowego tarasu była niezgodna z obowiązującymi przepisami. Organ w uzasadnieniu decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nakazującej rozbiórkę tarasu wskazał na ówczesny § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r, w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którego brzmieniem odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie może być mniejsza niż 1,5 m od okapu, gzymsu, balkonu lub daszku nad wejściem, a także do takich części budynku jak galeria, taras, schody zewnętrzne, pochylnia lub rampa. Natomiast ten sam organ w uzasadnieniu decyzji z [...] listopada 2017 r. nakazującej przedstawienie dokumentacji wskazał, że taras wybudowano na szerokości około 2,90 m od ogrodzenia z działką nr ew. [...] i [...] do budynku oraz w odległości 4,17 m od budynku w kierunku południowym na całej długości lokalu nr [...] (1/2 bliźniaka). Niewątpliwe należy uznać, że odległości 2,90 m oraz 4,17 m są odległościami większymi, niż wymagane w przepisach prawa określonymi jako 1,5 m. Organ nie określił zaś, dlaczego taras skarżącej uważa na wybudowany z naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę MWINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Mając na uwadze tak zakreślone granice kognicji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy Prawo budowlane. Jak stanowi art. 48 ust. 1 tej ustawy organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego:
1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.
Postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy. (ust. 5)
Stosownie do art. 50 ust. 1 tej ustawy, przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:
1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenia lub
2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia środowiska, lub
3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 29 ust. 1 i 3, lub
4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach.
W myśl art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji:
1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo
2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo
3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
Jak stanowi art. 51 ust. 3 pkt 2 pow. ustawy, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zgodnie z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy istotnym pozostaje zauważenie, że celem postępowania naprawczego w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane jest doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Dlatego, aby można było stwierdzić czy nie zachodzą przesłanki do nałożenia stosownych obowiązków wynikających art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w pierwszej kolejności wymagane jest dokładne ustalenie co zostało wykonane, i czy tego rodzaju roboty budowlane wykonano w sposób prawidłowy. Służył temu nakaz przedstawienia w terminie 60 dni oceny technicznej tarasu dotyczącej jego stanu technicznego, zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Decyzja Nr [...] została wydana w tym przedmiocie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w dniu [...] listopada 2017 r., na podstawie "art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4, art. 51 ust. 7 i art. 83 ustawy Prawo budowlane". Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 marca 2023 r., sygn. akt II OSK 616/20, wydanym w sprawie, której kontrolą objęta była oceniana w trybie nieważnościowym powyższa decyzja PINB w P., w podstawie prawnej przywołany został niewłaściwy przepis, tj. art. 50 ust. 1 pkt 4 zamiast art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, dotyczący robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.
Dokonując oceny tej decyzji w kontekście rozstrzygnięcia objętego skargą w niniejszej sprawie należy wskazać, że choć ustalała ona zakres nałożonych obowiązków, jednakże nie pozwoliła poznać motywów, jakimi kierował się organ konstruując powyższy nakaz. Brak skonkretyzowanych ustaleń co do charakteru wykonanych prac inwestycyjnych w kontekście obowiązków inwestora nałożonych prawem związanych z legalnością tarasu, uniemożliwia zweryfikowanie twierdzenia organu o prawidłowości i adekwatności nałożonych na stronę obowiązków, których niedochowanie mogło prowadzić do wydania nakazu rozbiórki.
Należy przy tym zauważyć, że decyzja PINB w P. z [...] listopada 2017 r. nie wskazywała precyzyjnie konsekwencji, z jakimi wiązało się niedopełnienie nałożonego nią obowiązku przedłożenia oceny technicznej tarasu. Organ wskazał jedynie, że wykonanie nałożonego obowiązku "pozwoli na ustalenie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi oraz będzie stanowiło podstawę do podejmowania następnych kroków w przedmiotowej sprawie". Nie budzi wątpliwości, że obowiązek nałożony na stronę nie został dopełniony. Tym niemniej, dla możliwości wyprowadzenia tak daleko idącej konsekwencji, jaką jest rozbiórka, należało uprzednio poinformować stronę w sposób zwięzły i precyzyjny o skutkach niedopełnienia tego obowiązku. Słusznie zauważa skarżąca, że dla pełnej przejrzystości postępowania prowadzonego w sprawie przedmiotowego tarasu organ powinien w tym przypadku zastosować art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.
W tym miejscu należy wskazać, że co do zasady wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy są one wykonywane w dacie wydania postanowienia. Jeśli zaś roboty już zostały zrealizowane, to zastosowanie znajdzie art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. W takiej sytuacji nie wydaje się postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych (zob. A. Plucińska-Filipowicz (red.), T. Filipowicz, M. Wincenciak w: M. Wierzbowski (red.), K. Buliński, A. Despot-Mładanowicz, A. Kosicki, M. Rypina, K. Wincenciak-Pruszyńska, Prawo budowlane. Komentarz, Lex el. 2023). Tym niemniej okoliczności rozpoznawanej sprawy – zdaniem Sądu – uprawniały do uzasadnionego oczekiwania, że takie postanowienie zostanie wydane, wyprzedzając nakaz rozbiórki sformułowany w zaskarżonej decyzji. Należy zaznaczyć, że – jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 lutego 2023 r., sygn. akt II OSK 263/20 (CBOSA) - zrealizowanie inwestycji nie stoi na przeszkodzie wydaniu postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Celem wydania tego postanowienia nie jest bowiem jedynie wstrzymanie realizacji inwestycji, ale również otwarcie biegu terminu, o którym mowa w art. 51 ust. 1 ww. ustawy.
Okoliczności rozpoznawanej sprawy, zwłaszcza wobec treści nakazu skierowanego do skarżącej decyzją z [...] listopada 2017 r. nie świadczą o tym, by oczekiwanie wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych było nieuzasadnione, czy też prowadziło do nadużycia prawa. W ocenie Sądu, brak jednoznacznego sformułowania w decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia dokumentacji technicznej tarasu, z jakimi skutkami powinna liczyć się strona nie przedkładając żądanej ekspertyzy, przy braku precyzji w odniesieniu do nieprawidłowości, jakie zostały przez organ stwierdzone, świadczą o przedwczesności wydania decyzji o nakazie rozbiórki.
Z tych względów zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą należało uznać za wydane z istotnym naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co obligowało Sąd do ich uchylenia na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800). Na koszty postępowania sądowego w łącznej kwocie 980 złotych składają się: wpis od skargi (500 zł) i koszty zastępstwa procesowego (480 zł).