VII SA/Wa 2603/13

VII SA/Wa 2603/13 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-12-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Krystyna Tomaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6202 Zakłady opieki zdrowotnej
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II OSK 1372/14 - Postanowienie NSA z 2014-06-05
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 29, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Izby Lekarskiej na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia uchwały i umorzenia postępowania pierwszej instancji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej [...] Izbie Lekarskiej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 października 2013 r. [...] Izba Lekarska wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2013 r., znak: [...]. Skargę wniósł i podpisał w imieniu skarżącej pełnomocnik – adwokat P. S.. Do skargi załączono pełnomocnictwo podpisane przez Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej oraz protokół komisji skrutacyjnej z dnia [...] listopada 2009 r.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statutu [...] Izby Lekarskiej) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 stycznia 2014 r.
Przy piśmie z dnia 24 stycznia 2014 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 27 stycznia 2014 r., skarżąca nadesłała kopię uchwały [...] Izby Lekarskiej z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie upoważnienia Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej do udzielania pełnomocnictw. Przesyłkę zawierającą powyższe pismo zaadresowano do Ministra Zdrowia. Przy piśmie z dnia 3 lutego 2014 r. Ministerstwo Zdrowia przekazało Sądowi otrzymaną przesyłkę (data nadania w placówce pocztowej – 5 lutego 2014 r.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc także wymogi z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu (a więc również udzielają pełnomocnictwa) przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty te na podstawie art. 29 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W przypadku skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi adwokatowi P. S. zostało podpisane przez Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej, którego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu skarżącej nie wynikało z akt sprawy. Wobec tego konieczne było wezwanie skarżącej do uzupełnienia tego braku formalnego przez nadesłanie statutu.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przy piśmie z dnia 24 stycznia 2014 r. nadesłała uchwałę nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej z dnia [...] listopada 2010 r., na mocy której Okręgowa Rada Lekarska upoważniła Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Rady Lekarskiej do udzielania pełnomocnictw radcom prawnym i adwokatom z Kancelarii [...] do reprezentowania [...] Izby Lekarskiej przed sądami powszechnymi.
Z treści przedłożonej uchwały nie wynika zatem, że Prezes Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej był upoważniony do udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie przed sądem administracyjnym. Na mocy omawianej uchwały upoważniono Prezesa skarżącej do udzielenia pełnomocnictwa adwokatom i radcom prawnym z kancelarii, w której zawód wykonuje pełnomocnik podpisany pod skargą, jedynie przed sądami powszechnymi. Wobec tak jednoznacznego określenia zakresu upoważnienia nie można przyjąć, że na mocy tej uchwały Prezes Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej był upoważniony do udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej także przed sądami administracyjnymi, które – jak wynika już z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – nie zaliczają się do sądów powszechnych.
W omawianej sprawie istotne znaczenie ma jednak fakt, że przesyłka zawierająca omawianą uchwałę została wysłana przez skarżącą na adres Ministra Zdrowia, zaś w piśmie pełnomocnika z dnia 24 stycznia 2014 r. wskazano, że adresatem jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pośrednictwem Ministra Zdrowia. Błędne zaadresowanie przesyłki zawierającej omawianą uchwałę skutkowało tym, że nie można uznać daty złożenia jej w placówce pocztowej za dzień nadania przesyłki do sądu, a tym samym zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. za równoznaczne z wniesieniem pisma w tym dniu do sądu.
W postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji zasadą jest bowiem, że pisma należy kierować bezpośrednio do sądu. Ustawodawca przewidział wyjątek jedynie dla skargi, którą zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. wnosi się za pośrednictwem organu. W wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych nie zamieszczono informacji, że wymagane dokumenty należy złożyć do sądu za pośrednictwem organu. Brak jest zatem uzasadnienia dla złożenia przez skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika będącego adwokatem, pisma mającego stanowić uzupełnienie braków formalnych skargi nie bezpośrednio do sądu, lecz za pośrednictwem organu. Skutkiem powyższego uchybienia było niezachowanie terminu wyznaczonego do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu zasadę tę należy zastosować również w omawianym przypadku, tj. w sytuacji uzupełnienia braków formalnych skargi i wysłania żądanego dokumentu do sądu za pośrednictwem organu. W niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków formalnych skargi skarżąca złożyła w placówce pocztowej w dniu 27 stycznia 2014 r., czyli w ostatnim dniu wyznaczonego terminu. Za datę wniesienia jej do sądu należy jednak uznać datę, w której omawianą przesyłkę Ministerstwo Zdrowia wysłało do sądu, czyli w dniu 5 lutego 2014 r.
W tej sytuacji w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, toteż skarga zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł i kwotę tę należało zgodnie z cytowanym wyżej przepisem zwrócić skarżącej.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.