VII SA/Wa 2587/21

Sprawa dotyczyła skargi G.S. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, które utrzymało w mocy odmowę uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na działce o powierzchni 0,2239 ha, stanowiącej las (LsV). Organy Lasów Państwowych uznały, że planowana inwestycja nie służy gospodarce leśnej, a jej realizacja na działce leśnej wymagałaby zmiany przeznaczenia gruntu na cele nieleśne, co jest niedopuszczalne bez odpowiedniej zgody. Podkreślono, że właściciel lasu będący osobą fizyczną nie ma obowiązku prowadzenia całokształtu gospodarki leśnej, a jedynie utrzymania i zapewnienia ciągłości użytkowania lasu. Wskazano, że budowa budynku mieszkalnego i gospodarczego na tak małej powierzchni nie jest niezbędna dla prowadzenia gospodarki leśnej, w przeciwieństwie do leśniczówek, które obsługują znacznie większe obszary (1200-1500 ha). Skarżąca zarzucała m.in. naruszenie przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych, twierdząc, że inwestycja nie zmienia przeznaczenia gruntu i jest realizowana na działce leśnej, a budowa budynków służących produkcji leśnej nie wymaga uzyskania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów z produkcji. Kwestionowała również kompetencje organów i sposób prowadzenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały właściwe przepisy. Podkreślono, że celem procedury uzgodnieniowej jest kontrola, czy inwestycja nie jest sprzeczna z rolnym lub leśnym przeznaczeniem gruntu. Sąd podzielił stanowisko organów, że budowa budynku mieszkalnego i gospodarczego na działce o powierzchni 0,2239 ha nie jest niezbędna dla prowadzenia gospodarki leśnej, a jedynie służy celom mieszkaniowym. W związku z tym, odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy była zasadna. Sąd oddalił również zarzuty proceduralne, uznając je za nieusprawiedliwione.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający