VII SA/Wa 2557/24

Przedmiotem rozpoznania była skarga K.T. i M.T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z dnia 9 sierpnia 2024 r., które utrzymało w mocy postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (DWINB) z dnia 15 kwietnia 2024 r. DWINB stwierdził nieważność postanowienia PINB w S. . z dnia 29 grudnia 2022 r., którym nałożono na inwestora M.T. obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych dla tymczasowej hali namiotowej. GINB uznał, że wdrożenie uproszczonego postępowania legalizacyjnego przez PINB było nieuzasadnione, ponieważ obiekt tymczasowy, wybudowany na podstawie zgłoszenia z 2013 r. z terminem rozbiórki do 1 listopada 2013 r., nie został rozebrany i stał nadal. Zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, tymczasowy obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania i przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w określonym terminie (w tym przypadku 120 dni, później 180 dni) nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia. Jeśli obiekt nie zostanie rozebrany lub przeniesiony po upływie tego terminu, przestaje być obiektem tymczasowym w rozumieniu przepisów i jego dalsze istnienie wymaga pozwolenia na budowę, a nie procedury legalizacyjnej. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, podzielił stanowisko GINB. Stwierdził, że kluczową kwestią było to, że tymczasowy obiekt budowlany został wybudowany na określony czas zgodnie ze zgłoszeniem, a jego nieprzewidziana prawem rozbiórka po upływie terminu oznaczała, że nie podlegał on procedurze legalizacyjnej. Wszczęcie takiej procedury przez PINB stanowiło rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), co uzasadniało stwierdzenie nieważności jego postanowienia przez DWINB. Sąd podkreślił, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania legalizacyjnego w stosunku do obiektu, którego obowiązek rozbiórki wynika z przepisów prawa. Skarga została oddalona jako niezasadna.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający