VII SA/Wa 2667/22

VII SA/Wa 2667/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Granatowska
Paweł Groński /przewodniczący/
Tomasz Janeczko /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 1713/23 - Wyrok NSA z 2024-07-30
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 503
art. 53, 60,
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1098
art. 23 i 24
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Paweł Groński, Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), asesor WSA Elżbieta Granatowska, , po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Hotelu T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 27 października 2022 r. nr DOA-WPPOH.612.134.2022.AG w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę
Uzasadnienie
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: "GDOŚ", "organ odwoławczy") postanowieniem 27 października 2022 r. znak: DOA-WPPOH.612.134.2022.AG na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, dalej: "k.p.a"), oraz art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503, dalej: "u.p.z.p."), po rozpatrzeniu zażalenia H. Sp. z o.o. (dalej: "skarżący") na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. (dalej: "RDOŚ" "organ I instancji") z [...] lutego 2022 r. znak: [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pomostu stałego z sześcioma platformami na działce o nr geod. [...] położonej w obrębie [...] stanowiącej jezioro [...], na wysokości działki o nr geod. [...], położonej w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że pismem z dnia 4 lutego 2022 r., znak: RRG.6730.111.2021.AC, Wójt Gminy [...] zwrócił się do RDOŚ o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji.
RDOŚ postanowieniem z [...] lutego 2022 r. znak: [...] odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy wskazując w uzasadnieniu, że realizacja zamierzonego przedsięwzięcia wiązać się będzie z naruszeniem zakazu zawartego w uchwale Sejmiku Województwa [...] z [...] listopada 2012 r., nr [...] w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2012 r., poz. 139, dalej: "Uchwała") tj. zakazu zawartego w § 5 ust. 1 pkt 2 w myśl którego na terenie objętym wyżej wskazaną formą ochrony przyrody, zabrania się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 z późn. zm., dalej "u.o.o.ś.").
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący, zarzucając organowi I instancji błędną interpretację przepisów i zakwalifikowanie planowanej inwestycji jako przystani śródlądowej wykorzystującej linię brzegową na długości większej niż 20 m. Zgodnie z przedłożonym projektem decyzji szerokość pomostu wynosi 3 m i tylko na takiej szerokości pomost styka się z brzegiem.
GDOŚ wskazał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w toku postępowania uzgodnieniowego toczącego się na podstawie art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 u.p.z.p, zgodnie z którym decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, w odniesieniu do innych niż parki narodowe i ich otuliny obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody.
Zaznaczył, że inwestycja będąca przedmiotem niniejszego postępowania planowana na działce nr [...] obręb [...] stanowiącej jezioro [...] na wysokości działki nr geod. [...] obręb [...], gmina [...] na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich, w odniesieniu do którego obowiązuje uchwała.
Organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszej sprawie istotne było wyjaśnienie przez organ I instancji, czy planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z regulacjami wynikającymi z utworzenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich zawartymi w uchwale wydanej na podstawie ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2022 r., poz. 916, dalej: "u.o.p."), w szczególności w kontekście obowiązujących na tym obszarze zakazów związanych z ochroną przyrody. Enumeratywny katalog zakazów obowiązujących na terenie ww. obszaru chronionego został wyartykułowanych w § 5 ust. 1 uchwały.
Ponadto stwierdził, że na terenie działki nr [...] obręb [...] gmina [...] na wysokości działki nr [...] obręb [...] znajdują się urządzenia wodne. W przedłożonym projekcie decyzji o warunkach zabudowy w pkt 2 wskazano "Dnia [...] października 2017 została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach znak sprawy: [...] dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie i rozbudowie istniejących urządzeń wodnych w strefie brzegowej jeziora [...] przy działce nr [...] obręb [...], gmina [...], w której stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie z ww. decyzją przystań ma zapewnić możliwość cumowania do 50 jednostek pływających oraz długość linii brzegowej po zrealizowaniu nie zmieni się i będzie wynosić 230 m. Planowana budowa pomostu nie została objęta ww. decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach".
GDOŚ zauważył również, że przedmiotem niniejszego postępowania jest budowa pomostu wędkarskiego z sześcioma platformami zabudowanymi wiatami drewnianymi o następujących parametrach:
- powierzchnia zabudowy około 745 m2,
- długość i szerokość pomostu - 150 m x 3 m,
- długość i szerokość platformy - 7 m x 7 m,
- Ilość miejsc cumowniczych - 8 sztuk,
- pomost połączony z lądem ma ok. 3 m szerokości.
Wskazując na § 3 ust 1 pkt 65 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1039, dalej "rozporządzenie ooś"), organ odwoławczy zaznaczył, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy zaliczyć przystanie śródlądowe dla nie mniej niż 10 statków, lub wykorzystujące linię brzegową na długości większej niż 20 metrów.
GDOŚ podkreślił, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 21 grudnia 2019 r. o żegludze śródlądowej, port lub przystań to akwen i grunt oraz związana z nimi infrastruktura, znajdująca się w granicach portu lub przystani. Wg słownika PWN przystań to mały port dla niewielkich statków, jachtów lub łodzi.
Natomiast zgodnie z § 3 ust 2 pkt 3 ww. rozporządzenia ooś do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia nieosiągające progów określonych w ust 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu, osiągną progi określone w ust 1. Takim obiektem jest przystań. Należy przy tym wyjaśnić, iż istotnym kryterium stosowania powyższego przepisu jest tożsamość obiektu, którą można stwierdzić m.in. w przypadku, kiedy inwestorem jest ten sam podmiot. Jak już wskazano powyżej, dla istniejących urządzeń wodnych była wydawana decyzja środowiskowa, która nie obejmowała budowy nowego pomostu. W ocenie GDOŚ, nie ulega zatem wątpliwości, że sporna inwestycja planowana na działce nr [...] obręb [...] w powiązaniu ze zrealizowaną inwestycją tego samego rodzaju kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a tym samym jej realizacja stoi w sprzeczności z zakazem określonym w § 5 ust. 1 pkt 2 uchwały.
Organ odwoławczy zaznaczył, że jak już wyżej wskazano, RDOŚ w O. co prawda stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednak wniosek dotyczący przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie obejmował budowy nowego pomostu (będącego przedmiotem niniejszego postępowania), a jedynie przebudowę i rozbudowę istniejących obecnie urządzeń wodnych w strefie brzegowej jeziora [...] przy działce nr [...] obręb [...], gmina [...]. Ponadto w aktach sprawy nie znalazła się informacja dotycząca przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wskazanego przedsięwzięcia, która wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę obszaru chronionego krajobrazu.
Reasumując, GDOŚ wskazał, że nie wystąpiły przesłanki do zastosowania odstępstw wskazanych w § 5 ust. 3 pkt 1- 2 Uchwały, zgodnie z którymi omawiany zakaz nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu (§ 5 ust. 3 pkt 1 Uchwały), bądź realizacji przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdził brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (§ 5 ust. 3 pkt 2 Uchwały).
Nie ma również możliwości zastosowania odstępstwa określonych w § 5 ust. 2 Uchwały, gdyż bezsprzecznie wynika, że planowany pomost nie dotyczy wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa; prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym; realizacji inwestycji celu publicznego.
Wobec powyższego, w ocenie GDOŚ, organ I instancji zajął właściwe stanowisko i podjął prawidłowe rozstrzygnięcie w zaskarżonym postanowieniu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie GDOŚ złożył [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...].
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że kluczowym dla sprawy są pojęcia prawne oraz potoczne, użyte przez organy, które nie zostały należycie zdekodowane przez organy obu instancji: "przystań", "pomost wędkarski", "tego samego rodzaju", "przedsięwzięcie wymienione w ust. 1 " (ooś).
Podkreślił, że pomost wędkarski nie jest przystanią śródlądową. Przedsięwzięcie w postaci budowy pomostu wędkarskiego nie jest przedsięwzięciem polegającym na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w ust 1 § 3; bowiem stanowi zupełnie nowe i odrębne przedsięwzięcie, które nie jest - wymienione w § 3 ust 1 rozporządzenia.
Skarżący wskazał również, że [...] "odziedziczył" przystanie, które musi modernizować, ale polityka spółki prowadzić ma do tego, że ma to być mały, kameralny hotel bez eksponowania pozycji dla jachtów. Zamiarem jest pójście w kierunku ostoi wędkarstwa (dla wędkarzy sportowych i amatorów) i to jest głowa oferta i dlatego też potrzeba budowy profesjonalnego pomostu wędkarskiego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
W toku postępowania sądowego, swoje stanowisko przedstawił również w piśmie z dnia 1 lutego 2023 r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców ( dalej: "Rzecznik") wnosząc o uwzględnienie skargi, wskazując, że planowane przez skarżącego przedsięwzięcie, jest jedynie pomostem wędkarskim, a nie przystanią. Rzecznik nawiązując do regulacji przewidzianej w § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia ooś, podniósł, że organ nie poczynił ustaleń w zakresie powiązania technologicznego już istniejącej i planowanej infrastruktury
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, skargę należało oddalić, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w sposób upoważniający Sąd do jego wyeliminowania z obrotu prawnego.
Podstawę prawną rozstrzygnięć organów w niniejszej sprawie, stanowił przepis art. 53 ust. 4 pkt 8 w związku z art. 60 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym decyzję o ustaleniu warunków zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż park narodowy i otulina tego parku - obszaru objętego ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody.
Konieczność dokonania wskazanego wyżej uzgodnienia w niniejszej sprawie wynikała z faktu, że teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze objętym ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody, tj. na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich utworzonego uchwałą Nr XXII/430/12 Sejmiku Województwa Warmińsko - Mazurskiego z dnia 27 listopada 2012 r., w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich (Dz. Urz. Woj. Warm. - Maz. z 2012 r., poz. 139).
W rozpoznawanej sprawie istotne było zatem w pierwszej kolejności wyjaśnienie, czy planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z przewidzianymi w Uchwale w odniesieniu do przedmiotowego terenu zakazami wymienionymi w § 5 ust. 1 Uchwały.
W myśl § 5 ust. 1 pkt. 2 Uchwały, na obszarze wprowadza się zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Zgodnie z § 3 ust 1 pkt 65 rozporządzenia ooś, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy zaliczyć przystanie śródlądowe dla nie mniej niż 10 statków, lub wykorzystujące linię brzegową na długości większej niż 20 metrów.
W myśl art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2019 r. o żegludze śródlądowej (Dz.U. z 2022 r, poz. 1097, t.j. z dnia 24 maja 202 r.) port lub przystań to akwen i grunt oraz związana z nimi infrastruktura, znajdująca się w granicach portu lub przystani. Wg słownika PWN przystań to mały port dla niewielkich statków, jachtów lub łodzi.
Przedmiotem niniejszego postępowania jest budowa pomostu wędkarskiego z sześcioma platformami zabudowanymi wiatami drewnianymi o następujących parametrach:
— powierzchnia zabudowy około 745 m2,
— długość i szerokość pomostu - 150 m x 3 m
— długość i szerokość platformy - 7 m x 7 m
— Ilość miejsc cumowniczych - 8 sztuk
— pomost połączony z lądem ma ok. 3 m szerokości
Projektowana inwestycja z uwagi na swoje wymiary oraz ilość miejsc cumowniczych, nie mogłaby zatem być zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Wskazać jednak należy, że na terenie działki nr [...] obręb [...] gmina [...] na wysokości działki nr [...] obręb [...] znajdują się już inne urządzenia wodne.
W przedłożonym projekcie decyzji o warunkach zabudowy w pkt 2 wskazano, że "dnia [...] października 2017 r. została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach znak sprawy: [...] dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie i rozbudowie istniejących urządzeń wodnych w strefie brzegowej jez. [...] przy działce nr [...] obręb [...], gmina [...], w której stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie z ww. decyzją przystań ma zapewnić możliwość cumowania do 50 jednostek pływających oraz długość linii brzegowej po zrealizowaniu nie zmieni się i będzie wynosić 230 m. Planowana budowa pomostu nie została objęta ww. decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach"
Mając na uwadze wspomnianą wyżej inwestycję, zastosowanie znajdzie zatem w niniejszej sprawie § 3 ust 2 pkt 3 ww. rozporządzenia ooś, zgodnie z którym do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia nieosiągające progów określonych w ust 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu, osiągną progi określone w ust 1.
Taka właśnie sytuacja występuje w rozpoznawanej sprawie, bowiem po zsumowaniu parametrów w postaci długości wykorzystanej linii brzegowej oraz ilości miejsc cumowniczych, przedmiotowa inwestycja łącznie z inwestycją objętą decyzją z dnia [...] października 2017 r., spełniać będzie definicję przystani i nie może zostać uznana za pomost wędkarski.
W rozpoznawanej sprawie, spełnione zostało kryterium tożsamości obiektów, bowiem w odniesieniu do inwestycji objętej decyzją z dnia [...] października 2017 r. oraz inwestycji będącej przedmiotem niniejszego postępowania, występuje ten sam inwestor.
Zatem będąca przedmiotem niniejszej sprawy inwestycja, w powiązaniu z już zrealizowaną inwestycją tego samego rodzaju, kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jej realizacja nie jest możliwa, bowiem naruszałaby zakaz określony w § 5 ust. 1 pkt 2 Uchwały.
Wskazać należy, że RDOŚ w odniesieniu do wskazanej wyżej inwestycji objętej decyzją z dnia [...] października 2017 r. nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednak wniosek dotyczący przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie obejmował budowy nowego pomostu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, a jedynie przebudowę i rozbudowę istniejących obecnie urządzeń wodnych w strefie brzegowej jez. [...] przy działce nr [...] obręb [...], gmina [...].
W niniejszej sprawie, nie wystąpiły przesłanki do zastosowania odstępstw wskazanych w § 5 ust. 3 pkt 1- 2 Uchwały zgodnie z którymi omawiany zakaz nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu (§ 5 ust. 3 pkt 1 Uchwały), bądź realizacji przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdził brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (§ 5 ust. 3 pkt 2 Uchwały).
Brak jest także podstaw do zastosowania odstępstw określonych w § 5 ust. 2 Uchwały, bowiem planowane przedsięwzięcie powiązane z przedsięwzięciem objętym decyzją z dnia [...] października 2017 r. nie jest związane z wykonywaniem zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa; prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym; realizacji inwestycji celu publicznego.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.