VII SA/Wa 2820/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2026-01-16
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanepostępowanie administracyjnesądy administracyjneodrzucenie skargiponaglenieorgan nadzoru budowlanego

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczące ponaglenia, uznając ją za niedopuszczalną.

Skarżący M.M. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 września 2025 r. w przedmiocie rozpoznania ponaglenia. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Sąd administracyjny, powołując się na art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 6 k.p.a. nie przysługuje środek zaskarżenia, a zatem skarga jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi M.M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 września 2025 r. dotyczące rozpoznania ponaglenia. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na jej niedopuszczalność. Sąd, odwołując się do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności art. 52 § 1 i § 2, podkreślił, że skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. (dotyczące rozpoznania ponaglenia) jest orzeczeniem ostatecznym, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia w toku instancji ani skarga do sądu administracyjnego. Sąd stwierdził, że sprawa nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł o odrzuceniu skargi oraz o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga taka nie jest dopuszczalna.

Uzasadnienie

Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. jest orzeczeniem ostatecznym, od którego nie służy środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym ani skarga do sądu administracyjnego, ponieważ nie kończy postępowania co do istoty i nie przysługuje na nie zażalenie, a zatem nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 52 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że służą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

p.p.s.a. art. 52 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niedopuszczalne jest jej wniesienie.

p.p.s.a. art. 58 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sąami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę postanowieniem.

Pomocnicze

k.p.a. art. 37 § § 6

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy postanowień wydawanych w trybie rozpoznania ponaglenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane w trybie art. 37 § 6 k.p.a. jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

postanowienie wydane na podstawie art. 123 w związku z art. 37 § 6 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego przedmiotowa sprawa nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego

Skład orzekający

Marcin Maszczyński

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności skargi na postanowienie o rozpoznaniu ponaglenia w postępowaniu administracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (art. 37 § 6 k.p.a.) i rodzaju postanowienia (rozpoznanie ponaglenia).

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.

Kiedy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna? Kluczowa zasada dotycząca ponagleń.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 2820/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-01-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Marcin Maszczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2025 r. znak: [...] w przedmiocie rozpoznania ponaglenia postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić M.M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisanego do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 października 2025 r. pod pozycją nr [...].
Uzasadnienie
W piśmie skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie, M.M. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 września 2025 r. znak: DOR.7102.136.2025.KKR w przedmiocie rozpoznania ponaglenia.
W odpowiedzi z dnia 18 listopada 2025 r. na skargę organ wniósł o jej odrzucenie (jako niedopuszczalnej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba
że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego
z dnia 1 września 2025 r. znak: DOR.7102.136.2025.KKR, wydane w trybie art. 37 § 6 k.p.a., jest orzeczeniem ostatecznym i nie przysługuje już od niego żaden środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji ani też skarga do sądu administracyjnego. Rację ma organ, który twierdzi, że w orzecznictwie wskazuje się, iż postanowienie wydane na podstawie art. 123 w związku z art. 37 § 6 k.p.a.
nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane
w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2021 r. VII SA/Wa 261/21).
Mając więc na uwadze, że skoro na postanowienie, wydane w oparciu
o art. 37 k.p.a. nie przysługuje zażalenie ani nie kończy ono sprawy co do istoty,
to w tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że przedmiotowa sprawa nie mieści się
w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania (wpis od skarg) Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI